Close
Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #24

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Iene Miene Mutte van M.J.Arlidge (maar dan in het Engels). Omdat ik echt nood had aan een makkelijk treinboek. Het is zo’n typische detectiveserie waarin hoofdpersonage Helen Grace komaf moet maken met demonen uit het verleden terwijl een seriemoordenaar steeds twee mensen voor een verschrikkelijke keuze stelt. Been there, done that en daarom ben ik absoluut geen thrillerlezer. Maar deze kon me wel boeien tot het einde en het is echt moeilijk om de dader te raden. Alleen vond ik de diepgang door de steeds wisselende perspectieven wat ontbreken. Ik kon niet echt een klik maken met de personages.
  • Pagan Lord, het 7de boek in de Saxon series van Bernard Cornwell. Over de strijd met de Denen in Engeland tijdens de 9de en 10de eeuw. Het was lang geleden dat ik verder las in deze serie en dit boek was echt beter dan het vorige. Ik heb genoten. Over deze periode komt nog een #History Nerd online ook.
  • Mijn nieuwe treinboek is het vervolg op de fantasy/ het magisch realisme uit de beer en de nachtegaal. The girl in the tower speelt zich deze keer voornamelijk af in Moskou en is makkelijker om te volgen omdat je de wereld die Arden schept al wat kent. Ik wou dit vervolg niet te lang laten liggen om goed te kunnen volgen.

Gekeken

  • Ik zit weer Suits te kijken, ik denk seizoen 6, maar ben niet helemaal zeker. Het laatste seizoen komt er bijna aan in Amerika dus heb nog wat in te halen.
  • Q2 is gestart met het uitzenden van seizoen 5 van Vikings. Eindelijk! Want dit is het eerste seizoen met Jonathan Rhys Meyers. En alleen al voor zijn stem (en ja hij mag er ook zijn ^^) ben ik aan de buis gekluisterd.
  • De trailer voor het 5de en laatste seizoen van Poldark. Nog maar 20 keer ofzo. #Fangirl

Meegemaakt

  • Ferm ziek geweest. Maar echt. Het is me het jaar van het ziek zijn wel. Gelukkig ook wat rust kunnen nemen.
  • Nog altijd heel wat gesprekken op het werk. Maar het gaat wel echt de goede richting uit!
  • Gaan suppen met de collega’s tijdens de hittegolf. Ik had me nog eens uitgesloofd om een teambuilding in elkaar te steken en het was meer dan geslaagd. Topavond!
  • Het vakantieritme sluipt er stilaan ook in. Door het mooie weer en minder volk op kantoor.
  • Een avondje in Antwerpen, Zurenborg, met een topvriendin.

Uitkijken naar

  • Mijn eigen vakantie naar Roemenië!!!!!
  • Meer mooi weer. Meer terrasjes. Meer ijsjes.

Geblogd

Hoe is jouw zomer?

5 boeken om deze zomer te lezen

Het is juli en dus zijn we begonnen aan de tweede helft van het jaar. Dan blik je ook al eens terug op je voornemens. In mijn geval zijn dat voornamelijk leesvoornemens. Goed nieuws want Goodreads meldt me dat ik 4 boeken voorzit op mijn challenge! Ik las alvast 18 boeken en mijn doelstelling is minstens 30. In een druk jaar is dat toch niet slecht. En dan moet de zomer nog komen, traditioneel een goede leesperiode.

Omdat ik graag wil terugblikken op wat ik al las, heb ik voor jullie de 5 beste boeken van dit jaar op een rijtje gezet. Zij het wel wat rekening houdend met verschillende genres. Zodat hier geen 5 historische romans zouden staan. Voor ieder wat wils normaal gezien. Ik hou zelf heel erg van inspiratielijstjes voor boeken dus bij deze het mijne, in willekeurige volgorde ;). (De korte samenvatting is steeds het begin van mijn review op Goodreads trouwens, je kan hier boekenvriendjes worden).

Rebecca – Daphne Du Maurier

Een jong meisje komt in Monte Carlo een veel oudere en rijke weduwnaar tegen. Maxim De Winter is de eigenaar van Manderley, dat bekend staat om zijn feestelijkheden en om Rebecca. De Winter’s eerste vrouw die verdronk tijdens het zeilen. Het meisje wordt verliefd op hem en Maxim ook op haar. Na hun huwelijksreis trekken ze samen naar Manderley. Maar daar is alles nog zoals het was. Rebecca’s geest lijkt er rond te dwalen en Maxim doet steeds vreemder. Wat is er echt gebeurd? En waarom kan ze Rebecca niet doen vergeten?

Deze semiklassieker is een aanrader voor wie houdt van Charlotte Brontë, Dinah Jefferies of Lucinda Riley. Het wordt een gothic novel genoemd, maar het is toch vooral een sfeerrijk  verhaal over een jong meisje op zoek naar liefde.  Heerlijk om te lezen aan het zwembad of vanop je tuinstoel tijdens een hittegolf. Niet te zwaar, maar wel heel goed geschreven.

Imperium – Robert Harris

Tiro was jarenlang de hoofdsecretaris van Marcus Tullius Cicero. Op het einde van zijn leven legt hij zich toe op het levensverhaal van zijn meester. In dit eerste deel volgen we Cicero’s opgang als advocaat naar de verschillende politieke functies. Een eerste rechtszaak tegen een corrupte praetor zal zijn naam op de kaart zetten.

Voor de liefhebbers van televisieseries zoals Rome, maar ook Game Of Thrones en House Of Cards. De politieke problemen van het Oude Rome zullen in dit boek namelijk heel bekend in de oren klinken. In tegenstelling tot sommige andere boeken over de Romeinse republiek moet je om het verhaal te volgen geen Latinist van opleiding zijn, Harris schrijft toegankelijk en met veel humor. En het is niet zo dik als sommige andere historische kleppers.

Leven na leven – Kate Atkinson

Ursula wordt keer op keer opnieuw geboren. Ze herinnert zich niets van haar vorige levens, maar loopt rond met een vreemd voorgevoel wanneer gevaar om de hoek loert. Ze maakt telkens de eerste en de tweede wereldoorlog mee en probeert wanhopig zichzelf en iedereen rond haar levend en wel te houden. Maar kan ze ook de geschiedenis veranderen?

Leven na leven is zo’n boek waarbij alles op zijn plaats valt. Het gaat over een gewone familie en een speciaal meisje. Een aantal scènes uit de Tweede Wereldoorlog grijpen je bij de keel, maar het zijn toch vooral de onomkeerbaarheid van een aantal banale levenskeuzes die je doen nadenken over je eigen leven. Voor wie iets wil dat vlot wegleest met korte hoofdstukken, maar met meer diepgang dan een chicklit. Voor iedereen die eens iets anders wil.

De beer en de nachtegaal – Katherine Arden

Vasja wordt geboren in een koude winternacht in het 14de eeuwse Rusland. Haar moeder, die afstamt van een lijn vrouwen met een gave, overleeft de geboorte niet. Al snel blijkt dat ook Vasja zaken ziet die niet iedereen kan zien. Demonen en huisgeesten. Wat de mensen niet weten is dat deze geesten nodig zijn om de huizen en hun bewoners te beschermen. Wanneer Anna een bange stiefmoeder krijgt die een priester naar het dorp brengt komt dit alles in gevaar. Vader Konstantin maakt de mensen bang voor de demonen en leidt hen naar de ware God. 

Een verhaal voor iedereen die niet goed tegen de hitte kan en zich wil onderdompelen in het koude middeleeuwse Rusland. Iets voor de fantasyfanaten en voor de lezers, waaronder mezelf, die wat bang zijn van fantasy. Het is een young adult dus het leest vlot en het is eigenlijk toch wel een typische coming-of-age in een Russisch jasje – of jas, want het is er echt wel heel koud.

