Close
Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #11

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Letters

  • Ik las een Hilary Mantel: vrijheid, het eerste deel van drie over de Franse Revolutie. Onder andere Robespierre wordt gevolgd vanaf zijn jeugd tot het cruciale moment dat hij een rol gaat spelen in de revolutie. Heel hoogdravend geschreven, je merkt dat Mantel hier nog zoekende is qua schrijfstijl. Vandaar ook niet echt een boek dat me lag.
  • Momenteel is mijn treinboek er eentje van Philippa Gregory. Ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Het zijn niet echt de beste historische fictieboeken, maar ze kiest wel altijd interessante vrouwen uit. The lady of the Rivers gaat over Jacquetta of Luxembourg en brengt ons naar het prille begin van de Rozenoorlogen. Momenteel heb ik zelfs nog geen grote issues met het verhaal, dus dit kan wel eens een van mijn favorieten worden van deze schrijfster.
  • Ik lees ook verder in de Zeven-Zussen-serie van Lucinda Riley. Ik zit aan boek 2 Storm dat Ally’s verhaal vertelt. Mooie opzet alweer, al kruipt het minder onder mijn huid dan het vorige. Ik heb een niet zo’n sterke klik met Ally en ook met de context waarin bet verhaal zich afspeelt heb ik minder deze keer. Het is niet meer dan logisch dat ik niet alles even geweldig vind, ik hoop gewoon dat het mooiste verhaal niet al gepasseerd is in deze reeks.

Beelden

  • De zomerperiode is in aantocht en als niet-voetbalfan heb ik het nu al gehad met het WK. Enfin, het wordt een saaie zomer wat betreft series. Vlaamse TV zal hier niet vaak opgezet worden.
  • Eén zond op vrijdagavond nog wel een pareltje uit. Ik zag ooit ‘Tut’ een serie over de farao Tutankhamun en vond die geweldig. Maar de gelijknamige serie ‘Tutankhamun’ is ook de moeite. Het gaat niet over de farao zelf, maar over de ontdekking van zijn graf door de Brit Carter. Max Irons (de zoon van Jeremy jawel) en Sam Neill spelen de hoofdrollen, twee acteurs die ik heel graag bezig zie. Onverwachte aanrader. Wie had gedacht dat archeologie zo sexy kon zijn?
  • Maar gelukkig is er de BBC tijdens de zomer. Zij zenden wel nieuwe afleveringen uit van topseries. Het derde en laatste (snif snif) seizoen van Versailles en het 4de (en voorlaatste – ook snif snif!) seizoen van Poldark. En ow yes, dat zijn twee series die voor altijd in mijn hart zitten. Ik ga zo hard fangirlen deze zomer.
  • Na meer dan een jaar naar de film geweest. Deadpool 2. Ik heb ooit nog mee reclame gemaakt voor Deadpool 1 en dat was zo’n geweldige tijd! Deze is uiteraard minder dan de eerste. Maar het kijkt lekker weg.

Gedachten

  • Ik heb GDPR overleefd op het werk. Een jaar geleden was ik mee aangesteld om deze wetgeving op te volgen bij klanten, maar wie had gedacht dat er in mei zoveel vragen zouden binnenkomen? Heel fijn dat ik vaak de paniek bij klanten kan laten wegebben en hen echt vooruit help. Maar het was een beetje te veel van het goede. Op 25 mei zat ik er echt even door, ik kon er niets meer over horen. Gelukkig waren mijn collega’s er om me op te beuren met taart, twee weken na elkaar zelfs <3. Op mijn blog ben ik er dan ook niet mee bezig. Met een gratis blog van WordPress heb ik geen enkele invloed op welke cookies hier worden bijgehouden (dat lezen jullie in de policy van Automattic) en met jullie gegevens, lieve lezers, doe ik helemaal niets. Ik ben blij met elke reactie en het enige wat ik daarmee doe is dat lezen en er weer op reageren.
  • De zomer is in aantocht en dus wordt er alweer gekeken naar een nieuwe vakantie. Het wordt Malta met het lief ergens eind augustus. En ik kijk er niet normaal hard naar uit al! Iemand tips?

Terugblikken

  • Sinds deze week is het opnieuw gelukt om een lege inbox te krijgen, dat deed even echt deugd. Mijn tips voor inbox zero lees je hier.
  • Ondanks de drukte waren er zoveel leuke lichtpuntjes de laatste tijd, heerlijk!

Naar waar ga jij op vakantie deze zomer?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #10

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Alweer de 10de keer dat deze rubriek online komt, de tijd vliegt!

Letters

  • Het meisje in de trein uitgelezen. Ik begrijp waarom iedereen dit een goed boek vindt. Ik had het alleen alweer halverwege door want stilistische technieken enal (een ongeloofwaardige verteller is niet nieuw). En te veel politieseries gezien vroeger. Enfin, mooi tussendoortje.
  • De zeven zussen, dit is het eerste deel van zeven (!) en focust op de oudste zus Maia. En met Maia had ik meteen een enorme klik dus het wordt moeilijk om dit nog te overtreffen denk ik… Naast Maia’s perspectief gaat het boek ook terug naar het verleden: het Brazilië in de jaren ’20. Daar heb ik meteen wat over bijgeleerd en het was allemaal heel verfrissend. En ja dit boek is halve chicklit, wat voorspelbaar, maar toch is het ook meer dan dat. En wil ik graag verder in deze serie.
  • Tijdens mijn twee citytripjes las ik The Agincourt bride uit. Dat was 1 van de boeken uit de kast die ik wou lezen dit jaar. Het vertelt het verhaal van een jonge Catherine Of Valois die wordt uitgehuwelijkt aan Henry V van Engeland na de slag van Agincourt. Maar dit deel focust vooral op de chaos in de Franse koninklijke familie waardoor de Fransen zo op hun doos hebben gekregen van de Engelsen. Complexe geschiedenis, maar zo makkelijk geschreven. Joanna Hickson is één van mijn favoriete schrijfsters, dat staat vast. Er is ook een vervolg: The Tudor Bride.
  • Een boek dat eerder toevallig op mijn pad is gekomen is het eerste deel in een trilogie over de Hugenotenvervolging in Frankrijk ten tijde van de Zonnekoning (Louis XIV). Klinkt heel zwaar, maar het boek stond in de bib bij leven en liefde. Veel drama dus, en dit tegen een historische achtergrond. Het leest heel vlot en ja het is voorspelbaar, maar tegelijk leer ik wel best wat bij over de situatie toen.
  • Begonnen in de vrouw van theeplanter. Ja, ik ben duidelijk luchtigere boeken aan het lezen die je moeder ook leest. Met een naïeve jonge vrouw in de hoofdrol die ontdekt dat haar ideale echtgenoot toch niet zo perfect is. Ow the drama. Ik weet het. Het is nog net geen Santa Montefiore 😀 Maar kijk: het leest vlot en gaat over Sri Lanka (toen nog Ceylus) ten tijde van de Engelse kolonisatie. Meer moet een treinboek niet zijn.

Beelden

  • Betrekkelijk weinig thuis geweest dus amper TV gekeken en het was dan ook nog eens mooi weer. Enkel Outlander opnieuw beginnen kijken tijdens mijn tripje naar Schotland (ah ja, dat moet dan he)

Melodie

  • Ik speel veel oldies de laatste tijd. Piano Man, Wake me up before you gogo, Bring me back to life, Numb… Het gaat alle kanten uit.

Gedachten

  • Geïnspireerd teruggekomen van mijn citytripjes (maar tegelijk ook met de neus op de feiten gedrukt, dat kon je hier al lezen). We hadden regen in Lissabon, maar tegelijk ook heel veel zon en warmte. We hadden enkel zon in Glasgow. Ja het was beter weer in Schotland dan hier. En het is daar zo mooi. Wordt allemaal vervolgd uiteraard. En ik breidde er ook nog een weekend aan zee bij aan. Het was een superfijne maand!
  • Veel trainen voor het dansoptreden, want het is weer de tijd van het jaar. En we zijn een jaar ouder, en ja dat voelen we.
  • Veel werk. Veel korte weken. Zeker met mijn verlofdagjes erbij. Een normale lange week is zo slecht nog niet momenteel.
  • Extreem genoten van het goede weer. Je wordt daar toch instant gelukkig van.

Terugblikken

  • De heide van Connecterra moet prachtig in bloei staan momenteel, een ideetje voor wie nog een daguitstapje wil plannen.
  • Een jaar geleden schreef ik deze post en het is best opvallend dat de drukte jaarlijks op dezelfde momenten lijkt terug te komen.

Wat hebben jullie allemaal uitgespookt tijdens de lange weekends?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Waar ik een hekel aan heb…

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^). Vandaag: de menseneditie. Want ergeren doe ik me toch vooral aan andere mensen. U bent bij deze gewaarschuwd!

