Levensvreugde Archieven - Pagina 10 van 14

Gelezen in 2018 & leesdoelen 2019

13 januari 2019goanneliesLeave a comment

Net zoals de afgelopen drie jaar (2017, 2016 en 2015), kijk ik ook dit jaar graag terug op mijn leesjaar. Ik deel elke maand mijn vooruitgang in de rubriek ‘Op het nachtkastje‘. Maar op hoeveel pagina’s ben ik nu gestrand? Welke boeken waren nu echt de moeite waard? En wat blijft er over van die ambitieuze doelen van vorig jaar?

Een overzicht van al mijn gelezen uit 2018 vind je in mijn GR-jaaroverzicht. Mijn leesvooruitgang kan je volgen op Goodreads. Voeg me daar gerust even toe.

De cijfertjes

Ik las 40 boeken uit in 2018. Dat zijn er 10 meer dan mijn doel van 30 boeken en 4 meer dan in 2017.
Die 40 boeken waren goed voor 16.228 pagina’s, dat zijn net geen 1.000 pagina’s meer dan vorig jaar.
Gemiddeld bestond een boek uit 405 pagina’s, dat is een beetje minder dan vorig jaar (wat logisch is als je meer boeken leest). Maar het zijn dus nog steeds wel best dikke boeken die ik lees.
Gemiddeld gaf ik een boek 3,4 sterren. Ik gaf drie boeken slechts twee sterren en eentje vijf sterren.
11 boeken kwamen uit de eigen kast, de overige 29 uit de bib.
26 boeken (en dus meer dan de helft) kan je als historische fictie beschouwen, overduidelijk mijn favoriete genre.

Ik ben dus opnieuw zeer tevreden van mijn leesjaar!

Mijn persoonlijke top 5

Net als vorig jaar deel ik graag mijn 5 beste boeken van het jaar met jullie. Het is een beetje een subjectieve top 5. Ik kies op basis van mijn gevoel, ik gaf veel boeken namelijk hetzelfde aantal sterren dit jaar. Ik merk ook dat ik niet altijd evenveel meer weet over de boeken die ik in het begin van het jaar las. Is dat al een ouderdomskwaaltje?

Sisters of treason – Elizabeth Freemantle

Het enige boek dat ik met 5 sterren heb beoordeeld. En toch lijkt het al even geleden dat ik het las. Freemantle is mijn favoriete historische schrijfster en dit boek gaat over Catherine & Mary Grey, de twee jongere zussen van lady Jane Grey. Het verhaal vertelt pakkend hoe gevaarlijk het was om Tudorbloed te hebben en dicht bij de troon te staan. Zoals altijd voegt Freemantle een perspectief toe van een onbekend iemand die dicht bij de hoofdpersonages staat, deze keer van de wat oudere schilderes Levina die bevriend is met de moeder van de meisjes.

Voor wie liever iets over de oudste zus, Jane, leest is Innocent traitor van Alison Weir een aanrader. Beklijvend boek.

The three musketeers – Alexandre Dumas

Ik verloor mijn hart aan Athos, Aramis, Porthos & d’Artagnan door de BBC-serie The Musketeers. Het werd dus echt tijd om het gelijknamige boek van Dumas te lezen. En hoewel het geen dun boekje is, zat ik helemaal in het verhaal. Het is een ironische avonturenroman met een historische tintje en ijzersterke personages. Dat vind ik zelf de beste beschrijving. Milady is de beste antiheldin ooit gecreëerd en hoewel de schrijfstijl hier en daar wat archaïsch is, heb ik toch enorm moeten lachen met dit boek.

The Agincourt Bride – Joanna Hickson

Het eerste deel van twee (het vervolg las ik ook dit jaar en is eveneens de moeite) over Catherine of Valois en haar min Mette. Historische fictie met een stamboom of twee bij, love it. Maar je moet er voor zijn. Catherine moet door vele watertjes zwemmen en in het eerste boek lees je vooral veel over hoe het in Frankrijk gesteld was ten tijde van de verwoestende slag bij Agincourt. Ik heb er veel over bijgeleerd en kan de gebeurtenissen nu beter vatten. De relatie tussen Catherine en Mette ontwikkelt mooi doorheen de jaren en kent zijn ups en downs. Heel graag gelezen

De zeven zussen, Maia’s verhaal – Lucinda Riley

Lucinda Riley leek wel overal dit jaar en ook ik zwichtte voor dit eerste boek. En hoewel het best dikke kleppers zijn genoot ik van het verhaal van Pa Salt en zijn zes adoptiedochters die bij zijn dood een brief krijgen met aanwijzigingen over hun afkomst. In het eerste boek ga je samen met de oudste zus, Maia, op zoek naar haar verleden. Ik had een enorme klik met Maia en vond ook het andere historische perspectief interessant. Je merkt dat Riley het verhaal wel echt goed heeft uitgedacht. Ik las ook het tweede boek uit de reeks over Ally, waarvan ik eveneens genoot, maar gewoon net iets minder dan bij het eerste.

De familiereünie – Tatiana De Rosnay

De Rosnay bracht in 2018 eindelijk nog eens een roman uit. Ik las het tijdens de zoveelste hittegolf deze zomer en dat terwijl het over een overstroming gaat in Parijs. Linden trekt naar Parijs voor een familierëunie met zijn ouders en zus, die elk hun eigen problemen en geheimen mee dragen. Wanneer zijn vader in het ziekenhuis belandt en het niet ophoudt met regenen zit het gezin vast in de hoofdstad. Stilaan komen de geheimen een voor een boven water (en dat zou je gerust letterlijk kunnen nemen dus). Een De Rosnay stelt zelden teleur, deze dus ook niet.

Dit was mijn top 5. Zijn zeker ook een vermelding waard: Fools & Mortals van Cornwell voor wie meer wil weten over de wereld van Shakespeare in de vorm van een vermakelijk verhaal. De darkness to light trilogie van Golden Parsons, over de protestantse familie Clavell die vervolgt worden vanwege hun geloof en waarbij Madeleine een laatste smeekbede doet bij haar vroegere geliefde Louis XIV himself. Voor wie lichte historische literatuur wil vol actie, drama & liefde. En dan natuurlijk nog heel wat andere series zoals de Saxon series van Cornwell, de emperorserie van Iggulden en Outlander, altijd Outlander <3.

Klassiekers

Ook dit jaar las ik drie klassiekers en die vond ik alle drie goed. Ik las Persuasion en Lady Susan van Jane Austen. Daarmee heb ik haar volledige oeuvre gelezen. Gelukkig genoot ik van deze twee laatste boeken een pak meer dan van bv. Emma of Mansfield Park. Persuasion is misschien zelfs mijn favoriet geworden.

The three musketeers was een aangename kennismaking met het werk van Dumas. In 2019 wil ik absoluut verder met het lezen van klassiekers, alleen staan er geen meer in de kast dus zal ik bewust op zoek moeten naar klassiekers in de bib. Benieuwd hoe dat gaat. Iemand nog klassieke aanraders?

Leesdoelen 2018?

Vorig jaar maakte ik een lijstje van 10 boeken die ik absoluut wilde lezen dit jaar. Ik las 3 van de 5 boeken uit de eigen kast en 3 van de 5 bibboeken op het lijstje. Niet gebuisd dus, maar ik merk dat lezen met een lijstje niet altijd werkt voor mij. Soms heb ik even zin in iets totaals anders. Ik las wel 11 boeken uit de eigen kast, waar ik sowieso tevreden mee ben aangezien het doel op 5 stond dus.

Ik merk dat ik iets minder gevarieerd heb gelezen het afgelopen jaar, maar dat ik wel vaker teruggreep naar mijn favoriete auteurs en onderwerpen en daardoor een mooi leesjaar had.

Leesdoelen 2019?

Geen vast lijstje dit jaar. Het wordt een druk jaar met project huis dus het is wat moeilijk om in te schatten hoe het gaat lopen met lezen. Ik zet mijn GR-challenge opnieuw op 30. Dat is een aantal dat goed werkt voor mij. Lees ik opnieuw meer boeken dan 30 zoals de afgelopen twee jaar, des te beter. Maar het is geen must.

3 van die 30 boeken zouden dus idealiter klassiekers zijn en graag een aantal uit de eigen boekenkast. Want ik ben dit jaar wel eens los gegaan in de Waterstones ^^.

Time travel challenge

Daarnaast roep ik even een eigen challenge in het leven. Ik lees heel veel historisch, maar merk dat ik vaak naar dezelfde periodes en landen grijp, terwijl er nog zoveel fascinerende tijden zijn.

Ik speelde dus met het idee om een specifieke historische challenge in het leven te roepen, even snel gedoopt tot de ‘Time travel challenge’ en de komende twee jaar boeken te lezen die zich afspelen in zoveel mogelijk verschillende eeuwen en tijdperken. Aangezien er 21 eeuwen zijn + een periode voor Christus leek me dat niet haalbaar binnen één jaar. Idealiter lees ik ook over zoveel mogelijk verschillende landen, maar ik weet nu al dat Engeland altijd veel van mijn aandacht zal krijgen.

Het idee kwam een beetje van She reads novels, die elk jaar bijhoudt in welke periode en welk land de boeken die zij leest zich afspelen en ik vind die statistieken de max, dus dat wil ik zelf ook gaan doen. Ik weet nog niet goed hoe, misschien door shelves aan te maken op GR ofzo. Ik hoor het graag als je zelf ook zin hebt om aan deze challenge deel te nemen, dan kunnen we elkaar wat motiveren en inspireren.