Mannen die vrouwen haten – Stieg Larsson

Michael Blomvist moet als onderzoeksjournalist voor de rechter verschijnen en wordt veroordeeld voor smaad. Net op dat moment wordt hij gecontacteerd door Hendrik Vanger die wil dat hij op zoek gaat naar de waarheid achter de verdwijning van zijn nichtje Harriet jaren geleden. De familiegeschiedenis blijkt duister en enkel te ontrafelen met de hulp van Lisbeth Salander, een ietwat vreemde en getormenteerde meid, en is Michael nu echt schuldig aan smaad? 

Voor iedereen die toch niet aan deze serie is begonnen omdat hij te veel gehyped werd. Of omdat je denkt dat dit de zoveelste typische detectiveserie op een rij is. Of omdat thrillers je helemaal niets zeggen. Ik paste in al deze vakjes en ben toch gezwicht en ik zeg het u: geen spijt van! Deze serie is anders dan een typische thrillerserie. En Michael Blomvist en Lisbeth Salander zullen heel snel vertrouwd aanvoelen.

Extra: Staat niet in het lijstje, maar wel in mijn persoonlijke top 5 van 2019 tot nu toe:  the devil’s queen, wegens fantastische historische fictie, maar misschien wat te die hard nerdy ^^. Het verhaal beschrijft het leven van Catherine De Medici (met fictieve toevoegingen weliswaar). Voor wie houdt van magie, geschiedenis, drama en meer wil weten over de Bartholomeusnacht.

En wat staat er op jouw leeslijstje deze zomer? Of welk boek moet er bij mij zeker opkomen?

Een bucket list voor de zomer

Ik moet er eerlijk over zijn. De laatste tijd ben ik enorm slecht voor mezelf aan het zorgen. Er blijft dan ook zo weinig tijd over voor quality time dat ik vaak niet verder kom dan doodmoe in bed ploffen. Daardoor is het voorjaar (nochtans meestal een topperiode) aan mij voorbij gegaan en dat is eigenlijk jammer. Want ik heb het gevoel dat ik geleefd wordt. Dat zorgt er ook voor dat plannen maken er niet echt in zit momenteel.

Deze zomer zal er met #projecthuis niet rustiger op worden, maar toch wil ik een lijstje maken van zaken die ik wil doen op die zondagen en paar daagjes verlof die over blijven. Om dat gevoel van geleefd worden naar de achtergrond te verdringen en er toch een fijne zomer van te maken met leuke herinneringen.

  • Enkele dagen of een weekendje naar zee.
  • Een wandeling maken in de natuur.
  • Naar een gratis stadsfestival gaan zoals Beleuvenissen of Maanrock.
  • Het volgende boek uit de Outlanderserie lezen. Een echo in de tijd telt 829 pagina’s in de Nederlandstalige versie.
  • Een gezelschapsspelletjesavond/namiddag houden.
  • Een paar keer naar de nieuwe BBB-les van mijn dansschool om te testen of dit iets is voor het volgende dansjaar.
  • Een museum bezoeken.
  • Een dagje naar een stad in België. Bv. Antwerpen, Mechelen of Gent. Zou een ideale combo met het museumbezoek zijn ook.
  • Mijn verjaardag eind augustus vieren.
  • Minstens één keer naar een wellness gaan. Ik heb sowieso nog een bon die voor eind augustus op moet.
  • Nieuwe broeken kopen. En misschien ook nog wat andere kleding.
  • Regelmatig van slow life doen met een terrasje of een magazine lezen in de tuin.
  • En natuurlijk mijn roadtrip door Transsylvanië. Die staat al vast.

Ik kies bewust voor een beperkt lijstje, want voor veel foliekes zal er geen tijd zijn deze zomer. Liever een haalbare lijst met zaken die ik echt graag wil doen. En hopelijk kan ik over een dikke twee maanden terugblikken op een geslaagde zomer.

Wat zijn jouw plannen deze zomer?

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #23

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Niet bijster veel wegens een heel drukke maand. En mijn treinboek was best een klepper. The king’s curse van Phillipa Gregory vertelt het verhaal van Margarat Plantagenet Pole. Een ware Tudorroman die heel wat gebeurtenissen beslaat. Margaret heeft een interessant leven geleid, alleen wist Gregory het jammer genoeg niet altijd even interessant te houden. Ik heb het gevoel dat ze steeds minder goede boeken aflevert. En dat ik me dus een tijdje ga richten op andere historische auteurs.
  • Mijn huidig thuisboek is er nog eens eentje over het Oude Rome en daar geniet ik altijd zo van. Imperium is het eerst boek van Robert Harris over Cicero. Het wordt wat afgedaan als een juridische thriller. Wat ik misschien wat overdreven vind, maar er zitten heel wat leuke stukken in en ik kan de Latijnse nerd in mezelf weer wat naar boven halen ;).

Gekeken

  • De eerste twee afleveringen van Gentleman Jack, de nieuwe zondagavondfictie op BBC. Het gaat over Anne Lister in de 19de eeuw. Zij is grootgrondbezitter en voor de vrouwen. Beetje een speciale stijl tot nu toe en ik ben nog niet helemaal overtuigd.

Meegemaakt

  • Drie dansshows afgewerkt en daarmee ook mijn 19de dansjaar afgerond. Zoals altijd was dat een pittig weekend met blauwe knieën en spierpijn tot gevolg.
  • Veel gewerkt aan #projecthuis, zoals je al kon in lezen in dit bericht. Dat zorgde voor betrekkelijk minder self-care deze maand.
  • Dat zorgt ook voor wat ziektekiemen momenteel. Jammer genoeg
  • Weer heel wat gesprekken op het werk. Goede gesprekken. Maar ook wel het besef dat we nog allemaal wat meer voor elkaar moeten zorgen.

Uitkijken naar

  • Etentjes en leuke sociale dingen
  • Een dagje verlof
  • Again. Rust en een gezond lichaam

Geblogd

De ultieme gids om millennials te spotten in het wild

In de categorie Annelies vindt het soms zo zalig om eens goed ironisch af te geven op onze maatschappij, presenteer ik jullie deze exclusieve gids. Het is een sequel op die andere gids, die ongetwijfeld jouw leven heeft veranderd. Nog ingrijpender dan Marie Kondo of Gretchen Rubin.

Want ik zou ik niet zijn als ik jullie, mijn allerliefste lezers, af en toe wil helpen. Er bestaan nu eenmaal heel wat onduidelijkheden over millennials. Ik ga deze uit de wereld proberen helpen. Oké, neen, ik ga er mee lachen ;).

Opgelet deze post kan sporen van sarcasme, vooroordelen en veralgemeningen bevatten. Wie allergisch is voor bovenstaande zaken leest maar beter niet verder. Wie zijn gevoel voor humor heeft laten amputeren bij zijn geboorte stopt ook best nu met lezen. Zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb. 

