Close
Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #34

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Alleen maar kastlectuur en ik las voornamelijk over Eleanor’s :D.
  • The autumn throne is het derde en laatste deel over het leven van Eleanor Of Aquitaine. Het was ook het beste boek uit de trilogie, met haar vrijlating na de dood van Henry II en haar tijd als moeder van twee koningen. Ik vond dit een heel boeiend boek met een mooi einde.
  • Ik heb ook de tijd genomen om mijn boekenkast eens uit te mesten en las daarom nog even de kortverhalenbundel van Tatiana De Rosnay over overspel uit. ‘Een Parijse affaire‘ toont hoe goed De Rosnay kan schrijven, maar kortverhalen zullen nooit echt mijn ding zijn.
  • ‘Eleanor Oliphant Is Completely Fine‘ kreeg ik voor kerst en is normaal niet het type boek dat ik lees. Door de vele positieve reviews was het toch op mijn lijstje geraakt. Speciale hoofdpersonages, dat werkt niet altijd bij mij. Maar Eleanor veroverde toch mijn hart en dit is zo’n fijn boek vol humor en pijnlijke momenten. Ik denk dat dit een boek is dat velen goed zullen vinden omdat het zo’n ruim publiek aanspreekt.

Gekeken

  • Wat minder dan anders. Ik keek het laatste seizoen van The Medici’s uit en weet nu al dat ik die serie ga missen. Maar naar het schijnt gaat Poldark-hoofdrolspeler Aidan Turner Leonardo Da Vinci spelen in de aankomende serie ‘Leonardo’. En zo zal er hopelijk snel weer een nieuwe topserie zijn over Renaissance Italië.

Meegemaakt

  • Drukke werkweken, met weekendwerk. De weken vliegen op die manier echt voorbij.
  • Een paar fameuze dipjes ook, maar de laatste tijd gaat het beter.
  • Ik probeer mijn hoofd niet gek te laten maken door anderen die zich niet aan de regels houden. Dat wordt allemaal zo uitvergroot op tv en in de krant en vooral op Twitter. Ik weet gewoon dat de meesten het wel goed voorhebben om zo snel mogelijk uit deze crisis te komen.
  • Het lief voor het eerst in twee maand weer eens gezien. Hoogtepunt. ❤️

Geblogd

Hoe gaat het met jou?

History nerd #9: Eleanor Of Aquitaine

In deze geschiedenisrubriek beschrijf ik de levens van sterke historische personen of bepaalde gebeurtenissen en leg ik uit waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

Vandaag gaan we het even hebben over één van de meest beruchte en gelauwerde koninginnen uit de Britse geschiedenis. Jep, er zijn er veel berucht, maar er wordt over over niemand meer geschreven dan Eleanor Of Aquitaine. Ik ga je nu al waarschuwen: die vrouw heeft een immens interessant en dramatisch leven gekend. Neem dus een kop koffie en ga even zitten voor haar levensverhaal.

Hertogin en een vroeg huwelijk

Eleanor wordt geboren in 1122 in Aquitanië, een onafhankelijk hertogdom in het zuiden van wat nu Frankrijk is (de streek rond Bordeaux). We zitten in de twaalfde eeuw en Europa ziet er heel anders uit. Het kleine hertogdom wordt voortdurend aangevallen door andere staten. Eleanor’s broer sterft jong en wanneer ook haar vader op haar dertiende overlijdt, wordt ze de nieuwe hertogin. Dit maakt haar kwetsbaar en men is bang dat Eleanor zou gekidnapt worden door een of andere lord die zo de macht wil grijpen. Om dit te voorkomen wordt ze snel uitgehuwelijkt aan de troonopvolger van Frankrijk.

Als hertogin van Aquitanië trekt ze op haar dertiende naar Parijs om haar man Louis, zelf nog een tienerjochie van 17, te ontmoeten en opgeleid te worden als koningin. Louis is de tweede zoon en heeft een kerkelijke opvoeding genoten omdat hij voorbestemd was om een hoge religieuze rol op te nemen zoals bisschop of zelfs paus. Maar zijn oudere broer Philip viel van zijn paard en Louis werd zo alsnog troonopvolger. Eleanor en Louis trouwen in juli 1137, Eleanor behoudt daarbij alle rechten over Aquitanië. Enkel een zoon zou beide rijken kunnen erven.

In augustus van datzelfde jaar sterft koning Louis VI onverwacht. De dertienjarige Eleanor is naast hertogin, nu ook koningin van Frankrijk.

Koningin en kruisvaarder

In het begin gaat het goed tussen het prille koppel. Louis en Eleanor zijn verliefd. Maar Eleanor is heel vrij opgevoed en ze schopt al snel tegen de schenen van het zeer conservatieve Frankrijk, waar kerkelijke mannen zoals Bernard De Clairvaux and Abbot Suger mee regeren. Vrouwen moeten luisteren naar hun man en kinderen baren.

Louis raakt betrokken in een oorlog tegen de paus. In Vitry, een Frans dorpje sterven zo honderden onschuldige mannen, vrouwen en kinderen die hun toevlucht zoeken in de kerk. De kerk wordt in brand gestoken en niemand overleeft het drama. Die gebeurtenis zal heel lang aan het geweten van Louis blijven knagen. Hij wordt steeds vromer en zoekt het bed van Eleanor minder en minder op. Louis begint zelfs monnikenkleren te dragen en zet zich af tegen de wereldse Eleanor met haar dure jurken en frivole bekommernissen. Uit het huwelijk werd voorlopig enkel een dochter, Marie, geboren en niet de broodnodige zoon.

Wie 12de eeuw zegt, zegt kruistochten. Ook Louis wil naar Jeruzalem. Alleen in het Heilige Land kan hij vergiffenis vinden. Eleanor besluit om ook mee te gaan, als hertogin wil ze haar eigen mensen aansturen. De kruistocht wordt absoluut geen succes. Ze komen terecht in een aanval van de Turken, waarbij heel wat Fransen worden afgeslacht en het koppel verzuurt helemaal. Er zijn zelfs roddels dat Eleanor zou aanpappen met haar nonkel Raymond, prins van Antioch (een streek in wat nu Turkije is). Eleanor begint te vechten voor een scheiding, een document dat alleen de paus kan verlenen.

Op de terugweg stoppen ze daarom in Rome, maar in plaats van de scheiding krijgt Eleanor een halsstarrige paus die zich verzoent met Louis en het huwelijk opnieuw zegent. Negen maanden later wordt opnieuw een dochter, Alix, geboren. Maar zonder mannelijke erfgenaam blijft het huwelijk gefaald en uiteindelijk scheiden de wegen van Louis en Eleanor in 1152. Eleanor is koningin af en laat haar dochters achter.

Een tweede huwelijk dat haar opnieuw koningin maakt

Eleanor wil terugkeren naar Poitiers om over Aquitanië te regeren, maar onderweg proberen maar liefst twee partijen haar te schaken. Ze blijkt nergens veilig. Enkel een huwelijk, en dan liefst eentje uit vrije keuze, kan haar en haar hertogdom redden. Haar keuze valt op Henry, hertog van Normandië en door velen gezien als de troonopvolger van Engeland. In Engeland woedt op dat moment een burgeroorlog, de anarchie, tussen Henry’s moeder Mathilda, het enige overlevend kind van Henry I, en haar neef Steven, die op dat moment koning is.

Twee jaar na het huwelijk blijkt dat Eleanor de juiste keuze heeft gemaakt. Het koppel trekt naar Engeland om gekroond te worden. Met al één zoon aan de hand en een tweede onderweg.

In 13 jaar tijd zal Eleanor acht kinderen baren, drie dochters en vijf zonen. De Plantagenet dynastie lijkt veilig. Maar Henry, hoewel wat jaren jonger dan Eleanor, blijkt een onrustige man. Hij is Eleanor meerdere malen ontrouw en ontzettend ambitieus. Hij wil Aquitanië zelf regeren, iets dat Eleanor tot het einde van hun huwelijk zal tegenhouden. Ook hier begint de relatie te verzuren. Henry slaagt er niet in om Toulouse te veroveren op vraag van Eleanor, die deze staat als haar geboorterecht beschouwt. En dan heb je nog het geval Thomas Beckett, de aartsbisschop die in een kerk wordt vermoord. Op bevel van Henry?

Maar ook de relatie tussen Henry en zijn zonen gaat van kwaad naar erger. Henry weigert de troonopvolger, ook Henry genaamd, eigen land en macht te geven. Hij wordt wel gekroond tot koning, maar het is allemaal schijn. De jonge Henry zoekt uiteindelijk steun bij Eleanor’s ex-man Louis van Frankrijk, zijn huidige schoonvader, en het komt tot een rebellie. Zijn broers Richard en Geoffrey en mama Eleanor steunen Henry en trekken mee naar Frankrijk. Maar de rebellie leidt tot niets. Henry verzoent zich met zijn zonen, maar voor Eleanor valt de straf zwaarder uit. Zij wordt opgesloten in Sarum.

Gevangenschap

16-jaar lang zal Eleanor vooral de binnenkant van het kasteel van Sarum zien. Ver weg van haar zonen. Alleen voor kerst en andere feestelijkheden mocht ze onder bepaalde voorwaarden weer naar het hof in Winchester. Ondertussen blijft de jonge Henry in conflict met zijn vader. Na een stevig verlies wordt de troonopvolger ziek en niet veel later sterft hij. Eleanor is een tweede zoon kwijt (de oudste stierf als kind).

Ook een andere zoon Geoffrey zal sterven tijdens haar gevangenschap. Gelukkig overlijdt na 16 jaar ook haar man Henry. Eleanor wordt vrijgelaten en herenigd met haar twee overlevende zoons: Richard en John. Richard, haar favoriet, wordt onmiddellijk gekroond en regeert over een immens rijk: Engeland, Normandie en Aquitanië.

Queen mother

Maar ook Richard, bijgenaamd leeuwenhart, is gebeten door de kruistochten en zal tijdens zijn regeerperiode amper in Engeland vertoeven. Eleanor blijft achter om de staatszaken te regelen, brengt zijn bruid naar Sicilië doorheen de alpen te paard in het holst van het winter, en gaat onderhandelen over zijn losgeld wanneer Richard is gevangen genomen door de Duitse keizer. Ze is nu een echte koningin.

Maar ook Richard is geen lang leven beschoren. Hij sterft tijdens een belegering van een Frans stadje door een pijl in zijn lichaam. Zonder troonopvolger in de wieg. Haar jongste zoon John, die altijd al voor problemen heeft gezorgd, is nu koning. Eleanor is ondertussen 70 en het regeren moe.

Haar laatste officiele taak is haar kleindochter Blanche van Castilië naar Frankrijk begeleiden om te trouwen met de Franse troonopvolger, kleinzoon van haar eerste man, om zo vrede te sluiten tussen beide rijken. Vrede zal er niet lang zijn, maar Blanche wordt wel een pittige koningin later, de invloed van Eleanor duidelijk merkbaar.

Eleanor trekt zich terug in de abdij van Fontevraud, maar zal nog eenmaal in een belegering terechtkomen, op 79-jarige leeftijd. Haar kleinzoon Arthur—voor wie nog mee is, Arthur is hertog van Bretagne en de zoon van Eleanor’s zoon Geoffrey, een oudere broer van John en dus volgens de wet eigenlijk de meest rechtmatige koning—aast op John’s troon en wil Aquitanië van zijn grootmoeder afnemen. Eleanor doorstaat de belegering en krijgt hulp van John. Arthur wordt gevangen genomen en zal een jaar later sterven in mysterieuze omstandigheden.

