GoAnnelies

London calling: jouw travel tips?

19 februari 2017goanneliesLeave a comment

In de rubriek Wonderland geef ik jullie regelmatig reistips: van de lekkerste adresjes, typische en minder typische highlights tot praktische tricks om het meeste uit je vakantie te halen. Het laatste jaar was er van vakantie echter niet veel sprake. Stockholm was een leuk tussendoortje, maar voelde door de drukte met BAS niet echt aan als vakantie. Een paar dagen in Nederland dienden vooral om mij nog even mentaal voorbereiden op mijn eerste job.

Maar nu ik recht heb op die eerste paar weken betaald verlof, wil ik daar optimaal van genieten. En dus boekte ik met een paar vriendinnen een langverwacht citytripje naar London. Ik ben gek op Engeland (oké oké Verenigd Koninkrijk ^^) en haar geschiedenis, toch zal dit mijn eerste bezoek aan dit land zijn. Ik ben dus vrij excited.

Een trein en hotel (niets al te speciaals trouwens, gewoon goede ligging) hebben we al vastgelegd. We verbijven 4 nachten en dus 5 volledige dagen in de Engelse hoofdstad. Verder staat alles nog open. Wat research leert me dat het echt prioriteiten stellen zal zijn, er is zoveel te zien en te doen. Het is ook niet allemaal even goedkoop. We moeten dus beslissen wat we echt de moeite vinden (of gewoon nog een paar keer teruggaan ^^).

Verzot op de koninklijke geschiedenis als ik ben, staat de Tower of London en ook Hampton Court Palace (iets buiten de stad) op mijn lijstje. Allebei activiteiten waarvoor we meteen in onze portefeuille moeten tasten. Verder wil ik gewoon rondstruinen door de verschillende wijken van de stad, de typische bezienswaardigheden niet overslaan, picknicken in één van de parken, genieten van een uitzicht (of twee), eens een (gratis) musea binnenspringen én lekker eten. En dan misschien een West End show meepikken, als er nog budget over is.

De komende tijd gaan we beginnen plannen, want over 5 weken is het zover. Voor één keer wil ik de rollen dus eens graag omdraaien. Wat vind jij de must-sees, must-do’s, must-eats in Londen? Hidden-gems die je wil delen? Hoe heb jij er geld bespaard? Wat zijn handige websites/blogs/reisgidsen?

Ik ben alvast benieuwd naar jullie comments!

Series #5: crush alert

12 februari 2017goanneliesLeave a comment

Wat is er leuker om te ontdekken dan een geweldige nieuwe serie? Ik kijk veel liever series dan films (en dan vooral series die zich in het verleden afspelen), om de simpele reden dat het verhaal uitgebreider is en je de personages veel diepgaander leert kennen. Elke maand heb ik wel weer een nieuwe serieverslaving en deze wil ik graag met jullie delen. Het vorige rijtje met serietips was alweer even geleden, dus vandaag een nieuwe portie.

Project offline zorgt er voor dat ik probeer om onafgebroken, d.w.z. zonder ondertussen mijn smartphone te checken, een aflevering te bekijken. Met als resultaat dat ik weer veel te veel series tegelijk kijk ^^. En hoewel het verhaal bij mij altijd primeert, wil het oog natuurlijk ook wat. In de vorm van een mannenlijk hoofdpersonage dat er niet onknap uitziet bijvoorbeeld. Dus meisjes, vrouwen, dames opgelet, deze series zijn extra verslavend 🙂

Poldark

Poldark ben ik eerder toevallig beginnen kijken, maar zondagavondseries op BBC stellen zelden teleur. De serie is gebaseerd op een reeks van boeken en werd ook al verfilmd voor televisie in de jaren ’70. Het verhaal is in een modern jasje gestoken om een nieuwe generatie fans te veroveren, met succes: het is één van de meest bekeken BBC-series van de laatste jaren. De eerste twee seizoenen zijn reeds beschikbaar, het 3de wordt momenteel opgenomen.