  • Zoals ik al zei bestaan er veel onduidelijkheden over millennials. Om te beginnen al hoe je het schrijft. Want is het nu millenial, milennial of millennial? Gelukkig voor de millennial zelf is zijn schrijvend leven pas begonnen na de nieuwe spelling uit 1993 waarin insekt insect werd enzoverder. Ik zei ‘gelukkig’ want zoiets simpel als heten en noemen juist gebruiken blijkt al een mega opgave.
  • Maar hoe oud is de millennial dan? Algemeen wordt aangenomen dat millennials tussen de 18 en de 35 jaar oud zijn. Maar dit wordt al zeker een kleine tien jaar zo aangenomen…. Er zit dus wat speling op.
  • Millennials doen aan job hoppen. Wanneer ze eindelijk afgestudeerd zijn willen ze graag werk vinden om ervaring op te doen, maar ze vinden geen job wegens te weinig ervaring. Daarom nemen ze een job aan onder hun competenties. Want de financiële crisis heeft hen geleerd dat zekerheid belangrijk is. Die job verlaten ze na een tijdje opnieuw omdat ze er geen kansen krijgen of zich dood vervelen. En daardoor krijgen ze het verwijt dat ze niet snel tevreden zijn.
  • Sommige millennials trekken al eens een jaar rond de wereld tijdens een zogenaamd sabbatjaar. Veroorzaakt door het feit dat ze geen werk vinden. Tijdens deze reis komen ze tot zichzelf. Wat dat ook mag betekenen. Bij thuiskomst starten ze een yogaschool of schrijven ze een boek, maar enkel Eva Daeleman wordt daar rijk van.
  • Millennials zijn lui. Zo werken ze meer uren dan eender welke generatie ooit en komen ze stikdood thuis. Ze hebben dan het lef om enkele uren in de zetel aan Netflix en chill te doen, terwijl ze eigenlijk ook huizen op Immoweb hadden kunnen kijken die ze niet kunnen betalen.
  • Millennials zijn verknocht aan technologie. Gelukkig maar, anders zouden ze nog op de trein naar de klaagzang moeten luisteren van die mevrouw over haar kleinkinderen. Nu biedt het bekijken van de Instagram Stories van je neefje van 12 redding.
  • Millennials denken enkel aan zichzelf. Zo durven ze hun mening openlijk verkondigen. In plaats van te zwijgen en te slikken zoals de vorige generaties dit altijd deden.
  • Millennials zijn niet serieus. Het zijn echte partybeesten, voortdurend op reis en niet bezig met de toekomst. Of dat denk je toch als je hun Instagramfeed ziet. Zei iemand Netflix en chill?
  • Babyboomers verwijten millennials dat ze het allemaal makkelijker hebben dan zij vroeger… Want wat hebben zij te klagen? Ze willen veel te veel hé en ze willen het zonder er moeite voor te doen. Zoals bijvoorbeeld aangenomen worden op een job die ze leuk vinden of een betaalbaar huur- of koophuis. Wat arrogant van hen dat ze denken daar recht op te hebben.
  • Millennials hebben last van sociale druk, twijfels, keuzestress en meer kans om een burnout te ontwikkelen. Kan iemand hen dat kwalijk nemen?

Oeps, het werd misschien niet alleen een ironische post, maar ook een licht cynische. Misschien omdat ik deze keer zelf onder de definitie val ;).

Ben jij een echte millennial?

Lichtpuntjes #13

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen. Als je goed rond je kijkt, zie je overal van kleine dingen die de dag een beetje beter maken. En daar wil ik regelmatig bij blijven stilstaan. Zodus deze rubriek.

  • Het lief liep maar liefst 40km ten voordele van Kom Op Tegen Kanker. Gelukkig was het dit jaar wel mooi weer om te gaan supporteren. Super trots
  • We wonnen een quiz. Super onverwacht eigenlijk, maar ook echt fijn om eens de winnaar te zijn :).
unadjustednonraw_thumb_1809
Palais Du Luxembourg in Parijs
  • Met een zeer groot uitroepteken! Parijs! Een stad die niet mijn stad leek, maar toch op veel momenten mijn stad was. En waar ik tegen alle verwachtingen in toch graag nog eens naar zou terugkeren.
  • Heerlijk weer in Parijs. Zo citytrippen zonder jas maakt alles toch nog net een beetje beter.
  • Een dagje naar Versailles. Mijn innerlijke prinses was zeer onder de indruk. Al was mijn outfit iets minder prinses-ig zoals je hieronder kan zien.
p1010838
In Versailles en ja ook hier met mijn knalroze loopschoenen 😀
  • Die dag vakantie extra na de citytrip om uit te blazen. Ben ik blij dat ik mezelf dat heb aangeleerd :).
  • Project huis dat nu echt gestart is. Je ziet het vooruitgaan en voorlopig zonder al te veel problemen. Fingers crossed.
  • Goede gesprekken op het werk. Verandering is de enige constante en het is goed dat ik daar kan over praten om het allemaal verwerkt te krijgen.
  • Het zonnetje en de eerste ijsjes.
  • Met project huis en toch wel veel projecten op het werk en ook nog een opleidingstraject na de uren én een dansoptreden is elke seconde rust een lichtpuntje. Tijd voor mezelf is geen evidentie momenteel. Enjoy the little things is echt wel een must.

Wat maakte jou blij de laatste tijd?

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #22

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Omdat lezen met momenten noodgedwongen op een laag pitje komt te staan koos ik voor een boek uit de eigen kast, dan is er minder druk om deze uit te krijgen. De kroon is een historisch mysterie ten tijde van de reformatie in Engeland onder Henry VIII. Voor mij lag de focus op het verhaal en de personages eerder dan de historische setting die ik door en door ken. Ik vond vooral de personages echt goed uitgewerkt, maar het is geen boek dat me heel lang gaat bijblijven denk ik. Wel een ideaal boek voor deze drukke periode.
  • Ook op de trein koos ik voor iets minder moeilijk. De Schotse gevangene is het derde en laatste deel uit de Outlanderbijserie over Lord John. In dit boek speelt Jamie voor het eerst een hoofdrol en het leest dus als een trein. Ook al is het duidelijk een bijserie en schittert Gabaldon iets minder dan bij de Outlanderboeken zelf.
  • The bear and the nightingale is een lukrake keuze uit de bib. Het speelt zich af in Rusland en dan heb je mij meestal al mee. Het is fantasy, maar lichte fantasy gelukkig (ik lees eigenlijk nooit fantasy). Gaat over een meisje met een speciale gave zodat ze demonen ziet. Het is gebaseerd op Russische folklore. De eerste pagina’s nemen me wel meteen mee in het verhaal. Ik ben benieuwd wat er nog komt!

Gekeken

  • Weinig. Ik ben Poldark seizoen 4 aan het herbekijken ter voorbereiding op het 5de en laatste seizoen *snif snif*.

Meegemaakt

  • Drukte en stress. Schrijf ik wel mooi over mijn rode vlaggetjes, maar er zijn er een aantal aanwezig momenteel. Project huis, het werk, dansoptreden in zicht en een opleidingstraject na het werk zijn wat te veel allemaal momenteel. Op de tanden bijten even!
  • Veel dansrepetities.
  • Dus ook niet veel andere speciale dingen vrees ik :s. Sorry het is een saaie editie, I know.

Uitkijken naar

  • RUST
  • Beter weer
  • En verder is er ook al een vakantie geboekt voor juli. Een roadtrip in Roemenië. Transsylvanië meer bepaald. Het land van Dracula. Best hard uit de comfort zone, want ik ben chauffeur van dienst. Maar dat is nog net wat te ver om echt al naar uit te kijken.

Geblogd

 

 

De ultieme gids om hipsters te spotten in het wild

In de categorie Annelies vindt het soms zo zalig om eens goed ironisch af te geven op onze maatschappij, presenteer ik jullie deze exclusieve gids. Want ik zou ik niet zijn als ik jullie, mijn allerliefste lezers, af en toe wil helpen. Want geef toe, er bestaan veel wannabe hipsters. Hoe je de echte van de fake onderscheidt ontdek je via dit handige lijstje.