Drie jaar later is dan ook Eleanor’s tijd aangebroken. Ze overlijdt op haar 82ste in Fontevraud. Haar tombe toont een vrouw in een schitterende jurk die de bijbel leest (en kan je nog steeds gaan bezichtigen). Het is een van de mooiste middeleeuwse tombes. De tombes van Richard I en haar man Henry II verbleken bij die van Eleanor. Zelfs in de dood is ze een overwinnaar.

Maar nog meer dan een overwinnaar is Eleanor een overlever. Haar leven lijkt een goed geschreven fictieroman. Misschien net daarom dat ze eeuwen naar haar dood nog zoveel mensen fascineert. En zeg nu zelf, iemand die na een eerste mislukt huwelijk en een fameuze kruistocht, 16 jaar lang een lockdown overleeft om daarna op haar oude leeftijd heel Europa rond te reizen in de meest barre omstandigheden, daar kan je alleen maar respect voor hebben toch?

Meer lezen?

Op Anne Boleyn na, denk ik niet dat er over een andere Engelse koningin ooit zoveel is geschreven, fictie én non-fictie. Ik beperk me zoals steeds tot historische fictie en moet zelf toegeven dat ik nog maar één keer over haar leven heb gelezen. Al is het dan wel in de vorm van een trilogie van meer dan 1.500 pagina’s :D. Bij deze dus ook nog wat ongelezen leestips, allemaal van auteurs van wie ik weet dat ze kwaliteit brengen.

  • Elizabeth Chadwick schreef dus een heuse trilogie over Eleanor of Alienor zoals zij haar noemt (en Eleanor zichzelf noemde in briefverkeer). The Summer queen start met haar huwelijk met Louis als jong meisje en haar kruistocht naar Jeruzalem, in the winter crown is Eleanor koningin van Engeland en probeert ze haar ambitieuze man in toom te houden en in het sluitstuk the autumn throne zit Eleanor opgesloten in Sarum en wordt ze de fameuze queen mother van Richard en vervolgens John.
  • Sharon Kay Penman is één van de betere en gekende historische auteurs over the plantagenets. When Christ and his saints slept kan ondertussen al doorgaan voor een klassieker in het genre en is het eerste boek over Eleanor en haar man Henry II en hun zonen. Het zijn dikke kleppers, maar ze schrijft echt geweldig
  • Anne O’ Brien geeft meerdere Plantagenet vrouwen een stem, waaronder Eleanor in Queen Defiant. Dit verhaal focust op Eleanor’s tijd als koningin van Frankrijk en de start van haar tweede huwelijk met Henry.
  • Ik vind niet elk boek van Alison Weir even goed. Captive queen is een van haar oudere werken dat ik nog te goed heb, met een focus op Eleanor’s gevangenschap in Sarum. Dit boek staat zeker nog op het lijstje.
  • The revolt is een korte roman over de opstand van Eleanor en haar zonen tegen Henry II, verteld vanuit het perspectief van Richard Lionheart. Eleanor is in dit boek heel hard de koningin zoals ik me ze voorstel: mysterieus, koud en intimiderend.
  • En dan nog een tip extra omdat ik het boek steeds voorbij zie komen. The queen’s pawn gaat over Eleanor en haar vriendschap met Alais Of France, de verloofde van haar zoon Richard. Christy English is nog een onbekende auteur voor mij, maar deze gaat op het lijstje.

De vorige History nerd’s teruglezen?

Kende jij Eleanor’s verhaal al? Wie is eigenlijk jouw favoriete historische figuur?

Meer van dit soort verhalen? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief waarbij ik je meeneem naar lang en minder lang geleden. Je kan alvast mijn gepubliceerde nieuwsbrief lezen in het archief. En na inschrijving ontvang je één à twee keer per maand mijn verhalen in je mailbox. 

cof

Met de Museumpas #2: Stephan Vanfleteren – ook online

Voor mijn 26ste verjaardag kreeg ik van het lief een Museumpas. Voor 50 euro per jaar kan je naar 165 musea in heel België zonder extra te betalen, enkel voor sommige tijdelijke tentoonstellingen betaal je de volle of zelfs een verminderde prijs. Veel tentoonstellingen zijn eigenlijk ook wel gewoon gratis voor Museumpashouders. Bovendien krijg je ook 5 nmbs-kortingstickets van 50%. Mooie deal toch?

Net zoals de vorige keer schrijf ik een postje met mijn ervaringen, want een museumbezoek daar word ik rustig van en ik kom terug met bakken inspiratie.

Deze post werd geschreven voor de COVID-19 crisis. We bezochten de tentoonstelling in februari.

Stephan Vanfleteren in het FOMU

Het Antwerpse fotomuseum vind je op de Waalse Kaai. Een fotografiemuseum bezoeken, ik doe het eigenlijk zelden. Op citytrip kies ik dan eerder voor kunst- of geschiedenismusea, al is het fotomuseum in Stockholm een zware aanrader. Omdat de expositie rond Stephan Vanfleteren nogal gehyped werd, vonden we het tijd om naar Antwerpen te trekken.

Eigenlijk kende ik weinig van Stephan zijn repertoire. Ik kende de rauwe portretten van BV’s en de Rode Duivels in zwart-wit en daar stopte het. De tentoonstelling is chronologisch opgebouwd en zoomt ook in op zijn foto’s tijdens journalistieke reizen naar Rwanda, Congo & Afghanistan. Op het einde krijg je dan de bekende portretten.

cof

Er is ook nog een tweede verdieping waarin je heel wat spullen uit Stephan’s archief te zien krijgt. Maar die opstelling was niet zo praktisch, het was er druk en ik heb weinig zin (en geduld 😏) om aan te schuiven dan.

Het museum zelf zit in een mooi gebouw en de beschikbare ruimte wordt zo goed mogelijk gebruikt. Van mij mocht het allemaal nog wat lichter en ruimer, maar daar is het gebouw nu eenmaal niet op voorzien. Door de zondagse drukte (deze tentoonstelling is heel populair) werd het soms wat vol allemaal. Ik vind fotografie altijd nog wat mooier tot zijn recht komen wanneer er veel ruimte is.

Ik zou zeker terugkeren naar het FOMU wanneer een volgende expo mij aanspreekt, want het was een ontzettend fijn bezoek. De normale toegangsprijs voor een volwassene is 10 euro, met de Museumpas is het gratis. De expo over Stephan Vanfleteren was verlengd tot 10/04/2020, maar is door de coronacrisis nu gesloten en de kans dat ie weer open gaat is volgens mij klein (tenzij musea op 18 mei groen licht krijgen en het FOMU besluit om te openen met deze tentoonstelling).

Gelukkig ook online

Maar niet getreurd! Het FOMU bleef niet bij te pakken zitten en zette de populaire tentoonstelling om naar een virtuele rondleiding. In 6 episodes leidt een gids je doorheen de werken van Vanfleteren en geeft de nodige uitleg. Zo kan je op je eigen tempo aan cultuur doen, volledig vanuit je luie zetel. Hier vind je de virtuele rondleiding.

FOMU is niet het enige museum dat virtuele tours aanbiedt, Museumpas zet nog 8 andere Belgische musea op een rijtje waar je terecht kan, en ook internationaal is er een ruim aanbod. Zelf heb ik nog maar weinig tijd gehad om zo’n tour te volgen, maar het staat nog op mijn lijstje :).

En de museumpas zelf? Die wachten even af en bekijken de mogelijke compensatie die ze kunnen geven aan hun abonnees, want de pas is uiteraard momenteel onbruikbaar. Ik ga er vanuit dat het abonnement verlengd worden, dat zou de mooiste oplossing zijn voor iedereen. Ik had ook net voor de crisis al een Museumpas aangekocht voor 2021 omdat er een promotie was. Dus ik ben blij dat ik ze op deze manier toch nog hebben kunnen steunen. Want in de cultuursector, daar gaan harde klappen vallen. Mijn hart bloedt nu al.

Heb jij al zo’n virtuele rondleiding gevolgd? Mis jij museumbezoekjes? Of mis je net andere dingen?

Waar ik een hekel aan heb #6 – The Corona edition

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^).

Gelukkig lijkt het nu, met de hele lockdown, een ideale periode om me niet zo hard te ergeren. Ik zie nog amper mensen, zit niet meer in de auto en het is hier best stil. Maar, een crisis dat brengt het beste en het slechtste in mensen naar boven en jawel ik heb me toch weer geërgerd de afgelopen weken. Digitaal vooral en steeds op minstens anderhalve meter afstand wel te verstaan.

Vandaag dus een special corona edition van deze rubriek, zodat jullie nu allemaal veilig vanuit jullie kot ‘OH MY GOH JA DAS ZO HARD WAAR’ kunnen roepen. Graag gedaan.

Disclaimer: ik waarschuw jullie wel op voorhand, ik rage iets meer dan normaal. It’s not you, it’s me. Ik hoop oprecht dat niemand van mijn lezers Jeanine heet of zich aangesproken voelt door Jeanine. Elke gelijkenis met bestaande personen berust geheel op toeval.