Waar gaat het over? Na de oorlog keert Ross Poldark terug naar zijn geboorteplaats in Cornwall. Zijn vader is ondertussen overleden en zijn geliefde Elisabeth is getrouwd met zijn neef Francis. Ross wil graag de mijn van zijn vader heropenen, maar stuit hierbij op tegenstand van de bankier George Warleggan. Hij neemt bovendien een nieuwe keukenmeid in dienst, de mooie maar ongemanierde Demelza.

Na enkele afleveringen was ik echt hooked aan deze serie. Het is even wennen omdat sommige personages (de hilarische Jud en Prudie) in het oud dialect van Cornwall praten (deze prachtige streek in Groot-Brittannië komt ook veelvuldig in beeld en damn ik wil daar naartoe <3). Crush alert want Aiden Turner, ook bekend van The Hobbit, houdt zijn kleren niet al te vaak aan. Maar ook aan de heren is er gedacht: Eleanor Tomlinson (The White Queen, Death Comes to Pemberley) speelt de vrouwelijke hoofdrol. Er zit heel wat drama in deze serie, geen enkel personage is 100% goed of slecht en dat maakt het zo realistisch. Vooral de relaties worden door de jaren heen mooi geschetst. De serie gaat verder dan de eerste vlinders en toont dat Ross, hoe knap ook, niet altijd de perfecte man is.

Taboo

Opnieuw een serie op BCC en opnieuw over een doodgewaande man die terugkeert naar zijn geboortestad. Taboo is een achtdelige dramareeks geschreven door en met in de hoofdrol Tom Hardy . Die hoef ik jou niet meer voor te stellen zeker?

Waar gaat het over? James Delaney keert na 14 jaar afwezigheid terug naar Londen voor de begrafenis van zijn vader. Hij werd doodgewaand in Afrika toen hij aan boord was van een gezonken slavenschip. Zijn halfzus ziet niet alleen de erfenis door haar neus geboord worden, maar ook een gedeeld geheim naar boven komen. Met het stuk land dat James verkrijgt komt hij in het vaarwater van de East-Indian Trading Company, de Amerikanen én de Britse kroon. Zij willen allemaal maar één ding: de dood van Delaney. En James wil ook maar één ding: wraak.

Tom Hardy dus de crush alert spreekt voor zich 😉 Het verhaal is echt bizar, maar er wordt zo ontzettend goed geacteerd dat je blijft kijken. Het doet me met momenten denken aan Jonathan Strange & Mr Norell, maar dan ruwer. Het verhaal toont echt het lelijkste van de mens. Moet je gezien hebben!

Medici: masters of Florence

https://www.youtube.com/watch?v=HzMrplXYYLk

Medici: Masters of Florence is een Engelstalige serie van Italiaanse makelij. Deze historische serie gaat over één van de machtigste families tijdens de Italiaanse Renaissance en moet zeker niet onderdoen voor Britse of Amerikaanse producties. Seizoen 1 bestaat uit 8 afleveringen en er zou een tweede seizoen in de maak zijn.

Waar gaat het over? In het Firenze van de 15de eeuw hebben de Medicis zich opgewerkt tot bankiers van de paus en een zetel in de Signoria. Wanneer zijn vader Giovanni wordt vermoord, komt Cosimo aan het hoofd van deze machtige familie. Met de hulp van zijn broer Lorenzo en zijn vrouw Contessina probeert hij zich staande te houden tegen hun vijand nummer 1: de Albizzi’s. Hebben zij Giovanni vermoord? Maar Cosimo heeft veel moeten opofferen voor de bank, hij droomt namelijk van het leven van een kunstenaar en wil niets liever dan de Duomo afwerken voor God’s glorie.

In tegenstelling tot gelijkaardige series (bv. The Borgias) is Medici: Masters of Florence vrij braaf: weinig naakt en geweld. De focus ligt echt op het verhaal en de ontwikkeling van de personages. Net als in Vikings en Versailles wordt de relatie tussen de twee broers sterk uitgespeeld. Daarnaast is er veel aandacht voor het visuele plaatje: prachtige kostuums en er wordt veel getoond van Florence (Firenze) waardoor ik meteen op een vliegtuig wil springen! Voor wie Richard Madden (Game Of Thrones) niet genoeg reden is om te kijken: ook oude getrouwen Brian Cox en Dustin Hoffman spelen een rol en aan mooie vrouwen is er zeker geen gebrek.