(Deze post kwam tot stand naar aanleiding van het Instagramaccount van The avocado Bar in Leuven. Zij leggen heel erg de nadruk op het Instagramgehalte van hun gerechten. Maar daarnaast beweren ze ook honest te zijn, terwijl ze ondertussen één van de meest niet duurzame groenten ooit promoten en Instagram nu niet bepaald bekend staat om zijn eerlijkheid. De wereld is om zeep jongens.)

Opgelet deze post kan sporen van sarcasme, vooroordelen en veralgemeningen bevatten. Wie allergisch is voor bovenstaande zaken leest maar beter niet verder. Wie zijn gevoel voor humor heeft laten amputeren bij zijn geboorte stopt ook best nu met lezen. Zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb. 

  • Hipsters dragen vintage kleren alsof ze nieuw zijn. En dat zijn ze ook. De t-shirts en pulls met inspirerende of iconische quotes en de ruitenhemdjes lagen nooit vaker in de winkels dan de afgelopen jaren. Hadden houthakkers geweten dat ze nu zo populair zouden zijn, er zou geen boom meer rechtstaan.
  • Borden en glazen zijn passé. Een hipster eet bij voorkeur vanop een leisteen, een houtstronk of (dear help me God) uit een bowl. En hij drinkt zijn homemade lemonade (lees water met een smaakje bestond ook al in de jaren ’90) uit een confituurpot. Een ongebruikte maar speciaal hiervoor in de Ikea aangekochte confituurpot.
  • De hipster drinkt niet langer een latte macchiato of een flat white (tenzij met havermelk) in zijn favoriete koffiebar. Dat is veel te mainstream. Hij wil een kombucha of een black tonic. Id est gefermenteerde schimmel of koude koffie met tonic. Heerlijk!
  • Hipsters drommen ’s avonds samen in een trendy eetcafé. Te herkennen aan het feit dat je er niet kan reserveren, er maar een achttal tafeltjes staan met sowieso een lampje (zonder lampenkap) boven tafel en een ongemakkelijke retrostoel. Uiteraard staan de tafeltjes dicht tegen elkaar, je moest de ruzie van het koppeltje naast jou zo eens missen.
  • Wanneer je eindelijk een plaatsje heb weten te bemachtigen en je hebt je tussen de tafel en de stoel kunnen wringen waarbij de ober al een paar keer net niet een volledige maaltijd over je schoot heeft laten vallen (zo’n leisteen glijdt makkelijker), besef je dat er helemaal geen menukaart is. Het menu, vol met tijdelijke gerechten van verse seizoensgroenten, exotische combo’s en – niet te vergeten – avocado, staat vooraan genoteerd… op een krijtbord. Sta maar weer op dus.
  • Als je pech hebt moet je zelfs je bord, euh leisteen, nog delen met je gezelschap. Echte hipsters doen namelijk aan food sharing.
  • Hipsters laten soms ook hun home-made lemonade staan voor craft beer, biologische wijn of Fritz Cola & Ritchie Lemonade (of andere aanverwanten lokale versies van frisdranken). Hipsters zijn met name tegen de grote mainstream merken en kiezen voor lokale alternatieven. Die dan zo populair worden dat ze ineens op grote schaal geproduceerd moeten worden.
  • Wie dacht dat hipsters zich alleen verplaatsen met een bakfiets is eraan voor de moeite. Vanaf nu scheuren ze met gevoel voor risico door de straten met een elektrische step of een lichtblauwe Swapfiets.
  • Het Instagramaccount van de hipster is bedekt met witte flatlays van voornamelijk plantjes, koffie en foto’s van polaroidfoto’s… Of reisfoto’s waarbij de hipster de achterkant van zijn geruit hemdje toont terwijl hij op een bergtop zit.
  • De hipster is ondertussen alles geworden wat hij/zij nooit wou zijn. Mainstream.

Ik vraag mij nu vooral af of er veel hipsters zitten onder mijn lezers? En zijn dat dan nu ex-lezers? 🙈

clone tag: 2560004585852160651

Lichtpuntjes #12

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen. Als je goed rond je kijkt, zie je overal van kleine dingen die de dag een beetje beter maken. En daar wil ik regelmatig bij blijven stilstaan. Zodus deze rubriek.

En we vliegen er meteen in:

  • Het goede weer in februari. Blauwe lucht en zon all over the place. ZALIG. Ik word hier zo gelukkig van.
  • Goede gesprekken op het werk. Waardoor ik me toch weer wat meer begrepen voelde.
  • Vitaminesupplementen die aanslaan waardoor ik me energieker voel en meer concentratie had.
  • Wat meer projecten op het werk in combinatie met de verbeterde concentratie waardoor het weer wat beter gaat met de productiviteit en de motivatie.
  • Tijdens de middag even buiten in het zonnetje in het park gaan zitten en een boek lezen.
  • Diepe gesprekken met vrienden over het leven. Want ja, het leven hé.
  • Het eerste terrasje van 2019.
  • Het eerste ijsje van 2019.

IMG_20190307_222521.jpg

  • De laatste cross van het jaar. In het zonnetje.
  • Zei ik al dat het zonnetje een lichtpuntje is voor mij?
  • Een aantal daagjes vakantie om wat uit te blazen en praktische zaken in orde te brengen.
  • Helen Wyman die mijn blogbericht over/voor haar heeft gelezen en erop antwoordt.
  • Nog meer goede gesprekjes en etentjes met vrienden.
  • Florence+The Machine in het Sportpaleis, hallokes rosse vonk.
  • Het Statikweekend, met een boksinitiatie en een wandeling door het prachtige Hombourg met dit uitzicht als letterlijk hoogtepunt.

IMG_20190309_153655_2.jpg

Welk lichtpuntje vind jij het delen waard?

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #20

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Ik las eindelijk Quiet van Susan Chain, over de kracht van een introvert in een wereld vol extraverte idealen. Ik moet Susan heel veel credit geven over hoe respectvol en wetenschappelijk onderbouwd ze dit boek heeft neergepend. Echt, chapeau. Verder vond ik het een grote tegenstelling, voor mij werden er te veel openstaande deuren ingetrapt. Ik heb namelijk sowieso al een sterke interesse in persoonlijkheidskenmerken en een achtergrond in sociale wetenschappen en heb dus maar weinig bijgeleerd jammer genoeg.
  • En ja, ik zit helemaal in de Millennium-trilogie ondertussen. Ik las het tweede deel nog maar net uit. Dit keer focust het verhaal zich op Lisbeth Salander en haar achtergrond, en naast een inleiding die precies niet echt bij de rest paste, was ik helemaal mee. Tot de laatste bladzijde op het puntje van mijn stoel (allez bed eigenlijk). Alweer bezig met deel 3 trouwens ;).
  • Op de trein zit ik verdiept in een historisch boek over Catherine De Medici, the Devil’s Queen. Renaissance Italië blijft ontzettend boeiend en dit keer gaan we dus ook naar Frankrijk. Ik las al eerder iets over Catherine, maar met een focus op de Bartholomeusnacht, dus ik vind het fijn dat dit boek bij haar jeugd begint. Kalogridis is ook gewoon een fijne historische schrijfster die veel weet over Italië.

Gekeken

  • De laatste aflevering van het tweede seizoen van The medici’s. Ik lijk nu helemaal in een Mediciperiode te zitten en dat is misschien ook wel zo. Fascinerende familie die zoveel successen en ook zoveel tegenslagen heeft gekend. Dit seizoen was misschien iets minder dan het eerste, maar de seizoensfinale was echt denderend.
  • The white princess, eindelijk, ook al vond ik het boek van Gregory wat minder en zitten er historische foutjes in. Een serie over The Tudors gaat er altijd in.
  • De Mol is begonnen jongens, ik heb er zin in! Ik kijk eerder voor de zotte proeven dan om de mol op te sporen trouwens. Zo goed gemaakt.