  • Mensen die deze situatie ideaal vinden om situaties en emoties te gaan vergelijken. Oh zo, ge vindt het erg dat Werchter is afgelast? GE MOEST U SCHAMEN, BRAND IN DE HEL. Er zijn wel mensen aan het sterven. Of nee wacht, eenzame ouderen zijn de echte slachtoffers van deze crisis. Of singles, alleen op een appartement, zonder tuin. Of leerkrachten die nu harder moeten werken. Goh en al die zorgverleners, dat is pas hard werken! Maar jah, die hebben tenminste nog een job, dus waarom klagen? Er zijn kei veel mensen die de eindjes de komende maanden niet aan elkaar kunnen knopen omdat ze tijdelijk werkloos zijn nu. Oh dat doet me denken aan de arme kindjes die al arm waren, hoe gaan die de les nu volgen zonder laptop? Goh en in Afrika zijn ze arm, hebben ze al honger en nu dit erbij. Dan mogen wij toch niet klagen hé, Jeanine. Beetje zagen dat de vakantie niet kon doorgaan, ge hebt ten minste nog niemand dierbaar verloren… Stop hiermee mensen! Iedereen weet dat de echte slachtoffers van deze crisis al die influencers zijn die nu geen avocado toast meer kunnen Instagrammen vanuit een hippe koffiebar. #RIP
  • De sensatiebeluste media die het nodig vinden om elke communicatiewet te overtreden, wat de situatie alleen maar verergert. Zo is allang wetenschappelijk bewezen dat je fout gedrag zo weinig mogelijk moet tonen, want dan gaat iedereen het foute gedrag net vertonen (de mens is een kuddedier weet je wel). Dus wat doen ze? Ze tonen die ene lange rij aan het ijskraam, of die ene groep jongeren in het park. Terwijl 90% van de mensen helemaal niets fout doet. En waardoor iedereen nog kwader wordt op elkaar en nog meer gaat rebelleren. Well done, aan al die mensen die hun communicatiediploma bij een zak chips hebben gekregen.
  • Alle theorieën over het ontstaan van de crisis (Het is allemaal de schuld van 5G! En van China!) en het feit dat mensen daarin meegaan. Ja, dat is ergerlijk, maar wat nog erger is zijn die reeks oneindige artikelen over hoe de toekomst er zal uit zien. ‘Het zal nooit meer zijn zoals voordien’, ‘In augustus krijgen we een tweede piek’, ‘Geen reizen tot eind 2022’ én dat die allemaal op NIETS gebaseerd zijn. We weten nog niets over dit virus en waar het naartoe zal gaan. We weten niets, hoe kunnen we daar dan artikels over schrijven? Welke journalist neemt zichzelf serieus tijdens het schrijven van zulk artikel vol assumpties en loze voorspellingen van één of andere mens die zichzelf tot expert heeft gebombardeerd omdat die nu niets meer kan verdienen aan avocado toast foto’s?
  • Zo komen we bij een zeer gevoelig puntje. Ik heb het waarschijnlijk gemist, maar ergens kon je de afgelopen weken een gratis cursus viroloog volgen waarna je een diploma kreeg zodat je de rest van je leven voor viroloog mag spelen. Mark Van Ranst heeft er nog nooit zoveel collega’s bij gehad. Jeanine heeft dit diploma nu trouwens hangen naast dat van politiek analist, bondscoach en een certificaat ‘zesde zintuig’, want iedereen die de cursus gedaan heeft, beschikt standaard over ‘een vooruit schrijnend inzicht’, waardoor de toekomst voorspellen een eitje wordt.
  • Het feit dat jongeren de schuld krijgen van alles en dat ze zich niet aan de regels houden. Terwijl ons Jeanine in de supermarkt haar kar in de weg laat staan terwijl ze op zoek is naar de meest rijpe mango (want ge betaalt daar wel 40 franc voor hé) en daardoor elke mango aanraakt, want handschoenen moet de overheid maar gratis opsturen (daar gaat ze zelf geen geld aan geven hé). En dan klagen aan de kassa dat ze met bankcontact moet betalen want dan wordt hare overrijpe mango wel afgerond naar boven hé. Ah en daar zeg, ons Irma, lang geleden? Hoe is met de kleinkinders? Amai zeg, wat is die onbeleefde troela weer vies naar ons aan het kijken Irma, het zal er wel een zonder kinders zijn want zie wat er allemaal in haar kar ligt. De jeugd van tegenwoordig hé, Irma. Ze moesten een keer een echte oorlog meemaken. (Ze bedoelt ‘gelijk ons ouders’, want ons Jeanine heeft zelf de oorlog niet meegemaakt hoor, ze is een boomer die haar villa op haar 40 heeft kunnen afbetalen en op prepensioen kon tien jaar later).
  • Ons Jeanine die zonodig op elke politieker moet kunnen zeiken nu, want het zijn toch allemaal INCOMPETENTE IDIOTEN. Om dan tijdens de volgende verkiezingen toch weer te stemmen op dezelfde idioten, want de groenen en de sossen dat zijn pas echt dieven. Jaja, Jeanine, het zal wel allemaal.
  • Containerparkmensen. Wie zijn ze? Wat doen ze? Wat drijft hen? Stel nu dat je door een wereldwijde crisis je huis niet meer uit mag, behalve om naar het containerpark te gaan. Dan zou toch niemand dat doen? Want wie gaat er nu vrijwillig naar een containerpark, toch?
  • Al die mensen die hun lief, die ze ochgot drie weken kennen, toch per se elk weekend moeten zien want #missyousomuch en zeg hou u nu toch gewoon is even een paar weken in. Tis crisis voor iedereen. We leven in 2020: er is Whatsapp, Zoom en je vindt wel ergens opwindende content online, als de nood echt hoog is. (Heel gevoelig puntje want ik mis mijn lief enorm en zou ook graag tot daar rijden, maar het mag niet :'().
  • Al die mensen die normaal altijd van die domme uitspraken doen als ik hun vertel dat ik misschien geen kinderen wil. Zoals daar onder andere zijn: ‘Wacht maar, binnenkort zal je biologische klok wel beginnen tikken’, ‘Vrouwen zijn gemaakt om moeder te worden’, Je krijgt er zoveel van terug’, ‘Je gaat later zo eenzaam zijn zonder kinderen’. Wel diezelfde mensen, picture them, zijn nu elke 5 seconden aan het zeiken hoe hard dit leven met kinderen wel niet is. En dat ze die bengels van hen nu echt wel achter het behang willen plakken want ze missen zoveel me-tijd plots. En ze moeten dan nog werken ook, het zit hen echt niet mee. Grappig hoe diezelfde mensen nu ineens zoveel medelijden verwachten. Ik zie niet in waarom? WANT GE KRIJGT ER ZOVEEL VAN TERUG, is het niet Jeanine? 😎

Als ik me later eenzaam voel zal er gelukkig wel weer een pandemie zijn en kan ik hardnekkig blijven samenscholen op straat met mijn gang om dan eenzaam te sterven. Gelukkig heb ik dan geen kinderen en zal niemand mij moeten missen. Nu is het wachten op de eerste ‘wacht maar’-uitspraak na de lockdown zodat ik dit soort antwoorden kan uitproberen.

Waar erger jij je aan tijdens deze pandemie?

35 boeken #Leuvenleestchallenge

 

Dag 1 Een boek dat je koos omwille van de omslag

Sins of the house of Borgia is met voorsprong de mooiste cover uit mijn beperkte boekenkast. Ik kan er naar blijven kijken. Maar het is daarnaast ook een heel goed boek voor wie houdt van historische verhalen. Het gaat trouwens niet alleen over the Borgias zoals de titel doet geloven. Het geeft een mooi beeld van het leven en de politiek in het 15de eeuwse renaissance Italië.

Dag 2 Een boek waarbij je verliefd was op het hoofdpersonage

Dat heb ik eigenlijk amper. Ik lees ook weinig boeken vanuit een man. Misschien een beetje Lord John Grey uit Outlander, maar dat is fout op zich :D. Ik lees eigenlijk weinig boeken vanuit een mannelijk hoofdpersonage. Ik denk dat Ross uit Poldark dan het meest in de buurt komt van een hoofdpersonage waar ik wel iets voor zou kunnen voelen. Al is hij misschien iets te bad boy voor mij.

Dag 3 Een boek dat je terugbrengt naar je eigen jeugd

Het Dolfijnenkind van Patrick Lagrou, want mijn favoriete jeugdreeks en schrijver.

Dag 4 Een boek dat je onmiddellijk wilt schenken

De val van Matthias Declerck over 5 jonge coureurs waarbij het noodlot één voor één keihard toeslaat. Dit is zo’n boek dat meer mensen zouden moeten lezen en dat ik dus zeker cadeau zou doen.

Dag 5 Een boek dat je als eerste redt uit een brand

Ik heb het gevoel dat ik elk boek gewoon opnieuw kan bestellen? Ik zou denk ik voornamelijk mijn fotoboeken redden dan, omdat die toch wat persoonlijker zijn.

Dag 6 Een boek om op te bergen en na 50 jaar terug op te vissen (zoals goede wijn)

Wolf Hall van Hilary Mantel (en de vervolgdelen). Het zijn niet de meest toegankelijke boeken. Je hebt best al wat kennis van de geschiedenis en ook de schrijfstijl maakt dat het geen vlotte dialogen zijn. Maar ze zijn zo uniek geschreven dat ze beter worden met de tijd. En dat het boeken zijn die ik over enkele jaren wil herlezen.

Dag 7 Een boek over onvoorwaardelijke liefde

Het type boek dat ik eigenlijk niet zo heel graag lees :D. Ik kies hier voor Jamie & Claire uit de Outlanderserie (sorry die zagen jullie al aankomen waarschijnlijk), omdat zij voor mij wel staan voor een koppel dat ondanks alle tegenslagen, zorgen en ruzies elkaar telkens weer terugvindt en vergeeft en daar sterker uit wordt.

Dag 8 Een boek dat je weghaalt uit de dagdagelijkse sleur

Dat heb ik vooral met van die semi-historische verhalen/familiekronieken die heel wat drama, actie en romantiek bevatten. Zo vertelt ‘het land achter de horizon’ het verhaal van de eerste kolonisten van Australië die daar een leven proberen opbouwen. Een boekenserie waarin ik me vorig jaar helemaal heb verloren.

Dag 9 Een boek dat je aanzet om op citytrip te gaan

Het is momenteel niet de moment, maar ik droom nog altijd van een lange roadtrip door Italië. Firenze was de belangrijkste stad van Renaissance Italië in de 15de eeuw en staat bovenaan het ’te bezoeken’ lijstje. De familie Medici, Savonarola, Machiavelli, Botticelli, Michelangelo, Da Vinci… ze lieten er allemaal hun stempel achter. De geboorte van Venus is één van de betere boeken die zich afspeelt tijdens een heftige periode in Firenze. Je leert meteen veel over de stad, ideaal als voorbereiding op een citytrip.

Dag 10 Een boek om aan je grootste vijand te schenken

Hier moest ik even serieus over nadenken. Maar ik denk dat mijn vijand er baat bij zou hebben om meer te lezen? En ik geloof ook dat meer lezen over de geschiedenis van de wereld en wat voor ergs er allemaal is gebeurt, de mensheid dichter bij elkaar zou kunnen brengen. Ik zou dus ‘haar naam was Sarah‘ geven. Het boek dat mij weer deed lezen (na het trauma van Joe Speedboot waarover je zo dadelijk zal lezen). Een verhaal over WOII, maar ook over hoe je eigen schuldgevoel je leven kan ruïneren. Je kan het verleden niet veranderen, maar je kan wel proberen om het vanaf nu beter te doen.

Dag 11 Een boek dat je doet nadenken over het leven

Life after life, over hoe een andere keuze voor een ander leven kan zorgen. Ik heb hieruit geleerd dat je altijd keuzes met het hart moet maken en dat het geen zin heeft om te denken in wat-als-scenario’s. Je bent waar je bent omdat het zo moet zijn. En elk leven brengt zorgen en problemen met zich mee. Dat kan een keuze niet oplossen.

Dag 12 Een boek uit je jeugd dat je veranderd heeft

The other Boleyn girl, een boek dat ik nooit meer zal lezen (want er is zoveel mis met dat boek). Maar het was het eerste echte historische boek dat ik las dat niet over WOII ging. Door dit verhaal heb ik beseft dat dit een genre op zich is en ging er op mijn 19de een wereld voor me open.

Dag 13 Een boek dat je onmiddellijk een glimlach bezorgt

The last kingdom en de vervolgdelen, omdat Uthred me altijd aan het lachen brengt. Zelfs tijdens een bloederige veldslag.

Dag 14 Een boek waarbij je denkt in kleuren

De boekendief, ik denk dat wie dit boek heeft gelezen deze keuze wel zal begrijpen.

Dag 15 Een classic om altijd te bewaren

Jane Eyre, dat is gewoon een goed boek en dat zal het over 100 jaar nog zijn. Tijdloos is een woord dat is uitgevonden voor dit boek.

Dag 16 Een boek dat je verdrietig maakt

Ik vond dat er in ‘the silence of the girls’ heel wat heftige scènes zaten. Het boek gaat over de Trojaanse oorlog en wordt verteld vanuit een vrouw uit het verliezende kamp. Het toont hoe hard oorlog kan zijn voor de vrouwen die achterblijven en die zich vaak moeten prostitueren om te overleven. Toch eentje die doet nadenken. En het maakt me verdrietig om te beseffen dat dit in de 21ste eeuw nog altijd gebeurt, en dus niet enkel in een fictieve oude mythe.

Dag 17 Een boek om tijdens de koude wintermaanden aan de open haard te lezen

Wat dacht je van Ijsland in de 17de eeuw waarin mensen proberen overleven terwijl het natuurgeweld genadeloos toeslaat? The glass woman is spannend en sfeerrijk geschreven. Ideaal winterboek!