Kijk jij één van deze pareltjes? En welke knappe acteur of actrice heeft jouw hart al eens gestolen?

Het is altijd ergens zomer

5 februari 2017goanneliesLeave a comment

Het is weer zo’n periode. Regen, vrieskou, nog steeds elke ochtend in het donker vertrekken en weer thuiskomen. De griep is bovendien in het land, dus blijft het nodige hoesten en proesten jammer genoeg niet altijd achterwege. De wereld staat in brand…. Genoeg redenen om op zoek te gaan naar die kleine dingen die je opvrolijken.

Ik schreef al eerder hoe belangrijk het is om op zoek te gaan naar lichtpuntjes (inclusief praktische tips). Schrijf ze op, die kleine blijmakers, en kijk vooruit!

Vooruitkijken is voor mij geen probleem. Ik ben een zomermeisje en kan niet wachten tot die lange zwoele zomeravonden weer in aantocht zijn. Ik heb het in de winter dan ook moeilijk met het feit dat het zo vroeg donker wordt. Dat vreet echt aan mijn energie. De dag lijkt al over om 17u. Maar dat is niet zo: ook winteravonden kunnen gezellig zijn. Een haardvuur, zacht dekentje, warme kop thee en je favoriete boek of serie. In Denemarken heet dat Hygge, een heuse levensstijl op zichzelf (die stilaan ook het aan het overwaaien is naar België).

It’s always summer somewhere

Dit is één van mijn favoriete quotes: het is altijd ergens zomer. Je kan dus op een vliegtuig springen om de winter te ontsnappen. Maar nog beter is om de winter te omarmen. Als het altijd ergens zomer is, moet het ook altijd ergens winter zijn. En die winter heeft gelukkig ook zijn charmes.

Een werkpuntje voor mezelf is meer de buitenlucht opzoeken. Ik ben geneigd om in de winter alleen maar buiten te gaan als het echt moet. Maar je lichaam heeft die buitenlucht nodig, een kwartier per dag is al voldoende. En hey, het is al elke dag een beetje vroeger licht aan het worden 🙂

Denk eens even na wat jij zo leuk vindt aan de winter. Grote kans dat je wel degelijk op een aantal fijne dingen kan komen. We zijn geneigd om te focussen op het negatieve. Bij winter denken we dus vaak aan kou, donker, lusteloosheid,… Maar de winter, dat is ook sneeuw, warmte, gezelligheid,…

Zomer of winter, maakt het eigenlijk een verschil? Ga elke dag uit van het positieve en focus op de lichtpuntjes. Het is altijd ergens zomer. Binnenkort zijn wij weer aan de beurt!

Wat vind jij het leukste aan de winter?

P.S. Zit je echt in een dipje? Dan kunnen mijn tips tegen een winterdip je misschien helpen.

Een ode aan het vrouwenveldrijden

29 januari 2017goanneliesLeave a comment

We schrijven 2000. Het zijn wereldkampioenschappen in het Nederlandse Sint-Michielsgestel. Een WK dat geschiedenis zal schrijven. Richard Groenendael wint bij de profs en de Belgische ploeg maakt er een zooitje van. Met twee wenende Belgen op het podium spant dit WK de kroon in de categorie drama. Maar het allerbelangrijkste aan die wereldkampioenschappen in 2000 hebben we niet allemaal onthouden.

In 2000 organiseerde de UCI voor het eerst een wereldkampioenschap voor vrouwen. Dames die graag in de modder, sneeuw en koude rijden, dat klinkt misschien een beetje vreemd. Maar het was eindelijk een erkenning in deze door mannen gedomineerde sport. Hanka Kupfernagel wint uiteindelijk die eerste regenboogtrui in een vrouwenmodel. Het zou niet haar laatste wereldtitel worden. En als we vroeger waren gestart met kampioenschappen te organiseren zou ze er nog veel meer verzameld hebben. Hanka werd het eerste icoon in deze sport en organiseert ondertussen met succes een wereldbekermanche. De cross in het Duitse Zeven zal namelijk ook in 2017-2018 deel uitmaken van de wereldbeker.