Meegemaakt

  • Veel te veel stress voor het teambuildingsweekend met het werk. Ik organiseerde het mee en zou als enige van de organisatie het weekend zelf ook aanwezig zijn. Dus ja volle verantwoordelijkheid enzo. Een nachtmerrie de week voordien waarin alles fout liep hielp ook niet echt.
  • Maaaaaar. Het weekend was fantastisch! Alles verliep vlot en de activiteiten was een schot in de roos (boksen en een spelwandeling). De slaapplaats was beter dan op de foto’s en het was gewoon heel fijn. Het regende en er was een storm, maar dat zijn bijzaken. Wegwaaien en wakker worden van de wind ’s nachts, dat is toch geweldig? (Ik wil zomer!!!!)
  • Florence+The Machine in het Sportpaleis, want joehoe wat kan die zingen zeg. Zelfs als ze wat ziekjes is. Wat een energie. Florence is de meest zweverige kant van mezelf trouwens. Af en toe moet dat kunnen hé. Hold on to each other and say that you love each other, guys.

Uitkijken naar

  • Parijs <3. 5 dagen Parijs! Smijt jullie tips maar in de comments!
  • En Versailles. Ik bedoel, bucket list material hé!
  • Een MBTI-sessie op het werk. Tja, je bent een persoonlijkheidsnerd of je bent het niet.
  • Het moment dat niet langer alles en iedereen naar natte hond ruikt. Beter weer dus.

Geblogd

Hebben jullie nog iets goeds gelezen/gekeken/meegemaakt?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Waar ik een hekel aan heb #4

Ons ergens aan ergeren, we doen het allemaal. Aan grote dingen. Maar vooral aan kleine dingen. Talitha noemt het pet peeves. Dingen die andere mensen doen en waar je een hekel aan hebt. First world problems dus eigenlijk. Maar oh zo leuk om van je af te schrijven als een ware Cruella De Vil en jezelf in te herkennen (dat doe ik toch altijd bij Talitha haar stukjes ^^). Ik ging al eerder los over irritante mensen, taalfouten en met voorsprong datgene waarin ik me het meest in opjaag: het verkeer.

Vandaag: geluiden/lawaai waar ik niet tegen kan. Ik heb blijkbaar heel gevoelige oren ;).

  • Het geluid van krijtjes op een schoolbord. Irritanter dan dat kan niet.
  • Het geluid van knippende vingers of eender welk ander lichaamsdeel dat kraakt. Eikebah!
  • Het geruis van een tv of radio die geen signaal ontvangt. Zet dat af!
  • Nog erger: een micro die te dicht tegen de geluidsbox wordt gehouden. AUW. En mensen die dan niet doorhebben hoe dit komt en die micro daartegen blijven houden. Wilt gij ons allemaal doof maken ofwat?
  • Piepende geluiden tout court: bv. in de trein of wanneer de batterij van het alarm bijna plat is.
  • Mensen die praten wanneer ik in de sauna zit. Dat is hier geen café!
  • Het getetter tijdens ochtendprogramma’s op de radio. Ik moet nog wakker worden. Speel gewoon muziek. Ik moet uw privéleven niet weten. Speel muziek. Dat is het concept van radio.
  • Irritante reclames waarin 100 keer hetzelfde gezegd wordt. Lensonline staat echt aan top in dat klassement trouwens. Lensonline.
  • Etende mensen die geluid produceren. We doen het misschien allemaal wel eens, maar sommigen wat vaker dan anderen ;).
  • Lensonline.
  • Zo van die mensen met een extreem bulderende lach die alles en iedereen moeten overstemmen. Lachen mag, maar how joh rustaaag soms.
  • Een Antwerps of Kempens dialect. Sorry, ik vind dat echt niet mooi.
  • Wanneer het geluid op tv ineens luider wordt, bv. door muziek of reclame. Zo moeilijk kan het toch niet zijn om dat op elkaar af te stemmen?
  • Mensen die heel luid praten of bellen in de trein zodat de hele coupé (en de coupés ernaast en de mensen in de trein die onze trein passeert en misschien zelfs de auto’s die stilstaan aan de overweg…) het hoort. Ik haat het wanneer ik ongewild moet meeluisteren en ik me eigenlijk wil concentreren op mijn boek, mijn gsm of het staren naar mijn voeten. I tell ya, vervelend!
  • Mensen die te stil praten wanneer ik wel wil meeluisteren. Ah ja zeg! Inconsistent? Ik? Waar haal je dat?

Zo dat was het weer voor even. Zo eens goed afgeven, dat doet deugd soms ;).

Welk geluid kan jij echt niet uitstaan?

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #19

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Ik las ‘The marriage game‘ van Alison Weir over Queen Elizabeth I. Ik was zwaar teleurgesteld in dit boek, niet zozeer omwille van het verhaal, al vond ik dat oppervlakkig en de personages heel inconsistent, maar vooral door de schrijfstijl. Ik las al vaker iets van Weir, maar in dit boek heeft ze haar schrijftalent even aan de kant geschoven ofzo. Heel jammer, het blijft zoeken naar een boek over Elizabeth dat ik wel goed vind.
  • Je hebt misschien al door dat ik de laatste tijd wat boeken heb gelezen die ik achteraf gezien niet zo goed vond. Daarom koos ik nog eens voor een totaal ander genre en voor het boek dat het laagste stond op mijn TBR, in die zin dat ik hem er het eerst aan heb toegevoegd op Goodreads (ergens in 2013 ofzo). Ik las ‘mannen die vrouwen haten‘ van Stieg Larsson, deel één uit de bejubelde Millenniumtrilogie. Geen dun boek, maar ik ben er letterlijk door gevlogen. Ik wist nog een aantal dingen van de film, maar zeker niet veel meer. Het is zo vlot geschreven en gewoon een goed verhaal. Net geen 5-sterren boek omdat er een deel van het verhaal me wat minder lag. Het was lang geleden dat ik nog zo genoten heb van een boek en deel twee ligt al klaar.
  • Op de trein las ik het eerste deel over de Medici’s, de befaamde familie uit Firenze. Ik dacht dat er een link was met de gelijknamige tv-serie, maar dat bleek niet zo te zijn. Het boek is nogal oppervlakkig met korte hoofdstukken en niet echt een samenhangend plot. Ik vond het dus wat tegenvallen, al las het wel vlot (typisch voor Italiaanse schrijvers) en was ik er dus snel door. Maar ik ga niet meteen de vervolgdelen lezen.
  • Ondertussen ben ik bezig in ‘Life after life‘ van Kate Atkinson. Prijzen gewonnen en heel wat mensen uit mijn omgeving vinden het goed. Ik was tijdens de eerste 50 bladzijden absoluut niet enthousiast, moest wennen aan de schrijfstijl waarbij iedereen elkaar met de voornaam benoemd, ook de kinderen hun ouders. Vreemd. Maar nu ik rond de 200 pagina’s ver ben kan ik alleen maar zeggen dat ik in het verhaal zit en dat het intrigeert. Benieuwd!

Gekeken

  • Het zijn drukke tijden voor de digibox. Er is wel wat op tv en veel nieuwe programma’s heb ik nog niet kunnen bekijken. Zo startte deze week ‘Baptiste’ op BBC, een soort prequel van The Missing met ook Vlaamse acteurs zoals Barbara Sarafian en Boris Van Severen.
  • Ik ben Les miserables van de BBC aan het kijken, de vorige zondagavondserie (ik zit achter, jaja). Nog twee afleveringen tot het einde. Het is niet een niet-musical-versie en voor mij een eerste kennismaking met het verhaal. De eerste aflevering was niet wow, maar ondertussen ben ik helemaal mee en vind ik het prachtig gemaakt. Perfecte voorbereiding op Parijs ook.