Ik heb deze oefening even gemaakt voor het afgelopen jaar en dan kom ik al op 12 verschillende eeuwen/periodes uit, maar zoals je kan zien vooral in dezelfde landen (Engeland & Frankrijk):

Het huis van de namen – ver voor Christus, Griekenland
Emperor #5 – 1ste eeuw, Italië
De legende van Swanhilde – 9de eeuw, Noorwegen
Death of Kings – 9de eeuw, Engeland
Pillars of the earth – 12de eeuw, Engeland
The Shadow Queen – 14de eeuw, Engeland
In the name of the family – 15de eeuw, Italië
The Agincourt Bride – 15de eeuw, Frankrijk
The lady of the rivers, the kingmaker’s daughter & the Tudor bride – 15de eeuw, Engeland
Sisters of treason, Innocent traitor & Fools & Mortals – 16de eeuw, Engeland
The darkness to lighttrilogie – 17de eeuw, Frankrijk & Amerika
Sneeuw & as (Outlander #6) – 17de eeuw, Amerika
The three musketeers – 17de eeuw, Frankrijk
Vrijheid – 18de eeuw, Frankrijk
Lady Susan & Persuasion – 19de eeuw, Engeland
Het spel van de engel – 20ste eeuw, Spanje
De nachtegaal – 20ste eeuw, Frankrijk
De vrouw van de theeplanter – 20ste eeuw, Ceylon (Sri Lanka)
De zeven zussen, Maia’s verhaal – 20ste en 21ste eeuw, Brazilië
De zeven zussen, Storm – 20ste en 21ste eeuw – Noorwegen
En uiteraard heel wat boeken die zich afspelen in de 21ste eeuw

Het is dus wel een uitdaging om hier wat meer variatie in te brengen en vooral boeken vinden uit de 2de tot 8ste eeuw zal niet simpel worden. Maar ik vind het wel een uitdaging om die oefening eens te maken.

Wat was jouw favoriete boek uit 2018? En ga jij een leesuitdaging aan in 2019?

Op het nachtkastje #17

12 december 2018goanneliesLeave a comment

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

The Tudor Bride van Joanna Hickson, één van mijn favoriete historische fictie-auteurs. Het boek gaat verder op The Agincourt Bride en vertelt het verhaal van Catherine Of Valois vanaf het moment dat ze koningin van Engeland wordt. Dit boek las iets vlotter dan zijn voorganger omdat ik meer bekend ben met de Britse dan de Franse geschiedenis. Maar misschien net daarom dat ik het vorige een tikkeltje beter vond. Ik heb weer genoten van die heerlijke gedetailleerde stijl die ik van Hickson gewend ben.
Een tussendoortje dat zowaar een selfhelpboek is. Het is dat ik zo’n fan ben van Femke’s blog waardoor (Fuck) the quarterlife crisis op mijn lijstje kwam. Met de meeste theorieën uit het boek was ik al bekend, maar het was fijn om het allemaal even bij elkaar te hebben en Femke’s humor deed me vaak grinniken. Echte selfhelp met concrete tips is dit echter niet.
Ik fiets focus van Wout Van Aert was nog een tussendoortje omdat ik ziek was en iets wou waarbij ik niet hoefde nadenken. Als crossliefhebber heb ik maar weinig opgestoken van het boek, ik denk dat ik wel al inzicht had in hoe renners trainen en hun wedstrijddag opbouwen.
Tot zover de uitgelezen boeken. Ondertussen ben ik bezig in het derde en laatste deel van de boeken over de familie Clavell ten tijde van de Hugenotenvervolging in Frankrijk. Deel 2 las zo vlot dat ik meteen verder wou. De setting is ondertussen wat anders en er zijn nieuwe personages, maar het leest nog steeds zalig weg.
In Londen deed ik heel wat inspiratie op in de Waterstones en de Foyles. De boekenhemel <3. Vooral omdat ze daar een specifieke historische fictieafdeling hebben (noteer maar Belgische boekenwinkels) en ik daar dan letterlijk bijna elk boek van wil lezen. Enfin, ik voegde op Goodreads dus heel wat boeken toe en bij toeval waren er toch twee van die boeken beschikbaar in de bib. The half-drowned king beloofde een avontuurlijk vikingverhaal te zijn. In het Nederlands klinkt de titel wat minder spannend met ‘De legende van Swanhilde’ en ik vind het boek tot nu toe nog niet wauw. Leuke setting, maar nog wat te voorspelbaar voorlopig en de schrijfstijl ligt me wat minder.

Gekeken

Begonnen aan Vanity Fair bij gebrek aan iets anders. Ik wacht op de Les Miserables serie van BBC want die zou zonder musicaltoets zijn en heeft heel wat goede acteurs gescoord.

Meegemaakt

Leen is getrouwd en dat was een geweldige dag en een goed feestje. Het is al lang niet meer zo laat geweest.Maar het was het waard. Mijn outfit was trouwens tijdig in orde, oef! En nee, ik wil nog altijd niet trouwen ;).
De afgelopen weken waren best saai en eentonig. Er werd hard gewerkt op kantoor waar het alle hens aan dek is richting eindejaar. In de weekends stond er weinig op het programma. Er werd wat aan project huis gewerkt. En eerst viel het lief serieus ziek en op dit moment heb ik het zelf ook goed zitten. Laat ons zeggen dat ik het beu ben om in de zetel te zitten en dat zeg ik als introvert niet snel.

Me afgevraagd

Hoogsensitiviteit is een topic geworden in mijn hoofd (hier kan je daar meer over lezen trouwens). Ik ben ervan overtuigd dat ik wat kenmerken vertoon, maar wat niet meteen of ik me dan ook zo moet bestempelen. Dat ik ermee moet leren omgaan en dat het misschien nog wat sterker gaat worden dat besef ik dan weer wel.
Ik ben ook wat bezig met productiviteit en hoe ik meer gedaan kan krijgen op het werk. Want het is veel en ik merk dat mijn systemen niet waterdicht zijn. Batching (meer dezelfde taken samen doen bv. je eerste versie van verschillende blogberichten na elkaar schrijven ipv 1 blogbericht af te werken met foto’s, seo en editing) is iets waarmee ik wil experimenteren. Verder vraag ik me af of iemand nog goede literatuur of blogs rond het onderwerp productiviteit kent?
Waarom iedereen toch zo zot is van Black Friday, Sinterklaas, kerstmis? Ik ben niet de meest minimalistische en duurzame persoon, maar die harde commerce en focus op materiële zaken… Ik heb het daar wat mee gehad. Kunnen we niet gewoon focussen op ervaringen?

Uitkijken naar

Niet meer ziek zijn
Twee dagen Londen met de collega’s. Ook al gaat de kerstgekte daar enorm zijn.
Het jaar goed kunnen afsluiten op het werk. Al zal het eerst nog 2 weken knallen zijn.

Geblogd

Waar ik een hekel aan heb… #3
Sevilla #4: het centrum met de kathedraal
Over influencers, bloggers en #spon, een thema dat veel losmaakte
Vraag maar raak, ik kreeg weinig vragen binnen, dus alle input is nog steeds welkom!
Doemdenken, ik ben duidelijk niet de enige die hiermee worstelt
Een dag in de Schotse Highlands
Over HSP en stempels

Wat zijn jouw plannen tijdens de laatste maand van het jaar?

Waar ik een hekel aan heb… #3

18 november 2018goanneliesLeave a comment

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^). Ik ging al eerder los over irritante mensen en taalfouten.

De context waarin ik mij met voorsprong het meeste erger aan anderen is *tromgeroffel* het verkeer. Maar echt, sorry, zaten er vroeger soms rijbewijzen in een chipszak zoals flippo’s wanneer ik klein was? Ik denk dat iedereen zich gaat kunnen herkennen in onderstaande puntjes. En daardoor vraag ik mij af wie die mensen die dat doen dan zijn (waarschijnlijk doen we dus het allemaal wel eens ofzo)?

Niet pinken als je van een rotonde gaat! Kijk, ik kan tegen veel. Maar dat ik minutenlang sta te wachten om een rotonde op te kunnen met 85 anderen in mijn gat en dan tientallen auto’s zie afslaan zonder te pinken, daar kan ik nu eens moordlustig van worden se.
Mensen die consequent 10 km/u minder rijden dan dat je er mag. Ook in zone 30. Ik heb geen immens zware voet, maar ik rijd wel graag 50 waar je 50 mag en geen 40.
Mensen die denken dat ritsen enkel die dingen zijn om je jas mee dicht te doen. We willen na een evenement allemaal graag naar huis jongens.
Mensen die geen beslissing kunnen nemen. Ze hebben voorrang, ik stop, en dan gaan ze twijfelen of ze nu echt wel verder mogen rijden… Ik stop niet voor mijn plezier of om jullie velgen van dichtbij te bekijken… ^^. In dezelfde categorie: mensen die de weg aan het zoeken zijn en twijfelen of ze moeten afslaan. Ik ben zo iemand die dan toch afslaat om zeker niet in de weg te rijden en dan in die straat wel even zal stoppen om op de gps te kijken. Maar niet iedereen denkt hetzelfde.
Zigzaggers. Dat is gevaarlijk. Altijd en overal. En je wint er dus niets mee he.
Mensen die te dicht achter me aan rijden. En te dicht is in mijn hoofd voor jullie waarschijnlijk niet eens dicht. Ik weet niet waarom ik daar niet tegen kan. Ik wil gewoon niet dat als ik in mijn achteruitkijkspiegel kijk ik recht in de ogen van iemand staar ofzo.
Sneeuw in combinatie met autorijden. Daar moet ik echt niet van weten.
Toucours mensen die hun pinkers niet gebruiken. Er worden geen auto’s verkocht zonder, al zijn BMW’s een twijfelgeval, dus pink gewoon voor je afslaat.
Auto’s met van die super felle lichten. Ik heb sowieso nogal last van mijn ogen bij fel wit licht en ik heb het gevoel dat alle nieuwe wagens met van die koplampen rijden waar je een hele straat mee kan verlichten. Een verblindend effect is niet nodig. En gevaarlijk. Hopelijk leest er een autoconstructeur mee.
Mijn GPS en ik. We hebben nogal vaak ruzie.
Eikels die overal tussen willen wringen, stoppen zonder te kijken naar wie er achter hen rijdt, zomaar van een parking rijden en dan menen dat ze wel voor jou mogen. Echt, het zijn vaak mannen van rond de 40-50 en dan kijken die je aan alsof je een domme blonde griet bent, terwijl ik niks gedaan heb. Sowieso liggen die thuis onder de sloef.
Mensen die denken dat een wegomlegging voor iedereen geldt behalve voor zichzelf en zich dan vastrijden en alles ophouden.
Mensen die überhaupt vinden dat verkeersregels voor iedereen gelden behalve voor zichzelf.