Dag 18 Een boek dat je na 20 pagina’s onmiddellijk weglegt

Dit vind ik een vreemde, wil dat zeggen dat ik het boek nooit heb uitgelezen dan? Ik bekijk het als een boek dat niet makkelijk is om te lezen wegens het onderwerp, maar waarin ik vind dat je toch moet doorzetten. Het boek van Sabina Dardenne bv, een van de overlevenden van Dutroux. Je wil niet verder lezen, maar je moet, want het is belangrijk dat we dit nooit vergeten.

Dag 19 Een boek dat je graag samen leest met iemand anders

De boeken van Ken Follett zijn leuk om samen met iemand anders te lezen denk ik. The pillars of the earth bijvoorbeeld.

Dag 20 Een boek dat je een zomergevoel geeft

Ik lees niet echt zo van die typische zomerlectuur. Ik denk dat de ‘zeven zussen’-serie hierbij nog het meest in de buurt komt. Maar omdat iedereen die momenteel leest ga ik voor ‘de vrouw van de theeplanter‘, een zomerverhaal met gothic invloeden. Een jonge vrouw trekt naar het broeierige Sri Lanka om te trouwen met een man die ze amper kent en wiens eerste vrouw is gestorven. Rebecca, maar dan anders.

Dag 21 Een boek dat hardop moet worden voorgelezen

Ik heb echt een hekel aan voorlezen. Maar dan kies ik voor kruistocht in spijkerbroek. Lijkt mij het ideale boek om voor te lezen aan kinderen. En nu ik hierop terugkijk snap ik waarom ik dit zo’n goed boek vond. Geschiedenis en tijdreizen. Grappig hoe dat nu nog steeds mijn leesgedrag bepaalt.

Dag 22 Een boek dat elke politicus in huis moet hebben

Augustus van John Williams (los van dit puntje blijft het een van mijn favoriete boeken ooit). Of eender welk ander boek dat iets vertelt over de Romeinse politiek, wetgeving en het leven in het Romeinse Rijk. Omdat ik denk dat er nog veel te leren valt uit de geschiedenis. Omdat ik merk dat politici nog altijd dezelfde fouten maken als eeuwen geleden.

Dag 23 Een boek om aan je partner voor te lezen

Deze lijkt enorm op puntje 21 hé. Ik maak ervan: een boek dat mijn partner zou moeten lezen. Naast De val, zou ik hem dan The sunne in splendour geven over Richard III. Zo kan hij kennismaken met de echte Games Of Thrones en wordt hij misschien ook wel enthousiast over deze geschiedenis.

Dag 24 Een boek waar je graag aantekeningen bij maakt

Ik maak eigenlijk nooit aantekeningen. Ik durf in non-fictieboeken al eens een zin te markeren, maar daar stopt het ook. Predictably irrational is één van de weinige non-fictieboeken uit de kast en die op dit moment misschien wel eens kunnen helpen om het gedrag van mensen in deze rare tijden te begrijpen. Dan Ariely legt op een wetenschappelijk gestaafde manier al onze denkfouten bloot. Voor wie een toegankelijk inzicht wil in ons brein.

Dag 25 Een boek om aan je ouders te schenken

Ik denk niet dat mijn ouders en ik een leesstijl delen. Absoluut niet. Maar ‘Kom hier dat ik u kus‘ is een boek dat je op oudere leeftijd denk ik meer waardeert dan toen ik het gelezen heb?

Dag 26 Een boek uit je schooltijd waar je de nodige afkeer voor had

Joe Speedboot van Tommy Wieringa is het meest vreselijke boek dat ik heb moeten lezen en dat ik ooit gelezen heb. Ik weet dat velen dit een geweldig boek vinden. Wel, ik snap jullie niet. Ik heb in hoofdzaak door dit boek een aantal jaar echt een afkeer van lezen gekregen. Ik lees nog altijd niet graag boeken van Nederlandse auteurs. Echt bah. Dit boek, doe het je kinderen aub niet aan.

Dag 27 Een boek dat je helpt om vooruit te denken

Waar blijven ze deze stellingen toch halen? In ‘de familiereunië’ raakt Parijs volledig overstroomd en hebben ze best goede reddingscenario’s klaar. Ik denk dat overstromingen iets zijn waarop we ons moeten beginnen voorbereiden. Dus niet dat dit boek echt kan helpen. Maar het kaart wel een probleem aan. Daarnaast is het gewoon een toffe roman over een familiegeheim.

Dag 28 Een boek waarbij je verliefd wordt op de auteur

Elizabeth Freemantle is één van mijn favoriete historische auteurs. Het begon bij the queen’s gambit, nog steeds haar beste boek. Ik had zo’n enorme klik met Dot, de fictieve hofdame van Catherine Parr, waardoor dit boek een echte voltreffer was. En ik nu al haar boeken in mijn kast heb staan.

Dag 29 Een boek waarbij je denkt aan een bepaald muzieknummer

Ik leg eigenlijk bijna nooit de link tussen boeken en muziek dus dit is een ontzettend moeilijke. Het hoofdpersonage uit ‘The familiars‘ heet Fleetwood. Dus ik moet dan altijd denken aan Fleetwood Mac. Is dat voldoende voor dit puntje?

Dag 30 Een boek dat je verloren doet lopen

Alice in Wonderland? Zijn we niet allemaal soms een beetje zoals Alice? Hopeloos verdwaald.

Dag 31 Een boek dat je met de neus op de feiten drukt

Zowat elk boek over oorlog. Maar ik kies voor schaduwliefde van Sepetys. Het gaat over de Russische concentratiekampen in Siberië waarin heel wat mensen uit de Baltische staten zijn terechtgekomen omdat de regering hen liever kwijt wou. Iets dat tot de dag van vandaag nog wordt ontkent door de Russische overheid.

Dag 32 Een boek voor optimisten

A gentleman in Moscow. Over een man die door zijn politieke voorkeur voor de rest van zijn leven wordt opgesloten in een hotel en daar ontzettend positief bij blijft. Eentje die misschien net nu met de lockdown de moeite is om te lezen. Al werkte dit verhaal niet helemaal voor mij. Maar ik weet dat heel veel mensen hier wel zullen van genieten.

Dag 33 Een boek dat te kort is

Zowat elk boek? Ik hou gewoon enorm van dikke boeken. The last queen bijvoorbeeld had nog wat langer mogen zijn.

Dag 34 Een boek dat beter wordt na het herlezen

The courier’s tale is zo’n onbekende parel uit mijn kast. Het is een boek waar ik enorm van genoten heb. Een mix tussen The Tudors en Renaissance Italië vol drama en politiek. Er zit zoveel in dat ene boek dat ik het absoluut nog eens moet herlezen om alles in me op te nemen. Ook omdat ik ondertussen toch al wat vergeten ben.

Dag 35 Een boek dat elke wereldburger moet lezen

Wat een moeilijke! Ik kies voor de serie over Caesar van Iggulden, omdat in deze serie een groots wereldrijk wordt geschapen. Ik heb eigenlijk weinig boeken over wereldreizen gelezen, dus ik vul het dan maar op deze manier in.

Meer leestips?

Ga jij deze challenge ook doen? Of heb jij nog een ultieme boekentip?

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #33

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Editie 33 alweer! En eentje na een volledige maand in lockdown.

Gelezen

Heel veel vrienden lijken niet aan lezen toe te komen momenteel. Ik wel. Het is mijn enige vluchtweg met momenten. Ik lees niet per se meer, want het blijven lange werkdagen, maar toch sta ik al 2 boeken voor volgens Goodreads. Dus ik zit wel in een leesflow. En ik ben zo blij met een fijne boekenkast!

  • Queen Elizabeth’s daughter nam ik mee uit de bib (toen er nog een bib was, snif!). Het vertelt het verhaal van Mary Shelton, een verre nicht van koningin Elizabeth. Wanneer haar ouders sterven komt ze onder het voogdijschap van Elizabeth, die haar als een dochter beschouwt. Dit wil ook zeggen dat Mary niet zelf mag kiezen met wie ze trouwt. Er zijn al voor minder familieleden van Elizabeth in The Tower beland. Dit is een fijn historisch boek dat het hofleven ten tijde van The Tudors schetst. Mary is een tof hoofdpersonage. Alleen de brieven vanuit Elizabeth vond ik weinig meerwaarde hebben. Een tussendoortje dat goed weglas – en een auteur die ik nog wel eens durf oppakken.
  • Uit de kast nam ik Ross Poldark vast. Het eerste boek van 12 waarop ook de gelijknamige BBC-serie is gebaseerd. Dit boek is geschreven in 1945, het is een traag verhaal en met af en toe wat dialect uit Cornwall. Zeker niet iets voor iedereen, maar als die-hard fan van de serie vond ik dit een geweldig boek vol actie, drama en romantiek. Het gaat over Ross Poldark die terugkeert van de Amerikaanse burgeroorlog naar Cornwall en te weten komt dat zijn vader is gestorven, zijn landgoed in staat van verval is geraakt en zijn liefje gaat trouwen met zijn neef. Van een fijne thuiskomst gesproken.
  • Op naar een 5-sterren-boek. The glass woman is een gothic romance die zich afspeelt in Ijsland in de 17de eeuw. De jonge Rosa trouwt met de weduwnaar Jon, wiens eerste vrouw Anna mysterieus om het leven kwam. Dit is zeker geen typisch gothic verhaal. Rosa is een sterk personage en het verhaal zit vol met verrassingen en heel veel spanning (een gesloten loft, geluiden, geesten en sneeuwstormen…). Daarnaast wordt het harde leven in het koude Ijsland ontzettend sfeerrijk verteld. Dit is een echte aanrader voor wie eens iets anders wilt.

Gekeken

  • Ontzettend veel want wat doe je anders in deze tijden? The Medici’s, The Last Kingdom, De Mol, Outlander, Orange Is The New Black…
  • Verder ook weer begonnen aan het tweede seizoen van The Musketeers want die serie maakt me altijd weer blij en dat kan ik nu wel gebruiken.

Meegemaakt

  • Moet ik hier iets schrijven, haha? Ik denk dat mijn coronagedachten wel duidelijk zijn. Ik ben hard aan het werk en heb daardoor niet die neiging om online cursussen te volgen of elke dag 12 km te gaan wandelen.
  • Ik heb het ook zeker niet altijd even makkelijk nu en zie het regelmatig even niet meer zitten. Maar voorlopig zetten we door en probeer ik te focussen op de kleine dingen. Dag per dag. Het is de enige manier om er mee om te gaan.
  • Dus werken, lezen, tv-kijken, puzzelen, eten en slapen. Dat is het zowat. In het weekend komt daar nog in de zon liggen bij. Gelukkig hebben we het weer om ons aan op te trekken (maar aub #blijfinuwkot #savethesummer).
  • Bloggen schiet er soms wat bij in. Zo heb ik nog wel wat reisverslagjes staan die nu weinig nut lijken te hebben. En heb ik, behalve over deze hele lockdown, weinig andere inspiratie om over te schrijven. Maar dat is een luxeprobleem natuurlijk.

Geblogd

Alles goed daar?

cof

Mijn favoriete board games

Deze blogpost werd geschreven in februari, voor de lockdown zijn intrede deed. Het leek me nu wel een goed moment om deze te publiceren, voor wie eens wat anders wil doen dan Netflix & chill.

Af en toe wat vaker schermvrij, het is een doelstelling voor 2020. Gezelschapsspelletjes zijn een ideale manier om samen meer offline tijd door te brengen. Een traditie die ik ook al had met bepaalde vriendengroepjes. Maar het wordt natuurlijk steeds moeilijker om een moment te vinden dat iedereen kan. Dus ging ik op zoek naar spelletjes die ook fijn zijn met twee personen.

