Levensvreugde Archieven - Pagina 12 van 14

Lichtpuntjes #6

24 december 2017goanneliesLeave a comment

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen, maar eigenlijk zijn er elke dag kleinere blijmakers om even dankbaar voor te zijn. De laatste weken waren op zijn zachtst gezegd moeilijk. In zo’n periode is het dubbel zo belangrijke om lichtpuntjes bij te houden (wat ik BTW veel te weinig heb gedaan ^^).

Met voorsprong op nummer één: mijn citytrip naar Sevilla in november. Zon, prachtige stad, culturele bezoekjes, fijn gezelschap en veel lekker eten (tapas!) en wijn! Ik heb nog geen letter kunnen schrijven over deze vakantie, maar dat komt er in 2018 zeker aan 😉
De laatste tijd echt wel een lichtpuntje: het feit dat ik op zaterdag en/of zondag even kan uitblazen door naar de cross te kijken op tv. De vrouwencross is ook dit jaar weer super spannend en attractief. Deze week ga ik eindelijk nog eens een paar keer live kijken!
Toch ook wel heel trots op mezelf hoe ik de periode november – december ben doorgekomen. Soms ben je sterker dan je zelf denkt.
Mijn danslessen zijn ook echt wel een vermelding waard. Door alle stress en drukte vertrek ik meestal zonder er echt zin in te hebben, maar na 2 minuten ben ik alles compleet vergeten. Ik kom altijd weer thuis als nieuw en kan terug dingen relativeren. En dan kreeg ik afgelopen tijd nog een compliment van mijn lerares modern dat ik perfecte balletvoeten heb. Ik strek mijn tenen blijkbaar heel mooi en dat zonder ooit 1u ballet gehad te hebben. Trots op mijn hard werk 🙂

De eerste kleine plannen voor 2018 zijn een feit. Nog altijd een te leeg blad wat mij betreft, maar ik ga er eens werk van maken ;).
Leuke reacties op mijn nieuwe rubriek History Nerd en ook Op het Nachtkastje wordt veel gelezen. De aandachtige lezer zal misschien gemerkt hebben dat er deze maand 6 berichten online zullen komen. Qua blog improvement heb ik het dit jaar wel goed gedaan.
Het werk in 2017 op een relatief goede manier kunnen afsluiten. Targets gehaald, tevreden klanten en een fijne kerstreceptie. Januari wordt sowieso een spannende maand, dus goed om mijn verlof op deze manier in te gaan.
Ik heb een weekje kerstvakantie en hoewel de meeste dagen wel al bezet zijn (ik wou dat ik kon uitschrijven voor de feestdagen ^^) hoop ik toch ook een paar daagjes goed uit te rusten fysiek en mentaal om dan de volgende lange periode goed door te komen.
Kerstvakantie beginnen met een bezoekje aan de musical The Little Mermaid in Gent. En ow, wat ik heb genoten. Ergens blijft er toch altijd een Disneyprinsesje in mij zitten. Meer van dit soort dingen in 2018!

Fijne feesten iedereen!

Vorige lichtpuntjes teruglezen?

Wat doe jij met de feestdagen? Vakantie? Werken? Feesten met de familie of net wat me-time?

Op het nachtkastje #5

20 december 2017goanneliesLeave a comment

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En speelt er nog iets anders door mijn hoofd?

Letters

Conn Iggulden is toch wel de auteur-ontdekking van dit jaar. Ik ben zijn Caesarreeks aan het verslinden en was aanbeland aan het derde deel (van 5) over Julius zijn tijd in Gallië. ‘Het zwaard van de macht‘ was opnieuw boeiend met veel veldslagen, maar ergens miste ik Rome heel erg. Ondertussen zijn we de Rubicon over dus het vervolg belooft de moeite te worden. To be continued ;).
Meer lezen van Belgische schrijvers is stilaan wel een doel aan het worden. Dus lees ik momenteel eindelijk een boek van Griet Op De Beeck. Het werd ‘Kom hier dat ik u kus‘. Ik ben echt aangenaam verrast over hoe vlot ik door het verhaal raas. Over het gewone echte leven en alle twijfels die je daarbij kan hebben. Niet mijn laatste boek van haar!
Soms laat ik mij leiden door een mooie cover en een toffe titel. Ik grabbelde ‘De horlogemaker van Londen‘ dus gewoon even mee in de bib. Het gaat over een horlogemaker in Londen (deuh^^) en het is een beetje een bizar boek. Een samenvatting van het plot is moeilijk. Het is een magisch en tegelijk mysterieus verhaal. Het boek speelt zich per toeval ook nog eens af in het verleden (Victoriaans Engeland). Het einde gaf best wel voldoening, zware meevaller!
Net begonnen in het meest gelauwerde boek van Murakami ‘Norwegian Wood‘. Ik ben op zijn zachtst gezegd heel benieuwd!
Ondertussen kijk ik ook al een beetje terug op mijn afgelopen leesjaar, al zal er in de kerstvakantie nog veel gelezen worden! En ik heb natuurlijk ook al enkele nieuwe leesdoelen gesteld. Wordt allemaal vervolgd 😉

Beelden

Howard’s End, een BBC-serie naar het gelijknamige boek van E.M. Forster, dat ondertussen al op het leeslijstje is gegooid. Hayley Atwell & Matthew Macfayden spelen de hoofdrollen, alleen daarom dus al de moeite. De dialogen zijn soms wat moeilijk te volgen, maar de serie heeft dat heerlijke typische ‘kostuumdrama-BBC -sfeertje’.
Het tweede seizoen van Victoria, want royals, Engeland, David Oakes, Jenna Coleman en Rufus Sewell <3. Niet de meest diepgaande kostuumserie (is dan ook ITV en geen BBC), maar het kijk heerlijk weg.
Tabula Rasa uitgekeken ondertussen. En ik geef toe het einde was verrassend, maar als je even 2 seconden nadenkt over het motief van de dader dan is het allemaal ook wel heel cliché. Dus ik ben ergens tussen enthousiast en teleurgesteld.

Melodie

Ik heb op Spotify een fijne playlist gevonden, ‘pop-punk powerhouses‘. Helemaal mijn ding, dus deze staat regelmatig op!

Gedachten

Het zijn zware weken. Veel drukte en stress op het werk, donker, sneeuw (ik heb altijd een hekel aan sneeuw zelfs op zondag), vechten tegen ziektekiemen. Het is dus vooral uitkijken naar een weekje kerstvakantie en relativeren. Veel relativeren. En self-care. Hatelijk woord, maar dat ook.
Mijn ‘op wieltjes’ berichten komen er voorlopig ook doordeweeks aan. Niet iedereen vindt dit even fijn om te lezen, dus wil ik op zondag andere artikels blijven aanbieden. Met het veldritseizoen in volle versnelling (pun intended) vloeit de inspiratie wel heel erg, dus stoppen met schrijven over de koers doe ik zeker niet ;). Trots op dit bericht.

Terugblikken

Tja een moeilijke periode/winterdip overwinnen is iets waar ik dit jaar opnieuw mee worstel. Een hele tijd geleden verzamelde ik mijn tips tegen een winterdepressie in een postje. Even zelf opnieuw lezen en misschien helpt het jullie ook wel?
Het is weer bijna zover, de feesten. En dit jaar ben ik opnieuw geen fan, door mijn winterdipje misschien nog minder dan anders. Waarom kerst niet zo mijn ding is vertelde ik je afgelopen winter al een keer.

Hoe gaat het met jullie in deze donkere periode?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

History nerd #1: Isabella d’Este

3 december 2017goanneliesLeave a comment

Na lang wikken en wegen heb ik besloten om toch een geschiedenisrubriek in het leven te roepen. Hierin beschrijf ik sterke personen of gebeurtenissen, geef ik er mijn visie op of vertel ik waarom ik dit zo interessant vind. Nerd modus on dus.

Ik had deze rubriek kunnen starten met de Engelse geschiedenis, want dat is zo hard mijn ding. Maar ik kies met opzet even iets anders. De Italiaanse Renaissance is namelijk ook mijn dingetje. In de categorie: sterke vrouwen uit de geschiedenis wil ik het vandaag even hebben over Isabella d’Este.

Wie? Wel, ik ben er vrij zeker van dat je nog nooit van haar hebt gehoord. Lucrezia Borgia? Die ken je waarschijnlijk wel. Deze twee vrouwen zouden later grote rivalen worden. En wat mij betreft wint Isabella het met haar intelligentie van de meer verdorven Lucrezia.