Is het verkeer ook zo’n bron van ergernissen voor jou?

Op het nachtkastje #16

14 november 2018goanneliesLeave a comment

Gelezen

Ik las nog eens een non-fictie boek. Eentje die al eeuwen in de kast stond. Dan Ariely bespreekt aan de hand van wetenschappelijke experimenten hoe onze schijnbaar rationele beslissingen vaak genomen worden vanuit irrationeel gedrag. Niet eenmalig, maar bijna altijd opnieuw. Op die manier zijn we eigenlijk voorspelbaar irrationeel en zouden we hier dus op kunnen inspelen. Heel toegankelijk en soms confronterend. Van mij mocht het nog wat uitgebreider zelfs, ik merk dat als ik non-fictie lees, ik boeken over menselijk gedrag en psychologie het meest interessant vind. Predictably irrational werd de passende naam van het boek.
Tijdens koude dagen grijp ik al sneller naar een klassieker en het was nodig, want ik las er nog maar eentje dit jaar. De teller staat nu op twee met Persuasion van Jane Austen. Daarmee las ik nu 6 van haar 7 verhalen en Persuasion komt meteen de top 3 van favorieten binnen. Anne Elliot vind ik, naast Elinor uit S&S, het hoofdpersonage waarmee ik de grootste klik had en het is een mooi volwassen verhaal.
Deze twee boeken werden nummer 30 en 31 van 2018, daarmee is mijn reading challenge van 30 boeken dus succesvol behaald, want ik heb nog anderhalve maand te gaan. Ik gok dat ik dus net als vorig jaar net over de 35 ga uitkomen. Hoera!
Van Colm Toibin las ik nog niets, maar toen hij vorig jaar een boek uitbracht over de Griekse mythologie, meer bepaald het verhaal van Clytemnestra en Agamemnon, moest ik het lezen. Het is mijn huidige treinboek en die man kan echt goed schrijven. Een hervertelling is altijd afwachten, maar ik wordt helemaal meegezogen in het verhaal alsof het mensen van vlees en bloed zijn. Het huis van de namen doet me beseffen dat ik vaker over de Griekse mythen moet lezen.
Daarnaast lees ik deel 2 ‘gevangene van Versailles‘ van de serie van Golden Parsons over de hugenotenvervolging in Frankrijk onder Louis XIV. Klinkt heftig, maar eigenlijk is het verhaal vooral veel drama, actie en liefde, eerder dan zware geschiedenis. Ik vlieg door de pagina’s en geniet onverwacht nog veel meer van dit deel dan van het eerste, dus deel 3 zal snel volgen.

Gekeken

Outlander seizoen 1 met het lief uitgekeken, dus nu kunnen we verder met 2 om dan naar 3 & 4 over te gaan, die ik zelf nog niet heb gezien.
Dancings with the stars want koppeldansen <3, ook al boeien de BV’s me dit seizoen niet echt (uit welke kerker hebben ze die gehaald allemaal?) en ik mis Francesca Vanthielen en Jacques Vermeire. Nooit gedacht dat ik dat zou zeggen. Maar komaan, de presentatie is toch echt slecht?

Meegemaakt

Ziek geweest in één van de drukste weken van het jaar. Dus euh ja, niet echt goed kunnen uitzieken. Boe!
De jaarlijkse herfstwandeling was weer een succes. Ik moet me met deze temperaturen echt naar buiten sleuren. Maar ik geniet er altijd van als dit lukt.
Het was verder een opvallend rustiger maandje dan september. Privé dan, op het werk is het alle hens aan dek.
Gaan quizzen en kei hard op ons doos gekregen, het kan niet elke keer prijs zijn.
Maar afgelopen weekend zat ik dan eindelijk in Londen <3. Net tijdens Remembrance Day weekend en dat is in Engeland een groot ding. We sliepen met zicht op de Tower Of Londen die ’s avonds een massa volk trok doordat er duizenden lichtjes werden aangestoken ter herdenking. Uniek om dit mee te maken. Verder maakte ik vooral kennis met het levendige centrum, wandelden we langs de Themes en bezochten we de prachtige St Pauls Cathedral. Sowieso later nog veel meer over dit tripje!

Me afgevraagd

Weer veel te veel. Mijn piekergedachten gaan echt alle kanten op. Minder denken is het doel voor volgende maand alvast.
Waar de tijd naartoe, het is echt alweer bijna december. En ik ben geen kerstmens dus vind dat niet zo’n leuke periode. 2018 is echt aan rotvaart voorbij gevlogen.
Facebook (de app) van mijn telefoon verwijderd. Om eens te kijken of het iets met me doet. Voorlopig mis ik bitter weinig.

(Veel) geblogd

Kijk jij uit naar de feestdagen?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

History nerd #5: the fair maid of Kent

11 november 2018goanneliesLeave a comment

In deze geschiedenisrubriek beschrijf ik de levens van sterke historische personen of bepaalde belangrijke gebeurtenissen, geef ik er mijn visie op en vertel ik waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

Het is even geleden dat deze rubriek online kwam. Ik blijf wat hangen in de Engelse geschiedenis en wil het vandaag hebben over het merkwaardige parcours van een Plantagenet prinses. Haar naam zal misschien van heel ver een belletje doen rinkelen: Joan Of Kent. Spoiler alert: de naam Edward zal een paar keer voorkomen in dit verhaal dus neem er een koffie en een koekske bij en zet u schrap.

Een turbulente jeugd

Joan Of Kent is de jongste van vier en groeit op in een turbulente tijd. Haar vader was een halfbroer van koning Edward II. Wanneer die wordt afgezet door zijn vrouw Isabella van Frankrijk en diens minnaar Mortimer ten voordele van haar jonge zoon, kiest hij partij voor zijn halfbroer. Nadat Isabella’s zoon Edward III aan de macht komt, wordt Joan’s vader geexecuteerd en komt zij samen met haar moeder, broers en zussen onder huisarrest te staan. Wanneer de nieuwe koning, Joan’s neef, zich later tegen zijn moeder Isabella en Mortimer keert, wordt het gezin van Joan in ere hersteld. Ze gaat naar het hof en komt onder hoede van Edwards koningin, Philippa Of Hainault.

Edward III zou de koning worden die de 100-jarige oorlog met Frankrijk start en ook een ridderorde opricht, The Knights Of The Garter, naar het voorbeeld van de legende van koning Arthur. Op jonge leeftijd komt Joan in contact met deze ridders en dat zou niet zonder gevolgen blijven.

Een niet zo monogaam huwelijk

Joan is knap en krijgt heel wat aandacht aan het hof. Op 12-jarige leeftijd legt ze in het bijzijn van enkele getuigen een geheime huwelijkseed af met Thomas Holland, een ridder zonder vooruitzichten. Voor de nicht van de koning met Lancasterbloed niet echt een slimme zet en trouwen zonder koninklijke toestemming was bovendien een misdaad. Joan weet haar huwelijk goed verstopt te houden.

Vlak na het huwelijk trekt haar man namelijk naar het slagveld. Haar moeder en de koning hebben ondertussen een ander huwelijk voor haar geregeld. Met William Montagu, erfgenaam van de earl of Salisbury, een goede vriend van de koning. Het koppel is nog te jong om het huwelijk ook vleselijk te voltrekken en dus houdt Joan haar mond over haar eerdere geloften.

Wanneer Thomas na een veldslag succesvol terugkeert, maakt hij bekend dat Joan zijn vrouw is. De koning is hier uiteraard niet blij mee. Een commissie van de paus onderzoekt in Avignon de rechtsgeldigheid van haar eerste huwelijk. Joan wordt opgesloten door William en mag zichzelf niet verdedigen in dit proces. Uiteindelijk wordt haar eerste huwelijk rechtsgeldig verklaart, wat wil zeggen dat ze niet langer countess of Salisbury is, maar de vrouw van een minder belangrijke ridder.

Joan’s reputatie is hierdoor danig aangetast. Uiteraard wordt er gelachen in de straten met het dubbele huwelijk. De koning kan zo’n schandaal wel missen. Joan en Thomas trekken zich terug van het hof en zullen vier kinderen krijgen die hun jeugd overleven.