Na 2000 ging het gewoon verder: Kupfernagel, Leboucher, van den Brand, Leboucher, Kupfernagel, Vos, Salvetat, Kupfernagel, Vos, Vos, Vos, Vos, Vos, Vos, Ferrand-Prévot, de Jong en nu Cant. Dat zijn ze allemaal. De vrouwelijke wereldkampioenen in het veld. Kende u ze vanbuiten? Sinds vorig jaar is er daarnaast – eindelijk – een manche voor dames beloften, dus kunnen we ook Richards en Worst in de bloemetjes zetten.

En ja, er zijn jaren geweest dat deze categorie pover was om naar te kijken. Dat je blij was wanneer Marianne Vos even opdook, zo tussen haar vakantie en wegprogramma door. Om haar klasse te demonstreren. Maar alles heeft tijd nodig. 16 jaar later zijn alle crossen van de vrouwen in België – het crossland bij uitstek – live op TV te volgen. De Vlaming kan dit bovendien best smaken. Er keken 1 miljoen (!) mensen naar de Belgische titelstrijd tussen Cant en Verdonschot. 16 jaar na Sint-Michielsgestel stond er voor het eerst – of toch dat ik mij kan herinneren – een massa volk langs de kant daar in Luxemburg op een zaterdag met de vrouwen als hoofdaffiche.

De eerste tekenen van erkenning zijn er dus. Afgedwongen door de dames zelf. Want we praten alsmaar door en door over dat ene duel tussen Van Aert en Van Der Poel. We hopen op een spannende laatste ronde. Wel, bij de vrouwen is dat ondertussen bijna een zekerheid. Het loont om die televisie twee uurtjes vroeger al op te zetten. Om wat vroeger in de kou te gaan staan langs een parcours. Het vrouwenveldrijden maakt reclame voor zichzelf. Dat moeten ze wel, van de UCI en de pers gaat het namelijk niet komen.

We spreken allemaal van een grote vooruitgang in het vrouwenveldrijden. Daar zijn we blij om. Maar we moeten eerlijk zijn: dit had vroeger moeten gebeuren. En we moeten nog eerlijker zijn: we zijn er nog helemaal niet. We staan nog onderaan een stijle trap. België stuurde slechts één meisje naar het WK beloften. Als crossland bij uitstek kunnen en moeten we beter doen.

Wegrensters als de Jong en Brand rijden ondertussen meer dan een half seizoen in het veld – met succes. Ook de vrouwelijke topploeg op de weg, Boels-Dolmans, heeft met Majerus en Brammeier rensters in de cross. Olympisch kampioene Van Der Breggen tweette een foto waarop ze samen met de wereldkampioene Dideriksen al breiend naar een wereldbeker veldrijden zat te kijken. Marianne Vos geeft haar comeback nog meer kleur met haar overwinningen in de cross. Ellen Van Loy doet me steeds opnieuw glimlachen met haar humor en zelfrelativering. En zo kan ik nog een tijdje doorgaan.

Beste meisjes, dames, vrouwen in het veld. Het zijn jullie die elke dag opnieuw bikkelhard werken om een hoog niveau te halen. Al dan niet gecombineerd met een andere job. Door jullie inspanningen is de sport zo populair geworden. Jullie die zo eerlijk, open en grappig communiceren op sociale media. Bij jullie geen gezever over parcoursen en jankers. Jullie antwoorden wel met de pedalen in de koers. Jullie maken de sport groots. Doe alsjeblieft zo verder.

Mijn respect voor jullie is oneindig. Ik maak met veel plezier een hele diepe buiging. Bedankt en tot ziens, daar ergens ter velde.

In vier stappen naar een lege inbox

22 januari 2017goanneliesLeave a comment

Het klinkt als een droom: je opent je mailbox – thuis, op het werk, op je telefoon – en je hebt geen mails in je inbox staan. Leeg! Je kan je beginnen focussen op al die andere taken. Een droom? Nee hoor, mij lukt het elke dag. En ik zal eens iets zeggen: eigenlijk is het belachelijk eenvoudig.