Meegemaakt

  • Februari was een veel rustigere maand dan januari en amen to that. Ik genoot enorm van de rust, al heb ik nog altijd het gevoel dat ik duizend en één dingen moet doen.
  • Op het werk begint de agenda ook wat over te lopen, dat zorgt voor meer druk en ook meer motivatie in mijn geval, maar deze week vrijdag begint mijn mini-verlof, nog een overblijfsel van vorig jaar trouwens :).
  • Ontzettend genoten van de eerste echte zonnestralen van 2019. Dat maakt mentaal zo’n verschil. Ik ben absoluut geen wintermens, geef mij gewoon zon en blauwe lucht, maakt niet uit hoeveel graden het dan is. Danku <3.
  • Ik organiseer dit jaar het teambuildingsweekend op het werk, binnen 3 weken is het al zover en de timing was best kort. Stresserend en toch ook leuk om zaken in elkaar te steken en die dan geheim te moeten houden. Héhé.

Uitkijken naar

  • Een aantal dagen vakantie met al wat sociale activiteiten, wat praktische zaken voor #projecthuis en toch ook wat extra rust.
  • Meer zonneschijn.
  • Teambuildingsweekend met het werk, spannend!

Geblogd

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

History nerd #6: het mysterie van the princes in the Tower

In deze geschiedenisrubriek beschrijf ik de levens van sterke historische personen of bepaalde gebeurtenissen, geef ik er mijn visie op en vertel ik waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

Tot nu toe besprak ik meestal sterke vrouwen die me op een of andere manier inspireerden en een opvallend parcours hebben afgelegd. Daarvoor is er nog inspiratie genoeg, maar vandaag wou ik het eens over iets anders hebben. Over misschien wel het grootste mysterie uit de (Britse) geschiedenis. Wat is er gebeurd met Edward en Richard Of York die werden opgesloten in The Tower of London en nadien van de aardbol verdwenen?

Een tijdschets

In de 15de eeuw zijn de Rozenoorlogen in volle gang. Het huis van Lancaster (de regerende koningslijn) en het huis van York (die beweren een sterkere claim te hebben) winnen en verliezen om de beurt de meest bloederige veldslagen. Omstreeks 1472 zit Edward IV Of York veilig op de troon. Het huis van Lancaster is verslagen en zijn grootste bedreiging Henry Tudor heeft zich teruggetrokken in Frankrijk.

Edward is getrouwd met Elizabeth Woodville, een huwelijk gecontesteerd door velen omdat zij niet van hoge komaf was en ze meteen haar hele familie uithuwelijkte aan hoge nobelen om zo het hof te domineren. Samen krijgen ze tien kinderen, van wie er zeven hun vader overleven. Twee jongens: Edward en Richard, de rest zijn meisjes.

De dood van een koning

In 1483 sterft Edward IV een natuurlijke dood (al kan vergif niet uitgesloten worden). Zijn oudste zoon, Edward, is op dat moment slechts 13 jaar oud. Tegen de verwachtingen in duidt de koning niet zijn vrouw, maar zijn jongere broer Richard aan als voogd van de nieuwe koning. Er begint een bittere strijd om de macht waarin de Woodvilles lijnrecht tegenover Richard komen te staan.

Het begint met Elizabeth Woodville die zich samen met al haar dochters en de tweede zoon Richard terugtrekt in Westminster Abbey. Ondertussen heeft Richard de oudste zoon Edward onderschept en zijn nonkel Anthony Woodville en halfbroer Richard Grey (die beiden hadden ingestaan voor de opvoeding van de jongen) worden daarop zonder proces geexecuteerd.

Richard zet Edward in The Tower in afwachting van zijn kroning (wat de gewoonte was), maar de kroning wordt steeds uitgesteld. Uiteindelijk stemt Elizabeth Woodville toe dat ook haar jongste zoon zijn broer gezelschap houdt in The Tower. Maar een tijdje later grijpt Richard zelf de troon als Richard III.

De verdwijning

Vlak na de kroning worden de prinsen nog gezien wanneer ze aan het spelen zijn op het binnenplein van The Tower. Tijdens de zomer doen de Woodvilles een finale poging om hen te bevrijden, maar deze mislukt. De prinsen zijn ondertussen overgeplaatst naar het hart van The Tower. Ze worden nooit meer terug gezien. Wie vandaag The Tower Of London bezoekt kan hun verhaal terugvinden in The Bloody Tower, de naam van het gedeelte waar de prinsen hebben vastgezeten.

Algemeen wordt aangenomen dat de prinsen ergens aan het eind van de zomer van 1483 zijn vermoord/gestorven. In de 17de eeuw worden in The Tower twee kinderlijkjes gevonden onder een trap, niet zo heel ver van The Bloody Tower. Ook in het graf van Edward IV en Elizabeth Woodville worden 4 kisten gevonden van overleden kinderen. Mary en George stierven tijdens hun kinderjaren, maar wie zijn de andere twee? Tot op de dag van vandaag kan er geen DNA-test worden uitgevoerd zonder toestemming van koningin Elizabeth II.

Maar er is ook de piste dat de jongens zijn kunnen ontsnappen. Henry Tudor zal uiteindelijk Richard III verslaan en door te trouwen met Elizabeth of York (Edward IV’s oudste dochter) maakt hij een eind aan de Rozenoorlogen. Tijdens zijn regering zal er twee keer een man opstaan die beweert Richard Of York, de jongste van de twee kinderen te zijn.

Lambert Simnel en Perkin Warbeck nemen allebei de identiteit van Richard aan, maar worden beiden verslagen door Henry VII. De kans is mijns inzien klein dat een van hen beiden effectief Richard was. De reden dat ze kozen voor de identiteit van Richard en niet van de oudere Edward is dat er van Edward als toekomstige koning al veel meer portretten bestonden waardoor mensen wisten hoe hij er min of meer uitzag, terwijl Richard niet vaak een publiek optreden had gemaakt.

Margaret Of york, een zus van Edward herkent wel effectief Warbeck als Richard. Maar Margaret was uiteraard sterk gekant tegen de Tudors en eigenlijk kende zij de kinderen helemaal niet (want ze zat heel de tijd in Burgundy), tenzij we ervan uit gaan dat Richard naar haar is gestuurd na een ontsnapping uit The Tower.

De verdachten

Algemeen wordt aangenomen dat Richard III verantwoordelijk is voor de dood van de jongens. Al kan hij het zelf niet hebben gedaan aangezien hij toen in het noorden van Engeland zat. Maar de jongens waren in de handen van zijn handlangers en hij had absoluut het makkelijkste toegang tot hen. Zijn regering was nog steeds onstabiel, ook al had hij de jongens en alle andere kinderen van Edward IV officieel als bastaarden laten verklaren zodat ze eigenlijk geen claim meer hadden.

Dat laatste is het grootste tegenargument waarom Richard niet de dader zou zijn. Waarom de jongens vermoorden als hij ze al buitenspel had gezet? Maar de geschiedenis leerde toen al dat er gemakkelijk een opstand kon uitbreken in naam van een troonpretendent. Zo was het huis van York tenslotte zelf op de troon gekomen.