Het huis d’Este

We schrijven 15de eeuw. Isabella is de dochter van de hertog Ercole d’Este aan het hof van Ferrara, Italië. Ze heeft een jongere zus Beatrice en drie jongere broers, Alphonso, de latere hertog d’Este, Ippolito, Ferrante en een halfbroer Giulio. De drie laatste zouden later in een vrij hevig conflict raken waarbij Ferrante en Giulio uiteindelijk Alphonso wilden vermoorden. Ippolito ontdekt dit en ze worden beide ter dood veroordeeld, maar broedermoord is nogal heftig dus de straf wordt omgezet naar levenslange opsluiting. Een fijne familie om in geboren te worden dus.

Mantua en Milaan

Isabella en Beatrice worden ondertussen uitgehuwelijkt aan andere belangrijke hertogdommen. Er ligt een oorlog met Frankrijk op de loer (zal later bekend staan als de eerste Italiaans Oorlog, wat een vrij ingewikkeld conflict geweest is) en Ferrara heeft nood aan bondgenoten. Isabella huwt met Francesco Gonzaga, de hertog van Mantua.

Beatrice trouwt met Ludovico Sforza, bijgenaamd Il Moro, de hertog van Milaan. Hij is een indrukwekkend man, heeft Leonardo Da Vinci aan zijn Hof en zal een ontzettend belangrijke rol spelen in de oorlog. Fransceso daarentegen is een minder knappe man en heeft wel veel rijkdom en invloed, maar weinig interesse in zijn vrouw. Toch heeft Isabella, zo zal later blijken, de beste deal gedaan. Beatrice sterft op 21-jarige leeftijd in het kraambed en Il Moro wordt uiteindelijk opgesloten door de Franse koning.

Lucrezia Borgia

Uit het liefdeloze huwelijk van Isabella en Francesco zullen uiteindelijk 8 kinderen geboren worden. Wanneer Lucrezia Borgia, de dochter van de paus notabene, trouwt met Isabella’s broer de hertog Alphonso, begint haar nieuwe schoonzus een affaire met haar man. Lucrezia en Francesco zullen een hele tijd lovers blijven tot Lucrezia ontdekt dat hij Syfilis heeft opgedaan in een hoerenkot. Zelfs een Borgia vindt dat een brug te ver 🙂

Mecenas en regentes

Maar waarom is Isabella nu zo bijzonder? Wel, Isabella heeft doorheen haar leven heel wat kunstenaars, schrijvers en andere intellectuelen middelen geschonken. Ze was een enorme mecenas/patrones voor de kunst en heeft gecorrespondeerd met o.a. Da Vinci, Michelangelo, Bembo, Mantegna en nog vele anderen.

Maar ook politiek heeft Isabella een belangrijke rol gespeeld. Toen Milaan, het Hof van haar schoonbroer, door de Franse troepen werd bezet onderhandelde Isabella zelf met de Franse koning om Mantua te beschermen. De Franse koning, Louis, was onder de indruk van haar charmes en Isabella slaagde in haar missie. Meer nog: ze gaf verschillende Milanese vluchtelingen onderdak. Ook na de dood van haar man bleef Isabella politiek en artistiek werk verrichten. Ze werd over heel Italië bewonderd als een goede en sterke vrouw, zowel voor als na haar dood.

Wat ik zo fascinerend vind aan haar is dat ze zich staand heeft weten te houden in een mannenwereld en dat ze eigenlijk daardoor meer respect heeft veroverd dan haar man en zelfs haar broer. Ze is uitgehuwelijkt aan een man die niets om haar gaf en heeft toch een mooi leven voor zichzelf en heel wat mensen rondom haar geschapen. Terwijl thuis in Ferrara iedereen elkaar probeerde uitmoorden en haar broer een overspelige bruid in huis nam, heeft Isabella haar hertogdom beschermd tegen de Fransen en beloftevolle kunstenaars het geld gegeven om er hun beroep van te maken. En die kunstenaars worden tot op de dag van vandaag door ons bewonderd. Ze had smaak, dat in ieder geval.

Mona Lisa

We weten dat haar zus Beatrice is geschilderd door de grote Da Vinci, een man die door Isabella heel erg werd bewonderd en met wie ze heel wat brieven uitwisselde. We weten ook dat Leonardo een schets van Isabella heeft opgestuurd en een aantal jaren later vraagt zij hem in een brief naar ‘het beloofde portret’, dat haar uiteindelijk nooit zal bereiken. Sommige historica menen dat Isabella wel eens Mona Lisa zou kunnen zijn, ook al wordt algemeen aangenomen dat dit Lisa del Giocondo is. De vraag blijft dus of dit ‘beloofde portret’ nooit is geschilderd, nooit is teruggevonden of dat zij dan toch model stond voor het alom bewonderde schilderij dat nu in het Louvre hangt. Ik twijfel persoonlijk tussen 1 of 2 en ik hoop voor haar het tweede zodat haar droom om door hem geschilderd te worden toch is uitgekomen.

Meer lezen?

In deze rubriek zal ik ook steeds enkele boekentips geven. Meestal zijn dit historische fictieboeken, het zijn dus verhalen over de gebeurtenissen, maar niet alles is gebaseerd op feiten. Toch een belangrijke opmerking om mee te geven!

Ik maakte kennis met Isabella door het boek Leonardo’s Swans (de muze van Leonardo in het Nederlands) van Karen Essex. Het verhaal gaat over Isabella en Beatrice, hun onderlinge band, de Italiaanse oorlog en ook over de relatie tussen Da Vinci en de zussen. Van dit boek heb ik indertijd enorm genoten.
Sins of the house of Borgia, dat je ook kan vinden onder de titel The book of love, van Sarah Bower gaat voornamelijk over Lucrezia en Cesare Borgia. Maar het boek speelt zich wel af ten tijde dat Lucrezia was getrouwd met Alphonso d’Este en ze aan het hof van Ferrara verbleef. Isabella is in het boek maar een bijpersonage, maar vooral het plot van de d’Este broertjes wordt hier goed uit de doeken gedaan.

Ik ben eigenlijk wel op zoek naar meer boeken over Isabella of het hof in Ferrara, maar jammer genoeg wordt er niet zo veel over geschreven. Iemand nog een aanrader?

Had jij al eens van Isabella d’Este gehoord? Welke sterke vrouw uit de geschiedenis bewonder jij?

Meer van dit soort verhalen? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief waarbij ik je meeneem naar lang en minder lang geleden. Je kan alvast mijn gepubliceerde nieuwsbrief lezen in het archief. En na inschrijving ontvang je één à twee keer per maand mijn verhalen in je mailbox.

Inschrijven

Op het nachtkastje #4

22 november 2017goanneliesLeave a comment

Editie 4 van deze rubriek en dan mag er al eens een nieuwigheidje bij, lees snel verder 😉

Letters

Nadat deze boeken uit waren begon ik aan Portret van een vrouw van Jojo Moyes. Ik vond Voor jou geweldig, maar werd nadien teleurgesteld door een ander boek van haar. Maar deze keer genoot ik intens van het verhaal over een kunstroof tijdens WOI en twee vrouwen die vechten voor hun geliefde. Ok, de uitwerking en de personages zijn niet super origineel, maar het is allemaal zo echt beschreven. Een zachte roman.
In Sevilla, en vooral op het vliegtuig, hield De Bekeerlinge me gezelschap. Een boek van Stefan Hertmans, een Belgische schrijver waar al eens wat kritiek op wordt gegeven. Het boek gaat over een Katholiek meisje dat vlucht met haar Joodse vriend tijdens de periode van de Kruistochten. Lang geleden maar tegelijk vreselijk actueel. Het boek is een en al drama en heeft een aparte vertelwijze doordat Hertmans zelf een rol opneemt in het boek. Ik had jammer genoeg niet zo’n grote klik met het hoofdpersonage, maar zeker geen slecht boek!
Als je één boek leest uit deze update laat het dan ‘De verre weg naar het smalle noorden’ zijn. De Man Booker Prize van Richard Flanagan uit 2014. Ik heb mij voorgenomen om meer van deze winnaars te lezen, aangezien ik ze meestal top vind. Dit boek gaat over een krijgsgevangenkamp in Thailand van de Japanners tijdens WOII. Het is best een zwaar boek, maar ook weer geen typisch oorlogsboek. Het gaat meer over het leven dan over de dood. Ook al is de dood heel erg aanwezig. Must read wat mij betreft!
Mijn treinboek is er momenteel eentje over de Deense Revolutie. Het geprezen boek ‘het bezoek van de lijfarts‘ van Per Olov Enquist, meteen mijn eerste Scandinavische auteur. Ik zag al eerder de film ‘A royal affair’ die over dezelfde gebeurtenissen gaat, maar boek en film hebben niets met elkaar te maken. Het boek is helemaal anders dan verwacht. Het is een meer historische opsomming van de feiten met karakterschetsen van de sleutelfiguren van de revolutie, maar dan in romanvorm. Ik moet hier nog wat aan wennen eigenlijk.
En ondertussen ben ik ook bezig in een nieuw boek van Philippa Gregory over de Engelse koningin Elizabeth of York. Mijn haat-liefde verhouding met Gregory is vrij intens. Ik weet sowieso dat dit boek geen topper gaat zijn aangezien ze verder bouwt op historische keuzes die ze in de vorige boeken uit de serie heeft gemaakt. Keuzes waar ik het niet altijd mee eens was (vooral wat betreft The princes in the tower). Maar het leest heerlijk weg en er is onlangs een serie gemaakt van The white princess die ik wil bekijken, dus vandaar eerst even het boek lezen.