Ik verklapte al eerder mijn gouden tip om productiever te zijn en in die post sprak ik over het Inbox Zero principe. Toen was ik daar zelf nog maar net mee gestart. Ondertussen zijn we een tijdje verder, en kan ik zeggen dat – voor mij althans – de techniek goed werkt. Zo goed dat mijn stressniveau zelfs wat neer beneden is gegaan. Hoog tijd dus om mijn tips met jullie te delen!

Opmerking: Er zijn verschillende interpretaties van Inbox Zero. Hieronder licht ik mijn werkwijze toe. Dit is niet noodzakelijk de standaard of beste manier. Het is mijn manier en voor mij werkt het. Hopelijk voor jou ook 🙂

Wat is Inbox Zero?

Inbox Zero is een werkwijze om – rarara – je inbox steeds leeg te maken. Leeg, als in geen e-mails in je inbox, of je ze nu gelezen hebt of niet. Het gaat hier dus wel – voor alle duidelijkheid – enkel over je inbox: andere mappen in je algemene mailbox zullen wel nog e-mails bevatten. Het puur verwijderen of archiveren van mails om die teller op 0 te krijgen is dus niet de bedoeling. Het gaat om het filteren van e-mails en jezelf snel ontdoen van al die berichten waarmee je toch niets bent.

Opmerking: de meeste mailsystemen zijn zo opgebouwd dat ze Inbox Zero gemakkelijk toelaten. Gmail bijvoorbeeld is hier uitermate geschikt voor.

Archiveren

Geef toe: hoeveel e-mails krijg jij op een dag binnen die FYI – for your information – zijn? Je moet ze lezen, maar verder verwacht men niet dat jij iets doet. Heel waarschijnlijk laat je deze berichten geopend in je mailbox staan. En dan begint de chaos: want ergens staat er ook nog een mail tussen waar je wel iets mee moet doen. Ken je het verhaal van de naald en de hooiberg?

Door ze te laten staan geven deze mails een gevoel van drukte omdat je ze steeds blijft zien. FYI-mails moet je gewoon onmiddellijk archiveren (je kan ze hierdoor wel nog gemakkelijk terugvinden) wanneer je ze gelezen hebt. Dat is de eerste stap naar een legere mailbox en deze werkwijze gaat meteen het grootste verschil maken.

Delegeren

Krijg je een vraag binnen die eigenlijk niet voor jou is maar voor een collega? Of waar je het antwoord gewoon niet op weet? Dan moet je deze niet in je inbox laten staan met de gedachte ‘ik zie nog wel wat ik er mee doe’. Nee, stuur dit meteen door naar een collega van wie je weet of denkt dat hij/zij dit wel kan oppakken. En daarna de desbetreffende mail niet vergeten te archiveren.

Beantwoorden

Dan komen we nu bij de e-mails waarmee je wel iets moet doen. Vaak krijg je kleine vragen binnen waarvan je het antwoord kan vinden of opzoeken op pakweg 2 minuten. Doe dit dan meteen als je de e-mail hebt gelezen. Waarom zou je wachten? Jij hebt toch ook graag een snel antwoord op je vraag?

Hetzelfde met meetingaanvragen. Laat deze niet zomaar in je mailbox ophopen. Maar bevestig onmiddellijk of sla de uitnodiging vriendelijk af. Voor dit soort kleine e-mails kan je enkele momenten per dag voorzien dat je deze onmiddellijk verwerkt. En zo gaat die teller waar wat meer richting die nul.

Actie ondernemen

Natuurlijk zijn er ook mails die meer dan 2 minuten werk vragen. Deze kan je dus niet zomaar beantwoorden en archiveren. Zet die nieuwe taak onmiddellijk op je planning. Je kan dan de verzender ook al antwoorden tegen wanneer hij het geleverde werk mag ontvangen.

Maar dan staat die mail nog in je inbox, en dat kan voor stressgevoel zorgen. Maak hiervoor een actiemap aan. Eigenlijk is een actiemap de enige map die je moet hebben in je mailbox. Veel mensen maken mappen per thema of project aan. Dat is niet verkeerd, maar het biedt op zich ook geen meerwaarde. In de actiemap sleep je mails waarmee je nog iets moet doen, maar daar op dit moment geen tijd voor hebt. Dit kunnen ook nieuwsbrieven of andere zaken zijn die je nog moet lezen (ook dat is een actie). Heb je een mail behandeld, dan archiveer je opnieuw.