  • Oude mensen in de supermarkt op zaterdag. Ik heb echt niets tegen oude mensen die hele dagen tijd hebben om euhm niets te doen tijdens hun zuurverdiend pensioen. Maar ga dan gewoon niet naar de supermarkt op het enige moment dat het werkvolk – dat meebetaalt voor jullie pensioen – tijd heeft om naar de supermarkt te gaan. Er zijn nog altijd maandagen, dinsdagen, woensdagen, donderdagen en vrijdagen. Pas op uw kleinkinderen ofzo op zaterdag.
  • Studenten op vrijdag op de trein tijdens de spitsuren met zo’n grote valies dat ze een Boeiing zouden kunnen neerhalen met het gewicht ervan. Ik heb echt niets tegen studenten die hele dagen tijd hebben om tijdens het academiejaar God weet wat te doen. Maar neem dan gewoon niet de trein op vrijdagavond tussen 5 en 6 als het werkvolk – dat meebetaalt zodat jullie inschrijvingsgeld niet de spuigaten uitloopt zoals in de buurlanden – naar huis gaat en het sowieso al megadruk is. Ofwel heb je les tot 4 en neem je de trein voor 5, ofwel heb je les tot 6 en neem je de trein na 6. Ga je niet naar de les, dan moet je überhaupt niet op mijn systeem komen werken, nah.
  • Ambtenaren die bij alles wat je vraagt kunnen doen alsof je de eerste bent die dat ooit heeft gevraagd in heel hun carrière. En alsof je ze dan met een energievretend karwei hebt opgezadeld omdat ze iets moeten opzoeken op hun computer en dus Facebook moeten sluiten. Wat ontzettend irritant van mij zeg.
  • Mensen die ineens blijven stilstaan in het midden van de stoep, het perron, het gangpad whatever. Want er is een bord dat ze moeten lezen, of ze moeten zo nodig een selfie nemen, of nog beter: ze hebben het lief al zeker 2 minuten niet meer gekust. Ga voor mijn voeten uit. En ga vooral opzij, aan de kant. Je weet wel, zo waar je niet in de weg staat.
  • Mensen die op het moment dat je iets ongezonds in je mond wil stoppen beginnen over hun dieet, allergie of de nieuwe gezondheidstrend die ze willen volgen. Zo van ‘dat mag ik nu niet meer eten se’. Gruwelijk is dat. Ik ga dit toch even lekker opeten en daar van genieten en dat ga je me niet afpakken.
  • Nieuwe gezondheidstrends tout court en de mensen die deze volgen. Uitspraken zoals ‘Brood is ongezond’. Ga weg, mensen eten al meer dan 100 jaar brood, wat geeft jouw het recht om dat niet meer te doen? Eet dat eens gewoon op.
  • Hierbij aansluitend: hoe iedereen ineens in recordtempo een nieuwe allergie ontwikkelt. ‘Ik mag geen… – aangevuld door een willekeurig woord dat eindigt op -ose of -ase – eten’. Wel, ik ben ook allergisch, aan jullie. En het is sowieso niet erg respectvol ten opzichte van mensen die echt wel een voedselallergie hebben, dat is geen pretje geloof mij. Stel u niet zo aan.
  • Mensen die in hokjes denken. Een bloedhekel heb ik eraan en je hoort het de hele dag door. ‘Ja maar, het is nogal een stille, dus die praat daar niet gemakkelijk over’ . Urghh, vraag het hem dan gewoon. ‘In zijn land is dat zo’. Ah ja, goed dat je het zegt. Misschien moet jij ook je eigen land gaan stichten dan, ergens op pluto ofzo. En de grootste lulkoekopmerking aller tijden: ‘Hij is voor de mannen (of vul eender welke minderheidsgroep aan), maar toch wel ok’. Weet je, hij is meer dan ok, jij daarentegen moet dringend naar de dokter (om je tong te laten amputeren) en vooral uit mijn ogen.
  • Een categorie erger dan mensen: kinderen. Altijd en overal. En hun ouders. Ook altijd en overal.

Ik ga stoppen want anders heb ik letterlijk al mijn lezers beledigd vrees ik ^^. Herkenbaar?

Disclaimer: voel je vooral niet aangesproken, dit zijn – zoals ik al zei – kleine hekelpuntjes. Ik ben niet verzuurd, ik haat niemand. Ik doe zelfs sommige dingen onbewust ongetwijfeld ook. Dit lijstje is just for fun.

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #9

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En speelt er nog iets anders door mijn hoofd?

Letters

  • Om uit mijn leesdipje te raken had ik zin in wat lichtere lectuur. Versplinterd van Dani Atkins bungelde al eeuwen op het lijstje. Wegens veel goede reviews en een vergelijking met Jojo Moyes. Ik las het boek in sneltempo uit op de trein. Dat alleen was al heerlijk, terug die leesflow ontwikkelen. Het verhaal is dat van een volwassen chicklit: wel wat drama en romance maar met nog net dat tikkeltje meer. De boeken van Moyes zijn beter, maar ik neem nog wel eens een volgend boek van haar op.
  • Het volgende treinboek is wat zwaarder. Alsof het voorbij is van Julian Barnes. Winnaar van de Man Booker Prize in 2011 (en dat was een van de doelen, om meer van die winnaar te lezen). Meteen mijn kennismaking met Barnes wat toch wel een gevierd auteur is. Ik snap waarom het boek de prijs heeft gewonnen, maar zoals altijd doet een dun boek het niet bij mij. Mooie zinnen dat wel.
  • Op uitgerekend 15 maart (de iden van maart weet je wel ^^) ben ik begonnen aan het laatste deel uit de Caesarreeks van Iggulden (de toorn van de goden). We weten allemaal hoe het eindigt, maar zoveel liefde voor de reeks <3. Ik vond dit boek veel beter dan het derde en het beste nieuws is dat ik heb ontdekt dat Iggulden een sequel heeft geschreven over Augustus. Wat betekent dat ik het Oude Rome nog niet achter me moet laten, hoera!
  • Ondertussen net begonnen in 2 nieuwe boeken. Het lezen begint weer te lukken! De zeven zussen en het meisje op de trein zijn allebei veelbelovend gestart.

Beelden

  • Nog nooit zo teleurgesteld geweest in een BBC-serie. Ik keek zo uit naar Troy: a fall of a city. Ik moet toegeven: ik zag nog maar 1 aflevering. Maar die viel zo tegen, en toevallig ben ik de tweede aflevering vergeten opnemen, dat mijn motivatie om verder te kijken helemaal weg is. Helena en Paris, het is naar mijn gevoel de grootste romance aller tijden (straffer dan Romeo en Julia) en deze Helena en Paris hadden echt nul komma nul chemie samen. Je snapt werkelijk niet waarom ze met hem meegaat. Ik bedoel, daar hadden ze nu toch wel echt op kunnen casten? Ik heb dat met de Troyfilm ook wel een beetje, dat ik Helena daar niet wauw vind (maar ze komt dan ook amper in beeld gelukkig ^^). Ik wil gewoon eens een echte oogverblindende en op slag verliefde Helena. Neemt iemand notities?
  • De Mol natuurlijk. Ik kijk eigenlijk vooral voor de proeven. Ik vind het zo leuk om te zien wat ze telkens bedenken en hoe je een bepaalde proef moet oplossen. (En meestal de groep zien falen). Natuurlijk denk ik ook mee na over wie de mol is, maar dat vind ik net wat minder belangrijk. En dat is toch allemaal montage.
  • Nog veel series te bekijken, maar ik ben gewoon seizoen 3 van Poldark aan het herbekijken. Want howly sh** dat was me nog al een seizoen. Eeuwige liefde voor Dwight en Caroline <3. En Ross en Demelza en Drake en Morwenna natuurlijk ook. Zucht, topserie!

Melodie

  • Weinig de laatste tijd. Ik wacht op die eerste zomerhits. Waar blijven ze trouwens?

Gedachten

  • Het is uitkijken naar mijn tripje naar Lissabon dit weekend. De eerste vakantie van 2018. Ik ben echt benieuwd naar de stad, het eten, de cultuur. Tuurlijk gaan we ook paleizen kijken in Sintra. Iemand nog tips?
  • Er werd veel geschreven de laatste tijd dus er komen nog heel wat leuke blogjes aan. En de komende maanden worden vrij druk dus dan is een voorsprong altijd mooi meegenomen.

Terugblikken

  • De laatste weekends voor mijn volgend citrytripje waren vrij rustig. Gewoon lekker een zo-zo zondag en het koersmeisje in mezelf naar boven halen. Energie bijtanken heet dat. En twee fijne blogjes voor mocht je ze nog niet gelezen hebben 😉

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

 

History nerd #3: The lady Jane Grey

In deze geschiedenisrubriek beschrijf ik sterke personen of gebeurtenissen, geef ik er mijn visie op of vertel ik waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

We blijven in het thema: sterke vrouwen in de geschiedenis. En voor het eerst met een koningin. Als ik spreek over een koningin van Engeland in haar eigen recht denken we natuurlijk meteen aan de huidige monarch Elizabeth II, de langst regerende Britse koningin. Haar voorgangster met deze titel: queen Victoria is ook alom bekend en velen hebben al gehoord van de Virgin Queen en haar Golden Age: Elizabeth I, de dochter van Henry VIII en Anne Boleyn. Al veel minder lieden zullen weten dat Bloody Mary niet alleen een cocktail is met tomatensap (serieus, hoe vies moet dat wel niet zijn?), maar ook de bijnaam van de eerste erkende koningin van Engeland: Mary Tudor. Ook een dochter van Henry VIII, maar dan van diens eerste vrouw: Catherine of Aragon. Mary is door de geschiedenis niet echt goed behandelt, daarover een andere keer misschien wel meer. (Om het volledige rijtje aan te vullen: Queen Mary II en haar zus Anne waren ook officiele ‘queen regnants‘ van het Britse Rijk).

Maar Mary was niet de eerste Britse vrouw die geproclameerd werd als koningin en daarmee de hoogste macht werd van het land. (In de 12de eeuw heeft trouwens Maud, dochter van Henry I dat geprobeerd maar zij stortte het land in jaren van burgeroorlog, de Anarchie genaamd en faalde dus in haar opzet). Neen, deze eer is weggelegd voor een meisje van 15 jaar dat luisterde naar de naam Jane Grey.

Jane Grey

Jane is de oudste dochter van Frances Brandon en Henry Grey, duke of Suffolk. Frances is de dochter van Mary Tudor, de jongste zus van Henry VIII (en dus niet te verwarren met Bloody Mary). Daarmee stamt Jane direct af van Henry VII en is ze een achternicht van de huidige koning. De lijn van Mary Tudor is daarnaast door koning Henry VIII aangewezen als de tweede lijn voor de troon mochten zijn directe nakomelingen geen erfgenaam meer hebben. Frances en Henry hoopten dus op een zoon, maar kregen drie dochters: Jane, Catherine en Mary (veel Mary’s en Henry’s vandaag, sorry!).

Wanneer Henry VIII sterft en zijn zoon Edward op de troon komt wordt het protestantisme de belangrijkste godsdienst in het land. Jane komt terecht in het huishouden van oud-koningin Catherine Parr en wordt overtuigd protestants. Dat zorgt ervoor dat ze in beeld komt als mogelijke kandidate om te trouwen met de koning.