De laatste tijd geef ik vaker een board game cadeau. Het is iets voor altijd en staat garant voor fijne momenten. Om jullie wat inspiratie te geven, zet ik mijn favoriete spelletjes eens op een rijtje. Ik start bij de degenen die ik zelf in huis heb en dus vrij vaak speel. En (bijna) allemaal zijn ze ook fijn om met twee te spelen.

Machiavelli

Misschien best wel nuttig om weten: ik hou van spelletjes die naast een portie geluk, ook heel wat tactiek nodig hebben. Machiavelli beantwoordt helemaal aan die definitie en is daardoor mijn favoriete spel.

Bij Machiavelli (2-7 spelers) kruip je in de huid van een personage zoals de dief, koopman of prediker. Elk personage heeft zijn eigen kracht die in je tijdens jouw beurt kan inzetten. De bedoeling is om zo snel mogelijk een stad van 8 gebouwen te bouwen en daarmee zo veel mogelijk punten te sprokkelen.

De kaarten zijn niet alleen prachtig geïllustreerd, het spel is ook spannend omdat er verschillende tactieken mogelijk zijn. Uiteraard hoop je op goede gebouwenkaarten, dus geluk speelt zeker mee. Het allerfijnste is dat je moet proberen in te schatten welk personage je tegenspelers gekozen hebben. En dan kan je proberen de ander zijn kracht teniet te doen.

Met twee spelers speel je per ronde twee personages wat het tempo erin houdt. Ik heb ondertussen meerdere uitbreidingen in huis zoals ‘de donkere landen’ waarbij 8 nieuwe personages worden geïntroduceerd en heel wat extra gebouwen. Nog meer variatie dus.

Skye

Als een spel rond Schotland draait, dan moet ik dat natuurlijk uittesten :). Ook bij dit spel is de vormgeving heel mooi (ik hecht daar duidelijk wel wat belang aan ^^). Skye is een legspel waarbij je tegels moet trekken en anderen hierop kunnen bieden om hun eigen eiland vorm te geven. Elke ronde tellen er andere elementen voor punten.

Skye is telkens dat je het speelt totaal anders. Voornamelijk omdat er zoveel scoretegels zijn die in willekeurige volgorde gelegd worden waardoor een bepaalde tegel in spel één heel veel waard kan zijn en in spel twee compleet waardeloos is.

Het is voor een deel tactisch. Je moet kiezen op welke elementen je gaat proberen scoren, maar je moet natuurlijk ook heel wat geluk hebben met tegels trekken. En je kan elkaar goed boycotten door net die tegels over te kopen die de ander heel graag wil hebben.

Om te spelen met twee, drie of vier. Het is altijd fijn. Zeker een favoriet!

Exploding Kittens

Een kort grappig spel, ideaal tijdens treinritten. En vooral als je elkaar wil pesten. Exploding Kittens is een geanimeerd kaartspel, dat wat weg heeft van Uno. Je moet namelijk steeds de volgende kaart van de stapel trekken en kan ondertussen acties uitvoeren met de kaarten in je hand. Trek je een exploding kitten dan is het spel voorbij en verlies je. Tenzij je nog een actie kan verrichten om de kaart voor de volgende te bewaren…

Dit spel is via Kickstarter op de markt gekomen. Ik heb de originele Engelse versie, maar ik denk dat het ondertussen in het Nederlands ook bestaat. De tekeningen van de katten zijn hilarisch. Het is tof met twee, maar nog fijner met meer als partyspel.

De kolonisten van Catan

Wie kent het niet? Catan is een klassieker onder de board games. Je verzamelt grondstoffen via een dobbelsteen en gebruikt deze om dorpen en steden te bouwen. Ook ruilhandel is toegestaan en let op voor de struikrover!

Ik heb de reiseditie van Catan, die is ook met twee personen te spelen. Het ‘echte’ spel is vanaf drie personen en het aantal beschikbare uitbreidingen is ontelbaar. De variatie in het reisspel is niet zo groot, zo liggen de grondstoffen altijd op dezelfde plaats (er zijn twee varianten van het spelbord). Maar het is een meeneemformaat en fijn met twee.

Geen spel dat super vaak uit de kast komt, maar wel eentje om je mee te amuseren. Geluk speelt mee, want je moet de juiste ogen gooien. Maar er zijn ook heel wat tactische mogelijkheden. Ik heb ook al eens de kaartspelvarianten van Catan gespeeld en ook die zijn super fijn!

Azul

Het nieuwste spel uit het rijtje. Ik kreeg deze van het lief met kerst en had het nog nooit gespeeld. In Azul moet je je eigen tegel samenstellen uit allerlei kleinere tegelpatronen om het Portugese paleis af te werken. Maar opgelet: de patronen moeten kloppen en als je niet alle tegels kan leggen, vallen ze op de vloer en krijg je strafpunten.

Azul is echt een strategisch spelletje met draaischijven waarop enkele random tegelcombinaties liggen. Op de duur werk je jezelf wat in nesten en heb je teveel tegels die je wel eens duur kunnen komen te staan.

Azul is ook prachtig vormgegeven en er bestaan al varianten (zoals ramen van Sintra). Ik weet wel niet of er veel variatie gaat inzitten na een tijd, dus ik hoop dat ik hier niet zo snel op uitgekeken raak. Maar voorlopig is het heel fijn en ben ik echt nog op zoek naar de ideale tactiek om zoveel mogelijk rijen tegels te kunnen plaatsen.

Kende je deze spelletjes al? En wat is jouw favoriete board game? 

Disclaimer: geen links naar de spelletjes omdat ik niet de indruk wil wekken dat het een gesponsorde post is. Deze spelletjes zijn allemaal in België en Nederland vlot verkrijgbaar, dus je vindt ze wel ;).

oznor

Project schermvrije dagen #2

Sinds een dikke twee maanden probeer ik mijn donderdagavonden schermvrij door te brengen. Zonder tv, laptop of smartphone dus. Geen makkelijke opgave bleek al snel, want onbewust grijp je echt vaak naar een scherm. Om mezelf te blijven motiveren geef ik jullie regelmatig een update. Bij deze de allereerste :).

Do 16/01

Tijdens deze week begon het idee van een schermvrije avond te rijpen en viel de keuze op donderdag. Maar ik moest mijn project een weekje uitstellen. Deze donderdag was ik namelijk op de uitreiking van Klimaatambassadeur 2019. We wonnen de prijs en ik bracht een hele avond door op sociale media (vooral Instagram) en onze interne chattool om collega’s en het netwerk op de hoogte te houden. Externe communicatie is nu eenmaal mijn job.

Do 23/01

De echte start met een eerste schermvrije avond. Ik begon met mijn bureau en tafeltje op te ruimen op mijn slaapkamer en maakte ook een van mijn boekenplanken schoon. Zo kreeg ik een zicht op alle creatieve boeken die ik heb en die een leuk tijdverdrijf zouden kunnen zijn op donderdagavond. Ik koos ook een puzzel uit en begon de stukjes te sorteren op mijn opgeruimde bureau. Ondertussen luisterde ik naar een podcast over de kruistochten (je bent een history nerd of niet). Ik eindigde de avond met een uurtje lezen.

Conclusie: de eerste avond had ik weinig moeite om deze schermvrij door te brengen. De motivatie was nog heel groot.

Do 31/01

Een moeilijkere avond. Ik was ontzettend moe en had eigenlijk gewoon zin om tv te kijken. Maar ik sloeg aan het puzzelen, luisterde opnieuw een podcast en las al wat in een reisgids over Valencia. De avond leek heel lang te duren. Als je weet dat ik normaal geen moeite heb met drie uur lang tv te kijken als ik moe ben, moest ik ineens op zoek naar alternatieven. Ook wegblijven van de smartphone begon een echte opgave te worden. Ik kroop dus vroeg in bed met een boek.

Do 05/02

Date night met het lief. We gingen eten in een Mexicaans restaurant in Leuven en daarna nog iets drinken. De smartphone kwam niet op tafel en ook thuis kroop ik meteen onder de wol. Het is uiteraard veel makkelijker als je iets sociaal gepland hebt.

Do 13/02

Met de collega’s proberen we zeker om de twee maanden op donderdag iets sociaals te doen. Deze keer gingen we naar het lichtfestival in Brussel. Het werd laat. Schermvrij lukte behoorlijk. Omdat je niet voortdurend op je gsm zit in gezelschap. Maar opnieuw werden er heel wat filmpjes en foto’s gemaakt en onderhield ik de Instagram van het werk. Ook op de trein naar huis werd er gezondigd en checkte ik mijn socials.

Do 20/02

Tijdens mijn weekje Staycation wilde ik graag de schermvrije avond behouden. Ondertussen merkte ik dat het steeds moeilijker begon te worden als ik geen plan had voor de avond.

Dus begon ik mijn kledingkasten op te ruimen. Ik gaf mijn steeds groeiende verzameling sokken een grotere schuif en deed heel wat oude spullen weg of in een doos. Daarna puzzelde ik zoals steeds nog even en las ik wat in mijn boek. Deze avond lukte het me dus weer makkelijk.

Woe 26/02

Jep, je leest het goed, een woensdag! Donderdag zou wat moeilijker worden deze week dus verplaatste ik ‘schermvrij’ naar woensdag in de agenda. Deze avond had ik het best moeilijk, want ik had geen plan. Ik puzzelde en las wat en ging dan maar vroeg slapen.

Do 5/03

Deze week stond er een etentje gepland met de dansgroep. Het werd een super gezellige avond waarbij er veel gepraat werd (ocharme die andere mensen in het restaurant, zo negen dames, dat maakt best veel lawaai :D). ‘S avonds keek ik wel wat op mijn smartphone, ik geef het toe.

Conclusie?

  • Ik heb nood aan een plan voor elke avond. Heb ik iets sociaal gepland, dan is schermvrij amper een probleem. Zit ik de hele avond thuis, dan maak ik best een plan. Bv. wat opruimen. Wat ik ga doen als alles is opgeruimd? Geen idee :p. Maar voorlopig is het wel zalig om af en toe een deeltje van de kasten onder handen te nemen.
  • Op donderdagavond ben ik vaak al best moe van de week. Ik merk dat het dan meteen een pak moeilijker is. Ik kijk op zo’n avonden meestal tv, en nu kan dat niet dus moet ik me met iets actiever bezig houden. En soms voel ik me gewoon niet zo actief :D.
  • Schermvrije avonden zijn goed voor mijn reading challenge. Ik lees net nog wat langer dan op een andere avond en zonder afleiding van sociale media.
  • Ik ga ook vroeger slapen op zo’n avond als ik gewoon thuis ben. Na het lezen scroll ik anders nog gemakkelijk een half uur door mijn socials. Dat half uurtje ga ik nu vroeger slapen.

Heb jij nog tips voor mijn schermvrije avonden?