Beelden

Ik ben opnieuw wat tv aan het kijken en ik moet vooral nog wat series uitkijken, want er staan wel weer wat nieuwe klaar. Zoals het tweede seizoen van Victoria en Howard’s End, een nieuwe zondagavondserie op BBC.
De vorige zondagavondserie, Gunpowder, was een schot in de roos. Er werd gezegd dat het allemaal wat gewelddadig was. Wel ja, maar die martelingen en executies hebben dan ook echt plaatsgevonden, waarom dit dan verbloemen? Slechts drie afleveringen, maar daardoor werd het verhaal niet uitgemolken. En echt fantastische acteerprestaties, niet alleen van Kit Harrington en Liv Tyler.
Ondertussen ben ik ook begonnen met Tabula Rasa, zoals de rest van Vlaanderen denk ik ^^. Ik zit nog maar 2 afleveringen ver en het integreert me wel. Het doet me momenteel vooral denken aan het boek (en bijhorende film) ‘Before I go to sleep’ van S.J. Watson.

Melodie

De nieuwe Stan Van Samang natuurlijk. Ook al hoor ik hem liever in het Engels, in tegenstelling tot de rest van Vlaanderen ^^.
En dit nummertje, waar ik niet eens goed van weet wie het zingt, geeft me ook altijd heel wat energie. She got horns like a devil, pointed at me and there’s nowhere to run from the fire she breathes.

Gedachten

Deze maand zat ik een weekje in Sevilla en mijn gedachten gingen dus vooral naar genieten. Ik was even vergeten hoe fijn vakantie is. Momenteel is het dan weer eerder stressen nu de eindejaarsdrukte op het werk is aangebroken. Het zal veel te snel kerst zijn.
Verder vind ik dat ik te weinig doe met mijn oude artikels. Vroeger deed ik al eens een throwbackske op mijn Facebookpagina, maar nu staat mijn oude content wat te verstoffen.

Terugblikken

Dus breid ik deze rubriek uit met ’terugblikken’ waarin ik telkens een tweetal oudere artikels in de kijker zet. Misschien zit er nog wel iets leuks bij dat je nog niet hebt gelezen of gewoon nog eens wil lezen 😉

Vorig jaar schreef ik dit herfstige persoonlijke postje. Een terugblik op BAS en mijn eerste jaar aan het werk. Dat lijkt allemaal immens lang geleden. En dit jaar is het een vrije rustige herfst in het hoofd, hoera!
Ondertussen zijn we al bezig met de choreo’s voor het dansoptreden van dit jaar, maar een half jaar geleden was ik volop bezig met repeteren voor de show en schreef ik er voor het eerst een stukje over.

Wat doe jij met je oude content?

P.S. Een op het nachtkastje teruglezen? De vorige postjes uit deze reeks vind je hier.

Lichtpuntjes #5

12 november 2017goanneliesLeave a comment

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen, maar eigenlijk zijn er elke dag kleinere blijmakers om even dankbaar voor te zijn. In mijn Bullet Journal heb ik ook een spread waarin ik die kleine dingen opschrijf. Zo verplicht ik mezelf nog meer om ze bij te houden. En dat maakt het makkelijker om deze rubriek te schrijven natuurlijk 😉

Ik heb elk jaar een zware haat-liefde verhouding met de herfst. Ook dit jaar begon het voor mij met ziektekiemen à volonté. En dat vroeg donker worden, brr. Maar eigenlijk heb ik er momenteel wel vrede mee. Ik duik lekker vroeg onder de lakens met een boek.
De nazomer viel dit jaar samen met de eerste keer dat ik live naar de cross ging kijken. 2 lichtpuntjes meteen samen ;). Dat was tijdens het jaarlijkse bezoek aan de kuil in Zonhoven. Staan puffen en tegelijk genieten van topsport, dubbel win!
Op werk bouwden we al de website en jobdatabank voor YOUCA. Een organisatie die jongerenprojecten in het Zuiden steunt door jongeren van bij ons 1 dag te laten werken bij bedrijven over heel Vlaanderen. Hun ‘loon’ gaat dan naar het goede doel. Wij deden dit jaar voor het eerst mee. Ik kreeg een dagje het gezelschap van Jules én we kregen 2 jonge meisjes uit El Salvador op bezoek. El Salvador is het gevaarlijkste land ter wereld en toch zitten die meisjes vol dromen en toekomstplannen. Ze zijn super geëngageerd en zetten zich in voor hun leeftijdsgenoten. Het was wat onhandig communiceren, zij spraken enkel Spaans, er was gelukkig wel een tolk bij. Maar sommige zaken overschrijden de taalbarrière. Een knuffel op het einde van het gesprek was voldoende om dat kracht bij te zetten.
Ik bouw de laatste weken veel tijd in voor mezelf. Weinig verlof en veel drukte op het werk hebben me wat uitgeput. Heerlijk een dagje niemand hoeven te zien is soms zo zalig voor mijn introverte zelf.
Puzzelen tijdens de middagpauze samen met collega’s. Geen idee hoe we er ooit zijn opgekomen. Maar even te ogen weg van de computer en vloeken omdat dat ene stukje echt wel niet in de doos zit (maar er gewoon naast ligt ^^).
Eindelijk nog eens compleet verslaafd zijn aan een album. Ik was eerst wel even geschrokken dat Beautiful Trauma van P!nk heel volwassen klonk. Het was wat wennen aan de nieuwe stijl, maar ergens past het zo ontzettend bij de levensfase waar ik in zit dat elk lied een betekenis begint te krijgen. Grappig eigenlijk, hoe P!nk zelf een 10tal jaar ouder is, maar op één of andere manier haar nieuwe muziek ook altijd perfect in mijn leven past.
Complimenten krijgen. En daar trots om leren te zijn.
Mijn reading challenge gehaald hebben en gewoon zo heerlijk in een leesflow zitten. Ik las de afgelopen maanden ook echt enkele toppers!
Nieuwe plekjes in België ontdekken. Het was al weer veel te lang geleden dat ik ben gaan wandelen en deze keer deden we het op een toplocatie. Daarover later nog wel meer. Maar hoera voor uitwaaien tijdens de laatste zonnestralen!

Wat maakte jullie blij de afgelopen tijd?

Op het nachtkastje #3

18 oktober 2017goanneliesLeave a comment

Deze maandelijkse rubriek doet me daarnaast heel erg beseffen hoe snel de maanden voorbijvliegen. Het is alweer midden oktober!