Die koning wordt geregeerd door de duke van Northumberland, John Dudley (nadat hij de Seymours aan de kant schuift en laat executeren: als u dacht dat dit geen bloederig verhaal ging worden was u dus fout ^^). De Dudleys zijn een geslacht van traitors: m.a.w ze hebben zelf een voorgeschiedenis van executies (waarbij ze zelf het slachtoffer worden voor alle duidelijkheid), maar blijven op zoek naar macht.

Jammer genoeg wordt koning Edward ziek, heel ziek, en hij heeft als 15-jarige natuurlijk geen erfgenamen. Eén probleem: in de hele Tudorstamboom is geen man te bekennen. Volgens de successie zou op die manier zijn oudste zus Mary op de troon komen. Een vrouw op de troon, dat was ongezien. Mary is tot overmaat van ramp dan nog eens katholiek en heeft Spaans bloed.

Edward zoekt samen met Dudley naar juridische omweggetjes om te vermijden dat Mary de troon kan pakken. En dat omweggetje heeft Henry VIII mooi achtergelaten: Mary en Elizabeth zijn ooit allebei een bastaard verklaard doordat de huwelijken met hun moeders zijn ontbonden. Dus dan blijft de lijn van Frances Brandon over. Maar Frances doet maar al te graag afstand van haar claim ten voordele van de jonge en nog beïnvloedbare Jane. Dudley wil natuurlijk ook niets liever want hij heeft zijn zoon Guildford laten huwen met Jane. Hij zou via zijn zoon en schoondochter kunnen regeren. Een koningslijn van Dudleys, zijn ultieme droom. Maar dromen zijn bedrog.

Wanneer Edward sterft in 1553 krijgt Jane Grey te horen dat ze binnen 2 dagen als koningin geproclameerd zal worden. Het kind is 15 en weet van niets.

The nine-day queen

Bijnamen, ik heb het er moeilijk mee. Maar het zegt wel alles: Jane is voor amper 9 dagen koningin van Engeland geweest.

Want een successie verander je niet zomaar. Hoewel Jane heel wat steun krijgt van de protestantse edelen is Dudley alles behalve populair. Hij trekt alle macht naar zich toe en wil zijn zoon absoluut als koning laten kronen (iets wat Jane trouwens ronduit weigert). Bij het gewone volk is Mary dan weer de lieveling en die krijgt steun van het katholieke front en van Spanje. Na 9 dagen is het sprookje over en de Privy Council (kan je zien als de huidige regering) spreekt zich uit voor Mary die de Dudleys en Jane laat opsluiten in de Tower.

John Dudley houdt de familietraditie in ere en wordt onthoofd. Jane en haar man Guilford worden enkel opgesloten. Mary weigert hun executiebevelen te ondertekenen. Het is ten slotte familie en ze zijn jong en misbruikt door hun ouders voor macht.

P1070513

Wyatt rebellion

Maar het protestantse kamp blijft hopen op een monarch met hun geloof. Thomas Wyatt zet een rebellie in gang, waarschijnlijk om Mary’s zus Elizabeth op de troon te krijgen. Henry Grey doet echter mee aan de rebellie en zo komt Jane, die veilig in de Tower zit, opnieuw in beeld.

Koningin Mary wil ondertussen trouwen met Philip van Spanje, maar die ziet dat enkel zitten wanneer Mary een voorbeeld stelt en hard optreedt tegen verraders. Uiteindelijk tekent ze de executiebevelen van zowel Guildford als Jane, maar nog steeds met tegenzin. Jane’s executie wordt zelfs met drie dagen uitgesteld om haar te overtuigen om zich te bekeren tot het katholieke geloofd. Jane weigert en Mary kan niet anders dan de terechtstelling van haar nichtje te laten doorgaan.

Op 12 februari 1554 wordt Guildford openbaar geexecuteerd. Jane ziet het lichaam van haar man binnengedragen worden in de Tower vlak voordat ze zelf in de beslotenheid van Tower Green het schavot zal betreden. Ze is op dat moment 16 jaar. Nadat ze haar blinddoek om heeft raakt ze in paniek omdat haar handen het blok niet vinden en ze moet hierbij geholpen worden. Tot dat moment is Jane de sereniteit zelf en blijft ze heel sterk.

Puppet queen?

Jane wordt afgebeeld als een puppet queen. Een soort onschuldige maagd, een kind dat tegen haar wil werd gebruikt door dwaze volwassenen. Het bekende schilderij van Paul Delaroche ‘The execution of Lady Jane Grey’ toont dit duidelijk aan. Ik heb er zelf een tijdje voorgestaan in de National Gallery in Londen goed wetende dat dit eeuwen later pas is geschilderd en niets met de realiteit heeft te maken. De onschuld en onmacht druipt er vanaf.

P1070841
The execution of Jane Grey – Paul Delaroche – National Gallery Londen

Het doet haar wat oneer aan vind ik. Jane wist inderdaad niet dat ze koningin zou worden tot 2 dagen voor haar proclamatie. Maar we weten wel dat ze uitermate intelligent was. Ze was overtuigd protestants, veel meer dan haar ouders, en die overtuiging kwam uit zichzelf. Ze correspondeerde met protestantse geleerden over heel Europa en kreeg zo veel respect. Ze wou zich niet laten regeren.

Dudley had verwacht dat hij haar kon bespelen maar merkt al na enkele dagen dat dit niet zo eenvoudig zal zijn. Ze verzet zich tegen het idee dat haar man Guildford koning zou worden. Ook haar periode in de Tower doet vermoeden dat ze een straffe madam was en dan hebben we het nog niet over de waardigheid die ze toont tijdens haar executie. Ik herhaal: 16 jaar.

We verwijzen nog steeds naar haar als the lady Jane Grey. Wat wil zeggen dat we haar de titel koningin niet officieel toedichten en ze vaak vergeten wordt in het lijstje van Engelse heersers. Ze is uiteindelijk nooit gekroond en heeft slechts 9 dagen geregeerd (als je dat zelfs zo mag noemen, ze is the Tower amper uit geweest die dagen).

Ik ben ervan overtuigd dat Jane een goede koningin geweest zou zijn. Wat we weten van haar karakter kan alleen maar respect opwekken. Ze heeft er alleen de kans niet toe gekregen en er een grote prijs voor betaalt.

Meer lezen?

  • Er zijn weinig fictieboeken vanuit het perspectief van Jane Grey zelf. Innocent traitor van historica Alison Weir is een uitzondering en beschrijft haar leven vanaf haar geboorte tot aan haar tragische einde. Ik vind dat er in het begin te veel nadruk wordt gelegd op andere gebeurtenissen (zoals de vrouwen van Henry VIII en de relatie tussen Elizabeth en Thomas Seymour). Jane is in dit boek ook heel sterk en intelligent, misschien een beetje te voor een 15-jarig meisje. Maar het boek vertelt heel mooi de verschillende gebeurtenissen en blijft vrij dicht bij de realiteit.
  • Een hele goede podcast van de BBC over ‘The tragedy of the lady Jane Grey’ die wat meer vertelt over de situatie in 1553 en hoe Jane daarin paste. Helen Castor kan het echt heel begrijpbaar uitleggen, zeker de moeite om te luisteren!
  • Nog op de leeslijst: Her highness, the traitor. Het verhaal van Jane vertelt vanuit haar moeder en schoonzus.
  • Verder vind je vooral heel wat boeken over de twee zussen van Jane: Catherine en Mary. Beide meisjes hebben last van hetzelfde koninklijke bloed als Jane en zullen misbruikt worden voor de macht van anderen en allesbehalve een fijn leven hebben, maar dat verhaal is voor een andere keer ;). Onder andere Elizabeth Fremantle, Ella March Chase en zelfs Philippa Gregory hebben hier over geschreven. Liever een echt historisch boek? Dan is The sisters who would be queen iets voor jou.

Meer sterke vrouwen? Hier vind je de vorige history nerd berichten.

Meer van dit soort verhalen? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief waarbij ik je meeneem naar lang en minder lang geleden. Je kan alvast mijn gepubliceerde nieuwsbrief lezen in het archief. En na inschrijving ontvang je één à twee keer per maand mijn verhalen in je mailbox. 

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #8

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En speelt er nog iets anders door mijn hoofd?

Letters

  • Nog steeds in een soort leesdipje, want weinig energie en focus om te lezen, maar toch las ik de afgelopen maand 2 boeken uit die best de moeite waren.
  • Het spel van de engel, dat was één van die boeken die ik dit jaar absoluut wilde lezen. Ik vind Zafon zijn schrijfstijl heel erg de moeite, maar toch deed ik wel lang over het boek. En dat lag niet aan het boek, maar heeft mijn beleving wel wat minder gemaakt. Een paar prachtige inzichten over schrijven en de liefde maken dit de moeite waard. Ik ga deze reeks wel zeker uitlezen. Ooit.
  • Een nieuwe historische topper: Innocent Traitor van Alison Weir. Weir is historicus en schrijft vrij stroef, maar in dit boek komt ze er goed mee weg. Het verhaal gaat over lady Jane Grey, de achternicht van Henry VIII die slechts 9 dagen zou regeren als koningin en tragisch aan haar eind komt. Zeker en vast history nerd materiaal.
  • Heel veel 40 dagen bloggen posts en eerlijk is eerlijk: het is wat veel. Hoe fijn ook: ik merk dat ik te weinig tijd om jullie toffe schrijfsels te lezen, laat staan er op te reageren (sorry!). Ik ben nu ook extra blij dat er nog steeds mensen zijn die hier komen lezen en een reactie achter laten. Dank jullie wel!

Beelden

  • BBC verfilming van Agatha Christie’s 10 kleine negertjes. In ‘And then there were none’ spelen Aiden Turner (Poldark) en Toby Stephens (Black Sails) mee en dat waren 2 doorslaggevende redenen om toch eens een mysterie/thriller te kijken (het waren ook maar 2 afleveringen ^^). Fijne sfeer en goed geacteerd.

Melodie

  • De nieuwe Dua Lipa, want hierop wordt gedanst momenteel en dus moet ik het tempo onder de knie krijgen.