The black prince

Wanneer haar laatste broer sterft, wordt Joan in haar eigen recht Countess Of Kent, wat toch wat weelde met zich meebrengt. Voor Thomas is het uiteindelijk een echte eer om zo’n adellijke titel te mogen dragen. Lang heeft hij er wel niet van kunnen genieten. Na ongeveer 11 jaar samen te leven sterft Thomas en keert Joan in rouw terug naar het hof.

Haar jeugdvriend, Edward, de oudste zoon van Edward III, en dus de troonopvolger, heeft een boontje voor Joan en maakt haar het hof. De koning is eerst tegen het huwelijk gekant. Een buitenlandse prinses zou beter zijn en Joan heeft niet bepaald een nette reputatie. Bovendien zijn Joan en Edward neef en nicht in eerste lijn en moet er een dispensatie gevraagd worden bij de paus. Edward III stemt uiteindelijk in met het huwelijk en zo komt Joan wel heel dicht bij de kroon.

Haar man, die later de geschiedenis zal ingaan als the black prince, wordt prins van Aquitanië, een gebied dat de Engelsen in Frankrijk hebben veroverd. Maar Edward komt niet overeen met de plaatselijke edelen en mengt zich in een nutteloos conflict in Castilië (Spanje). Joan bevalt in Aquitanië van twee prachtige zonen: Edward (dit is de laatste Edward, belooft!) en Richard. De toekomst van de Engelse troon lijkt verzekerd.

Maar the black prince wordt ziek, heel ziek. En dan sterft tot overmaat van ramp hun oudste zoon Edward plots. Zijn vader wordt nog zieker en kan de politieke situatie in Frankrijk niet meer onder controle houden. Joan trekt met haar doodzieke man en jonge zoon Richard verslagen terug naar Engeland.

Op 46-jarige sterft Engelands troonopvolger en één van de beroemdste strijdheren ooit in zijn bed. Joan’s zoon Richard wordt zo eerste in lijn voor de troon. Joan beseft dat ze nooit koningin zal worden én dat we weg voor haar heel jonge zoon nog lang zal zijn. Richard’s grootvader Edward III is verzwakt en verlaat iets later dan zijn oudste zoon ook het rijk der levenden.

Queen mother

De 10-jarige Richard komt zo op de troon als Richard II. Joan zal als queen mother samen met John of Gaunt, Richard’s nonkel en earl of Lancaster, mee regeren tot Richard oud genoeg is. Zo regelt Joan het huwelijk met Anne of Bohemia, dochter van Karel IV van het heilige Roomse Rijk.

Richards regering was een turbulente periode. Hij wordt uiteindelijk afgezet door Lancaster (Henry IV, de zoon van John of Gaunt) en sterf een eenzame hongerdood. Joan zal dit gelukkig niet meemaken. Maar haar dood is even tragisch.

Haar oudste zoon met Thomas Holland keert zich op een gegeven moment tegen zijn halfbroer de koning, waarna Richard hem veroordeelt tot de dood. Joan smeekt Richard om dit niet te doen en sterft enkele dagen later. Dit conflict werd de druppel voor haar, nadat ze al twee echtgenoten en enkele jonge kinderen heeft moeten afgeven. In rouw spaart Richard uiteindelijk toch zijn halfbroer.

Fair maid of Kent

Joan herstelt haar reputatie wanneer ze met the black prince trouwt en wordt tot het einde van haar leven beschouwd als een knappe vrouw. Zo krijgt ze de bijnaam the fair maid of Kent. Ik vind dat ze een buitengewoon leven heeft geleid. Voor de liefde offert ze in eerste instantie haar aanzien op. Dat ze zich als 12-jarige laat verleiden is te begrijpen, maar ze kiest een paar jaar later toch voor Thomas Holland. En dat terwijl ze als Countess van Salisbury alles had wat haar hartje kon begeren. Ze had perfect kunnen zwijgen of haar eerste huwelijk kunnen ontkennen.

Ze maakt dus een moedige keuze die haar niet in dank wordt afgenomen door haar koninklijke familie en die haar reputatie de grond in boort. Het is dan ook een beetje een vreemde zet wanneer Joan binnen de 9 maanden na de dood van Thomas met Edward trouwt. Ineens wordt ze de potentieel nieuwe koningin in plaats van de vrouw van een eenvoudige ridder. Ineens blijkt Joan heel wat ambitie te hebben…

Haar derde huwelijk is bovendien een risico vanwege haar reputatie. Haar kinderen worden zo troonopvolgers, maar als er ook maar een klein beetje twijfel zou zijn over de rechtsgeldigheid van haar eerste huwelijk zou dat grote consequenties kunnen hebben. Haar zogenaamde tweede man was nog in leven op het moment dat ze met the black prince trouwde en dat zou hun kinderen tot bastaarden maken. Iets dat wel eens tegen haar zonen gebruikt zou kunnen worden door iemand die zelf op de troon aast…

Het zal uiteindelijk niet zo’n vaart lopen en Joan heeft best wat invloed gehad op de regering van haar jonge zoon. Er wordt niet langer gelachen met the fair maid of Kent. Tot op heden stroomt Joan’s bloed door de aderen van de huidige koninklijke familie van Engeland.

Meer lezen?

Ik las over Joan Of Kent in ‘the shadow queen‘ van Anne O’Brien. Het boek focust voornamelijk op haar eerste twee huwelijken en hoe die kwestie wordt opgelost, maar ook haar relatie met the black prince wordt uit de doeken gedaan.
Een ander boek op het lijstje is ‘A triple knot‘ van Emma Campion. Ook hier gaat het, zoals de titel al doet vermoeden, over de dubbele relatie die Joan in het begin van haar leven aangaat.

Wat zou jij gedaan hebben in Joans plaats? Voor de liefde en onzekerheid of de standvastigheid en het aanzien kiezen?

Meer History Nerd berichten?

Meer van dit soort verhalen? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief waarbij ik je meeneem naar lang en minder lang geleden. Je kan alvast mijn gepubliceerde nieuwsbrief lezen in het archief. En na inschrijving ontvang je één à twee keer per maand mijn verhalen in je mailbox.

Inschrijven

Lichtpuntjes #10

28 oktober 2018goanneliesLeave a comment

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen, maar eigenlijk zijn er elke dag kleinere blijmakers om even dankbaar voor te zijn.

Het zijn drukke weken. Ik ga op het werk van meeting naar meeting met amper tijd om iets op te volgen tussendoor. Tot overmaat van ramp werd ik afgelopen week lichtjes ziek. Geen buikgriep zoals de meeste collega’s gelukkig (waardoor ik nog wat meer meetings had dan normaal want invallen), maar keelpijn en een algemeen gevoel van zwakte. Mijn type ziekte eigenlijk, want ik heb meestal gewoon dat, niet genoeg om thuis te blijven. Dus het werd een weekje doorbijten en om 18u in bed duiken. Gelukkig stonden de afgelopen garant voor enkele fijne lichtpuntjes!

Onze vakantie naar Malta was echt fantastisch. Het is misschien niet het land dat het hoogste stond op de bucketlist, maar het was perfect om een week alle zorgen te vergeten. En vooral Gozo heeft me aangenaam verrast.
Me beter voelen dankzij de B12-supplementen.
Een dagje wellness voor mijn verjaardag. Het was weer veel te lang geleden. Ik maak er te weinig tijd voor.
Een paar echte goede historische fictieboeken lezen. Love it!
Het wat onverwachte tripje naar Berlijn omdat het lief naar een conferentie ging daar. Ik nam een extra dagje verlof en dankzij Ryanair nog eentje extra om toch maar een vliegtuig te hebben (maar daar gaan we niet over klagen, want dit is een positief bericht!) en beleefde drie dagen de geneugten van de Duitse hoofdstad.

Een initiatie in curling met de collega’s. Vegen is moeilijker dan je denkt en die verdomde curl in die ring krijgen ook.
Het dansjaar dat opnieuw is begonnen.
De indian summer, what’s not to love?
Een nieuw tripje naar Londen plannen met het lief, want de Eurostar had een toffe promotie. Londen is altijd een goed idee!
De eerste crossen van het seizoen, die toch weer spannender zijn dan iedereen op voorhand had gedacht.
Projecten op het werk die ondanks alle drukte en chaos toch goed lopen en klanten die dus tevreden zijn.
Eindelijk die trouwoutfit vinden (no worries, ik ga niet trouwen!). Mijn nieuwe wat magerder lichaam (als gevolg van het B12-tekort) en ik zijn nog niet echt dikke vrienden. Maar stilaan begin ik er aan te wennen dat alle maten anders zijn en in mijn nieuw kleedje zie ik er echt goed uit, nah!
Te horen krijgen dat je met het werk een weekendje naar Londen gaan. Jep, twee keer Londen in een maand, u leest dit goed!

Wat maakte jou happy de laatste tijd?

Op het nachtkastje #15

17 oktober 2018goanneliesLeave a comment

Gelezen

The shadow queen ging mee naar Berlijn. Een eerste O’Brien, een auteur die historische fictie schrijft over zogenaamde ‘vergeten vrouwen’ toen de Plantagenets aan de macht waren in Engeland. Deze ging over de jonge Joan Of Kent, want die heeft best wat meegemaakt.Het is zeker voer voor een nieuwe History Nerd. De stijl is wat Gregoryachtig (dus vooral een focus op romance eerder dan geschiedenis), maar aangezien ik niet zoveel weet over deze periode komt de schrijfster er goed mee weg. Leuke kennismaking met haar schrijfstijl en met Joan.
Ondertussen ben ik begonnen aan Stoner. Ik wou even iets anders dan historisch en deze staat al eeuwen op het lijstje. Want Augustus van Williams is zo goed dus dan moet deze ook geweldig zijn, toch? Voorlopig nog niet helemaal omver geblazen, maar de (depressieve) sfeer is sterk uitgewerkt.
Jij en ik en andere verhalen is een kortverhalenbundel van chicklitschrijfster Jojo Moyes. Ik wou dus wat anders en minder zwaar dan Stoner voor op de trein. Niet wow, maar leuk tussendoortje!