Letters

NIEUWSFLASH: deze maand haalde ik mijn reading challenge. Ik las dus nu al 25 boeken! En ook het aantal bladzijden en het gemiddelde aantal pagina’s per boek van vorig jarig zijn ondertussen verbroken. Beste leesjaar ooit. Nu al.
De boeken uit de vorige update zijn ondertussen alweer een tijdje uit. In de tussentijd las ik als 25ste boek een nieuwe Jane Austen, want project klassiekers moet natuurlijk ook verder gezet worden. Northanger Abbey vond ik gelukkig heel wat beter dan Emma en Mansfield Park.
Renaissance Italië is één van mijn favoriete periodes om over te lezen, maar in België vind je maar weinig boeken die zich hier afspelen. In de bib nam ik dus maar een boek mee van Sarah Dunant, queen of de renaissance, waarvan ik al wat boeken had gelezen. Dit keer geen verhaal met personages die echt hebben bestaan, maar een klooster in de 15de eeuw als historische context. Adellijke meisjes werden namelijk vaak tegen hun wil naar zo’n klooster verbannen omdat de ouders geen bruidsschat konden betalen. Ik vond dit haar beste verhaal tot nu toe en een aanrader voor iedereen, ook voor wie niet vaak historisch leest. In ongenade heet het boek in het Nederlands.
Ondertussen lees ik het 5de deel uit de Saxon Stories (The burning land) van Bernard Cornwell. Voor wie de BBC serie The Last Kingdom heeft gekeken: dit zijn de boeken waarop de serie is gebaseerd. Ik zit ondertussen al wat verder met Uthred en zijn strijd tegen de Denen. En het blijft boeiend geschreven, met veel ironie en fantastische veldslagen. Toch ook maar eens een andere serie van Cornwell beginnen lezen.
Mijn treinboek is er een van Ammaniti. Mijn eerste boek van Italiaanse hand. Op aanraden van Leen, want Ammaniti is haar lievelingsschrijver. Tot nu toe iets heel anders dan ik normaal lees, maar het boeit me wel enorm. En hij schrijft ontzettend vloeiend, benieuwd hoe ‘Ik haal je op, ik neem je mee‘ afloopt!

Beelden

Geen nieuwe series op dit moment. Het is uitkijken naar de Gunpower serie op BBC met Kit Harrington in de hoofdrol (start op 21 oktober) en de documentaireserie over Elizabeth I haar adviseurs (ook BBC en 23 oktober).

Melodie

Ik koop normaal nog regelmatig een CD-album, maar nu was het echt al heel lang geleden. Enfin, de komende maand zal Beautiful Trauma van P!nk on repeat staan en niet veel anders vrees ik.

Gedachten

Binnen drie weken trek ik naar het nog zonnige Sevilla. Dus ben ik wat bezig met dit tripje voor te bereiden, zij het wat beperkt. Ik wil mij laten verrassen. Sowieso kijk ik er enorm naar uit. Want vakantie was schaars dit jaar. Heb jij nog een gouden tip voor Sevilla? Laat het dan zeker weten in de comments!
Ik speel er ondertussen al wel even mee om misschien een rubriek te wijden aan geschiedenis: interessante gebeurtenissen of personen en mijn kijk daarop. Vaak geïnspireerd door boeken, documentaires en tv-series. Het is zowat het enige aspect van mijn interesses dat nog niet zwaar aanwezig is op de blog. Al hebben jullie ondertussen wel al door dat ik vaak praat over historische fictieboeken en series in deze update ^^. Wat denken jullie, goed idee?

Las jij nog iets bijzonders de laatste tijd? En heb je misschien een goede serie die mijn verslaving terug kan doen opborrelen?

Zo omarm je de herfst nog net een beetje meer

24 september 2017goanneliesLeave a comment

In maart schreef ik een postje om de lente dat tikkeltje meer in huis te halen. Ondertussen is het sinds enkele dagen officieel herfst, maar het weer doet al een tijdje langer aan het overslaan van de nazomer. Zowat half Vlaanderen heeft de herfst al letterlijk aan de lijve moeten ondervinden en heeft een zware verkoudheid te pakken. Zoals elk jaar stond ook ik weer op de eerste rij wanneer de vallingen werden uitgedeeld #Kendet. Je zou er bijna moedeloos van worden.

Maar de herfst heeft ook zijn goede kanten. De natuur is op zijn mooist, het is de tijd van het jaar om binnen te cocoonen met een goed boek én het is weer cross op tv (hihi ^^). Nog niet helemaal overtuigd? Dan geef ik je nog enkele tips waardoor de herfst gegarandeerd je favoriete seizoen zal worden.

Vanaf september lijkt je leven een pak saaier te worden (dat lijkt niet alleen zo, het is ook zo. Weg sfeer, ik weet het ^^). Je valt terug in die dagelijkse sleur van vroeg opstaan, gaan werken, eventueel kinderen naar school voeren, ’s avonds nog langs de muziekles of fitness… Je verlangt weer naar die zalige zomeravonden waarop niets moest. Wel besef dan dat routine eigenlijk heel goed voor is. Dat het net die zomeravonden zijn die je lichaam nu zo moe hebben gemaakt. Dat legde ik hier al eens eerder uit. Maak van die sleur dus geen vijand, maar geniet er even terug van dat je een houvast hebt.
Blijf naar buiten gaan. We hebben steeds de neiging om onszelf op te sluiten wanneer het buiten donkerder en kouder begint te worden. Ik moet bekennen dat dit ook voor mezelf een moeilijke is. Ik zit liever lekker warm binnen. Doffel jezelf in met die laarzen, muts en een dikke jas aan en ga even wandelen. Neem dan vooral de kleurenpracht van de natuur in je op en adem een paar keer diep in. Je weerstand is je dankbaar. (Tenzij je een sjaal vergeet, niet goed voor de keel).
Koop een nieuw dekentje. Of een nieuwe pyjama. ~~Ook al heb je er al 100.~~ Het hoort allemaal zo bij dat ‘Hygge’-gevoel. Voila, je spreekt er spontaan een mondje Deens door.
Maak je lid van de plaatselijke bibliotheek. Of ga naar een boekenmarkt. Of neem een abonnement op een tijdschrift. ~~Of doe het gewoon alle drie zoals ik.~~ Er is niets heerlijker dan met nieuw leesvoer onder dat warme dekentje te zitten, toch?
Heimwee naar de zomer? Blijf dan die heerlijke zomerhits beluisteren via je eigen Spotify-playlist. Niemand heeft beweerd dat Despacito verboden is vanaf september. (Maar toch, despacito is nu wel echt passé neen?)
Echt wel nood aan nog wat vitamine D? Boek dan met die laatste verlofdagen nog snel een citytripje richting het zuiden. Zo heb je iets om naar uit te kijken. Hier viel de keuze op Sevilla, naar waar trek jij?
Eet je ziek aan pompoensoep. Met balletjes. Of met vermicelli. ~~Of met allebei.~~
En bij een verkoudheid? Kippensoep to the rescue. Getest en goedgekeurd.
De herfst is ook de ideale periode om een nieuw hobbyproject te beginnen. Maak dat fotoboek met je vakantiefoto’s (van drie zomers geleden), leer jezelf handletteren (en faal daarin kei hard), start een bullet journal (en maak een lijstje met wat er allemaal zo leuk is aan de herfst) of begin nu eindelijk eens met yoga (dan weet je meteen waar je allemaal spieren hebt nadien ^^). De mogelijkheden zijn eindeloos.

Hou jij van de herfst? Wat doe jij om deze periode nog dat tikkeltje fijner te maken?

Op het nachtkastje #2

20 september 2017goanneliesLeave a comment

Letters

Tussen de vorige en deze update las ik nog 2 andere boeken. Ja, ik ben echt in een zware leesperiode. Het tweede deel over Caesar van Conn Iggulden was de moeite en de handleiding van Kelly over bullet journaling (cadeautje voor mijn verjaardag) inspireerde me heel erg. Nu alleen nog zelf aan de slag gaan! Reviews zijn zoals altijd te vinden op Goodreads.
Momenteel lees ik een boek van Alison Weir. Zij is een historicus met expertise in Tudorgeschiedenis en schrijft sinds enkele jaren ook fictieboeken over deze periode. Ze is nu een reeks aan het uitbrengen over alle vrouwen van Henry VIII, maar voor ik deze wil aankopen wou ik even checken of haar schrijfstijl überhaupt iets voor mij is. In de bib was het aanbod van haar boeken teleurstellend klein. Het werd uiteindelijk The Lady Elizabeth, over de jonge Elizabeth I van Engeland. Sommige passages hebben mij tot nu toe al echt geraakt, anderen hebben me al serieus met mijn ogen doen rollen om alle clichés die ze gebruikt. Ik ben er dus nog niet echt uit wat ik ervan vind!
Op de trein lees ik mijn eerste Murakami, toch wel wat uit mijn comfort zone. Het werd Spoetnikliefde, een niet al te dik boekje. Nog maar net in begonnen dus moeilijk om al een mening te geven. Maar ik ben benieuwd!