Op naar een lege inbox…

Elke mail die je ontvangt komt in aanmerking voor deze vier acties: lezen en archiveren, delegeren, meteen antwoorden of in de actiemap stoppen. Als je dit proces doorloopt dan is je inbox na elke filterbeurt leeg. Om je werk te plannen moet je dan alleen nog rekening houden met die actiemap en al snel zul je merken dat dit betrekkelijk minder e-mails zijn dan al die binnenkomende ’troep’.

Hoe hou jij je mailbox overzichtelijk?

Zijn twintigers eenzaam?

15 januari 2017goanneliesLeave a comment

De krant De Morgen kopte deze week dat eenzaamheid piekt bij twintigers. Een baanbrekend onderzoek uit Chicago en Keulen meent namelijk dat de late twintigerjaren een periode is waarin we ons eenzaam voelen. Baanbrekend omdat er in deze leeftijdsgroep gewoon nog nooit onderzoek naar is gedaan. Want je twenties, dat is toch de meest gelukkige periode van je leven?

Niet dus. Ook twintigers blijken eenzaam. Vooral wanneer ze in de zogenaamde transitieperiode komen: de overgang van de studentenjaren naar een onafhankelijk bestaan. Een job, een huis, een inkomen, een gezin. En een sociaal netwerk, toch?

Zelf is dit exact de periode waar ik en dus ook mijn vrienden zich in bevinden. Maar ben ik eenzaam? Of eenzamer dan tijdens mijn studies? Mijn job heeft er in ieder geval voor gezorgd dat ik er een extra netwerk heb bij gekregen, in de vorm van mijn collega’s. Niet alleen babbels aan het koffiemachine, maar ook avonden dat we gezellig samen iets doen. En verder: er zijn weken dat mijn agenda bomvol gepropt staat, bomvol leuke dingen voor alle duidelijkheid. Er zijn ook weken dat ik elke avond om 20u in de zetel ploef. Zo jong en zo alleen. Wil dat zeggen dat ik die weken eenzaam en dus per definitie minder gelukkig ben?

Een volle agenda maakt mensen niet per sé gelukkiger. Integendeel, het kan stresserend of zelfs versmachtend werken.En ja ik ervaar al eens eenzaamheid, waarschijnlijk meer dan ik wil toegeven. Maar niet meer dan vroeger. Mijn tienerjaren waren eenzamer dan nu. Uiteindelijk leven we voor ons zelf en steek ik soms ook bewust tijd in mezelf. Om uit te rusten, om mezelf te ontwikkelen, om me te vervelen – want dat maakt me creatiever.

Er is geen historische data om met te vergelijken. Dit onderzoek is een primeur. Maar ik ben ervan overtuigd dat twintigers nu niet eenzamer zijn dan vroeger. Ja, we communiceren anders met onze vrienden. Via sociale media. Digitale vriendschap, maar toch nog altijd met een sterke fysieke poot. Mijn vrienden weten me wonen. Ze weten dat die deur altijd opengaat, no matter what. Maar als ze niet voor mijn deur staan, dan gaat alles goed. En dan is een Whatsappje fijn. Maar geen noodzaak.

Sociale media maken ons niet eenzamer. Ze maken ons associaler, dat wel. Maar niet eenzamer. Wij mensen zullen altijd een beetje eenzaam zijn, in elke fase van ons leven. En wij zien onze vrienden evenveel dan onze ouders hoor. Vroeger werd er gebeld of een brief geschreven om elkaar tussenin te horen, nu gebruiken we Snapchat en Instagram. Tijden veranderen nu eenmaal. We zijn allemaal een beetje eenzaam, en dat hoeft niet noodzakelijk slecht te zijn. Het wordt pas een probleem wanneer dit gaat wegen op je geluk. Op het plezier dat je haalt uit het leven.