Gekeken

Het crossseizoen is weer begonnen dus vooral veel veldrijden. Verder niet echt een extra serie meer. Ik blijf op dat vlak een beetje op mijn honger zitten op de Vlaamse tv.

Meegemaakt

Drie dagen Berlijn onder een herfstzonnetje! Het was zalig! Prachtige kennismaking met een diverse stad. De beste pizza ooit, oorlogsgeschiedenis en veel street art. Genoeg reden om nog een aantal keer terug te gaan
Aan het voorbereiden op Londen, want dat tripje staat binnen minder dan een maand op de agenda. Ja, het is wel wat dit jaar met die vakanties. #millenniallife
#Projecthuis gaat vooruit. Er is een fundering. En funderingen dienen om op te bouwen. Hoera!
Gaan curlen. Ja echt! Die sport (ik noem dit vanaf nu een sport, het is echt moeilijker dan je denkt!) stond al eeuwen op mijn bucketlist. Met de collega’s was het een doldwaas en komisch avontuur. En koud. En glad. En ik heb niet echt een supertalent ervoor enzo ;).

Me afgevraagd

Of ik niet meer moet gaan bloggen? Of tis te zeggen: vaker moet publiceren in een maand. Want er staat nog veel klaar, vooral reisblogjes (en euh ik blijf op reis gaan) en dan lezen jullie soms achter de feiten aan. Dus voorlopig reisblogjes tussendoor op woensdag (en dus extra!) en op zondag de serieuzere praat. Of de sarcastische lijstjes. En deze rubriek midden in de maand op woensdag is natuurlijk ook een blijver!
Wat ik moet aandoen. Want raar weer. Maar ik klaag niet. Ik vind het zalig!

Geblogd

Heb jij nog een najaarsvakantie in het vooruitzicht? Of blijf je lekker herfstig in België?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Op het nachtkastje #14

19 september 2018goanneliesLeave a comment

Na meer dan een jaar mag deze rubriek wel eens een update krijgen. Ik zie dit als een soort maandelijkse terugblik, een bijbabbelmomentje. Het gaat nog altijd over wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd? Maar dan iets losser.

Gelezen

Ik merk dat teruggrijpen naar mijn favoriete auteurs echt goed werkt. Ik lees met immens plezier en gewoon terug meer. En meer historisch dat ook. Ja comfort zone reads, ze worden onderschat. Je moet niet altijd de hypes volgen.
Ik nam Sisters Of Treason mee op vakantie. Fremantle is mijn all-time favorite als het om historische boeken uit het Tudortijdperk gaat. Ze schrijft deze keer over de twee jongere zusjes van Jane Grey, Catherine & Mary. Hun verhaal is bijna even dramatisch en komt echt tot leven in dit boek. Ik gaf het boek 5 sterren, ook al blijft The Queen’s gambit mijn favoriete boek van Fremantle. Deze komt heel dicht in de buurt.
Doe en denk als een kat kreeg ik cadeau en ik lees er af en toe wat kleine hoofdstukjes in. Het is een ‘zelfhulpboek’, maar van het lichtere type. Het gaat voornamelijk over welke eigenschappen een kat heeft en waarom die eigenschappen ons leven beter zouden maken. Maar echt tips hoe je dit concreet moet naleven (in tegenstelling tot mijn katten heb ik bv. geen 9 levens, geen 4 poten en ga ik wel 40u per week werken ^^) staan er niet in. Dus het is gewoon een fun boekje zonder meer.
Van Bernard Cornwell verslind ik zijn Saxon series over de vikingen en de Engelsen in de 10de eeuw. Maar onlangs bracht hij een standalone uit die zich afspeelt in – jawel- Tudor en meer bepaald Elizabethan England. Ik ben niet per se geïnteresseerd in de persoon Shakespeare en ben amper bekend met zijn werk, maar het hele theatergebeuren en hoe hard Elizabeth I daar fan van was is op zich wel uniek. Fools & Mortals gaat over zijn broer, Richard, die meespeelt in enkele stukken. Het verhaal op zich is niet echt super speciaal tot nu toe, maar Cornwell is een meester in het scheppen van sfeer. Je wandelt door de donkere vuile straten van Londen, geteisterd door de plaag en armoede, waar het theater een welgekomen afleiding is voor het gewone volk en de edelen het gebruiken om indruk te maken op de koningin.
Conn Iggulden wordt vaak in één adem genoemd en vergeleken met Cornwell en het is wel eens leuk om van allebei tegelijk een boek te lezen. Mijn mening is dat Iggulden beter historische gebeurtenissen weet om te zetten naar een goed fictieverhaal terwijl Cornwell een meester is in de lezer in het midden van de actie te zetten van het verhaal. Ik lees van Iggulden Blood of Gods, het voorlopig laatste deel uit zijn Emperorserie over Caesar. Alleen gaat dit boek verder na diens dood en focust het dus op Augustus. Agrippa en Maecenas stalen alvast opnieuw mijn hart. De lessen Latijn kwamen nooit beter opnieuw tot leven. Dit is absoluut één van mijn meest favoriete boekenseries ooit. There I said it.

Gekeken

Q2 ging eindelijk verder met het tweede deel van het 5de seizoen van Vikings, ‘maar’ 3 jaar nadat dit uitkwam in Amerika. Eigenlijk best schandalig. Ik heb dus onbewust heel wat spoilers al gezien en weet wat er ongeveer gaat gebeuren. Maar die serie zit zo goed in elkaar jongens. Het is echt slow historische TV waar toch veel in gebeurt en toch niet en toch wel. Snappen jullie het? ~~Ik ook niet hoor.~~

Meegemaakt

Op vakantie geweest. Gewandeld. Tempels bezocht. Gecitytript. Met een bootje gevaren. Gezwommen in de zee. Aan de haven gekuierd. Lekker gegeten. En dat allemaal in 1 vakantie! Het was echt een fantastische reis en ik hoop jullie er nog veel meer te vertellen. Met foto’s uiteraard! Maar ik zit ook heel erg achter met al mijn reisblogjes (en vinden jullie dat überhaupt wel leuk om te lezen?).
Een diagnose, klinkt zwaar. Ik heb een stevig B12-tekort dat zowat alles verklaart waar ik de laatste maanden last van had en heb. Als niet vegetarier is dat niet meteen het tekort dat je verwacht. Maar nu kunnen we er aan werken.
Gaan eten met vrienden voor mijn verjaardag. Het was de meeste chille verjaardag ooit. Want vakantie en ver weg van iedereen en lalalala. Ik ben echt geen 25. Nope. Moet het niet weten.
Nog meer vakantie ingepland, want ik heb nog altijd bijna 3 weken en half te goed. Lieve mensen, spreid aub jullie verlof, dat is beter voor jou, je werk en je gezondheid. I had to learn the hard way, jammer genoeg.

Me afgevraagd

Iemand een idee in welke fysieke winkel in België ik geweldig mooie maar betaalbare cocktailjurkjes kan scoren? Ik vraag het jammer genoeg niet voor een vriendin. En ja, ik weet het, online shoppen enzo. Maar mijn lichaamsbouw is wat veranderd de laatste maanden en ik wil toch echt wel grondig fysiek passen voor ik mijn bankkaart ruïneer.
Waar de tijd naar toe is tijdens een soort van minifeestje van een soort van reclamebureau (zo eentje dat zichzelf niet reclamebureau wil noemen). Ik kijk naar deze wereld vanop een afstandje momenteel. Al maak ik nog altijd reklam hoor in mijn job. Het is gewoon een beetje anders. De mensen zijn anders. Minder vermoeiend. Maar ooit keer ik terug. Hoewel ik dat nu nog niet wil. Maar ik voel dat die wereld nog niet is afgesloten voor mij. Wie weet.

Geblogd

Hoe gaat het met jou?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Struggles van het volwassen leven

16 september 2018goanneliesLeave a comment

Op je 16de is het laatste wat je wil op je ouders lijken als je zelf volwassen bent. Want jij gaat het allemaal anders aanpakken. Niet toegeven aan die sociale druk, het kapitalisme of de gezondheidstrends… Niet te veel werken. Niet saai uitgeput in de zetel zitten op vrijdagavond. Nope, dat nooit. En dan ben je plots 25 en begin je verdomme hard op je moeder te lijken. Want het volwassen leven, daar is geen ontwijken aan. *Insert dramatische ondertoon*.

Nee, even serieus. Ik vind het volwassen leven best oké. Je bouwt veel levenswijsheid op. Meer zelfvertrouwen. Je neemt je leven in eigen hand. Zo deelde Iris al 2x haar geheimen voor een volwassen leven. Maar soms wil je er even allemaal niets van weten, van dat volwassen zijn. Peter Pan is niet voor niets één van mijn favoriete Disneyfilms aller tijden. En dat is oké.