Beelden

Het nieuwe TV-seizoen in Vlaanderen is begonnen. En eigenlijk boeit het me amper. Ik zit even in een tv-dipje. Hoewel ik ervan overtuigd ben dat er best goede programma’s tussen zitten. Maar even geen interesse hier.
Op BBC zenden ze op zondagavond de verfilmingen uit van de boeken van Robert Calbraigh, oftewel J.K. Rowling, over de cases van privédetective Cormoran Strike. Normaal niet zo mijn ding, maar Tom Burke en Holliday Grainger spelen de hoofdrollen en ik ben nogal fan van beide acteurs. De cases kijken lekker weg en zo moet ik die boeken alvast niet meer lezen 😀
Verder herbekijk ik seizoen 2 van Versailles. Alleen al voor de kostuums en het decor.

Melodie

Veel Imagine Dragons momenteel. Eigenlijk vind ik dat echt wel een goede band. On repeat.
De nieuwe 30 Seconds To Mars is uit en het is weer een schot in de roos. Zo’n typische meekweelsong zoals we van Jared Leto en co gewoon zijn. ‘Walk on water’ heet de nieuwe single.

Gedachten

Beetje chaos momenteel. Er is wel wat ongoing allemaal op het werk. En september is traditioneel druk. Vorig jaar schreef ik een post om de chaos wat te drukken en deze is opnieuw best relevant, ook voor mezelf.
Op zoek naar het ideale boekje en de structuur voor mijn bullet journal. Stilletjes aan ga ik de stap wel echt zetten #workinprogress

De vorige ‘Op het nachtkastje’ kan je hier nalezen. Wat zijn jullie aan het lezen, luisteren, kijken of denken momenteel?

Op het nachtkastje #1

16 augustus 2017goanneliesLeave a comment

Jawel, weer een doordeweeks bericht. Wen er maar aan. Ik introduceer vandaag namelijk een nieuwe maandelijkse rubriek. Ik wou begin dit jaar ook aan blog improvement doen en ben er gewoonweg nog niet aan toe gekomen. Ik had ‘blog improvement’ ook totaal niet gespecificeerd toen. Ik zou vanalles kunnen doen met deze blog, maar heb besloten om gewoon de frequentie van artikels stilletjes aan op te voeren. Dat betekent dat er vanaf nu een 5de bericht per maand bijkomt!

Hier vertelde ik dat ik niet meteen recensies zou schrijven op de blog, maar wel iets meer wou doen met andere boekige updates. Zo is op het nachtkastje geboren…

Ok, here we go.

Letters

In de naam van de roos – Umberto Eco: Ja, ik wil wat meer de boeken gaan lezen die op alle toplijstjes staan. Dit is zo’n boek en het is dan nog een historische roman, kon niet fout gaan toch? Wel, ik ben ondertussen meer dan halfweg en ik heb gemengde gevoelens. Het verhaal op zich is meer dan ok, maar die schrijfstijl… Soms zijn er ontzettende interessante filosofische gesprekken aan de gang, op een ander moment boeit de discussie me totaal niet. Er worden zoveel woorden aan iets gewijd dat ik denk dat dit boek veel korter kon. En dat hoor je uit de mond van iemand die korte boeken niet graag leest!
The girl in the glass tower – Elizabeth Freemantle: Ik lees altijd twee boeken tegelijk, een voor thuis en een in de trein. Mijn treinboek is er eentje in het Engels, van een schrijfster die mij bij haar debuut heeft omver geblazen. Het is een boek over Arabella Stuart, die een tijdje werd gezien als troonopvolgster van Elizabeth I. Ik weet weinig over haar leven en het boek leest weer vlot. Ik denk dat ik deze nog inwissel als thuisboek om langere periodes te lezen. Ik wil dat boek gewoon als een dekentje rondom mij wikkelen.
Een interview met Peter Broeckx, papa van Stig Broeckx, in Bohamontes (ja, ik ben er eindelijk in begonnen). Ik was heel erg aangegrepen door het ongeval van Stig. Zijn vooruitgang blijft nogal uit de media, waar Peter duidelijk zijn (gegronde!) redenen voor heeft. Aangrijpend verhaal, waaruit heel veel hoop blijkt.

Beelden

De zomerperiode is echt rot om tv-addict te zijn. Of toch in België. Gelukkig is er de BBC die de afgelopen maanden seizoen 3 van Poldark uitzendde. De laatste aflevering is ondertussen achter de rug en God wat was het weer goed. Heel wat nieuwe personages (en dus nieuwe ships, Morwenna en Drake, anyone?), spanning, romantiek en actie. Ben je nog niet aan deze serie begonnen? Dan moet je dat nu doen!
Verder kijk ik nog een historische serie… in het Russisch. Ja echt! Ok, met Nederlandse ondertitels, maar je hoort wel dat heerlijke taaltje. De serie heet Catherine The Great en gaat over het leven van Catherina De Grote (Deuh ^^). Een beetje traag (en politiek correct vanuit Russisch standpunt), maar ik ben aan de laatste afleveringen en het begint echt te spannen. Hooked!

Melodie

Mijn all-time jeugdidool heeft na 5 jaar eindelijk nieuwe muziek klaar. Ik heb het over P!nk en haar eerste nummer van het nieuwe album (13 oktober!) is afgelopen week uitgekomen. Het heet ‘What about us’ en heeft (gelukkig!) een typisch P!nkgehalte, al is het minder vrolijk dan normaal haar eerste singles van een album steeds zijn. Maar ik kan het mij al voorstellen wanneer het publiek dit live zal meebrullen… Haar tekst is weer on point en haar stem, tja, wie zingt er eigenlijk beter? Je kan What About Us hier beluisteren.

Gedachten

De post over perfectionisme, controledrang en loslaten heeft me heel erg aan het denken gezet, het was moeilijk deze neer te pennen. Ik kreeg echter zoveel reacties binnen van mensen die zich hier totaal in herkennen en dat deed eerlijk gezegd heel erg deugd!
Een andere gedachte die door het hoofd spookte tijdens het verlengde weekend: ‘Aan welke hype moet meedoen?’ Starten met een bullet-journal? Aan de slag met handletteren? Podcasts luisteren (ik heb alvast een app gedownload…)? Toch maar weer wat online courses gaan volgen (ik heb eindelijk de cursus over HTML & CSS afgerond ondertussen)? Verder met online yoga (hoewel les 1 van Yoga with Adriene geen succes was)? Ik wil nog wel wat meer aan persoonlijke ontwikkeling en self-care gaan doen, maar ik weet precies niet goed waar te beginnen… Er zijn zoveel hypes momenteel. Alle input en tips zijn welkom!

Zo, dat was de eerste ‘op het nachtkastje’! Fijn om te lezen? Wat zijn jullie aan het lezen, luisteren, kijken of denken momenteel?

Mijn verlof in 12 woorden

30 juli 2017goanneliesLeave a comment

Als starter heb ik ondertussen geleerd om vooral niet te klagen over het feit dat je nog geen volledige vakantie hebt (ok ja, er is zoiets als jeugdvakantie). Maar het is een understatement om te zeggen dat ik nood had aan wat vrijaf. Sinds januari is er enkel die week Londen geweest en 5 dagen citytrippen is niet bepaald rustgevend. Juni was een drukke maand op het werk en in juli viel alles even wat meer stil. Minder adrenaline in het lijf dus en het resultaat was dat de vermoeidheid dan echt wel de kop op begon te steken. Het werd een weekje herbronnen. Bij deze een samenvatting in 12 woorden!

Note voor de perfectionisten onder ons: de lijst is niet alfabetisch. Ergens stoort het me zelf ook wel, maar ik heb het gevoel dat deze volgorde beter is – ok einde perfectionistische opmerking. Lalala.

Zee Geen buitenlandse vakantie dit jaar (want single en geen gezelschap en blablabla). Ook maar 1 week vrijaf. Dus trok ik enkele dagen met een vriendin – alleen – en dan weer met een vriendin naar zee. Zeelucht heeft iets rustgevends – al mogen die duuuzend lawaaierige kinderen en ambetante Duitsers volgend jaar wel thuisblijven.

Wind Ik denk dat het letterlijk aan zee geen enkele dag het weer is geweest dat was voorspeld. Maar al bij al ben ik heerlijk uitgewaaid – letterlijk en figuurlijk. Hoofdje even leeg. Oh en die regenbuien hadden niet gehoeven, maar soit.