 

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #32

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • De verborgen geschiedenis van Donna Tartt is zo’n boek dat al eeuwen op mijn lijst prijkt. Het is altijd uitgeleend in de bib, maar ik wist er dan toch eindelijk beslag op te leggen. Het gaat over 6 studenten Grieks aan een Amerikaanse universiteit. Eén van hen wordt door de anderen vermoord. Dit boek was een zware tegenvaller voor mij. Ik kon geen van de personages uitstaan, het plot boeide me dan ook niet. Ik vond vooral de verheerlijking van alcohol en drugs ook not done. De personages zijn gewoon voortdurend onder invloed en daardoor nogal zielig. Heel wat mensen zijn zot van dit boek, dus laat mijn recensie je niet afschrikken.
  • Afgelopen weekend was het Internationale Vrouwendag en die week las ik een feministische hervertelling van de Ilias uit, the silence of the girls. Het gaat over de mythische Trojaanse oorlog, maar dan verteld vanuit Briseis. Een Griekse wiens familie wordt uitgemoord door Achilles waarop zij zijn slavin moet worden. Het boek greep me op bepaalde momenten bij de keel, maar de perspectieven van Achilles die aan het einde opdoken verzwakten het verhaal. Feministisch? Bwa. Boeiend. Zeker! Voor de fans van Miller’s ‘een lied voor Achilles’ die het eens zonder liefdesdriehoek willen en met een rauwer kantje.
  • Momenteel ben ik bezig in ‘de boekendief‘. Dit gelauwerde boek over WOII stond ook al eeuwen op het lijstje. En gelukkig bevalt deze hype me stukken beter. Ik ben heel geboeid door de unieke vertelstijl. Wederop het bewijs dat de mooiste boeken over de oorlog, niet specifiek over de oorlog gaan, maar een verhaal daarbuiten hebben dat je vasthoudt. Ik hoop deze snel uit te lezen.

Gekeken

  • Het derde seizoen van The Last Kingdom was te zien op Caz en ik heb deze reeks even volledig opgenomen, want de Belgische Netflix heeft de rechten nog steeds niet. Ik vind de eerste afleveringen echt heel goed, het verhaal blijft dicht bij de boeken, maar er zit ook veel eigen humor in de serie.
  • Het laatste seizoen van The Medicis loopt dan weer op Eén. En damn, ik keek nog maar twee afleveringen, maar ik ben alweer helemaal hooked. Zo jammer dat het hierna gedaan is.
  • En met het lief ben ik begonnen aan het vierde seizoen van Outlander en dat brengt ons eindelijk naar Aunt Jocasta op haar River Run, toch wel één van mijn favoriete omgevingen van de hele boekenreeks.
  • Veel historisch dus, fijn dat er nog enkele van mijn favoriete series met nieuwe seizoenen komen. Verder is het uitkijken naar De Mol hier.

Meegemaakt

  • Een weekje staycation dat echt belachelijk snel voorbij was. Maar echt, waar is die week naartoe? Ik ging nog eens naar de cross en naar de sauna, en verder was het echt stom weer. Dus veel rust.

Uitkijken naar

  • Valencia! Op het moment dat dit bericht online komt zit ik namelijk op het vliegtuig richting de Spaanse stad (als alles goed blijft gaan met heel die Coronaheisa).
  • Ik kijk dus ook enorm uit naar zon. Ik heb het zoooo hard nodig! En wijn. En tapas. Cultuur. Zomerkledij. Aaaah.

Geblogd

Welke series ben jij momenteel aan het verslinden?

Waar ik een hekel aan heb #5

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^).

Het lijkt eeuwen dat ik hier over schreef, maar ik had nog eens zin om zo’n lijstje te maken. Na de edities over irritante mensen, taalfouten, het verkeer en ambetante geluiden, is het deze keer tijd voor geuren waar ik niet tegen kan. En dat blijken er meer te zijn dan ik dacht. Oh, it’s me not you. Even voor de duidelijkheid 😉

  • De geur van brooddoos. Echt, ik vind dat verschrikkelijk. Vooral ’s avonds die brooddoos weer open doen en uitwassen. Leeg of niet leeg. Daar zit dan zo’n geurtje aan dat niet te beschrijven is. Ik krijg het al moeilijk door dit neer te schrijven.
  • Ik ben geen viseter. En kan meestal perfect tegen de geur van vis. Maar sommige vis (lees rotte vis of van die heel stinkende)… daar keert mijn maag van om. Dus aan al die collega’s die ’s middags vis opwarmen in onze open office: nu weet je waarom ik zo’n vies gezicht trek.
  • Heel felle mannendeo. Ge weet wel, zo vroeger tijdens de lessen LO wanneer je de jongenskleedkamer passeerde… Deo gemengd met tienerzweet. Eikes.
  • Heel felle spuitbussen zoals deo en van die luchtverfrissers zijn sowieso niet mijn ding. Ze benemen precies alle zuurstof in de ruimte. En daar krijg ik meteen hoofdpijn van.
  • Eucalyptus. Onpopular opinion, I know. Maar mijn ogen tranen er standaard van en het beneemt zo hard mijn adem dat ik het echt niet moet hebben. Voor mij is dit allesbehalve een ontspannende geur.
  • Bananen. Omwille van hun geur. Ik ben zo iemand die perfect tegen mandarijnen kan, maar met bananen moet je uit mijn buurt blijven. Ver uit mijn buurt.
  • De zweetgeur bij het binnenkomen van de danszaal. Wij zijn altijd de laatste groep van de avond en neem van mij aan dat er dan al wat afgezweet is.
  • De geur van leer. Laat staan hoe dat voelt. Nope, bepaalde erotische spelletjes zouden totaal niets voor mij zijn…
  • Nog erger: zo een lycra wetsuit dat in aanraking is gekomen met (zee)water. Dat stinkt zo enorm. En dat voelt ook zo vies aan. Bah bah bah! Ik krijg er nu al kippenvel van.
  • Ziekenhuisgeur. Ik denk dat ik deze niet echt hoef uit te leggen.

Wat kan jij echt niet ruiken?

#nevernotreading: hoe kies ik een volgend boek?

Door opnieuw een jaaroverzicht van mijn gelezen boeken te maken en ook anderen hun lijstjes te zien delen werd ik geïnspireerd om nog eens een boekige vraag te beantwoorden. Ik deelde namelijk al eens een lijstje met tips om meer te lezen, want voor veel mensen klinkt minstens 35 boeken lezen in 2020 een enorm aantal. Een andere vraag die vaak krijg is de volgende: hoe kies je welke boeken je leest uit dat enorme aanbod in de winkel of de bibliotheek?

Veel mensen kiezen namelijk de foute boeken. Ze lezen ’50 tinten grijs’ of ‘de Da Vinci code’ omdat iedereen ze lijkt te lezen. En ik kan je vertellen dat ik E.L. James en Dan Brown ook heb gelezen, maar dat dit niet twee auteurs zijn die me ertoe hebben aangezet om vaker te lezen. Veel mensen lezen dus die ene hype, om dan opnieuw volledig stil te vallen.

Er zijn enorm veel boeken. Te veel om in een leven uit te lezen. De keuzestress is real. En ik snap dat het als niet veellezer daarom niet gemakkelijk is om een keuze te maken. Ik ga dus proberen om een aantal praktische tips op basis van mijn ervaring te delen.

Het juiste boek bestaat voor iedereen, maar is er niet voor iedereen

Ik ben ervan overtuigd dat er voor iedereen een juist boek bestaat om meer plezier te halen uit het lezen. Het probleem is dat uitgeverijen vaak bepaalde boeken naar voren schuiven en op de markt zetten alsof ze voor iedereen zijn. Waardoor we allemaal dezelfde boeken lezen en de helft afhaakt omdat het ‘hun boek’ niet bleek te zijn.

Het juiste boek vinden is niet gemakkelijk. Misschien is het een non-fictieboek over vogels spotten, misschien een stationsrommantje of misschien die bloederige Scandinavische thriller. Maar ik ken weinig mensen die deze drie boeken allemaal zouden verslinden.

Leer je eigen voorkeuren door en door kennen

De sleutel tot succes komt altijd weer op dit neer. Wat vind je zelf leuk om te lezen?

Wat wil je uit lezen halen? Wil je iets bijleren? Of wil je wegdromen? Moet het verhaal spannend zijn met korte hoofdstukken? Of heb je liever een zeemzoet verhaal waar je niet te veel bij moet nadenken? Mag het voorspelbaar zijn of heb je een hekel aan clichés? Mag er wat uitdaging inzitten? En wat met de personages? Lees je graag vanuit een man of een vrouw?

Het is een hele vragenlijst, maar het is wel belangrijk. Zo heb ik geleerd dat ik niet graag vanuit kinderen lees. Ook young adults met tieners (en hun vaak frivolere problemen) zeggen me niets. En dat ik graag diepgang heb in een boek. Wat wil zeggen dat ik niet graag van die cliché ‘man ontmoet vrouw en is op slag verliefd na een blik’-boeken lees. Liefde moet groeien in de verhalen die ik leuk vind. Om dezelfde reden heb ik echt moeten leren om geen dunne boeken (onder de 200 pagina’s) op te nemen. Daar zit vaak geen diepgang in en ze vallen altijd tegen. Bij de meeste thrillers en detectives zie ik de clue al vroeg aankomen. Dus die lees ik alleen als ik daar op dat moment zin in heb.

Ik lees graag over mensen die grotere problemen hebben dan ik in deze 21ste eeuw. Personages die snel iets opzoeken of die hele Whatsappgesprekken voeren met hun vlam zeggen me weinig. Geen science fiction ook niet voor mij. Ik wil lezen over lang vervlogen tijden. Toen bv. vrouwen nog niet echt rechten hadden, of klasseverschillen ervoor zorgden dat je niet zomaar kon trouwen met die leuke jongen, of de oorlog heel wat gezinnen uit elkaar trok. Gezellig is anders ja, maar het doet me telkens weer beseffen hoe goed wij het hier hebben. Die boeken zijn vaak gevuld met het nodige drama, veel actie en een vleugje romantiek. En hoe ouderwets dit ook klinkt, dat vind ik heerlijk. Nog beter als er wat bloederige veldslagen of politieke intriges aan de pas komen.

Ik heb ook geleerd dat de schrijfstijl van een auteur een boek kan kraken. Of een slecht (open) einde. Maar jammer genoeg zijn dat vaak geen factoren die je op voorhand onder controle hebt (tenzij je echt diep onderzoek gaat doen).

Let op met hypes

Ik besef dat mijn voorkeuren vrij niche zijn. Om die reden is de gemiddelde boekenhype ook niets voor mij. België is een land waar kookboeken en thrillers hoge toppen scheren. Als ik iedereen hoor vertellen hoe spannend ze ‘het meisje in de trein’ wel niet vonden, dan kan ik alleen maar denken aan hoe snel ik de dader gespot had en hoe irritant lamlendig het hoofdpersonage wel niet was. Les gouts et les couleurs.

Om die reden zijn hypes best gevaarlijk en koop ik zulke boeken nooit zelf. Ik leen ze liever uit in de bib. En ik word zeker nog regelmatig positief verrast door zo’n hype. Maar in veel gevallen (jep E.L. James, pointing at you) niet. Je moet je dus niet schuldig voelen als jij dat ook zo ervaart.

Van serie naar boek

Zoals je ziet haal ik veel van de antwoorden uit mijn leesgedrag. Maar wat als je nu niet vaak leest? Dan kan je kijkgedrag op tv of Netflix zeker helpen. Mijn favoriete series en films zijn historisch of kostuumdrama. Mijn favoriete boekengenre is historische fictie. Toeval? Ik denk het niet.

Kijk je graag romcoms? Start dan eens met een chicklit of een roman. Ben je verzot of crimi? Dan is een detectivereeks echt iets voor jou. Je kijkvoorkeuren komen echt vaak overeen met je leesvoorkeuren. En met wat geluk is je favoriete serie gebaseerd op een boek of zelfs een reeks boeken!