Dit is mijn lijstje van zaken waarvoor ik graag naar Neverland zou willen vluchten:

Stip op nummer één: administratie. Belastingen, bankzaken, verzekeringen, facturen en noem maar op. Gelukkig heb ik een sterk staaltje project management skills in huis, maar wees eerlijk: niemand besteedt graag tijd aan paperassen toch? Waar is de tijd dat de enige briefjes die je schreef liefdesverklaringen waren voor je vriendinnen of stiekeme crushes?
Niet meer kunnen uitslapen: eentje waar ik nog maar een half jaar last van heb. Vroeger sliep ik moeiteloos van 11 tot 11. En nu ben ik standaard om 6 wakker. Weekdag, weekend, vakantie of niet, maakt niet uit. Heel soms slaag ik er dan in om terug in te dommelen tot 9u, maximum 9u! I’m doomed.
Ik heb altijd veel slaap nodig gehad en een drukke werkweek van 40u of meer betekent dus dat ik echt wel veel moet slapen (zeker nu bijslapen in het weekend niet meer aan de orde is). Wat dus ook wil zeggen dat als het een keer later wordt dan pakweg half 12 ik twee dagen moet recupereren. En dat is pijnlijk #ikwordoud.
Wandelen vind ik heerlijk. De natuur in, of kilometers afleggen tijdens een citytrip. Ik ontdek alles graag te voet. Je ziet zoveel meer. Echt, waar is de tijd dat ik een hekel had aan wandelen, want dat is toch saai? Ik heb nog net geen nordic walking stokken en koos voor loopschoenen ipv. bergstapschoenen (want dat is toch nog net te lelijk en zwaar), maar ik vrees dat dat laatste geen 2 jaar meer gaat duren.

Niet meer mee zijn met de hedendaagse muziek. Ik merk dat mijn leeftijdgenoten wel nog mee zijn, het ligt dus aan mij blijkbaar. Ik hang nog steeds ergens in 2010 ofzo. De laatste tijd luister ik zelfs naar de 80ties. Ik was toen nog niet geboren, ik weet het!
Niet meer kwaad worden als iemand je mevrouw noemt. Want ik ben er al aan gewend. En ik voel me soms ook gewoon keihard een mevrouw. Zelfs wanneer ik een straffe meeting aan het doen ben met hartjesondergoed aan ja.
Ik smeer nog altijd niets op mijn gezicht. En dat is dus super slecht. Ik moet mijn huid verzorgen anders heb ik binnen 10 jaar rimpels waar het water blijft instaan na een regenbui en en en… maar ik het zweet breekt me spontaan uit bij de woorden dagcrème, nachtcrème, concealer en weet ik wat nog allemaal. Het leven van een vrouw is hard. En kostelijk. En keuzes jongens. Keuzes.
Ik ben gelukkig al vant straat want qua kledij en schoenen kies ik dus echt wel voor comfort in plaats van fabulous. Er heeft nooit een Sharpey in mij gezeten en die gaat er ook niet meer komen. Naar de bakker in jogging dat kan zelfs tegenwoordig. Sorry bakker. Kleine paniekaanval dat ik naar een trouw moet dit najaar en op zoek zal moeten naar iets dat op pumps lijkt in de diepste krochten van de schoenenkast van mijn 16-jarige ik. In Malta liep ik de hele tijd rond in flashy roze loopschoenen onder mijn jurkjes en shortjes met bloesjes. Wat jij daar van vindt kan me zelfs niet meer schelen want ik had dus geen enkele blaar he! #prioriteiten. Op loopschoenen naar nen trouw is not done zekers?
Ik verbeter spelfouten, ga op zoek naar structuur in pakweg alles, kan niet meer tegen rommel… Help! Peter, mag ik jouw Wendy zijn? Please?

En hoe hard lijk jij op je ouders ondertussen?

Lichtpuntjes #9

2 september 2018goanneliesLeave a comment

Complimentjes krijgen in verschillende contexten. Misschien toch een beetje trots?
De toren van de universiteitsbibliotheek beklimmen samen met de collega’s. Leuven is een schone stad. Zeker ook vanuit de lucht.

IMG_20180621_172715 — Het was wel best bewolkt, maar ik wou er geen filter over gooien.

Vakantieplannen maken.
Terug fysiek een beetje beter zijn. Of toch op zoek gaan naar een oplossing.
Toch eens wat dingen voor mezelf kopen. Nieuwe kleren. Schoenen. Het was van moetes, en nu moet ik weer een tijdje niet gaan shoppen, hoera!
Een stap verder zijn met #Projecthuis!
Een weekendje aan zee met het lief. We moesten er allebei even tussenuit met de drukte op het werk. En het deed deugd. En het was prachtig weer.

Het mooie weer. Ja het was warm. Maar eigenlijk hebben we niet te klagen hé.
Het feit dat ik steeds meer durf schrijven wat ik wil hier. Ook al merkte ik aan de reacties dat het nog steeds taboe is om het uit te spreken. Best wel weer met de neus op de feiten gedrukt dat ik blijkbaar niet mag klagen over de jaloezie waarmee ik in mijn leven al te maken heb gehad. Maar eigenlijk heeft niemand daar iets aan te zeggen. Dus ik wou het toch uitspreken. Sorry, if I hurt your feelings. Maar mijn gevoelens zijn ook meer dan eens gekwetst geweest.
Ijsjes eten met bakken. Maar echt met bakken. Ik kreeg het een keer zelfs niet op. Never happened before.
Even kunnen ademen op het werk qua werkdruk. Ook al heb ik graag een goed gevulde agenda, er is weer iets meer ruimte voor creativiteit.
Opnieuw naar Connecterra, in het zonnetje. Zeg maar hitte. Maar toch was het heerlijk!

Boeken lezen van mijn favoriete auteurs
Aftellen naar onze vakantie #Voorpret

Wat maakte jou de afgelopen tijd gelukkig?

Op het nachtkastje #13

15 augustus 2018goanneliesLeave a comment

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Letters

Terwijl de wereld kreunt onder een hittegolf lees ik een boek van mijn favoriete niet historische schrijfster over een Parijs dat geteisterd wordt door overstromingen na wekenlang regen. Het is eens iets anders. Tatiana De Rosnay bracht eindelijk nog eens een echte roman uit en hij is weer fantastisch. Goed geschreven, straffe personages en een originele invalshoek. De familiereunie is ideaal om af te koelen ;).
Ik duik dus duidelijk weer in de boeken van mijn lievelingsauteurs. Zo lees ik ook eindelijk In the name of the family, het vervolg op Blood & Beauty van Renaissancekoningin Dunant. Het vervolgt het leven van de The Borgias en laat ons zeggen dat de echte geschiedenis meer dan boeiend genoeg is. In dit boek speelt Machiavelli ook een belangrijke rol en dat is zeker fijn om te lezen. Die man integreert mij.
Nog zo’n vervolgdeel, Still me (of Voor mij) van Jojo Moyes. Lou Clarke zit voor altijd in mijn hart. Ze is zo’n geweldig realistisch hoofdpersonage. En mijn spirit animal want ik haal vaak even stomme stoten uit. Benieuwd wat ze nu weer meemaakt. Het hoeft niet allemaal moeilijke literatuur te zijn ;). Ik ben trouwens nog op zoek naar zo’n boeken als die van Moyes. Luchtig, maar toch meer dan standaard chick-lit. Iemand aanraders?

Beelden

Ik keek een seizoen uit van Suits, geen idee het welk (ik denk seizoen 5?), maar ik vond het weer fantastisch. Verder te warm om tv te kijken, nog steeds.

Melodie

Kunnen we stoppen met Zoutelande te spelen op de radio aub? Danku!

Gedachten

Aftellen. Ik ben zo die irritante collega die vraagt naar mensen hun vakantie om dan in dezelfde zin ook te zeggen dat het goed is dat hij/zij terug is want dat het dan bijna aan mij is. Met mij samenwerken is de max ja! Maar het is dus echt bijna aan mij. Nog anderhalve week. Echt, wie had er gezegd dat op het einde van de vakantie pas op verlof gaan een goed idee was?
De hitte, het niet zo goed slapen en iets minder druk qua werk zorgde ervoor dat de afgelopen weken allesbehalve productief waren. Best stom eigenlijk, het voelt als verloren tijd. Maar de week voor mijn vakantie belooft dan weer wel druk te worden.
Dat het toch nog meer taboe is dan ik dacht: jaloezie ontvangen omdat je succes boekt en waar je dus eigenlijk niets kan aandoen. Die post was best hard dat besef ik. En het is waarschijnlijk niet wat mensen willen horen/lezen. Maar ik ben er nog altijd van overtuigd dat ik dat verhaal eens moest vertellen. Hoe weinig reactie ik ook kreeg. Alleen maar positieve gelukkig, maar ik weet goed genoeg dat veel mensen vinden dat ik overdrijf. En sorry maar ik overdrijf dus niet in die post ^^.

Terugblikken

Ik wandelde deze maand de 11 km (in de hitte ja) rond Connecterra. Het was veel beter weer dan afgelopen herfst toen mijn haar een eigen leven leidde. Ik deed daarom een update van die blogpost met wat zonnigere foto’s. Wie er nog niet is geweest heeft nu echt geen excuus meer.
Een jaar geleden zag ik het bos door de hypes niet meer. Nog altijd niet trouwens, meer ben er sowieso minder mee bezig de laatste tijd. You do you of zoiets.
Ook een jaar geleden is deze post over controledrang en perfectionisme geschreven die toen heel wat losmaakte. Mijn controledrang is op dit moment weer fel aanwezig. We doen ons best om er mee om te gaan.

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Waar ik een hekel aan heb… #2

5 augustus 2018goanneliesLeave a comment

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^). Vorige keer: de menseneditie. Vandaag laat ik even zien wat een absolute taalneuroot ik ben.