Een andere kandidaat moordenaar die vaak wordt genoemd is the duke of Buckingham, die zelf een claim op de troon had en een handlanger was van Richard III. Maar Buckingham zou later in opstand komen tegen Richard en gaan samenwerken met The Tudors. Die rebellie mislukt en Buckingham wordt onthoofd. Het zou kunnen dat Buckingham uit eigen beweging de prinsen heeft vermoord om dan bewust in opstand te komen tegen Richard om zo zelf een gooi te doen naar de troon. Maar dan zou hij wel voorbij Richard’s mannen gemoeten hebben om toegang te krijgen tot de prinsen.

Een andere piste is dat hij ten voordele van Richard III beslist om de prinsen te doden, al dan niet met diens medeweten. Wat we zeker weten is dat hij deels verantwoordelijk was voor het verspreiden van het gerucht dat de prinsjes dood/verdwenen waren. En we weten ook dat Richard nooit Buckingham als moordenaar heeft aangeduid, ook niet op het moment dat Buckingham al veroordeeld was. Dat was de kans voor Richard om zijn naam te zuiveren en die heeft hij niet genomen. Omdat hij wist dat alle sporen naar hem leidden i.p.v. naar Buckingham?

Een laatste mogelijke uitleg is dat Henry Tudor verantwoordelijk zou zijn voor hun dood. Henry was niet in het land in 1883, in deze piste zou hij dus pas bij het bestijgen van de troon in 1486 de prinsen vermoord hebben. Hij moest op dat moment de kinderen van Edward IV immers opnieuw legitiem maken omdat hij wilde trouwen met Elizabeth of York. Dat zou betekenen dat de prinsen pas gestorven zijn drie jaar nadat ze voor het laatst gezien waren, wat mij heel straf lijkt. Kinderen blijven geen drie jaar onopgemerkt. 1486 is ook het moment dat er geruchten beginnen rondgaan dat Richard zijn neefjes vermoord zou hebben. Natuurlijk is dit Tudorpropaganda aangezien zij net Richard verslagen hebben op het slagveld. En het is op zich logisch dat die geruchten niet eerder zijn ontstaan tijdens de regering van Richard zelf, want dat zou hoogverraad geweest zijn.

De schuld van The Tudors lijkt dus wat bij de haren getrokken, maar deze piste kent de laatste jaren een heropleving dankzij de populaire auteur Philippa Gregory die in haar boeken en via de gelijknamige tv-serie The White Queen met de vinger wijst naar Margaret Beaufort, de moeder van Henry Tudor. Er is echter geen enkel historisch bewijs voor de schuld van Beaufort. Zij was een ontzettend gelovige dame en het is amper in te beelden dat zij de dood van twee jongetjes op haar geweten wilde, zeker aangezien in ’83 er nog minstens twee personen een sterkere claim hadden op de troon dan haar zoon Henry.

En wat denk ik?

De laatste jaren lijkt het wel of heel veel historische experts er alles aan willen doen om de schuld vooral niet bij Richard te leggen. Want Shakespeare zou in zijn ‘a kingdom for my horse’ versie van de gebochelde en door en door slechte Richard III overdrijven. Niet abnormaal, Shakespeare schreef met zijn koningstukken pure Tudorpropaganda.

Maar als we naar de pure feiten kijken dan geloof ik wel dat de prinsen The Tower niet levend hebben verlaten. Het lijkt me sterk dat één van de prinsen Perkin Warbeck was. Misschien zijn ze ontsnapt, maar dan denk ik dat ze de rest van hun leven in anonimiteit hebben doorgebracht;

Als we er dan vanuit gaan dat ze vermoord zijn, kom je al snel bij een van de handlangers van Richard, of heel misschien in opdracht van Buckingham. Een piste die ik een tijdje heb gevolgd. Maar we weten dat Richard heel wat mannen zomaar heeft laten executeren: William Hastings, Anthony Woodville, Richard Grey werden al gedood enkele dagen na de dood van Edward IV. Hij hield van zijn broer, maar hij haatte de Woodvilles en die jongens waren niet enkel opgevoed door de Woodvilles. Het waren Woodvilles.

Ik denk dat Richard verantwoordelijk is voor hun dood. Er is ook nog de piste dat een handlanger van Richard hen (al dan niet per ongeluk) gedood heeft zonder expliciet bevel van Richard. Maar het feit blijft dat Richard nooit gecommuniceerd heeft over de verdwijning. Als hij echt onschuldig was zou hij dat kunnen bewijzen hebben en zou hij zijn onschuld van de daken geroepen hebben, want de jongens waren populair. En het was de ideale manier om zijn eigen troonsbestijging te legitimeren.

Ik denk niet dat er ooit toestemming gaat komen van de koninklijke familie om de gevonden lijken te onderzoeken. The princes in the tower zal een middeleeuws mysterie blijven. Geen enkele tijdgenoot schreef ooit de waarheid neer. En hoewel er af en toe nog nieuwe aanwijzigingen opduiken, denk ik dat we moeten accepteren dat we het nooit gaan weten. Maar speculeren is zo leuk, toch? 🙂

Meer lezen? Sorry 🙂

Geen speciale leestips deze keer want er zijn weinig fictieboeken waarin er op een degelijke manier over the princes in the tower geschreven wordt. Gregory kan ik echt niet aanraden. Zij vertrekt vanuit een gevoel dat gebaseerd is op één feit, namelijk dat Elizabeth Woodville haar steun op een gegeven moment intrekt voor The Tudors. Volgens Gregory is dat het bewijs dat ze The Tudors niet vertrouwde.

Klopt, maar Elizabeth is wel verschillende keren van kamp verandert en heeft altijd voor haar eigen bestwil gekozen. Ze kiest op een gegeven voor Richard zodat haar dochters naar het hof mogen gaan en haar oudste dochter misschien koningin kon worden. The Tudors waren niet te vertrouwen, maar de Woodvilles evenmin. Historisch gezien kunnen we zoiets niet als bewijs beschouwen.

Heb jij ook zo’n stukje uit de geschiedenis dat jou niet meer los laat?

Meer van dit soort verhalen? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief waarbij ik je meeneem naar lang en minder lang geleden. Je kan alvast mijn gepubliceerde nieuwsbrief lezen in het archief. En na inschrijving ontvang je één à twee keer per maand mijn verhalen in je mailbox. 

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #18

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? En wat is er de afgelopen maand allemaal gebeurd?

Gelezen

  • Op een of andere manier is lezen tijdens de kerstperiode moeilijk voor mij. Net als vorig jaar had ik een leesdipje. Deze keer veroorzaakt doordat het boek over de vikingen, waar ik zo naar uit keek, tegenviel en ik daarna niet meteen zin had om in iets anders te beginnen. Niet forceren is de boodschap en dus las ik de afgelopen zeker niet elke dag. Maar ik begin er stilaan weer in te komen.
  • Toch las ik sinds de vorige update 4 boeken uit, dat komt voornamelijk omdat ik wat later deze update online zet dan normaal :). Lady Susan was het laatste en kortste boek dat ik nog van Jane Austen moest lezen en daarmee moet ik nu op zoek naar nieuwe klassieke auteurs om op te focussen.
  • Tijdens de kerstvakantie las ik toch een boek, the kingmaker’s daughter van Philippa Gregory. Ik dacht even snel een Gregory te lezen waar ik niet moest bij nadenken. Dit is ook zeker niet haar beste boek, maar dat zag ik aankomen want ook in de serie heb ik niets met Anne Neville, het hoofdpersonage in dit boek. Ik vind dat zij nogal een passieve rol heeft gehad in de geschiedenis en dat komt ook in het boek naar voren vind ik, ook al beweert de schrijfster net het tegendeel en wou ze Anne een actieve rol geven. Protip: lees geen boeken van Gregory in het Nederlands, zeker dit boek niet. Heel slechte vertaling.
  • Ik had nog meer hersenloze literatuur nodig tijdens mijn leesdipje en dus las ik ‘Duet met jou‘ van Atkins. Een verhaal over Ally en Charlotte wiens mannen tezamen op spoed belanden. En Ally was dan toch wel toevallig de eerste liefde van de man van Charlotte zekers. Zie je het drama al aankomen? Ja, dit is echt niet wat ik normaal lees, maar ik vond versplinterd van Atkins een goed boek. Jammer genoeg heb ik niet dezelfde mening over deze dramatische chicklit. Geen aanrader.
  • Tijdens leesdipjes grijp ik ook altijd naar boeken die gehyped zijn in de hoop dat het verhaal zo goed is dat het me aangrijpt. Memoirs of a geisha stond al eeuwen op het lijstje en ik heb er wel van genoten. Al vond ik niet elke verhaallijn even interessant, maar de informatie over de cultuur en de gewoontes van geisha’s in het vooroorlogse Japan vond ik wel boeiend. Niet omver geblazen, maar goed geschreven.