Gedachten

  • Ze gaan alle kanten op tegenwoordig. Dat ziek zijn iets is dat mag stoppen. Dat er de komende tijd heel wat leuke dingen zijn om naar uit te kijken. Dat het bijna tijd is voor paaseitjes <3.

Terugblikken

  • Goed genoeg is ook ok, oftewel Lagom. Dat inzicht is cruciaal de laatste tijd.
  • Zin in een dagje uit, maar wil je tegelijk niet te ver gaan? Dan is s’Hertogenbosch misschien wel iets voor jou.

Om zeker geen goede berichtjes te missen: op welk blogbericht van de afgelopen tijd ben je het meest trots? Ik kom zeker lezen!

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Lichtpuntjes #7

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen, maar eigenlijk zijn er elke dag kleinere blijmakers om even dankbaar voor te zijn. En met alle moeilijke momenten van de afgelopen tijd en het feit dat het in de winter sowieso niet altijd feest is, is het nu extra belangrijk om dankbaar te zijn.

Het zijn dan ook vooral kleine dingen die het lijstje deze keer gehaald hebben.

  • Tripjes plannen. In april stap ik maar liefst 2x op het vliegtuig. Ja dag, leeg blad. Hallo, wereld.
  • Het winterzonnetje dat door de ramen schijnt. Zomer waar blijf je?
  • De pasjes onder de knie krijgen tijdens de dansles, whoop whoop!
  • Op tijd in bed duiken met een goed boek. Dat zo dik is dat je polsen pijn doen van het vast te houden. #Ilovebigbooks
  • Fijne reacties op deze blog en extra veel leesvoer dankzij 40 dagen bloggen.
  • Bijpraten met vrienden die je al even niet meer gezien hebt. Of vorige week nog, maar gewoon alweer veel te veel te vertellen hebben.

IMG_20180223_133630.jpg
Leuven op zijn mooist vanuit de teambuildingboot

  • Een dagje teambuilding met de collega’s. Zo echt met coaching en alles. En dan te horen krijgen dat we echt wel een hecht team zijn. Ow yass.
  • Extra hard genieten van de laatste crossen van het seizoen. Het is weeral veel te snel gedaan.
  • De eerste voorjaarskoersen van het seizoen. En dan vooral de leuke social media posts van de dames tijdens hun teamstages en eerste wedstrijden. Standaard toveren ze een lach op mijn gezicht.
  • Grote lichtpuntjes mogen er ook zijn en soms is het fijn om zoiets nog even voor jezelf te houden 😉
  • Jezelf eens een dagje beter voelen na weken ziek zijn.
  • Een weekendje weg, ook al is het -10. Gewoon even weg van de dagdagelijkse beslommeringen.
  • Weer 1 maand en heel wat graden dichter bij de zomer zijn.

Vorige lichtpuntjes teruglezen?

Hoe gaat het met jou?

Van 10 naar 1

Ja kijk soms zijn er van die stokjes in blogland die te leuk zijn om te laten liggen. Deze kwam ik eerst tegen bij Joni en toen bij Talitha en tegen dat deze verschijnt is hij in het kader van 40 dagen bloggen waarschijnlijk alweer een aantal keer ergens anders verschenen. Sorry voor de onoriginaliteit, maar op woensdag mag het al eens wat luchtiger ;).

10 dingen over mezelf

Perfectionist * Introvert * Boekenwurm * Nerd * Feeler * Kritisch * Koersmeisje * Crazy cat lady * Zingt even vals als een kat * Geen blad voor de mond.

9 dingen die ik leuk vind

Chocola * Felle kleuren * Dansen * Autorijden * Zorgeloos zijn * De koers * Schrijven * Iets bijleren * Paleizen.

8 dingen die ik niet leuk vind

Liften * Vis * Sneeuw * Onmacht * Op mijn bek gaan (letterlijk en figuurlijk) * Saaie sokken * Hypocriete mensen *

7 plekken waar ik graag ben

In mijn bed * Op restaurant * Aan zee * Op vakantie * In de auto * In de sauna * Thuis.

6 manieren om mijn hart te winnen

Zelfrelativering * Humor * Dierenvriend * Dezelfde waarden hebben * Eerlijkheid * Gedrevenheid.

5 plaatsen waar nog/terug heen wil

Schotland * Australië * Canada * Italië * Scandinavië.

4 dingen waar ik niet zonder kan

Mijn bed * Mijn auto * Een bus deo * Een boek.

3 lievelingsliedjes

Alles van P!nk. * Welcome Home van Stan Van Samang * Seven devils van Florence+The Machine

2 wensen (meligheid ten top nu ^^)

Tevreden kunnen zijn op het einde van mijn leven * Gelukkig en gezond kunnen blijven met de mensen van wie ik hou rondom mij.

1 laatste woord

Passie.

Vulden jullie deze tag al in? Ik kom graag lezen ;).

Het boek…

In navolging van Talitha zet ik enkele boeken in de kijker op basis van een aantal stellingen. Niet exact dezelfde stellingen trouwens, ik heb hier en daar wat aangepast ;). #boekenwurmforlife #nevernotreading.

Dat me weer deed lezen

Want ik was in het middelbaar afgehaakt door te veel verplichte literatuur van auteurs uit Nederland. Ik ben nog steeds niet zot van de Tommy Wieringa’s en Remco Campert’s van deze wereld. Haar naam was Sarah is misschien geen hoge literatuur, maar deed me weer lezen en al haar boeken belanden nog steeds meteen op de stapel.

Dat me tijdens mijn kinderjaren in de ban hield

Alle boeken van Patrick Lagrou, vooral bekend van het dolfijnenkind. Avonturenverhalen voor kinderen met een dolfijn in de hoofdrol, heerlijk toch?

Waardoor ik verkocht raakte aan historische verhalen

The other Boleyn girl. Ik zou het niet meer opnieuw lezen, want ik zou me nu doodergeren aan het verhaal. Dat doe ik trouwens ook aan de Hollywoodverfilming. Maar het deed me wel beseffen dat dit soort boeken een genre op zich zijn en dat ik er van hou.

Waarvan de verfilming beter is

50 shades of Grey. Lees het boek niet. Tenzij je een Twilightfan bent en je Bella haar onnozele karakter kan uitstaan. De film is tenminste nog grappig. Maar eigenlijk sla je die ook best over. Het leven is er te kort voor :).

Waarvan de verfilming even goed is

The Great Gatsby. Die man kan echt wel goed schrijven, maar ook in de film kwam de sfeer van roaring twenties mooi naar buiten. Dubbele aanrader!

Het boek dat me bijna deed huilen

Want echt huilen met een boek dat heb ik volgens mij nog nooit gedaan. Maar tijdens Voor jou waren de tranen nabij. De verfilming is trouwens ook best geslaagd.

Waarvoor 5 sterren niet voldoende zijn

Ik vind Augustus misschien wel het beste boek dat ik ooit gelezen heb. Het is zo slim opgebouwd, in de stijl van echte Latijnse teksten, met een vleugje nostalgie. Je moet er van houden, maar ik vind het geweldig.

Dat het beste is dat ik al heb gelezen over Tudor-Engeland

Misschien tegelijk het minst toegankelijke voor nieuwkomers, maar Wolf Hall en zijn vervolg Bring Up The Bodies zijn echt wel van het beste in het genre. Beiden dan ook terecht beloond met een Man Booker Prize.

Dat mijn meest geanticipeerde vervolgdeel is

Het derde deel van de Cromwelltrilogie van het vorige puntje laat op zich wachten. Oorspronkelijk getiteld The mirror and the light zou dit eerst uitkomen in 2018, daarna 2019 en Mantel heeft nu zelfs toegegeven dat ze het nog niet weet. Boe, ik wil verder lezen!

Dat de hype wel waard is

Khaled Hosseini is zo’n gevierd auteur, maar de vliegeraar is echt wel een pareltje. Een must-read. Al was het maar om even een andere blik te krijgen op de geschiedenis van Afghanistan.

Dat de hype niet waard is

Dan Brown is nog zo’n gevierd auteur, en ja daar heb ik het gewoon totaal niet mee. Steeds hetzelfde script dat herhaald wordt, boring. Het Bernini mysterie en dergelijke zijn dus niet zo mijn ding.

Dat het laatste was dat ik heb gelezen

De nachtegaal van Kristin Hannah, een boek over twee zussen in WOII. Niet meteen mijn grootste favoriet aller tijden, maar een tof tussendoortje.

Welk boek is volgens jou de hype wel waard?

History nerd #2: Cecily Neville

In deze geschiedenisrubriek beschrijf ik sterke personen of gebeurtenissen, geef ik er mijn visie op of vertel ik waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

In de categorie: sterke vrouwen uit de geschiedenis had ik het de vorige keer over de fantastische Isabella D’Este. Vandaag duiken we in mijn grote liefde, wat geschiedenis betreft dan toch, de Engelse middeleeuwen en Nieuwe Tijd.

In 1415, het geboortejaar van Cecily – de laatste telg van het toen nog onbelangrijke Neville-geslacht -, staat het land namelijk aan het begin van een burgeroorlog. Eentje die heel lang zal duren, vele levens zou eisen, de Tudors aan de macht zou brengen én de inspiratie zou vormen voor Game Of Thrones. Jawel, alleen al over de Rozenoorlogen, of in het Engels the Cousin’s War genaamd, kan ik blogbericht na blogbericht vol typen.

Maar vandaag leg ik dus de focus op Cecily Neville die een prominente rol zal innemen in deze koningsstrijd. Twee van haar zonen zullen namelijk koning van Engeland worden.

Red rose, white rose

Cecily was de jongste dochter van Ralph Neville, graaf van Westmorland, en Joan Beaufort. Beaufortbloed betekende in die tijd dat je afstamde van John Of Gaunt, een zoon van koning Edward III, en diens derde vrouw Katherine Swynford. Koninklijk bloed dus en ze behoorde hiermee tot de Lancasterzijde, net zoals de toenmalige koning Henry IV, die een soort van (achter)neef was.