Wij zijn allemaal een beetje eenzaam, in elke fase van ons leven, en dat hoeft niet noodzakelijk slecht te zijn.

En ja, de twenties zijn een cruciale periode. Want hoewel we allemaal richting onafhankelijkheid gaan, richten we ons leven wel anders in. De ene focust zich op een carrière, de andere start vroeg met een gezin. En we kennen allemaal die ene die gaat reizen en onderweg ergens blijft hangen. Of nog een andere die met hangende pootjes terugkomt. En dan is het niet altijd evident om elkaar te blijven zien en horen. Maar de personen die je blijft zijn en horen zijn wel goud waard. Al het goud van de wereld wat mij betreft.

Als twintiger kom je meer dan ooit met verschillende mensen in contact. Je netwerk verbreedt, maar de diepte van die relaties verkleint. Je bouwt niet met iedereen meer een intens contact uit. Vroegere vriendschappen verwateren, en alleen zij die het waard zijn blijven hangen. Dit maakt dat ook twintigers – die door andere leeftijdsgroepen (foutief?) bestempeld worden als het meest gelukkig – al eens wat tijd alleen moeten doorbrengen. Dat is geen eenzaamheid, dat is het leven.

Wat denk jij? Zijn twintigers eenzaam?

Gelezen in 2016 (+ leesdoelen 2017)

8 januari 2017goanneliesLeave a comment

Net als vorig jaar wil ik even terugblikken op het afgelopen leesjaar. Ik stelde toen voor 2016 ook enkele leesdoelen. Even recapituleren: 25 boeken uitlezen (dat zouden er dan 8 (!) meer zijn dan in 2015). En liefst enkele klassiekers. Ambitieus? Ja, eigenlijk wel want 2016 was een jaar waarin ik amper vakantie heb gehad (in mijn enige week vrijaf tijdens de zomer ben ik dan nog 0 dagen thuis geweest…).

Gelukkig helpt Goodreads met het bijhouden van mijn reading challenge, dit zijn dan ook de resultaten. *Tromgeroffel* Jawel, de teller staat op 25. Sinds 30 december. Op het nippertje gehaald en dankzij een week kerstvakantie. Maar toch, we zijn aan 25. Wat betreft het aantal gelezen pagina’s strand ik op 11.052, ook dat zijn er een paar duizenden meer dan vorig jaar.

Het strafste vind ik dat mijn boeken nog dikker waren dan in 2015. Gemiddeld 442 pagina’s, en dan zijn er nog 2 dunne boeken die dit gemiddelde naar beneden halen. Ik zag iemand die ook 11.000 pagina’s las, maar dan wel 10 boeken meer aan haar gelezen lijstje kon toevoegen. Mijn keuze van boeken zorgt er dus voor dat het cijfer 25 niet zo fantastisch hoog klinkt, maar ik las dus wel heel veel in 2016. Meer nog, ik las nooit meer dan in 2016.

Een overzicht van mijn gelezen boeken vind je hier. Voeg me ook zeker toe als vriend op Goodreads.

Klassiekers

Ik ben dit jaar dan toch eindelijk uit de startblokken geschoten met Project Klassiekers lezen. Ik las drie boeken die de noemer klassieker waardig zijn: Pride & Prejudice, Sense & Sensibility en Mansfield Park. De aandachtige lezer heeft al begrepen dat dit drie boeken van Jane Austen zijn. Ik wil graag haar 7 boeken lezen (ze staan dan ook zo mooi te blinken in de kast ^^) en dus ben ik bijna halfweg! Sense & Sensibility is tot nu toe mijn favoriet, benieuwd wat ik van haar andere boeken zal vinden.

Het komende jaar wil nog meer klassiekers lezen en ook van anders auteurs. Jane Eyre ligt alvast klaar voor januari. Heb jij nog klassieke aanraders voor mij? Of doe zelf mee met klassiekers lezen?