Pull Ik vertrok op 21 juli in 30 graden en short naar zee. Eenmaal aangekomen besefte ik dat ik geen jas bij had. Problematisch als je weet dat ze de komende dagen regen gaven (en die voorspelling kwam uiteraard wel uit ^^). Gelukkig had ik een Statikpull van een collega geleend (iets met een fotowedstrijd). Een oversized mannenmodel dat dan maar de hele week dienst deed als verwarmer. Fashionista tot in de kist ik (sarcasme included).

Cultuur Probeer ik elke vakantie tijd voor te maken in de vorm van een museum of een tentoonstelling. Was deze keer niet gelukt, zij het dat we ineens in de duinen bunkers van de Atlantikwall aan het verkennen waren – in de gietende regen dan nog eerst – op het domein Raversyde. Beetje standaard geschiedenis eigenlijk, best wel boeiend.

Letters Mijn voorraad ongelezen tijdschriften is in een week tijd verdubbeld. Ik ben bovendien in boek 5 van Outlander bezig (1000+ pagina’s). En dan al die blogs inhalen bij thuiskomst. Ik heb wel wat lettertjes verslonden.

Offline Het is me eindelijk gelukt om een aantal dagen (6!) offline te leven. Enkel af en toe de 4G opgezet om iets praktisch op te zoeken of berichten van vrienden te beantwoorden. Eerste bescheiden succes van #projectoffline, woohoo!

Opgeblazen Van al dat eten. Maar echt, veel eten. Er is niet op een calorietje gekeken, laat ik zeggen. Ik ga nu toch tijdens de zomer zumba’en, dan mag dat hé? ^^

Platzak Ook van al dat eten. En eindelijk nieuwe schoenen! Geen verdere commentaar nodig.

Muziek Festivallekes meepikken en gewoon staan meezingen of onnozel dansen samen met vele anderen. Dat is wat de zomer zomer maakt!

Snorharen Want vakantie is ook een aantal dagen thuis cocoonen en daar hoort heerlijk knuffelen met de katten natuurlijk bij. Lekker lui de hele dag in de jogging hangen, lezen, tv kijken en weer wat hangen. Soms moet het niet meer zijn.

Slaap Want compleet uitgeput thuiskomen van de laatste dag werken en dan bijna verplicht even de eerste dagen een paar versnellingen lager gaan leven. Zorgeloos uitslapen bleek een must. Ik ben sowieso op tijd blijven gaan slapen (met hier en daar een uitzondering), want anders haal je niet echt rust in natuurlijk.

Dankbaar Voor de zon, de zee, het eten, mijn vrienden en alles en iedereen <3

Hoe is jouw vakantie? Of moet voor jou het beste nog komen?

Project offline #3: meer magazines

2 juli 2017goanneliesLeave a comment

Hoewel ik in december vol goede moed begon met minder online te zijn, moest ik in april bekennen dat het me nog niet echt gelukt is. Ondertussen ben ik nog altijd verstrengeld met mijn smartphone. Maar met de zomer in zicht merk ik dat ik automatisch iets meer tijd offline spendeer.

In de eerste plaats ben je in juli en augustus natuurlijk vaker een dag of avond weg met vrienden. Terrasjes, bbq, festivals, shoppen en noem maar op. Op zo’n momenten mis ik mijn online media helemaal niet. Ten tweede heb ik de afgelopen tijd belachelijk veel gelezen – zo blijkt uit deze update – en koop ik heel wat (nieuwe) magazines. En dat is vrij nieuw voor mijn doen eigenlijk.

Bij Tina las ik alweer even geleden dat zij een echt magazinemeisje is. Wel ik ben dat eigenlijk nooit geweest. Ja, in het middelbaar las ik natuurlijk ook de Joepie 🙂 (wie niet?), maar verder ben ik echt een boekenmeisje. Graag een – bij voorkeur dik – verhaal waar ik uren in kan verdwalen. Maar nu lees ik ook vaker een magazine letter voor letter uit en ontdek ik ondertussen ook nieuwe boekskes die me interessant lijken. En dat komt project offline alleen meer ten goede 😉

De Flair, TvFamilie, Feeling of Elle zijn niet aan mij besteed. Ik ga op zoek naar die boekjes die net wat meer meerwaarde bieden en die je best ook opnieuw kan lezen (de zogenaamde bibliozines). Even een kort overzicht van mijn favorieten.

Flow Magazine

Het tijdschrift waar ik al het langst fan van ben. Flow gaat over klein geluk, mindfullness en echte mensen. Het is een Nederlands boekje, dat merk je soms wel eens, maar er worden best wel universele thema’s behandeld. Ik hou vooral van hun filosofische en psychologische stukken en wat minder van de paper goodies die er steeds bij zitten. Door Flow ben ik trouwens ooit begonnen met project offline (offline is the new luxury is namelijk één van hun leuzes).

Ik ben een trouwe fan, maar koop ook zeker niet elke maand het boekje (altijd ook een investering, namelijk 7,50 euro per stuk), het hangt wat van de inhoud af. Soms koop ik hun specials, maar enkel als ze echt 100% mijn ding zijn zoals de special over ‘Mindfullness en creativiteit’. Deze zomer kocht ik voor het eerst hun vakantieboek, ik ben zeer benieuwd wat ik daar van ga vinden!

National Geographic Historia

Wie mij kent weet dat ik een geschiedenisnerd ben. Nu zijn er ontzettend veel geschiedenismagazines op de markt, maar ik vond ze nooit de moeite. Een quest of historia vond ik vaak gewoon lelijk vormgegeven, ongestructureerd en met een enorme focus op de geschiedenis van de laatste 150 jaar (inclusief wereldoorlogen). Laat dat nu niet echt de periode zijn waar mijn hart van volloopt.

Een maand geleden zag ik ‘National Geographic Historia’ liggen in de winkel met Lorenzo De Medici op de cover. Mijn aandacht was getrokken. Na even de inhoudstafel bekeken te hebben zat het snel in mijn tas. Ondertussen heb ik hem bijna uit en ben ik verkocht. Het boekje brengt maar een aantal verhalen, maar behandelt deze erg in de diepte.

Het is ook mooi om te door bladeren en logisch opgebouwd. In deze editie kwamen het oude Rome, het oude Egypte, de Middeleeuwen en dus de renaissance met de Medici’s al aan bod. Helemaal mijn ding! Ik heb al wat nieuwe dingen bijgeleerd ook. Het boekje is duidelijk Nederlands en dus kwam er ook een Nederlands verhaal aan te pas. Op zich vind ik dat niet zo erg, want de Nederlandse geschiedenis krijg je als Belg niet zoveel te horen natuurlijk.

Na wat research blijkt dat dit boekje sinds 2015 op de markt is, 4 keer per jaar verschijnt en de prijs per stuk is 6,95 euro. Helaas hebben ze geen echte website of nieuwsbrief die me op de hoogte houdt van nieuwe issues. Werkpuntje zeg maar!

Bohamontes

Als echte koersfanaat wist ik natuurlijk van het bestaan van dit boekje, al heb ik het nog nooit bewust zien liggen in de krantenwinkel. Nadat op Twitter weer wat mensen zich lovend hebben uitgesproken over de nieuwste editie en mijn Flow van juni na 3 dagen al uit was (het was mooi weer ^^) besloot ik het er toch eens op te wagen.

Een heel boekje over de koers, dat steeds een bepaalde thema behandelt (deze sprinters – eigenlijk niet mijn favoriete coureurs). Bohamontes is van Belgische makelij, een echt bibliozine en dus niet goedkoop (9,95 euro per stuk). Ik heb er al eens doorgebladerd en het is zo clean vormgegeven met enkele karaktervolle foto’s en heel veel tekst en interviews om te lezen. Hier ga ik even zoet mee zijn.

Een oude getrouwe en 2 nieuwe ontdekkingen dus. Tja mindfullness, geschiedenis en koers, het klinkt als de ideale combinatie voor mij. Maar ik ben zeker nog op zoek naar andere aanraders om uit te proberen. Welke tijdschriften verslinden jullie? En lees jij één van bovenstaande magazines ook?