Cecily was de jongste en dus rotverwend. Haar vader trouwde twee keer en had maar liefst 22 kinderen! De kinderen van zijn eerste vrouw leefden trouwens in onmin met de tweede vrouw en haar nageslacht. Cecily bracht haar jeugd door in Raby Castle in Durham en werd daarom de Roos van Raby genoemd. Daarnaast was ze koppig en trots wat haar de bijnaam Proud Cis opleverde. Toch werd ze op haar 9de uitgehuwelijkt. Met zoveel kinderen en vooral ook dochters kan de inspiratie al eens op zijn en de keuze viel op Richard Plantagenet, Duke Of York.

Plantagenet? Inderdaad, ook deze Richard had koninklijk bloed, maar wel Yorkbloed. Wat wil zeggen dat hij afstamde van een andere zoon van Edward III. Klein detail: die zoon was ouder dan John Of Gaunt en technisch gezien hadden de Yorks dus een grotere claim op de troon dan de Lancasters en de Beauforts. Alleen hadden de graven van York hier nog nooit een probleem van gemaakt, of werden ze nooit serieus genomen. Tot nu.

Of haar vader nu wel of niet had voorzien dat de ambitieuze Richard zijn troon zou opeisen, Cecily trouwde met hem op jonge leeftijd en ze werd daarmee op slag gravin van York. En zo veranderde ze dus van kamp: van rode naar witte roos.

Echtgenote van de troonpretendent

In het begin vocht haar man Richard nog voor de koning. Onder andere in Frankrijk. Na een dochter, Anne, zette Cecily een eerste zoon op de wereld: Edward. Een omstreden geboorte want Edward zou verwekt zijn door een boogschutter terwijl Richard in Frankrijk was. Het gerucht werd al snel de kop ingedrukt maar zou later nog een belangrijke rol spelen. Het is overigens nooit uitgeklaard of Edward wel of niet Richards zoon was. Ik vermoed van wel, de Lancasters zouden deze roddel verspreid kunnen hebben om de erfgenaam van de Yorks te ‘besmetten’ met hun praatjes.

Cecily zou Richard uiteindelijk 12 kinderen baren, maar slechts 7 overleven hun kindertijd. 4 zonen en 3 dochters die elk hun rol zouden opnemen in de Engelse geschiedenis.

Wanneer Richard uiteindelijk de troon opeist en het land in burgeroorlog stort nemen vooral Cecily’s oudste broer, graaf van Warwick, en zijn zoon, Richard, later bijgenaamd the kingmaker, een belangrijke rol op. De Nevilles treden naar voren en tijdens de eerste veldslagen gaat het gelijk op tussen York en Lancaster. Daarna lijkt York te gaan overwinnen en Cecily trekt naar Londen, in de verwachting dat haar man daar als koning onthaald zal worden. Maar tijdens the battle of Wakefield worden haar man, haar broer én haar tweede oudste zoon Edmund omgebracht. Hun hoofden worden afgehakt en op staken gespietst door koningin Margaret of Anjou en haar aanhangers. Edmund was amper 17. Cecily trekt in ballingschap en stuurt haar twee jongste zoontjes George en Richard ter bescherming over de plas naar Burgundy.

In ballingschap zal ook haar jongste dochtertje overlijden. Haar oudste dochter Anne, met wie ze nooit een goede relatie heeft gehad, is via haar huwelijk overgelopen naar Lancaster. De roos van Raby blijft eenzaam achter met haar resterende dochters om zich heen en het ziet er niet goed uit.

Moeder van koningen

Maar dan komt de 18-jarige Edward uit Ierland met zijn neef Warwick en een leger om de troon van zijn vader op te eisen. York is opnieuw aan de winnende hand. Edward wordt uiteindelijk gekroond tot Edward IV en Cecily kan naar het hof als moeder van de koning. Daar zal ze heel wat invloed uitoefenen, maar wanneer Edward trouwt met de oudere weduwe Elizabeth Woodville verzuurt de relatie.

Die relatie ontploft al helemaal wanneer Edward jaren later zijn broer George executeert. George was Cecily’s favoriete zoon. Ambitieus, koppig en ook rotverwend. Hij had wel wat weg van zijn moeder, maar pleegde verraad en moest dat mijn leven bekopen. De koning van Engeland die zijn broer openlijk vermoord. De Yorks waren tot alles in staat.

Van haar 4 prachtige zonen blijven dan alleen Edward en de veel jongere Richard nog over. Maar dan overlijdt koning Edward, met slechts een minderjarige zoon om hem op te volgen. Een nieuwe burgeroorlog volgt waarbij de Woodvilles strijden voor het recht van hun troonopvolger tegen Richard, die door zijn broer was aangeduid als voogd van zijn jonge neef. Richard sluit de twee zonen van Edward op in de Tower om hen veilig te houden, maar niet veel later verdwijnen ze allebei. Er wordt nooit meer iets van hen vernomen. Richard neemt de troon uiteindelijk voor zichzelf en rakelt het gerucht over de boogschutter hierbij opnieuw op (want als Edward een bastaard was dan zijn zijn zonen dat ook). Richard III zou 2 jaar lang een onpopulaire koning zijn.

De verhouding tussen Cecily en Richard is wel zeer goed, maar dan wordt Richard gedood door Henry Tudor en trouwt die haar kleindochter Elizabeth of York, Edward’s oudste dochter. Cecily overleeft op deze manier haar man, al haar zonen, de meeste van haar dochters (enkel Elizabeth en Margaret overleven hun moeder) en enkele kleinkinderen. Ze speelt nog een kleine rol tijdens de Tudorperiode en blijft de Yorktak van de familie steunen, maar ze zal uiteindelijk eenzaam overlijden in een klooster. De roos van Raby is uitgebloeid.

Sterke vrouw?

Cecily is het schoolvoorbeeld van hoe hard fortune’s wheel kon omkeren tijdens de Rozenoorlogen. Van hoe hard ambitie hele families kan verwoesten. Als Lancaster is ze weggegeven aan York en heeft ze moeten vechten voor de troon. De troon die haar uiteindelijk niet gelukkig heeft gemaakt. Cecily is een tijdje de belangrijkste vrouw van het land geweest, terwijl ze het jaar daarvoor in zak en as haar jongste zoontjes het land moest uitsturen.

Uiteindelijk hebben haar zonen met hun machtswellust de familie kapot gemaakt. Er waren zoveel zonen van York, maar toch kon een Tudor de troon nemen. Via haar kleindochter Elizabeth zit er evenwel Yorkbloed in de hedendaagse koninklijke familie.

Meer lezen?

  • Ik was wel al bekend met Cecily, maar door het boek Red rode, white rose van Hickson heb ik haar echt goed leren kennen. Er zit een fictieve liefde in het boek om het verhaal wat meer te kruiden, maar de meeste feiten kloppen wel. Straf boek!
  • The sunne in splendour vertelt het verhaal van Richard III en behandelt bijna de volledige Rozenoorlogen vanuit het Yorkstandpunt. Vooral de dood van zijn vader en zijn oudere broer Edmund wordt op een mooie manier behandelt en Cecily neemt uiteraard ook een rol op in het boek. Aanrader.
  • Cecily Neville is zowat de enige vrouw uit die periode waarover Gregory nog geen boek heeft geschreven. Maar in de tv-serie The White Queen wordt ze – als de oudere ‘queen mother’ – geweldig neergezet door Caroline Goodall. Dit is de trotste Cecily zoals ik ze mij voorstel.
  • In de BBC-serie en Shakespeare-adaptatie The Hollow Crown wordt Cecily vertolkt door Judi Dench. All the love for Judi, maar niet mijn favoriete adaptatie.
  • Als je even zoekt vind je nog heel wat andere boeken over de Rozenoorlogen of over Cecily. Ik weet nog wel wat te lezen 🙂

De Rozenoorlogen uitleggen is geen sinecure, hopelijk heb ik het een beetje verstaanbaar overgebracht. Wat denken jullie van Cecily Neville? Tips voor een volgende ‘history nerd’-bericht?

Meer van dit soort verhalen? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief waarbij ik je meeneem naar lang en minder lang geleden. Je kan alvast mijn gepubliceerde nieuwsbrief lezen in het archief. En na inschrijving ontvang je één à twee keer per maand mijn verhalen in je mailbox. 

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #7

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En speelt er nog iets anders door mijn hoofd?

Letters

  • Al aangekondigd in de vorige update, maar het eerste ‘verplichte’ boek voor de leesdoelen van 2018 is uit. Pillars of the earth was meteen een dikke klepper, maar ik heb genoten van elke pagina.
  • Helemaal niet de schuld van het vorige boek, maar ik zit sinds eind december een klein beetje in een leesdipje. Soms heb je gewoon even wat andere dingen aan je hoofd. Volgens Goodreads zit ik zeker nog op schema, maar ik merk dat mijn gedachten sneller afleiden tijdens het lezen.
  • Toch een boek uitgelezen. De nachtegaal van Kristin Hannah zag ik al vaak passeren. Een verhaal over 2 zussen tijdens WOII. An sich heb ik dit boek wel graag gelezen, maar het was me wat te cliché en te dramatisch om echt lang bij te blijven vrees ik.
  • En dan maar verder gegaan met historische fictie in Tudortijden: Innocent traitor vertelt het verhaal van Lady Jane Grey.

Beelden

  • Seriekes kijken, ook dat komt er maar niet van. Ik genoot zowaar van een kerstmisuitzending. Ik vond de Christmas special van Victoria namelijk echt wel goed. Ik kijk zwaar uit naar een volgend seizoen.

Melodie

  • Niet veel muziek. Wel terug een beetje aan de podcasts. Verschillende uitzendingen aan het testen, misschien wel enkele tips de volgende keer, wie weet! Hebben jullie een favoriete podcast?