Maak een goed lijstje

Maar hoe vind je nu dat boek dat jouw naam schreeuwt in een winkel of de bib? Dat vind ik zelf met momenten echt nog moeilijk. Ik sta soms in de bib omdat mijn vorige boeken uit zijn en ik niet meteen weet wat ik wil ontlenen. (Tip: in dat geval ga ik naar het Engels rek, wat een kleiner aanbod is en dat vergemakkelijkt de keuze).

Ik maak op voorhand een lijstje van boeken die ik wil lezen. Ik gebruik daar zelf Goodreads voor. Maar je moet zien wat werkt voor jou. Ik ken namelijk heel wat mensen die Goodreads als inspiratie gebruiken om alle boeken bij te houden die ze interessant vinden. Ze drukken heel vaak op de ‘want to read’ knop. Ikzelf doe dat niet. Ik ben heel streng op de boeken die in die lijst terechtkomen. En ik heb zo mijn eigen regeltjes.

Zo zal ik nooit meer boeken op die lijst hebben staan, dan het aantal boeken dat ik volgens Goodreads al heb gelezen. Geen lijst van 1.000 boeken dus, maar iets dat doenbaar is. Dat beperkt me sowieso al in eender welk boek toe te voegen. Bekende boeken (of hypes) voeg ik pas toe als ik ze voldoende heb zien passeren en als er mensen het boek goed vinden die ongeveer dezelfde voorkeuren hebben. En dus niet al na één lovende krantenrecensie.

Haal inspiratie bij gelijkgezinden

Ga op zoek naar mensen die dezelfde soort boeken lezen. Zo volg ik een Britse blogster die heel wat historische boeken leest. Haar favoriete auteurs komen sterk overeen met die van mij. Als zij een boek dus 5-sterren geeft en het onderwerp staat mij ook aan, is dat vaak een nieuwe favoriet. Ook van vrienden of andere bloggers weet ik ondertussen wel of onze leessmaak overeen komt of niet. Ik vind het altijd leuk om andere mensen hun reviews te lezen, maar dat wil niet altijd zeggen dat ik de boeken daarna ook moet gaan lezen. Opnieuw: blijf dicht bij jezelf.

Ga met dat lijstje naar de winkel of bib

Ik heb ongeveer permanent een 200-tal boeken op ‘want to read’ staan waarvan ik vrij zeker ben dat ik ze goed (genoeg) ga vinden. Op basis daarvan kies ik mijn volgend boek uit. Vaak moet ik ook rekening houden met beschikbaarheden in de bib, of blijft een boek op de lijst staan omdat de bib het niet heeft. De boeken die ik dan echt uitkies zijn meer een ingeving van het moment. Waar heb ik zin in? Ik wissel ook af tussen zware historische literatuur en iets luchtigere hedendaags. Tussen standalones en delen van een serie. Tussen Engels en Nederlands.

En wat met aanbevelingen van je bibliothecaris of die man in de boekenwinkel? Tips vragen aan mensen wiens job het is om veel van boeken te kennen kan zeker lonen. Als je niet weet waar beginnen, doen dan! Ik heb geleerd uit mijn bibbox-ervaring dat random boeken uitlenen binnen je favoriete genre niet altijd een succes is. Ik ga dus voorlopig vooral van mijn eigen lijstje uit. Nieuwe releases van auteurs die je goed vindt zijn ook altijd ideaal om zo’n lijstje snel aan te vullen. Als je het ene boek goed vond, is het altijd de moeite waard om de rest van zijn of haar oeuvre uit te proberen.

Dus blijf binnen je comfort zone, hoor ik je zeggen?

Zeker niet! Het heeft mij al heel wat leesplezier opgebracht om toch die ene hype of klassieker op te nemen. Ook al had ik er op voorhand mijn twijfels bij. Maar dat je een lijstje hebt met boeken waar je naar uit kijkt om ze te lezen omdat je weet dat je ze waarschijnlijk goed gaat vinden helpt om meer te lezen. Het doet lezen en dat kan het verschil maken tussen 5 of 30 boeken op het einde van het jaar.

Uit je comfort zone lezen is vooral goed als je al een goede leesroutine hebt ontwikkeld en het niet zo erg is dat er dan af en toe is een boek tegenvalt. Zo ben ik na mijn Dan Brown gewoon meteen in iets anders begonnen. Ik weet nu waarom mensen zijn boeken goed vinden, maar zelf laat ik zijn volgende release passeren.

Dit is een enorm lange post geworden dus als je tot hier hebt gelezen, proficiat! 😀 Ik kan blijkbaar heel snel, heel enthousiast worden over boeken. Ik ben trouwens super benieuwd naar hoe jullie een volgend boek uitkiezen. Misschien kan ik zelf nog enkele tips meenemen!

Hoe kies jij een volgend boek uit?

P.s. vanaf dit jaar ben ik ambassadeur bij Leuven Leest en zal ik daar regelmatig wat leestips delen (neem alvast eens een kijkje op mijn profiel).

cof

Lichtpuntjes #17

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen. Als je goed rond je kijkt, zie je overal kleine dingen die de dag een beetje beter maken. En daar wil ik regelmatig bij blijven stilstaan. Zodus deze rubriek.

Van in 2019 geleden, dus het is tijd voor een nieuwe update :).

  • Ik heb drie crossen bijgewoond tijdens de kerstvakantie en het was echt zo fijn om daar nog eens te zijn. Vooral voor de vrouwencross natuurlijk, want met kerst zijn ze er meestal allemaal bij.
  • Drie fijne dagen in Lille/Rijsel, ondanks TGV-vertragingen. Het is geen speciale stad, maar wel ideaal voor dat beetje vakantiegevoel in de winter.

cof

  • Met Statik zijn we verkozen tot Klimaatambassadeur 2019. Op het laatste nippertje ging ik mee naar de nieuwsjaarsreceptie van VOKA voor de uitreiking. Het was een super formele netwerkreceptie waar ik me ongemakkelijk voelde en we echt de vreemde eend in de bijt waren. Waarom dan toch een lichtpuntje? Net omdat je voelt hoe anders wij zijn en hoe goed dat voelt. Ik werk samen met een groep heel getalenteerde en authentieke mensen. En we hebben er toch een topavond van gemaakt.
  • De dag erna was er ons jaarlijks nieuwjaarsetentje. Volledige vegetarisch waardoor ik van alles kon eten (want geen vis eten is vaak geen voorgerecht). En er was ook een heuse lachbui tijdens één van de presentaties waar ik nog altijd niet van over kan :D.
  • Door de winteravonden opnieuw veel tijd gemaakt om te lezen. Dus ik zit voorlopig goed voor op mijn reading challenge.
  • Ik ben ondertussen ook Leuven Leest ambassadeur geworden en publiceerde er mijn eerste leestips. Zo leuk om te schrijven over boeken en hopelijk meer mensen aan het lezen te krijgen.
  • Een leuke dag in Antwerpen onder een winterzonnetje met een bezoek aan het FOMU en gewoon wat rondstruinen in de stad.

cof

  • De eerste schermvrije avonden. Tijd maken om te lezen en te puzzelen.
  • Het WK cyclocross. Een heel weekend lang lekker hygge koers kijken. Zalig!
  • Eindelijk terug wat vulling in mijn werkkalender. Het was de laatste tijd wat rustig en daar word ik net onrustig van. Maar er is beterschap op komst.
  • Date night met het lief <3
  • Een fijne schermvrije avond door met de collega’s naar Bright Brussels te gaan. Niet zo spectaculair als het lichtfestival dat al eens zag in Berlijn, maar toch nog steeds de moeite.

img_20200213_204547

Wat maakte jou de afgelopen tijd gelukkig?

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #31

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Veel, de eerste maanden van 2020 bleken ideaal om heerlijk te lezen. Thuis en in de trein. Project schermvrije dagen draagt daar natuurlijk ook toe bij.
  • De muze werd mijn eerste Jessie Burton. Ik zag ooit de tv-serie van haar The miniaturist. Dit boek vertelt het verhaal van twee jonge vrouwen. Odelle in de jaren 60 in Londen en Olive in de jaren 30 in Spanje, ten tijde van de burgeroorlog. Een merkwaardig schilderij verbindt hun levens. Ik ben niet omver geblazen door dit boek en het verhaal is flauw te noemen. Maar ik vind boeken over schilderijen gewoon fijn om te lezen en Burton schrijft zeker ok. Geen hoogvlieger.
  • Opnieuw naar de wereld van Matthew Shardlake ten tijde van Henry VIII met Dark fire. Matthew moet maar liefst twee moordzaken oplossen, samen met zijn nieuwe sidekick Barak. En de tijd dringt, want de kop van Cromwell kan wel eens gaan rollen. Dik boek vol actie en mysterie. Even goed als deel 1, alleen kan het onderwerp alchemie me iets minder boeien. Matthew is gewoon een super sterk hoofdpersonage. Ik lees zeker verder in deze reeks.
  • Zo goed als uit: de onsterfelijken van Chloe Benjamin. Nog eens gewoon een roman over 4 broers en zussen die op jonge leeftijd hun sterfdatum voorspeld krijgen. Een heel Amerikaans verhaal wat me vaak niet zo ligt. Ook hier lijden de personages een heel dramatisch leven en zijn er veel losse eindjes. Een tussendoortje dat me niet zo lang gaat bijblijven.

Gekeken

  • Heel wat Vlaamse tv met Kamp Waes, DNA Nys, Zie me graag en Expeditie Robinson.
  • Verder wordt ‘in the name of the rose’ elke aflevering spannender.

Meegemaakt

  • De eerste schermvrije donderdagavonden. Leuk, maar tegelijk ook heel confronterend hoeveel extra tijd er ineens lijkt te zijn.
  • Naar de expo van Stephan Vanfleteren geweest in het FOMU. Aanrader!
  • Genoten van heel wat mooie crossen, op tv dan. Geen cross, ook wel het enige nadeel van de lente en zomer.

Uitkijken naar

  • Weekje staycation.
  • Valencia half maart <3, laat die tips maar komen.

Geblogd

Heb jij tips voor Valencia?

History nerd #8: Juana Of Castilië

In deze geschiedenisrubriek beschrijf ik de levens van sterke historische personen of bepaalde gebeurtenissen en leg ik uit waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

Het is weer een tijdje geleden dat ik nog iets schreef in deze rubriek. Toen ik werd weggeblazen door een nieuw historisch boek kriebelde het toch weer. Vandaag trekken we naar Spanje en Vlaanderen in de 15de eeuw en verkennen we het dramatische levensverhaal van Juana Of Castilië (in het Nederlands wordt ze Johanna genoemd, maar ik gebruik haar Spaanse voornaam).

Dochter van een verenigd Spanje

Juana werd als derde telg van het huis Trastamara geboren. Haar ouders waren niemand minder dan Isabella Van Castilië en Ferdinand Of Aragon. Zij worden de katholieke koningen genoemd omdat ze niet alleen Spanje verenigd hebben als één land, maar ook onder één geloof (dat ze daarvoor de inquisitie hebben moeten oprichten is een belangrijk detail). Vooral haar moeder Isabella staat bekend als een echte warrior queen die haar land boven alles stelde. Zij was de sterke schakel in het huwelijk. Ferdinand regeerde over het kleinere en verscheurde Aragon.

Juana maakt samen met haar broer Juan en haar zussen Isabella, Maria en Catalina de val van Granada mee. De kroon op het werk van haar ouders: de Moren verdreven van het Iberische schiereiland. Maar hun ambitie rijkt nog veel verder: naast het veroveren van Amerika door Columbus, zetten ze ook in op buitenlandse bondgenootschappen door hun kinderen uit te huwelijken.