Leesupdate: De Verbeelding Book Challenge

25 juni 2017goanneliesLeave a comment

Begin dit jaar stelde ik mezelf enkele stevige leesdoelen. Opnieuw 25 boeken lezen voor de Goodreads challenge, waaronder liefst een paar stevige klassiekers en ondertussen meedoen met de Verbeelding Book challenge. In die blogpost zei ik toen dat ik eerst een half jaar gewoon zou lezen waar ik zin in heb, en na een half jaar wel zou evalueren hoeveel puntjes ik al geschrapt heb. Wel aangezien we bijna eind juni zijn (en 2017 dus al voor de helft gedaan is, serieus hoe hard vliegt de tijd?) werd het toch echt wel tijd om een stand van zaken neer te schrijven.

Verbeelding Book Challenge hoor ik je denken? Wel even een korte recap. Kathleen van Verbeelding stelt elk jaar een lijstje op met 30 puntjes, het ene al wat meer haalbaar dan het andere, om zo lezers te stimuleren uit hun comfort zone te lezen en elkaar te inspireren.

Volgens Goodreads ben ik trouwens on track om 25 boeken te halen. Ik las reeds 12 boeken en van 2 andere boeken ben ik zeker dat ik ze deze maand nog uitkrijg, dus neem ik zelfs een voorsprong. Een totaal van 14 boeken op 6 maand, niet slecht, al zeg ik het zelf.

Maar hoeveel puntjes van de #Verbeeldingbc17 kan ik al afstrepen met deze 14 boeken?

Een boek met meer dan 700 pagina’s (ieder jaar een beetje meer)

Nailed it! The Sunne in Splendour, een boek over Richard III telde 1229 pagina’s. Ik ben wel nog maar 1 keer over de 700 pagina’s gegaan. Dat kan beter!

Een boek met minder dan 200 pagina’s (om het voorgaande puntje te compenseren)

Deze is voor mij een moeilijke, dunne boeken zijn gewoon niet mijn ding. Tenzij ik een goede reden heb, en Jamie Fraser is een goede reden. Ik las de Outlander prequel De oorsprong, goed voor 134 pagina’s. Gaat niet mijn favoriete boek van dit jaar worden, maar als fan moet je deze gelezen hebben.

Een boek geschreven door meerdere auteurs

Nope. Nog niet. Ik lees eigenlijk zelden iets dat geschreven is door meerdere auteurs merk ik nu op.

Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou

Oei, ik ben niet echt een lezer die fangirlt over auteurs, of daar heel veel informatie over opzoekt. Ik heb dus geen idee, waarschijnlijk nog niet?

Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkocht

Jane Eyre en Emma zullen wel in deze categorie vallen zeker? The alchemist (currently reading) en All the light we cannot see misschien ook? Enfin, deze moet lukken.

Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven.)

Euhm ja, nog niet. En waarschijnlijk gaat dat ook niet gebeuren. Ik bedoel, hoe begin er zelfs aan? Iemand tips?

Een boek gepubliceerd in 2017

Ik heb nog een half jaar hé 😉

Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…)

Er staan nog heel wat sportbiografieën op het lijstje. Moet ik eens werk van maken.

Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt (want er gaat niets boven een boek met een lange titel)

Voorlopig is de langste titel All the light we cannot see (in het Nederlands wordt dat nog langer, maar ik las hem in het Engels). Wie weet komt daar nog een langere titel bij.

Een boek met een titel die bestaat uit één woord

Tot nu toe telt hiervoor alleen Emma van Jane Austen. Deze is dus al binnen!

Een boek met een kleur in de titel

Vorig jaar las ik veel boeken met kleuren in de titels. Dit jaar nog niet.

Een boek met een nummer in de titel

Nein. Titels zeggen ook zo weinig over de boeken. Niet echt een prioritair puntje wat mij betreft.

Een boek met een illustratie op de cover

Wat is hier de definitie van een illustratie? Geen foto? Dan heb ik er genoeg. Ik kies er aan het eind van het jaar wel de mooiste geïllustreerde cover uit.

Een non-fictie boek

De val van Matthias Declercq is jammer genoeg geen fictie. Hoewel de schrijfstijl fictief aandoet vertelt dit boek het verhaal van 5 wielrenners en hun vaak tragische leven in het peloton. Een must-read wat mij betreft!

Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen

Deze moet nog wel lukken dit jaar.

Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…)

Nog niet echt, maar ik wil weer verder met Outlander, dus ja dan komt die er nog wel aan.

Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt

De radio staat centraal in All the light we cannot see, telt dat ook?

Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat

Iemand suggesties?

Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen

Makkie, bijna elk historisch verhaal kan hiervoor tellen. De Yorks in The Sunne in Splendour, the Seymours uit The May Bride of the Poles uit het fantastische The Courier’s tale. En dan vergeet ik Isabella Van Castilië en haar nageslacht nog uit The queen’s vow. Moeten er nog stambomen zijn?

Een boek gepubliceerd voor je geboren werd

Deze is voor mij natuurlijk gemakkelijker dan een auteur vinden die jonger is. Jane Eyre, Emma, The Alchemist, The Sunne in Splendour,…

Een boek dat je al een keertje las

Nog geen rereads dit jaar.

Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt

Het verste dat ik tot nu toe ben geweest is… Spanje… Of Italië 😀 Nog wat werk aan de winkel dus.

Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest

Afgelopen voorjaar trok ik naar Londen, heel wat boeken die ik las spelen zich daar af. Laat ons voor deze Sword Song van Bernard Cornwall nemen. De ondertitel is namelijk ‘The battle for London’.

Een boek uit de bibliotheek

Check! In juni lid geworden van Tweebronnen in Leuven. Sindsdien al heel wat geleend. Ik kies er nog wel een aanrader uit.

Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid

Ik heb All the light we cannot see gekregen, dat telt hé? :p Ja, echt lenen van iemand anders, daarvoor lees ik te specifiek vrees ik.

Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)

Het verwonderd mij dat ik zo’n boek nog niet las, deze moet in orde komen.

Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las

Jane Eyre, jarenlang op de leeslijst Engels gestaan, nooit opgepakt. Ik begrijp helemaal niet waarom, het is een geweldig verhaal. Lange leve project klassiekers!

Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij

Hier komen er ook al een aantal voor in aanmerking, ik kies in december wel.

Een boek dat in ergens ter wereld op de verbannen lijst staat

Dit zou ik eens moeten opzoeken. Ik heb werkelijk geen idee.

Een eerste deel in een reeks

De poorten van Rome is het eerste deel van een reeks over Caesar. Verder ben ik ook begonnen met de lord John reeks van Diana Gabaldon (ok ja Outlander all over the place, I know).

Voorlopig heb ik dus 16/30, dat is alvast niet gebuisd. Ik heb natuurlijk nog wel heel wat boeken te gaan dit jaar. Hoe ver sta jij met je leesdoelen? Heb je nog aanraders voor mij?

P.S. Ik publiceer geen boekrecensies op deze blog. Al mijn gelezen boeken en wat ik er van vond kan je terugvinden op mijn Goodreadsaccount (voeg me gerust toe als vriend). Maar misschien moet ik toch af en toe wat aandacht besteden aan mijn gelezen boeken in de vorm van andere boekgerelateerde artikelen. Wat denk je, goed idee?

Picture imperfect #1 (+oproep)

18 juni 2017goanneliesLeave a comment

Soms heeft het leven van die momenten in petto dat je jezelf wel moet uitlachen. Bridget Jones momenten. Dingen die je niet op Instagram kan of wil zetten. Omdat ze niet perfect zijn. Zaken waar je dus niet over praat, tenzij op een lacherige toon.

En dat steekt me allemaal wat tegen eigenlijk. Ik had me hier voorgenomen om mijn sociale media, en met name Instagram, nieuw leven in te blazen. Maar het lukt me niet. Omdat ik een hekel heb aan het hele perfecte gedoe op dat medium. Mijn computer staat waarschijnlijk vol foto’s die mooi genoeg zijn en die likes zouden verzamelen. Maar toch ben ik bijna elke keer weer teleurgesteld als ik een foto plaats. Niet om het aantal likes, maar om de hypocrisie van die foto. Want bijna nooit staat er een perfect moment op de foto.

Mensen nemen een foto van hun cocktail op een terras, maar niet van hoe ze die een paar minuten later per ongeluk uitgieten over hun bloesje. Of van hun bruine benen in een hemelsblauw zwembad. Wat de volger niet weet is dat het zwembad te koud is om in te zwemmen en die persoon dus even hard ligt te zweten als jij in je iets minder perfecte tuin thuis. Of van die typische foto’s van iemand boven op een berg. Je moet er eens op letten, die persoon staat bijna altijd met zijn/haar rug naar de camera. Misschien is dat wel om te vermijden dat de volger zijn/haar betraande en stoffige gezicht te zien krijgt. Want zo’n bergtocht is zwaar, hels en vermoeiend en je vervloekt jezelf constant.