Gedachten

  • Het zijn tegelijk zeer gelukkige, maar ook intens trieste en zeker ook frustrerende weken geweest. Ik weet het klinkt allemaal heel paradoxaal (wat een woord!), maar het is nu eenmaal hoe ik mij voel. Rollercoasteremoties all the way momenteel. Toch vind ik dat ik best wat mooie postjes heb gepubliceerd de afgelopen tijd. Deze over verandering bijvoorbeeld.
  • Aan dat leeg blad wordt ondertussen gewerkt: ik plande de afgelopen tijd meerdere tripjes. Eentje naar Lissabon in april bijvoorbeeld. Tips, anyone?
  • #40dagenbloggen, ergens wel zin om meer te gaan schrijven, maar ik weet dat ik daar momenteel niet de tijd voor kan vrijmaken en ik kies dan voor kwaliteit boven kwantiteit. Misschien werk ik wel wat extra dingetjes uit, ik heb wel wat inspiratie. Maar elke dag? Daar pas ik voor. Wel zeer benieuwd naar jullie berichtjes en veel zin om elke dag voldoende blogleesvoer te hebben ;).
  • #ikwilzomer #ikhaatregen #ikhaatsneeuwnogmeer

Terugblikken

Hoe is het met jou de afgelopen tijd? 

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Liebster award

Het was op kerstavond dat Talitha een stukje schreef over de Liebster Award die ze had ontvangen en ze nomineerde mij – me, moi! – daarop voor de award. Ow yess! Ik ben zelf een enorme fan van de stukjes die Talitha schrijft. Ze is zo heerlijke rechtuit en grappig. Dat we in dezelfde sector werken zorgt ook wel voor gemeenschappelijkheden. Ok genoeg loftrompetten, anders krijgt ze nog sterallures 😉 Volg haar blog gewoon even zelf!

Het principe van de Liebster award is dat je enkele blogs nomineert die je tof vindt en hen enkele vragen voorlegt. Deze bloggers beantwoorden de vragen en stellen op hun beurt enkele vragen aan de bloggers die zij op hun beurt nomineren. En zo gaat het almaar verder.

Talitha bedacht alvast 5 pittige vragen. Dit zijn mijn antwoorden:

Waar ben je heel trots op?

Bam, meteen een knaller. Ik schreef namelijk al eerder een stukje over hoe moeilijk ik het vind om ergens trots op te zijn. Maar ik ga het proberen. En meteen ook even melig doen. Ik ben namelijk best trots op de persoon die ik op mijn 24ste geworden ben. Ik denk dat ik op mijn 16 een bepaald beeld had over waar ik wilde staan op mijn huidige leeftijd. En natuurlijk is het niet allemaal gelopen zoals ik dacht. Maar ik ben wel tevreden met wat het is geworden. Ik heb een vaste job die ik graag doen en een paar echt goede vrienden waar ik altijd terecht kan. Ik blijf ook bijleren en ben soms sterker dan ik denk.

En nee, ik heb mijn leven nog niet helemaal uitgedokterd, maar hey, ik ben ook nog maar 24 hé! Dat lijkt op je 16de oud, maar ik weet wel beter nu ;).

Waar ben je echt heel bang voor?

Haha, nog zo’n persoonlijke. Ik ben niet bang van cliché dingen zoals spinnen, het donker of weet ik veel wat. Ok, ik heb wat dieptevrees. Ergens bovenop staan dat niet vaststaat zoals een ladder of brug of whatever. Nee nee, liever niet. Bang om te vallen dus. Ik haat ook liften waar je kan doorkijken of van die ijzeren industriële trappen met gaten in. Bah bah.

Om met een serieuzere noot te eindigen: ik ben ook bang van het gevoel dat onmacht heet. Heeft te maken met mijn controledrang. Ik haat het als er een situatie is waaraan ik niets kan doen om het beter te maken. Dat je er op moet staan kijken en niets kan doen. Onmacht is het meest verschrikkelijke gevoel ter wereld wat mij betreft.

Wat is je favoriete serie aller tijden?

Dat verandert eigenlijk constant. Sowieso een historische serie! Outlander en Vikings zijn ultieme favorieten, maar deze series zijn nog bezig en kunnen dus nog afzwakken. Dan ga ik voor The Tudors, omdat het ondanks alle onjuistheden een serie is die me nauw aan het hart ligt. Het was een van de eerste kostuumdrama’s waar ik echt verslaafd aan was en ik herbekijk het nog regelmatig (ok, misschien minder dan ik zou willen). Het is mijn favoriete stukje geschiedenis. Het blijft ook goed tot en met de laatste aflevering.

Wat is je ultieme droomberoep? (En je mag dromen, dus zonder beperkingen zoals talent of diploma’s.)

Er zijn verschillende beroepen waarvan ik denk dat ik zo heel graag zou doen, maar ik ben de eerste om te beseffen dat elke job heel wat nadelen heeft ook. Travel blogger lijkt me de max. Gratis reizen en daar over schrijven. Maar dat is ook heel eenzaam volgens mij. En alles begint dan op de duur op elkaar te lijken. Reizen wordt niet meer speciaal.

Copywriter op zelfstandige basis lijkt me ook tof. Maar al die administratie en die financiële onzekerheid… Of eigenaresse van een toffe boekenwinkel met een kopje koffie of thee erbij, maar ook dat is veel onzekerheid en hard werken.

De enige job waar ik op dit moment alles voor zou laten vallen is als ze me vragen om wielerjournaliste te worden of werken bij een wielerploeg als communicatiemedewerker ofzo. Een job in de koers. Ook dat heeft immens veel nadelen (financiële onzekerheid, deadlines, veel van huis), maar schrijven en koers combineren zou wel een droomjob zijn. Daarvoor mogen ze me altijd bellen 😉

Wat zou je een geweldig kerstcadeau vinden? (En het is kerstmis y’all, dus ik bedoel brand new materiële dingen, niks saais zoals gezondheid en liefde!)

Ik ben eigenlijk helemaal niet zo materieel ingesteld. Als ik iets echt nodig heb zal ik het wel kopen, maar nutteloos geld uitgeven aan dingen doe ik niet vaak. Eerder aan eten haha :). Dus ja, ik ben best saai op dat vlak, sorry!

Moest ik echt geld te veel hebben ga ik voor een hele hoop boeken ofzo, liefst historisch en nog een met boeken gevulde e-reader erbij voor op de trein. Zodat ik de komende twee jaar verder kan met lezen. En wat vliegtuigticketjes. Zo één keer per maand ofzo. Onbetaald verlof nemen en wegwezen. En een sauna, bubbelbad en zwembad voor in de tuin. Ja, dat mag altijd geleverd worden hier zo!

Mijn nominaties

Zo en nu is het tijd voor mijn nominaties. Een moeilijke want ik heb het gevoel dat veel blogs rondom mij recent al een keer genomineerd zijn. Ik ga dus een poging doen om mensen voor de eerste keer te nomineren (dit jaar ^^), sorry als ik zorg voor dubbele nominaties, zie het als een extra compliment! 🙂 Een mix van nieuwe blogs en oude getrouwen die ik zelf al een hele tijd volg.

Tina – Solivagant – omdat haar blog best nog wel wat meer lezers verdient en ik ga haar missen <3

Katrien – Perfect Imperfect – omdat we veel interesses gemeenschappelijk hebben (de koers en communicatie) en ik altijd graag terugkom op haar blog!

Julie – Viedejulie – omdat ik er nog altijd niet in geslaagd ben om haar persoonlijk eens te ontmoeten. Zij is dit jaar met BAS bezig en telkens ze daar weer over schrijft zorgt dat voor een vleugje nostalgie.

Ann – Wannderful – Recent ontdekt, zij deelt altijd hele fijne plekjes binnen en buiten België. Daar kan je altijd inspiratie over gebruiken.

Leen – Puurder Leven – Omdat dit lijstje zonder haar niet compleet zou zijn.

Mijn vragen aan jullie:

  • Waar zou je graag willen staan binnen 5 jaar?
  • Wat is je grootste passie? (de ondertitel van mijn blog is passie als toverwoord voor iets ^^).
  • Welk dier zou je voor één dag willen zijn en waarom?
  • Hoe kom je tot rust?
  • Wat is je favoriete plekje in België?
  • En omdat er nooit genoeg leestips worden doorgegeven: Wat is je favoriete boek aller tijden?

Ik kijk uit naar jullie antwoorden! Iedereen mag trouwens in de comments een poging doen om mijn vragen te beantwoorden – zeer benieuwd!

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #6

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En speelt er nog iets anders door mijn hoofd?

Letters

  • In de kerstvakantie was het plan veel te lezen, maar uiteindelijk bleef het bij één boek. Ik las Norwegian Wood uit van Murakami. En hoewel ik het een mooi boek vond en het vooral goed geschreven is, ben ik nu ook niet compleet van mijn sokken geblazen. Gewoon een mooi typisch Japans verhaal.
  • Ondertussen staat de teller van uitgelezen boeken in 2018 op één. Het zesde deel uit The Last Kingdom serie sleurde mij weer helemaal naar de 10de eeuw, maar tegelijk boeide het net iets minder dan het vorige deel. Misschien ook omdat zoals de titel Death of kings al doet vermoeden er een belangrijk personage sterft, en dat was één van mijn favoriete personages. Snif snif.
  • Eén van mijn leesdoelen dit jaar is om meer uit de eigen kast te lezen dus pakte ik de klepper The pillars of the earth eindelijk eens vast. En hoewel het nog even gaat duren voor ik hem uit heb (900+ pagina’s) zit ik al helemaal in die heerlijke Kingsbridge-sfeer. Het enige jammere is dat ik weet wat er gaat gebeuren omdat ik de serie al gekeken heb jaren geleden, maar het is verfrissend hoe Follett de verschillende perspectieven afwisselt en in elkaar weeft. Veel liefde voor dit boek!
  • Op de trein ben ik gegaan voor gemakkelijke literatuur en een echte guilthy pleasure. Ik zat namelijk even in een kort leesdipje dus laat mij gewoon lezen en niet nadenken. Broeders van het zwaard is een deel uit de Outlander bijserie over Lord John. Heel veel hartjes voor lord John. En hoewel het minder prangend is dan de echte Outlanderboeken (en veel korter) is het gewoon fijn om te lezen. Geen bijblijver, maar ideaal voor op de trein.