Iedereen rondom mij maakt deze fouten en voor alle duidelijkheid: ik soms ook. Als ik niet goed nalees, niet echt wakker ben, of beïnvloed word door de mensen rondom mij en hun fouten overneem ^^. Mijn bio op het werk is dan ook: allergisch aan alle taalfouten, behalve die van mezelf. #Zelfkennis. Maar het is zo heerlijk om te klagen over taalfouten, dat lucht zo op. Really, moet je ook eens proberen.

Dit is mijn lijstje:

Heten en noemen door elkaar halen. Ik ben ondertussen al veranderd in een heuse verbeterrobot als ik het woord noemen nog maar hoor of ruik. Want spoiler alert jongens: het is bijna altijd heten. En jullie zeggen bijna altijd noemen. Zien jullie het probleem?
Mensen die spaties zetten tussen een woord en het leesteken dat bij dat woord hoort. Ja, er zijn talen waarbij ze dat doen. Maar in het Nederlands niet. Leestekens zweven niet, oké?
Mensen die een d plakken aan een werkwoord waar geen d inzit. Dan is het nooit dt he jongens! Maar echt nooit. Dat kan niet. Want er is geen d in de stam. Of kreeg je de d er gratis bij?
Zelfde categorie: mensen die een t plakken aan een voltooid deelwoord dat eindigt op d. Het principe is juist dat je kiest tussen een d en een t. Dt kan nooit in de verleden tijd. Of denk je dat je met dt sowieso correct bent omdat de juiste letter er wel staat?
Mensen die jouw en jou en u en uw door elkaar halen. Dit is echt een taalfout die ik gewoon niet snap. Iets is bezittelijk of niet. En anders is het gewoon zonder -w.
Mensen die overal in de zin komma’s zetten. Nederlands is niet hetzelfde als Engels. Nu niet, nooit niet.
Mensen die elk woord langer dan 4 letters in stukken kappen en zaken van elkaar schrijven. Opnieuw: het is geen Engels hé! Ja het is contentmarketingbureau (Talitha, ik heb opgelet hé) en onlinemarketingplan. Dat ziet er niet uit en is zeer onhandig als titel op een te kleine slide in een presentatie (the struggles van een marketeer ja). Maar is het zo. Danku.
Mensen die te veel woorden toevoegen aan een zin die eigenlijk echt niets bijdragen. Zoals eigenlijk echt in de vorige zin ;).
Te veel bijvoeglijke naamwoorden gebruiken in één zin. Als Tom Lanoye dat wil doen, fine. Maar kies er gewoon eentje die echt waarde toevoegt aan wat je wil zeggen.
Ik heb ook echt een hekel aan mensen die gewoon van die ultralange zinnen gebruiken om iets uit te leggen en die zinnen kunnen soms hele alinea’s worden en werken maar niet naar een punt toe en dat is echt heel irritant en als extraatje zetten ze dan ook nog eens een spatie tussen het einde van de zin dat er dan toch eindelijk aankomt en het leesteken . Je snapt mijn punt – punt intended ja – ;).

Als er nu een taalfout staat in deze post heb ik het zitten natuurlijk ^^. Maak jij vaak taalfouten? Of ben je ook zo’n irritante verbeteraar?

Op het nachtkastje #12

18 juli 2018goanneliesLeave a comment

Een nieuwe maandelijkse update! In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

We zitten aan de 12de update, wat wil zeggen dat ik ongeveer een jaar geleden met deze rubriek begon. Ik vind het nog steeds leuk om te schrijven, jullie hopelijk ook om te lezen. Alle feedback is welkom!

Letters

De zomer in combinatie met een voorsprong op mijn reading challenge is altijd een goed moment om er een dikker boek bij te pakken en gewoon pagina per pagina een verhaal te doen ontvouwen. Er werd dus veel gelezen deze maand zonder dat een van de boeken ook al effectief uit is. Ik hou enorm van dikke boeken om helemaal te kunnen verdwalen in het verhaal. En ik vind het belangrijker om die boeken te lezen die ik echt wil lezen in plaats van snellere kleintjes tussendoor.
The three musketeers van Alexandre Dumas is een heuse klassieker, maar is inhoudelijk niet zo zwaar. Het is een heerlijke historische avonturenroman vol ironie. Ik ben enorme fan van de BBC-serie The Musketeers en begrijp nu helemaal waar dat sfeertje vandaan komt. Dit is zo’n boek waaraan je niet echt merkt dat het lang geleden geschreven is vind ik. En eindelijk een klassieker dit jaar, was weer veel te lang geleden.
Sneeuw en as is het 6de deel uit de Outlander-serie en is met zijn 1000 pagina’s ongeveer weer een klepper. Als je al lang bent afgehaakt bij deze boekenserie dan begrijp ik dat helemaal want er gebeurt veel minder in de latere boeken. Maar ik vind de personage-ontwikkeling gewoon zo straf. Ook al lees ik dus honderden pagina’s over niet echt spannende gebeurtenissen, ik vind het gewoon fijn hoe het zich rustig ontvouwt en op het einde waarschijnlijk weer allemaal mooi in elkaar past. Hooked!

Beelden

Het is te warm om tv te kijken. Nog steeds Poldark en Versailles trouwens als ik dat dan wel eens doe.

Melodie

De nieuwe cd ‘High as hope‘ van Florence + The Machine. Het is een wat rustigere cd dus moet de liedjes nog wat laten binnenkomen. Twee kaartjes in the pocket ook voor haar concert in het Sportpaleis in maart. Whoep whoep!

Gedachten

Dankbaarheid. Ik blog ondertussen de volle 3 jaar en ben nog steeds blij met elke reactie. Ik werk ondertussen 2 jaar op mijn huidige job en ook daar nog steeds met plezier. I’m a lucky bastard.
Ik heb wel een enorme nood aan vakantie. Het is voor mij nog wachten tot eind augustus voor ik effectief vertrek naar Malta & Gozo. Met wat geluk brei ik er nog enkele daagjes verlof aan voordat ik vertrek en kan ik half augustus al wat uitblazen. Sowieso vind ik de vakantieperiode op het werk niet de leukste. Niet dat ik jaloers ben op de rest ofzo. Maar het is allemaal wat stiller en ik heb graag de drukte van iedereen om me heen. Ik kan dat niet echt uitleggen, dat is gewoon een gevoel :).
Ook echt de millennial aan het uithangen en in september besloten om een weekendje naar Berlijn te vliegen, want het lief is daar voor het werk. Dus toch weer eentje extra om naar uit te kijken.

Terugblikken

Voor wie deze maand wel al op vakantie vertrekt. Neem eens even een kijkje in de rubriek Wonderland. Wie weet vind je wel tips voor jouw bestemming.
De vakantiemaanden zijn ook ideaal om wat onproductiever te zijn dan anders. En daar is helemaal niets mis mee. Aanlummelen is een te mooi woord om naar de vergetelheid te verbannen.

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Hoe loopt de zomer bij jou?

History nerd #4: Jacquetta of Luxembourg

24 juni 2018goanneliesLeave a comment

In deze geschiedenisrubriek beschrijf ik sterke personen of gebeurtenissen, geef ik er mijn visie op of vertel ik waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

Vandaag een verhaal dat je misschien bekend in de oren zal klinken. Deze vrouw vertoont namelijk veel gelijkenissen met Cecily Neville. Ze zal tijdens de Rozenoorlogen zelfs haar tegenhanger worden. Ook Jacquetta ging van de rode naar witte roos, van Lancaster naar York, al maakt ze die keuze zelf. En ook zij wordt uitgehuwelijkt aan de op dat moment tweede belangrijkste man van het koninkrijk (want de koning is uiteraard de belangrijkste).

Een onmogelijke liefde – of niet?

Maar Jacquetta’s verhaal begint vroeger en niet eens in Engeland zelf. Jacquetta is de dochter van John of Luxembourg en dus een begeerde bruid. In het midden van de 100-jarige oorlog tussen Frankrijk en Engeland houdt Jacquetta’s nonkel Jeanne D’Arc gevangen om haar later over te leveren aan de Engelsen. Het is de eerste zaak rond hekserij waarmee ze in contact komt.

Jacquetta wordt als 17-jarige uitgehuwelijkt aan de man die verantwoordelijk is voor de verbranding van Jeanne. John of Lancaster, Duke of Bedford is de broer van de vorige koning en dus nonkel van de zwakke Henry VI. Jacquetta woont met hem in Frankrijk, maar haar man sterft binnen de 2 jaar zonder dat er kinderen verwekt zijn. Jacquetta gaat naar Engeland, waar ze als weduwe-hertogin de belangrijkste vrouw in het koninkrijk wordt en opnieuw een begeerde bruid, een rijke bruid ook deze keer.

Maar een jong meisje wordt al eens verliefd op de verkeerde. De eer is aan Richard Woodwille, een schildknaap van haar overleden echtgenoot. Een man zonder aanzien, geld of titels. Ze trouwen in het geheim en dat wordt haar eerst niet in dank afgenomen. Dat Jacquetta hier kiest voor de liefde bewijzen de 14(!) kinderen die uit het huwelijk zullen verder komen.

Van Lancaster naar York

Dan trouwt ook de koning, de keuze valt op de Franse Margaret of Anjou. Jacquetta wordt haar vertrouwelinge. De jonge koningin krijgt het hard te verduren in een hof met een geesteszieke koning, waar de duke of York aast op de troon en zij pas na 8 jaar huwelijk erin slaagt een erfgenaam op de wereld te zetten. En toch mag het niet zijn. Edward IV (de oudste zoon van ons Cecily) neemt de troon na een aantal jaren van spanningen en burgeroorlog en Jacquetta staat aan de verliezende kant.