Isabella wordt koningin van Portugal, Catalina wordt verbonden aan de Engelse troonopvolger (toen nog Arthur en niet Henry VIII) en Juan, hun enige zoon, trouwt met Margaret Of Austria, dochter van de Habsburgse keizer. Juana zal in dezelfde familie terechtkomen en trouwt met Margaret’s broer, Filip, de troonopvolger. Ze trekt naar Vlaanderen voor haar nieuwe leven.

Een huwelijk met de nodige uitdagingen

Juana en Filip, bijgenaamd the fair of de schone, trouwen onmiddellijk tijdens hun eerste ontmoeting. De vonk slaat meteen over. Niet veel later bevalt ze van een dochter, Eleanor, en ook de troonopvolger, Charles, laat niet lang op zich wachten. Een derde dochter wordt Isabella genoemd, naar Juana’s moeder. Ze hebben samen alles om het te maken.

Maar in Spanje slaat het noodlot toe. Haar broer Juan sterft enkele maanden na zijn huwelijk met Margaret op amper 17-jarige leeftijd. Margaret bevalt vlak daarna van een doodgeboren dochter. Haar zuster Isabella wordt zo de nieuwe troonopvolgster. Zij is zwanger van haar eerste kind, een zoon, als ze in het kraambed overlijdt. Een jaar later sterft ook dat kindje.

Maria, haar enige ongetrouwde en jongere zus, huwt wat later met de weduwnaar, de koning van Portugal. Haar ouders willen koste wat het koste elke alliantie behouden. Maar ondertussen is Juana, met drie gezonde kinderen, de enige echte infanta die de troon van haar ouders zal erven. De eerste troon van een verenigd Spanje.

Vanaf dan begint alles mis te gaan tussen haar en Filip. Filip wil namelijk koning worden van een groot rijk en ook over Spanje heersen. Juana’s ouders weigeren Filip medeheerser te maken omdat Filip heult met de vijand, Frankrijk. Hij huwelijkt zelfs zijn zoon Charles uit aan een Franse prinses.

Juana en Filip trekken samen nog wel naar Spanje, maar na heel wat discussie verdwijnt Filip van het toneel. Juana blijft achter in Spanje en bevalt eenzaam van haar tweede zoon Fernando.

Juana, de laatste koningin

Vanaf dat moment beginnen de eerste geruchten rond te gaan dat Juana misschien wel wat gek is. Ze blijft een tijdje in Spanje voor ze terugkeert naar Vlaanderen waar ze Filip’s Franse minnares aantreft. Tijdens een formele gelegenheid scheurt ze dat meisje letterlijk de kleren van het lijf.

Dan sterft haar moeder Isabella. Juana wordt onmiddellijk troonopvolgster van Castilië. Haar vader heeft daar namelijk geen rechten, want hij is nooit erkent als koning in dat rijk. Door de dood van zijn vrouw, gaat de kroon van Castilië meteen over op zijn dochter. Opnieuw zwanger trekt ze met haar man naar Spanje om de troon op te eisen. Vanaf dat moment begint iedereen haar tegen te werken. Haar man houdt haar buiten alle staatszaken en sluit haar zelfs voortdurend op. Hij blijft rondstrooien dat ze haar verstand heeft verloren en niet geschikt is om te regeren. Haar vader zit in Napels te vechten tegen de Fransen en kan dus geen hulp bieden.

Ze blijft koppig volhouden en doet geen afstand van de troon. Tot ergernis van Filip. Uiteindelijk trekt het koppel zich terug in Burgos, op de vlucht voor de pest. Filip sterft in Burgos aan een ziekte, niet de pest, maar waarschijnlijk tyfus. Juana rouwt enorm om zijn dood.

Verraad

Ze staat er nu alleen voor en trekt met de doodskist van haar man het land door. Iets dat later enorm hard tegen haar gebruikt zal worden. Ze bevalt van een dochter Catalina en haar vader komt eindelijk thuis van de oorlog. Hij stelt haar mederegentschap voor. Vader en dochter samen aan de macht over een verenigd Spanje. Juana stemt in, maar al snel blijkt dat ook hij haar zal verraden.

Ferdinand sluit zijn eigen dochter op in de burcht van het stadje Tordesillas. Ze is koningin in naam alleen. Juana zal de rest van haar leven opgesloten zitten. Meer dan 30 jaar lang. Wanneer haar vader sterft, komt haar zoon Charles aan de macht. Opgevoed als Habsburger wil ook hij de macht niet delen met zijn moeder en hij houdt haar opgesloten als geesteszieke. Juana sterft eenzaam op 75-jarige leeftijd.

Charles zal bekend worden als Charles V, of wat wij zeggen: Keizer Karel. Eén van de grootste vorsten uit die tijd. En al haar andere kinderen zullen heersen over een land als koning of koningin. Maar Juana was wel de laatste koningin van Spanje en de laatste van het Trastamarabloed.

Ze is geslaagd in datgene wat haar ouders niet konden. Via de huwelijken van haar kinderen sluit ze bondgenootschappen over heel Europa en haar zoon Charles regeert over een rijk van nooit geziene omvang. Jammer genoeg heeft ze zelf nooit echt kunnen genieten van dit succes.

La loca, geestesziek?

Of Juana echt last had van een mentale stoornis is een vraagstuk waar we waarschijnlijk nooit uitraken. Veel geschiedkundigen nemen aan dat ze na haar huwelijk effectief leedt aan een soort depressie of melancholie. Dit was zeker het geval tijdens haar opsluiting. Op zich niet zo vreemd. Je zou voor minder depressief worden als je vader en later je zoon je opsluiten.

Het bewijs voor haar ziekte werd zowel toen als nu gezocht in haar grootmoeder, Isabella Of Portugal die wel geestesziek was. Zou het in haar genen zitten? Al is er ook vandaag nog steeds geen wetenschappelijke zekerheid voor het feit dat depressie (helemaal) erfelijk zou zijn. Het speelt mee, maar er zijn nog zoveel andere factoren die een rol kunnen spelen.

Juana sleurde de doodskist van haar man mee door Spanje en ze weigerde afstand te doen van zijn lichaam. Een van de grootste redenen dat haar vader en tegenstanders haar gek noemden. Maar dit label kan evengoed door haar vijanden gebruikt zijn om haar in diskrediet te brengen en via haar te kunnen regeren. De geschiedenis is alleszins niet vriendelijk geweest, want ze wordt enkel herinnerd als ‘la loca’ (the mad, de waanzinnige).

Meer lezen?

  • Ik las het fantastische ‘the last queen‘ van C.W. Gortner. Hij brengt een ontzettend menselijke Juana naar voren en schetst de context van haar leven bijzonder goed. Hij blijft ook heel dicht bij de realiteit.
  • Reign of madness van Lynn Cullen staat nog op mijn te lezen lijstje. Geen idee of dit een goed boek is.
  • Via het boek ‘de bourgondiers‘ van Bart Van Loo krijgt deze periode uit de Vlaamse en Nederlandse geschiedenis weer heel wat aandacht.
  • Er is ook een Spaanse film gemaakt over haar leven genaamd ‘Juana la loca’ en ze speelt een korte rol in ’the Spanish Princess’ over haar zus Catherine Of Aragon. Beiden heb ik nog niet gezien.

Meer history nerd postjes?

Kende jij het levensverhaal van Juana al?

Meer van dit soort verhalen? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief waarbij ik je meeneem naar lang en minder lang geleden. Je kan alvast mijn gepubliceerde nieuwsbrief lezen in het archief. En na inschrijving ontvang je één à twee keer per maand mijn verhalen in je mailbox. 

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #30

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Nogal wat sinds de laatste update. The familiars van Stacey Halls vertelt het verhaal van de jonge vrouw Fleetwood tijdens de Pendle Witch Trials in de 17de eeuw. Zij is zwanger, maar leest in een brief dat ze de bevalling niet zal overleven en doet beroep op Alice, een vroedvrouw uit het dorp. Boeiend verhaal dat doet denken aan de goede gothic klassiekers zoals Rebecca en Jane Eyre, maar dan met vleugje historie ertussen geweven.
  • The last queen van C.W. Gortner werd op het nippertje het beste boek uit 2019. Het vertelt het dramatische levensverhaal van Juana of Castilië, de laatste koningin van Spanje in haar eigen recht. Juana is de geschiedenis ingegaan als ‘de waanzinnige’, maar was ze dat echt? Het tweede boek dat ik las van deze auteur en hij schopt het daardoor meteen tot een van mijn favoriete auteurs. Gelukkig maar, want er staan nog boeken van hem in mijn kast!
  • Van Tracy Chevalier las ik enkel nog maar het befaamde ‘meisje met de parel’. Toen mijn oog op haar naam viel in de bib nam ik ‘a single tread‘ of ‘een losse draad’ mee. In dit verhaal volgen we Violet die in de nadagen van WOI haar leven als alleenstaande vrouw probeert op te bouwen in Winchester. Ze komt in aanraking met de nodige taboes en sluit zich aan bij een groep vrouwen die handwerk doen voor de kathedraal. Boeiend en traag verhaal. Alleen jammer van het super cliché einde waarvan ik even ging rologen.
  • Momenteel ben ik bezig in ‘the winter crown‘, het tweede deel over Eleanor Of Aquitanië van Elizabeth Chadwick. Het eerste was niet 100% mijn ding, maar ik was toch getriggerd om verder te lezen. In dit deel is Eleanor koningin van Engeland en dat loopt niet altijd even vlot. Zeker met de conflicten tussen haar man Henry en de aartsbisschop Thomas Beckett.

Gekeken

  • Met de komst van seizoen 5 in Amerika hebben het lief en ik eindelijk seizoen 3 van Outlander uitgekeken. En ik was dus vergeten dat ik het einde van dit boek echt fantastisch vond. Alleen jammer dat de serie de laatste aflevering minder straf heeft gemaakt dan die in het boek was. En wat meer voor het melodrama heeft gekozen :D.
  • Ik ben gestart aan ‘in the name of the rose’, een serie naar het gelijknamige boek. Ik las het boek van Eco al eens, maar vond dat niet zo goed en heb er weinig van onthouden. Dus via de serie geef ik het boek een nieuwe kans.
  • Ben ook wat Orange is the new black aan het kijken via VTMGO. Gewoon als tussendoortje, seizoen 1 is dat nog maar.

Meegemaakt

  • De kerstvakantie die best fijn was met eindelijk nog eens een paar crossen waar ik live naartoe ben gegaan.
  • En een fijne driedaagse in Lille, ware het niet dat onze tgv was afgeschaft en we twee uur hebben moeten doorbrengen in Brussel-Zuid. Lille zelf was wel tof. We hebben leuke plekjes gezien, een fijn museum bezocht en lekker gegeten. Geen speciale stad, maar goed om even weg te zijn.
  • Plan winter heeft niet echt goed gewerkt, want net als vorig jaar werd ik ziek tijdens de eerste werkdagen van het nieuwe jaar. Een serieuze verkoudheid, dus de schade viel nog mee. Maar toch, ik heb het gevoel dat dit gewoon nooit mijn periode is, hoe hard ik ook rust neem en vitamines pak. Ik blijf me ziek, moe en rusteloos voelen. Is het al maart?

Uitkijken naar

  • Maart. Ik het gehad met de winter en de donkerheid en alles.
  • Een weekje staycation in februari, daar kijk ik ook wel naar uit.

Geblogd

Hoe waren de eerste weken van 2020 bij jou?