Beelden

  • De BBC was op dreef in de kerstvakantie. Zo zonden ze Little women en the miniaturist uit als nieuwe series, allebei gebaseerd op een boek. Little women heb ik bijna uitgekeken en het is een heerlijk verhaal, aan the miniaturist moet ik nog beginnen.
  • Toch ook begonnen aan Big little lies, zoals iedereen blijkbaar. Maar ik vind het vooral tegenvallen #onpopularopinion. Zoveel drama van vrouwen die niets te doen hebben, het is een succesfactor van veel series, maar het werkt niet bij mij. Ik zal het wel uitkijken om de clue mee te hebben en het bespaart me vooral een bestsellerboek uit dat ik nu niet meer moet lezen.

Melodie

  • Weinig naar muziek geluisterd de laatste tijd. Legendary van Welsch arms vind ik wel echt een topper.

Gedachten

  • Dat het beter met me gaat dan in december, want wat een maand was me dat zeg. Dat het daarnaast ook wel megadruk is en het dus nog altijd wel wat zoeken is naar de balans.

Terugblikken

  • Voor wie het nieuwe jaar productief wil beginnen. Ik deelde ooit mijn gouden tip voor meer productiviteit en daar sta ik nog altijd achter.
  • Je favoriete series nog in winterstop? Misschien haal je hier wel inspiratie uit. Drie series die naar mijn bescheiden mening alvast een pak beter zijn dan Big little lies :).

Hoe gaat het met jullie aan het begin van een nieuw jaar?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Leesdoelen 2018

Na een uitvoerige terugblik op mijn afgelopen leesjaar is het nu ook tijd om vooruit te blikken en leesdoelen te stellen voor 2018. Mijn maandelijkse progressie zal je kunnen lezen in de rubriek Op het nachtkastje en wanneer nodig post ik een aparte update.

Goodreads en Verbeelding Book Challenge

Eigenlijk wilde ik eerst mijn Goodreads Challenge opnieuw op 25 zetten. Want ik vind dat al een mooi aantal en het is gewoon niet elk jaar mogelijk om evenveel te lezen. Maar aangezien ik in 2017 36 boeken las is dat misschien toch te weinig uitdaging. Dus ik zet de teller mooi op 30. Ik heb bewezen dat het haalbaar is. En het is niet toevallig ook het aantal puntjes van de Verbeelding Book Challenge, waaraan ik ook dit jaar opnieuw deelneem. Ik ben doorheen het jaar niet super bewust met de challenge bezig, maar ik vind het fijn om te kijken hoe ver ik kom.

Daarnaast stel ik mezelf nog enkele specifieke doelen wat betreft het lezen van boeken uit de eigen kast en de bib. Ik leg hierbij dus al 10 titels (of 1/3de) vast die ik het komende jaar wil verslinden. Verder wil ik niet alleen dit jaar, maar eerder de komende jaren ook klassiekers en Man Booker Prize winnaars blijven lezen en heb ik alvast enkele lijstjes gemaakt die hierbij kunnen helpen ter inspiratie.

Uit de eigen kast

Want sinds ik een abonnement bij de bib heb komt het er niet echt meer van. Niet dat ik zo veel ongelezen boeken in de kast heb staan, maar toch, de boeken die er staan wil ik wel erg graag lezen. Vicieuze cirkel? Hell yeah! Daar gaan we dit jaar iets aan doen. De volgende boeken zou ik graag lezen in 2018:

  • De pilaren van de aarde – K. Follett. Want die blijft maar nieuwe boeken aan de reeks toevoegen en ik weet dat ik het verhaal geweldig vind (ik keek ooit de serie).
  • Preditably irrational – D. Ariely. Mijn vakliteratuur blijft te hard verstoffen, want ik wil liever een verhaal lezen en kendet? Nochtans vind ik het altijd weer fijn om lezen en bijleren te combineren.
  • Een lied voor Achilles – M. Miller. Dit boek over het Oude Griekenland krijgt ontzettend veel lof. En toen ik kocht wou ik er meteen in beginnen. Alleen zijn we alweer enkele jaren later, oeps!
  • De kroon – N. Bilyeau. Een boek dat zich afspeelt in Tudor England. Meer weet ik er niet over, maar het is genoeg om op mijn TBR lijstje te belanden :).
  • The agincourt bride – J Hickson. Hickson is een fantastische historische schrijfster. Dit is een verhaal over Catherine Of Valois, koningin van Henry V. Ik las nog nooit over haar, maar zij staat letterlijk aan de wieg van de Tudordynastie.

Uit de bib

Je hebt zo van die boeken die je wel wil lezen, maar die precies steeds onderaan je lijstje bengelen. Of waaraan je om een of andere reden nooit durft te beginnen. Bij deze mezelf toch even verplichten om een 5-tal boeken uit deze categorie te lezen.

  • Het spel van de engel – C. Ruiz Zafon. Op mijn 17de las ik Schaduw van de wind en hoewel ik nog heel jong was vond ik het een geweldig boek. Maar de vervolgdelen lezen, dat komt er maar niet van. Nu het laatste deel onlangs is verschenen moet ik toch eens vooruitgang beginnen maken in de reeks.
  • A game of thrones – G.R.R. Martin. Ik denk dat ik letterlijk al jaren op deze blog zeg dat ik aan deze boekenserie ga beginnen. Ergens heb ik misschien schrik dat het gaat tegenvallen ofzo, geen idee.
  • Het meisje in de trein – P. Hawkins. Thrillers lezen daar doe ik meestal niet aan mee, tenzij ze, zoals deze, erg gehypet zijn. Alleen vrees ik dat deze wel echt gaat tegenvallen. Enfin, ik ga het pas weten als ik het gelezen heb.
  • The lady of the rivers – P. Gregory. Ik heb besloten om de overige boeken die ik nog moet lezen van deze schrijfster in chronologische volgorde te gaan lezen. Ze publiceert zo vaak nieuwe verhalen dat het gewoon niet bij te houden is en ik ben ook niet altijd gemotiveerd omdat haar boeken soms echt kei hard tegenvallen. Maar deze over Jacquetta Rivers integreert me wel.
  • De verborgen geschiedenis – D. Tartt. Dit is zo’n boek dat de afgelopen jaren een status heeft gekregen als must-read. Geen idee waarover het gaat, maar ik wil het graag proberen. Alleen komen er steeds andere boeken op mijn pad. Dit jaar toch echt eens oppakken dus.

Project klassiekers

Ook dit jaar wil ik weer wat klassiekers lezen. Ik wil minstens even goed doen als de afgelopen twee jaar: opnieuw 3 klassiekers of meer lezen dus. Dat is een haalbare kaart, maar ik blijf het belangrijk vinden om ook andere boeken te lezen dus wil ik mezelf op voorhand niet te hard vastrijden.

Om mezelf te helpen heb ik een lijstje gemaakt van de eerste boeken die ik hiervoor zou willen lezen, maar het doel is hierbij niet om deze in 2018 allemaal gelezen te hebben. Het is meer een leidraad waaruit ik dit jaar kan kiezen.

  • Persuasion – J. Austen
  • Lady Susan – J. Austen
  • The three musketeers – A. Dumas
  • War and peace – L. Tolstoy
  • Rebecca – D. Du Marier

Project Man Booker Prize 

Zelfde principe als hierboven, een project met een langere termijn dan één jaar. Ik geniet altijd zo van Man Booker winnaars dat ik er meer wil lezen. Omdat ik reeds Wolf Hall, Bring up the bodies en The deep end to the narrow road las zijn dit de 5 meeste recente ongelezen winnaars. Geen idee waarover de boeken gaan, maar dat zal ik wel snel ontdekken dan ;).

  • Lincoln in the bardo – G. Saunders – winnaar 2017
  • The sellout – P. Beatty – winnaar 2016
  • The brief history of seven killings – M. James – winnaar 2015
  • The luminaries – E. Catton – winnaar 2013
  • The sense of an ending – J. Barnes – winnaar 2011

Zo dat is meer dan genoeg uitdaging voor 2018, hiernaast wil ik namelijk gewoon oppikken wat me interessant lijkt. Een stevige portie historische fictie en vooral verder lezen in een aantal series (Outlander, The Last Kingdom, de Emperorreeks over Caesar…). Wie weet welke boeken 2018 me allemaal brengt ;).

Wat zijn jullie leesdoelen voor 2018?

Processed with VSCO with g3 preset

Gelezen in 2017 & Verbeelding Book Challenge

Goodreads was er weer vroeg bij met zijn ‘year in books‘. Ik heb toch nog even gewacht met het schrijven van dit postje tot het laatste boek uitgelezen werd. Want mijn statistieken moeten kloppen ^^ Ik had al snel door dat de kerstvakantie dit jaar geen geweldige leesperiode zou worden. Te veel andere zaken die nog in orde gebracht moesten worden. Maar ik klaag allesbehalve over mijn leesjaar. Mijn leesdoelen voor 2018 komen er nog aan in een apart postje, vandaag even een terugblik op mijn gelezen boeken.

Begin dit jaar stelde ik mezelf enkele stevige leesdoelen. Opnieuw 25 boeken lezen voor de Goodreads challenge, waaronder liefst een paar stevige klassiekers en ondertussen meedoen met de Verbeelding Book challenge. Stiekem wilde ik ook het record van 11.000 pagina’s verbreken. Trouwe lezers weten ondertussen dat mijn Goodreads challenge al een tijdje geleden gehaald werd. Maar waar strand ik nu precies?

De concrete cijfers op een rijtje:

  • Ik las 36 boeken, dat zijn er dus 11(!) meer dan mijn doel en dan vorig jaar.
  • Ik las 15,545 pagina’s, ook dat zijn er minstens 4.000 meer dan in 2016
  • Een boek bestond gemiddeld uit 432 pagina’s. Dat is exact 1 pagina minder lang dan vorig jaar. Ontzettend bizar hoe mooi gelijk de dikte van mijn boeken blijft, ondanks dat ik veel meer boeken las en ook echt wel enkele dunne boeken.
  • Jane Eyre was het eerste boek dat ik las, Norwegian Wood het laatste.
  • Ik las al deze boeken op papier.
  • 10 van de 36 boeken komen uit mijn kast, de overige 26 leende ik bij de bib. Ik maak dus gretig gebruik van de mijn abonnement. Dat de bib om de hoek is van mijn werk heeft hier waarschijnlijk ook veel mee te maken.
  • Ik las ook nooit meer magazines dan dit jaar.