Edward IV is een jonge knappe koning die gewend is alles te krijgen wat hij wil. Wanneer hij Jacquetta’s oudste dochter Elizabeth ontmoet wil hij haar ook. Elizabeth kwam als weduwe smeken om het erfrecht van haar twee zoontjes terug te krijgen na de dood van haar man aan de zijde van Lancaster. De twee trouwen in het geheim en voor de liefde. Het is duidelijk de dochter van haar moeder, die een van de weinige aanwezigen was op het huwelijk. Maar ook dit geheime huwelijk wordt niet aanvaard, Edward was namelijk al beloofd aan een Franse prinses.

Het koningshuwelijk zorgt er niet alleen voor dat de Woodwilles aan de andere kant terechtkomen, Jacquetta zet haar vroegere vriendin Margaret Of Anjou, die in ballingsschap nog steeds vecht voor de troon van haar zoon, hiermee letterlijk een hak. Het maakt hen ook niet populair: vroegere Lancasters zijn sowieso niet graag gezien onder de Yorksisten en Elizabeth is dan nog eens de dochter van een eenvoudige schildknaap. De Earl Of Warwick die het Franse huwelijk voor Edward aan het regelen was wordt een geduchte vijand.

Je zou kunnen zeggen dat Jacquetta’s leventje tot nu toe rozengeur en maneschijn is. Van haar 14 kinderen, verliest ze slechts haar oudste zoon Lewis tijdens zijn kindertijd. Door het huwelijk van Elizabeth maken al de andere kinderen een geweldig huwelijk. De jonge Catherine wordt uitgehuwelijkt aan de erfgenaam van de Duke of Buckingham en John trouwt met Katherine Neville, duchess of Norfolk, bijna 50 jaar ouder dan hemzelf én steenrijk.

Hekserij

Maar geen enkel mooi liedje blijft duren. The Earl of Warwick en Edward’s jongere broer George smeden een complot tegen de koning en de familie van zijn koningin. Jacquetta’s echtgenoot Richard en haar zoon John worden gevangengenomen en zonder proces geexecuteerd. De man voor wie Jacquetta alles heeft opgegeven is niet meer.

Ook koning Edward wordt even gevangengenomen maar na zijn vrijlating vergeeft hij zowel Warwick als George. Jacquetta krijgt geen gerechtigheid voor de dood van haar geliefden. Zij zag zelf trouwens ook de dood in de ogen.

Jacquetta werd door aanhangers van Warwick beschuldigd als heks. Zij zou poppen gemaakt hebben van Edward en Elizabeth om hen verliefd te laten worden. Zij krijgt gelukkig wel een proces (en heeft geleerd uit het Jeanne D’Arc verhaal dat je dat best serieus neemt) en wordt vrijgesproken. Of Jacquetta, die volgens de legende afstamt van de watergodin Melusina, echt paranormale krachten had zullen we nooit zeker weten. Maar het zou niet de eerste keer zijn dat men een machtige vrouw probeert neer te brengen door haar heks te noemen.

Jacquetta sterft 3 jaar na haar man, op het moment dat haar dochter stevig op de troon zit na een woelige tussenperiode waarin Lancaster opnieuw de troon in handen had. Via haar dochter kan de huidige Britse koninklijke familie haar tot een voorouder rekenen.

En voor de geïnteresseerden: hoewel Cecily en Jacquetta beide schoonmoeder werden door het huwelijk tussen Edward en Elizabeth konden ze nooit door dezelfde deur.

Meer lezen?

Over Jacquetta is niet veel meer geweten dan wat ik net heb verteld, ook de fictieboeken over haar liggen niet dik bezaaid. Enkel Philippa Gregory schreef ‘the lady of the rivers‘ waarin ze wel magische krachten toeschrijft aan Jacquetta door haar Melusina afstamming. Als je een Gregory leest laat het dan deze zijn.
Janet McTeer speelt Jacquetta in de BBC-serie The White Queen, ook op basis van de boeken van Gregory en doet dat fenomenaal.

Meer History Nerd berichten?

Wat is jouw standpunt over hekserij? Bestaan heksen echt of is die term gecreëerd om vrouwen politiek uit de weg te ruimen?

Meer van dit soort verhalen? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief waarbij ik je meeneem naar lang en minder lang geleden. Je kan alvast mijn gepubliceerde nieuwsbrief lezen in het archief. En na inschrijving ontvang je één à twee keer per maand mijn verhalen in je mailbox.

Inschrijven

12 opmerkingen die je niet wil horen als je een relatie aankondigt

17 juni 2018goanneliesLeave a comment

Ik schreef ooit de megasarcastische post ‘13 opmerkingen die ik als single niet meer wil horen‘ omdat je als single gewoon telkens dezelfde dingen op je bord krijgt. Die niet altijd steek houden en waarbij alles in mij jeukt (maar echt van die enorm harde jeuk) om groffe antwoorden te geven. Maar dat doet Annelies niet, Annelies is altijd vriendelijk enzo. Dus schreef ik het eens van me af. Op mijn manier. Met de nodig portie humor en sarcasme.

Nu blijkt dat als je aankondigt dat je een relatie hebt je evenveel opmerkingen krijgt die op niets slaan. Mensen zullen altijd de verkeerde dingen zeggen. En voor 1 keer is dat niet zo erg, want het levert meer inspiratie voor een nieuwe sarcastische post. #BringItOn

En is het serieus? METEEN MIJN FAVORIET. Mijn reflexantwoord is: ‘Uw vraag of waar hebt ge over?’. Want hallo, ik kruip met willekeurige mensen in bed en die noem ik dan mijn lief. Ah ja, want ik ben een millennial en liefde kennen die niet… Ik ben gewoon f**** serieus ja. Serieus pissed.
Dat werd tijd. Want ik was mijzelf al jaren elke dag in slaap aan het wenen en mijn leven was echt zielig enal zo als single.
En gaat het blijven duren? Onze ‘vriendschap’? Ik denk het niet.
Maar jij wil toch geen kinderen? Ah ja, oei, en van een relatie word je automatisch zwanger, daar had ik nog niet aan gedacht. Nee, ik wil geen kinderen voorlopig en mijn klok begint nog niet te tikken nu ik een relatie heb. Wat is dat trouwens voor een belachelijke metafoor, zo’n biologische klok?
Elkaar gevonden via Tinder zeker? Millennials vinden blijkbaar geen lief meer zonder Tinder. Wij kunnen geen gesprek meer voeren zonder smartphone. Maar laat dat nu net zijn wat er is gebeurd. Wij hebben elkaar in real life ontmoet en zijn zo beginnen praten. Ongelofelijk en baanbrekend. Ik weet het.
Ik had gedacht dat je nog even alleen zou blijven. Lees: ik had gedacht dat je hopeloos was. Dit is zo’n opmerking waarvan ik niet goed weet wat ik er mee moet. Die mensen bedoelen dat niet als een belediging denk ik. Leuk dat je hebt zitten nadenken over mijn liefdesleven, maar ik denk dat ik het alleen ook wel aan kan.

P1030567 — Ik durf zelfs nog zonder hem op reis gaan, foto: @leenvdb

En hoe heet hem? Of haar, want da kan ook hé (al dan niet gevolgd door het woord tegenwoordig). Dit is het vervolg op de opmerking ‘het mag ook een meisje zijn.’ die ik kreeg als single. Iets met dat ik kort haar heb ofzo. Jammer genoeg heeft het lief een naam waaruit duidelijk blijkt dat het om een man gaat. Kim of Sam ofzo was leuker geweest om deze mensen te pesten.
Dan ga je wel niet meer dansen/uit/afspreken/(vul aan met eender welke vrijetijdsbesteding) zeker? Ah nee, dat kan ik mijn lief echt niet aandoen. Dat ik me zonder hem amuseer. Dat kan echt niet. Leibandje aan en volgen.
Nu is dat nog tof hé, jullie moeten elkaar nog leren kennen. Wacht maar. Hoe kan ik het hoofd van betweters die je willen waarschuwen in een pinata laten veranderen? ‘Wacht maar’ zijn de twee hatelijkste woorden ooit. Je wacht op een bus, een trein of een tram. Niet op een relatie of op een ruzie in je relatie.
Hebben jullie al ambras gemaakt? Ambras is hier een woord voor ruzie 😉. Ik weet niet wat mensen willen bereiken met deze vraag. Betekent een ja dat je een slechte relatie hebt? Ter info: het antwoord is nee. De kans is groter dat ik met jou ambras ga krijgen met al die stomme opmerkingen hier.
Wonen jullie al samen? Jep en de kinderkamer is al behangen en morgen gaan de trouwuitnodigingen de deur uit. Serieus mensen, chill even.
Allez, zeg… Enthousiasme, niet iedereen heeft er last van ^^.

Lieve mensen, als iemand een nieuwe relatie aankondigt probeer eens ‘Proficiat’ of ‘Ik ben blij voor u’ ;).

Disclaimer: deze post is puur voor de fun. Ik wil hier niemand mee kwetsen, ik heb niet al deze opmerkingen op deze manier gekregen. Het is een parodie op wat ik over het algemeen heb gehoord. Een overdrijving, want dat doen we graag hier af en toe :D. En dit is ook gewoon mijn blog, ik doe hier wat ik wil.

Heb jij al een van deze opmerkingen op je bord gekregen? Herkenbaar?