Gekeken

  • Vanity Fair uitgekeken en het boeide meer dan genoeg om ooit het boek te willen lezen.
  • Het tweede seizoen van the medici’s wordt uitgezonden op één. Eindelijk! Een volledig nieuwe cast want het speelt zich wat later af dan het eerste seizoen, maar ik zit er vrij snel opnieuw in.
  • Wat betreft Vlaamse tv heb ik ‘Over water’ na een aflevering afgeschreven en kijk ik voorlopig wel verder naar ‘De dag’, al weet ik niet of twee afleveringen na elkaar kijken wel werkt voor mij. To be continued.

Meegemaakt

  • Nog nooit zo blij geweest dat de routine terug in het leven is geslopen na de feesten. Dit jaar was het opnieuw absoluut niet mijn periode en ik ben echt blij dat het voorbij is allemaal.
  • De griep gehad. Dat was tien jaar geleden ofzo. Het was dus ook tien jaar geleden dat ik nog koorts heb gehad en ik was echt vergeten hoe ellendig je daar van wordt. Jezus. Veel te vroeg terug gaan werken, dat heb ik ook gedaan. Ik zet stappen, maar of ik het ooit echt ga leren? Geen idee. En ik heb ook twee dagen geen stem gehad, wat sowieso niet handig is als je meetings hebt of de telefoon gaat. Gelukkig zijn enkele collega’s zo lief geweest om in te vallen wanneer nodig.

Me afgevraagd

  • Of ik ooit nog beter zou worden. Dat is ondertussen gelukkig in orde.
  • Er is ook best veel gaande met #projecthuis en januari is nu toevallig ook echt een maand vol sociale verplichtingen. Dus momenteel mis ik wel wat tijd voor mezelf. Dat self-care goed voornemen stel ik dus best nog maar even uit. Maar februari wordt rustiger en dan zal het wel allemaal op zijn plaats vallen (hoop ik).

Uitkijken naar

  • Meer rust
  • Het WK veldrijden (Ah ja!!)
  • Een nieuw project op het werk om me volledig met mijn hart op te storten. Dat komt er wel weer aan, het laat alleen even op zich wachten.

Geblogd

Weer een mooi lijstje!

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Lichtpuntjes #11

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen. Als je goed rond je kijkt, zie je overal van kleine dingen die de dag een beetje beter maken. En daar wil ik regelmatig bij blijven stilstaan. Zodus deze rubriek.

De vorige lichtpuntjesupdate dateert alweer van eind september (foei Annelies!). Hoog tijd dus om nog eens een blijmakerslijstje te maken, want van het najaar ben ik alweer veel te veel zaken vergeten. Hier gaan we!

  • Zoals elk jaar genieten van een fijne herfstwandeling onder een najaarszonnetje.

45685134_1828435747209593_826215136380321792_o.jpg
We kozen niet per se voor de meest herfstige wandeling, maar toch waren de kleuren prachtig.

  • Een heel aantal verlengde weekends in november. Ik denk niet dat ik in november en december een volle week heb gewerkt (edit: jawel, de laatste week van december :D). En dat gaf me eventjes toch wel wat rust.
  • Londen, twee keer op een maand. Weer zoveel gezien. En nog zoveel te zien. Echt, die stad is geweldig. Moest Engeland niet zo duur zijn, ik zou er nog vaker naar toe gaan.
  • Den trouw, waar ik nog eens goed kon dansen en me amuseren.
  • Afgewerkte funderingen #Projecthuis
  • Een project live zetten waar je zelf enorm hard aan gewerkt hebt en heel trots op bent. Ik ben op mijn best als ik me met hart en ziel op dat ene project kan focussen richting de go live.
  • Rust nemen. Ik begin het stilaan echt te leren om naar mijn lichaam te luisteren en ik merk dat dat loont. Hoewel het de afgelopen weken weer iets moeilijker is geweest om dat vol te houden. Maar we zijn op goede weg.
  • Collega’s en vrienden die begrip hebben voor de rust die je wil nemen.
  • Het werkjaar kunnen afsluiten met een zo goed als lege mailbox, dat was van in de zomer geleden.
  • Veel te veel eten op het kerstfeestje op het werk. Maar echt, zoveel eten!
  • Het lief dat dan nog een extra portie brownies had gebakken ook <3.

IMG_20181112_120316

  • Een weekje kerstvakantie. Vol verplichtingen. Het is met voorsprong mijn minst favoriete vakantie en het is ook echt niet mijn periode. Maar ik heb er toch zoveel mogelijk van proberen genieten.
  • Bijna elke dag cross op tv tijdens dat weekje kerstvakantie.
  • Keulen in de kerstvakantie. Het was koud en die koude deed zich voelen aan de spieren, maar dat kon de pret niet bederven. Rondwandelen aan de Rijn, musea bezoeken, lekker eten en een super mooi en fijn hotel. Jep, jep, dat laatste tripje van 2018 was meer dan geslaagd.
  • Ik ben een paar keer serieus ziek geweest de afgelopen tijd. Dat is niet echt een lichtpuntje, maar ik apprecieer de dagen dat ik gezond ben nu eens te meer. En dat mag wel gezegd worden. Gezond zijn is het grootste lichtpuntje dat je maar kan bedenken. Jaja, ik stop al met preken. Amen.
  • Ik ging toch ook eindelijk nog eens naar de cross. 1 januari, sommige tradities stoppen nooit. Al was het dit jaar niet zo koud. Genoten met volle teugen alweer.
  • Terug een vaste routine na de kerstvakantie. Echt, ik ben altijd zo blij als die feestdagen voorbij zijn.
  • Weekje rustvakantie vastleggen in februari en toch nog een citytripje voor maart ook. Bestemming: Parijs. En vooral ook Versailles. Bucket list material jongens. Paleizen zijn mijn leven.
  • Don’t try this at home, maar hoewel de griep nog wat in lijf zat ging ik toch naar dat concert van Stan Van Samang waarvoor ik een eeuwigheid geleden tickets had gekocht. En dat vrolijkte me zo op. Het was alweer veel te lang geleden dat ik hem live aan het werk had gezien. Ik heb daarna twee dagen niet meer kunnen praten. Dus echt, blijf in je bed liggen als je ziek bent. #ikhadechtpastoormoetenworden

Een uitgebreid lijstje en ik vergeet waarschijnlijk nog duizend dingen, want het was echt te lang geleden dat ik hier nog bij heb stilgestaan. Maar hoewel de winter altijd een moeilijke periode is (zo ook dit jaar weer), probeer ik toch het beste te zien in alles. En gelukkig zijn er veel mensen rondom mij die me daarbij helpen.

Wat was jouw grootste lichtpuntje uit de winter tot nu toe?