Het was dus een goed leesjaar 🙂

Top 5

Van welke boeken heb ik nu het meest genoten? Welke boeken moeten dus absoluut op jouw lijstje?

Enkel De Val heb ik dit jaar beoordeeld met 5 sterren, de overige 4 boeken heb ik dus gekozen uit de vele 4 sterren verhalen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het gevoel heb dat ik enkele boeken oneer aan doe door ze hier niet te vernoemen. Maar ik moest ergens een keuze maken. De laatste 2 zijn zeer specifieke historische verhalen, niet voor iedereen even toegankelijk misschien. Ik waarschuw je dus al op voorhand ;).

Meer variatie

Ik heb dit jaar heel gevarieerd gelezen, hoewel ik ook weer heel wat historische lectuur achter de kiezen heb. Op die variatie ben ik best trots :). Een korte bloemlezing: Ik las klassieke boeken die in het middelbaar ook al op de leeslijst stonden, gehypte populaire boeken die wel of niet mijn ding waren. Ik las over veldslagen tussen de vikingen en de Engelsen en hoe de Galliërs op het zwaard van de Romeinen botsten. Ik las een Pulitzer en een Man Booker Prize. Ik las geen enkele thriller. Ik las het dikste boek uit de Outlanderserie tot nu toe. Ik las voor het eerst iets van een Italiaanse, Scandinavische, Zuid-Amerikaanse en Japanse auteur. Ik las zelfs voor het eerst boeken van enkele geprezen Vlaamse auteurs. Ik las over de koers en de minnaressen van de Franse koning. Over het leven en de dood. De liefde en de eenzaamheid. Ja, ik word er een beetje lyrisch van.

Wat betreft Project klassiekers strand ik ook dit jaar op 3: Emma en Northanger Abbey van Jane Austen en Jane Eyre van Charlotte Bronte. Ergens kon dit wel beter dat besef ik, maar ik heb op heel wat andere vlakken zwaar uit mijn comfortzone gelezen. Volgend jaar wil ik het opnieuw even goed of beter doen. Minimum drie dus.

Processed with VSCO with g3 preset

De Verbeelding Book Challenge

Maar hoe zit het met die Verbeelding Book Challenge? Een tijdje geleden poste ik een update waarin ik alvast 16 van de 30 puntjes kon schrappen, soms wel met dezelfde boeken. Omdat ik wonder boven wonder dit jaar meer dan 30 boeken las probeer ik in onderstaand lijstje elk boek maar één keer te gebruiken.

Een boek met meer dan 700 pagina’s (ieder jaar een beetje meer)

Het viel wel mee met die dikke kleppers dit jaar. Maar dit blijkt het makkelijkste puntje op de lijst ;). Het dikste boek werd Het vlammende kruis van Diana Gabaldon. Het meest lijvige deel uit de Outlanderserie. Goed voor 1.443 pagina’s! En ja, ik vond dit een goed boek, ook al haken veel fans vanaf dit deel af. Ik blijf verder lezen in deze serie in 2018!

Een boek met minder dan 200 pagina’s (om het voorgaande puntje te compenseren)

Tot mijn eigen verbazing las ik meerdere boeken onder de 200 pagina’s (3 zelfs!). De Outlander prequel De oorsprong is goed voor 134 pagina’s en hoewel niet super speciaal, als Outlanderfan heb ik er best wel van genoten. Je hebt nooit genoeg Jamie Fraser in je leven. Ok, ik ga het vanaf nu niet meer over Outlander hebben, beloofd!

Een boek geschreven door meerdere auteurs

Nope. Niet speciaal op gelet.

Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou

Ik heb even wat auteurs gegoogled, maar zoals ik al dacht is niemand jonger dan ik. Beetje moeilijk ook om iemand te vinden die voor 1993 is geboren. Of gewoon ook niet te veel moeite gedaan hiervoor ^^.

Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht

In het historische genre is Het bezoek van de lijfarts van Enquist er zo eentje. Eén van de grote tegenvallers dit leesjaar. Het verhaal vind ik super boeiend, maar de schrijfstijl haalde mijn enthousiasme jammer genoeg helemaal naar beneden.

Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)

Ik heb eerlijk waar geen enkel idee of dat zo is. Ik ben vrij zeker van niet aangezien ik vrij bekende internationale boeken heb gelezen.

Een boek gepubliceerd in 2017

Probeer die maar eens vast te krijgen in de bib 😉 Ik zit sowieso altijd achter wat betreft nieuwe boeken.

Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…)

Is Kelly Deriemaeker een celebrity? In blogland een beetje wel toch ;). Ik las dit jaar haar handboek voor bullet journaling en raakte meteen geïnspireerd om aan de slag te gaan.

Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt (want er gaat niets boven een boek met een lange titel)

De langste titel is The narrow road to the deep end. Man booker prize en één van de beste boeken die ik dit jaar las. Op jullie lijstje ermee 😉

Een boek met een titel die bestaat uit één woord

Emma van Jane Austen. Niet haar beste verhaal. Ik had een hekel aan het hoofdpersonage wat niet zo handig is als je van het boek wil genieten ^^.

Een boek met een kleur in de titel

The white princess van Phillipa Gregory. Geen leesjaar zonder een Gregory.

Een boek met een nummer in de titel

Niet naar op zoek gegaan en dus ook niet gehaald. De zeven zussen van Lucinda Riley lijkt me een tof boek. Misschien eentje voor volgende jaar.

Een boek met een illustratie op de cover

Ik vind de cover van Spoetnikliefde van Murakami wel mooi geïllustreerd in deze editie.

Een non-fictie boek

De val van Matthias Declercq is jammer genoeg geen fictie. Hoewel de schrijfstijl fictief aandoet vertelt dit boek het verhaal van 5 wielrenners en hun vaak tragische leven in het peloton. Mijn favoriete boek uit 2017, met voorsprong! Een must-read, ook voor wie geen koersfanaat is!

Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen

In de naam van de roos gaat over een reeks van mysterieuze moorden in een klooster. De bibliotheek speelt hierin een hele grote rol. En aan de hand van enkele aanwijzingen in boeken vinden ze achteraf de dader. Telt dus wat mij betreft. Alleen is dit boek wel echt zeer langdradig. Ik had hier immens veel meer van verwacht.

Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…)

De bekeerlinge gaat over een jonge vrouw en haar vriend die moeten vluchten voor hun geloof. Hamoutal reist van Frankrijk naar Egypte en weer naar Spanje. Ze blijft niet lang op één plek. Kan tellen voor dit puntje dus.

Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt

De radio staat centraal in All the light we cannot see. Verder ook echt een prachtig verhaal <3.

Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat

Hier zou ik een of andere vergezochte redenering kunnen opvoeren, maar we gaan eerlijk zijn: in geen enkel boek speelde een seizoen een betekenisvolle rol.

Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen

Makkie, bijna elk historisch verhaal kan hiervoor tellen. The Seymours uit The May Bride of the Poles uit het fantastische The Courier’s tale. En dan vergeet ik Isabella Van Castilië en haar nageslacht nog uit The queen’s vow. Of de zusjes Nesle uit de zussen van Versailles. Moeten er nog stambomen zijn?

Een boek gepubliceerd voor je geboren werd

Deze is voor mij natuurlijk gemakkelijker dan een auteur vinden die jonger is. Ik ga voor The sunne in splendour, een klepper over Richard III die ik echt heel erg de moeite vond.

Een boek dat je al een keertje las

Ik herlees eigenlijk zelden. Niet dat ik dat niet wil, maar er zijn zoveel leuke boeken.

Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt

Ademhalen van Lucy Clarke speelt zich voor een groot deel af in Tasmanië bij Australië. Veel verder van mijn bed kan niet echt :).

Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest

Afgelopen voorjaar trok ik naar Londen, heel wat boeken die ik las spelen zich daar af. Laat ons voor deze Sword Song van Bernard Cornwall nemen. De ondertitel is namelijk ‘The battle for London’.

Een boek uit de bibliotheek

Meer dan de helft van de boeken die ik las komen uit de bibliotheek. Ik kies er In ongenade van Sarah Dunant uit. Omdat dit boek zich afspeelt tijdens de Italiaanse Renaissance, waar ik een zwak voor heb (en dit jaar te weinig boeken over gelezen heb). Het is een toegankelijk historisch boek over jonge meisjes die vaak tegen hun wil worden opgesloten in een klooster.

Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid

Op aanraden van Leen las ik iets van haar lievelingsschrijver Ammaniti. Ik vind dat dat ook zeker telt want zonder haar had ik dit boek zeker niet gelezen. Ik haal je op, ik neem je mee werd een fijne kennismaking met de Italiaanse literatuur.

Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)

Er zit magie in Outlander, maar ik had iets beloofd hé ^^. Voor deze neem ik de horlogemaker van Londen, er zit heel subtiel wat magie in.

Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las

Jane Eyre, jarenlang op de leeslijst Engels gestaan, nooit opgepakt. Ik begrijp helemaal niet waarom, het is een geweldig verhaal. Lange leve project klassiekers!

Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij

Ik heb heel erg dat gevoel bij de boeken van Griet Op De Beeck. Kom hier dat ik u kus was een aangename kennismaking met deze Vlaamse schrijfster.

Een boek dat in ergens ter wereld op de verbannen lijst staat

Ik las ergens dat de boeken van Paulo Coelho verbannen zijn (geweest?) in Iran. Waarschijnlijk om de katholieke inslag. De Alchemist was niet 100% mijn ding, maar toch graag gelezen.

Een eerste deel in een reeks

De poorten van Rome is het eerste deel van een reeks over Caesar. Afgelopen jaar las ik meteen ook de 2 volgende delen. Deze reeks uitlezen staat sowieso op de planning voor 2018.

Ik kom uiteindelijk uit op 23/30. Niet slecht want ik heb helemaal niet gelezen met de challenge in het achterhoofd. En ik ben vooral trots dat ik 23 verschillende boeken heb kunnen gebruiken.

Hoe was jouw leesjaar? Heb jij de Verbeelding Book Challenge gehaald?