Ook ik heb heel wat foto’s met mijn rug naar de camera.

Bovenstaande voorbeelden zijn maar denkpistes, of dit echt altijd het geval is dat weet ik niet. Ik verzon er maar even iets bij. Maar het gaat om het principe. Perfecte momenten bestaan niet, ze zijn altijd imperfect op een bepaalde manier en het is net die imperfectie die een moment perfect maakt. Want als de bergtocht op zich leuk is, wat is er dan nog speciaal aan het uitzicht op de top?

En dus wil ik op mijn blog een ode brengen aan het imperfecte moment. Want dat maakt het leven de moeite waard. Laten we deze momenten dus niet wegstoppen of stilzwijgen, maar net vieren. Doe je mee?

Ik zal beginnen. Een greep uit mijn imperfecte momenten van afgelopen week.

Een hele dag op het werk rondlopen op mijn mintgroene sokken omdat mijn nieuwe mintgroene schoenen zoveel pijn deden dat er nu rode vlekken op de achterzijde zijn. Mintgroen met rood is the new black, toch? En nu natuurlijk al een week pijn hebben in zowat elk paar schoenen. En dat proberen niet te laten zien als ik aan het wandelen ben.
Een wrap zo lang hebben opgewarmd in de microgolf dat hij keihard is geworden (want ik was met mijn hoofd weer eens niet bij), dan maar gebruiken als pizza zeker? Serieus, waarom zou je nog pizzadeeg kopen. Wraps zijn gewoon multifunctioneel.
Thuiskomen van een drukke meetingdag en ontdekken dat er een gat zit in je hartjesondergoed (hier ga ik geen verdere uitleg bij geven) en dan beseffen dat je de hele dag daarin professioneel hebt zitten wezen. Hoe relatief is het leven eigenlijk?
Ook in dit blogbericht vier ik duidelijk het imperfecte leven. Dat verhaal van de limonadetap alleen al ^^.

En nu is het aan jou. Heb jij een imperfect moment dat je wil delen? Het komische verhaal achter die ene foto die zoveel likes heeft gehaald (of net niet)? Of wil je even iets kwijt over dit topic? Stuur me dan even een mailtje op goossensannelies93@gmail.com.

Ik zou hier graag een zomerreeks over maken. Het is een beetje een experiment, maar op basis van jullie input vieren we samen het imperfecte leven nog net een beetje meer.

Lichtpuntjes #3

11 juni 2017goanneliesLeave a comment

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. De lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen, maar eigenlijk zijn er elke dag kleinere lichtpuntjes om even bij stil te staan. Het was weer even geleden dat ik zo’n dankbaarheidslijstje schreef. Bij deze een overzicht van de afgelopen twee maand!

Op 1 april zat ik nog een dagje in Londen, april en begin mei werden gekenmerkt door drukke weekends, sinds eind mei doe ik het even wat rustiger aan met belachelijk veel tijd voor mezelf.

Het zonnetje. Echt hoe warm het in ons landje soms ook kan worden en wat voor onweer er op volgt, ik word hier zo gelukkig van. Ik was deze week weer onmiddellijk wat down toen het zo hard regende. Geef mij maar 28 graden hoor.
Lange weekends die ervoor zorgen dat je een extra snipperdagje hebt om iets leuks te doen. Zoals een dag naar het centrum van Brussel. Tegenvaller want alles was dicht (want feestdag en ja dat hadden we niet goed bedacht ^^), dikke meevaller want het was heerlijk rustig. En ik ben eindelijk eens aan het Koninklijk paleis geweest, toch wel een must voor mijn innerlijke prinses.
In april vond ook het jaarlijkse teambuildingsweekend van het werk plaats. Voor mij het eerste en het is eigenlijk raar hoe al die mensen op minder dan een jaar bij je leven zijn beginnen horen. Protip: plak nooit het woord ‘liefdesdrankje’ op iemands hoofd bij wie-ben-ik, blijkbaar is dat niet te raden… Ik dacht “ik zorg voor wat uitdaging” ^^

Mijn dansshow weekend was de max! Ok, tijdens de eerste show was mijn evenwicht bij modern nog niet on point, maar ik ben alvast niet gevallen ^^. Achter de schermen was de sfeer fantastisch en dit is denk ik hét weekend waarbij ik eens echt niet aan werk heb gedacht.
Mijn stagiaire laten gaan een lichtpuntje? Zeker want ze heeft het ontzettend goed gedaan en dat gaat ze blijven doen nu ze is afgestudeerd, dat weet ik zeker! En haar vele traktaties waren best lichtpuntjes ja, voor mijn lijn iets minder.
Tijd voor mezelf. Ik lachte er al een beetje mee in deze post. Maar ik ben wel steeds bewuster wat tijd aan het vrijhouden. Afgelopen weekend bracht ik nog 2 dagen alleen door aan zee. Lezen aan het strand, wat wil een mens meer?

Wat maakte jou blij de afgelopen tijd?

Can’t stop the feeling

21 mei 20175 december 2025goanneliesLeave a comment

Just dance, dance, dance. Soms zijn er zo van die weekends dat het schrijven er wat tussendoor glipt. Dus vertel ik vandaag gewoon even waarom de afgelopen week zo druk was. Ik heb dit weekend namelijk dansoptreden.

Even terugspoelen, want ik denk niet dat ik het al over deze hobby heb gehad. Ik ben niet echt het type dat heel erg aan sport doet. Ik heb een hekel aan fietsen, laat staan lopen. En ook balsporten zijn niet aan mij besteed, vraag dat maar aan mijn leerkrachten lichamelijke opvoeding uit het middelbaar (ik heb ooit een leraar bijna geraakt met een ijzeren baseball bat, hij kon nog net wegspringen…). Maar ik vind het wel belangrijk om toch in beweging te blijven. Alleen heb ik een soort druk nodig om uit die zetel te komen. Een soort vast moment in de week samen met anderen. En ik moest ik niet zijn als ik daarbij niet ook een doel moet hebben. Gewoon wat rondjes lopen voor de conditie, dan haak ik al snel af. Ik heb uitdaging nodig.

Dus is dansen ideaal. Op een leuke manier aan de conditie en lenigheid werken op een vaste dag in de week met een toffe groep. En je moet wel regelmatig komen want anders ben je niet meer mee met de choreo die we gaan doen op het optreden. Dat dansen voor mij werkt bewijst het feit dat ik al sinds mijn 6 jaar onafgebroken dans in minstens één dansgroep per schooljaar. Dat is al 18 jaar lang. Ik heb dus heel wat pasjes en liedjes voorbij zien komen.

Foto0109 — Foto van de Opendeurdag 2 jaar geleden.

Ik dans bij Let’s Move!, een buurtdansschool waarbij het draait om het plezier. Geen wedstrijden of audities, maar ons gewoon amuseren en iets bijleren. Ik zou ook nooit naar een competitieve school willen gaan. Als kind deed ik reeds videodance, jazz & streetdance. Vanaf mijn 18 ben ik begonnen met moderne dans (je weet wel zo wat rollen op de vloer ^^) en sinds dit jaar heb ik er nog showdance (een mix van alles wat niet moderne dans of klassiek ballet is) aan toegevoegd. Na het werk is het immers zalig om eens even wat te bewegen in plaats van stil op een bureaustoel te zitten!

Dit weekend komt het dansjaar jammer genoeg op zijn einde en sluiten we het af met een spectaculaire dance show, inclusief toffe kostuums & attributen. Dit jaar is het niet gewoon een opendeurdag, maar een echte show met een verhaallijn tussen de dansjes. Afgelopen week werd er dan ook bijna elke avond grondig gerepeteerd. We doen de show maar liefst drie keer in 2 dagen. Voor mij betekent dat dus 6 keer het podium op!

Ik ben totaal niet iemand die graag in de spotlights staat, maar als je er een heel jaar voor hebt gewerkt is het best leuk om een keer te tonen wat we geleerd hebben en achter de coulissen is de sfeer natuurlijk top (of wat had je gedacht?).

Show must go on, dus sluit ik hierbij af. De volgende show lonkt weer 😉

Aan welke sporten doe jij?