Historische fictie

“If you only read the books that everyone else is reading, you can only think what everyone else is thinking” – Haruki Murakami

Tja, deze quote zit er pal op (toch ook eens iets van Murakami lezen misschien?). Van de meeste boeken die ik las dit jaar (en waar ik van genoten heb!) zal jij waarschijnlijk nog nooit gehoord hebben. België is een land van thrillers en kookboeken, met af en toe eens een roman. Historische fictie krijgt amper aandacht. Ik lees dus steeds meer in het Engels, eerst uit noodzaak, ondertussen vind ik in het Engels lezen ook gewoon leuk en merk ik geen verschil meer met het Nederlands.

Maar dit jaar heb ik dus goed doorgelezen wat betreft historische fictie. Ik startte met de serie van Bernard Cornwell over Alfred De Grote. Echt geweldige boeken! Ik ben gestopt omdat er geen Nederlandse vertaling was van het volgende boek, maar in 2017 ga ik gewoon lekker verder in het Engels. Ook las ik de volgende twee kleppers van de Outlander boeken, Jamie en Claire kan ik echt niet loslaten.

Maar mijn lievelingsboek uit 2016 is The Queen’s Gambit van Elizabeth Freemantle. Een boek over Catherine Parr dat naast historisch vrij correct ook heel meeslepend is. Freemantle heeft echt sterke personages neergezet en een geweldige sfeerzetting, ik zat helemaal in het verhaal. Toen ik de laatste pagina omsloeg, wist ik dat waarschijnlijk geen enkel boek in 2016 hier over zou komen. En dat is ook zo gebleken.

Verder las ik maar liefst drie boeken die zich afspeelden tijdens de Engelse Rozenoorlogen, maar eentje uit Renaissance Italië (terwijl dat vorig jaar mijn topperiode was) en maakte ik kennis met nieuwe sterke vrouwen uit de geschiedenis. Ik las voor het eerst over Catherina De Medici en Catherine The Great. Het boek over de laatstgenoemde is misschien wel mijn tweede favoriet.

Romans & thrillers

Ik probeer elk jaar ook wat niet historische romans en thrillers te lezen. Vaak boeken die gehypet zijn, gewoon om te kijken of ze die aandacht waard zijn. Dit jaar deed ik dat betrekkelijk minder. Ik las mijn eerste Dan Brown, meteen de grootste teleurstelling uit 2016. Not my cup of tea. Robert Langdon doet het gewoon niet bij mij. Als je wel een goede psychologische thriller wil lezen moet je wat mij betreft bij S.J. Watson zijn.

Qua romans las ik het vervolg op Voor Jou. Niet gemakkelijk om zo’n topboek op te volgen, maar ik vond het best vermakelijk. Die andere Jojo Moyes roman van dit jaar (Vier plus één) was niet zo mijn ding. De meest recente Hosseini was weer genieten en ook Cécile (het enige Belgische boek dat ik las) heeft mij aangenaam verrast. Sowieso staan er voor volgend jaar weer enkele “populaire” boeken op het lijstje.

Leesdoelen voor 2017

Verder gaan met klassiekers lezen dus, liefst meer dan drie dit jaar. En wat die teller betreft: opnieuw 25 boeken lezen zou super zijn. Dat is 2 per maand en dus al meer dan genoeg ‘druk’. Ik plan namelijk ook enkele dikke boeken om te lezen: The Sunne in Splendour, Pillars Of The Earth, meer Outlander en wie weet eindelijk eens Game Of Thrones? Stiekem hoop ik natuurlijk op meer dan 25 ^^, maar ik wil vooral het aantal pagina’s doen stijgen. Een hoger getal dan 11.000. Dat lijkt mij uitdaging genoeg, of dat nu 20, 25 of 30 boeken worden in totaal.

En aangezien ik het aantal boeken niet verhoog is er nog wel plaats voor een extra challenge. Ik doe mee aan de Verbeelding Book Challenge. Omdat Kathleen zo geweldig is <3. Omdat de 30 puntjes een goede mix zijn van haalbare zaken (700 pagina’s, nieuwe serie, magie: bring it on!) en moeilijkere dingen (een auteur vinden die jonger is dan mij, een onafhankelijk boek, maar 200 pagina’s?). Ik denk dat ik gewoon een half jaar lees waar ik zin in heb en dan even kijk waar ik al sta. En mij laten inspireren door de andere deelnemers, ook dat is het leuke aan zo’n gezamenlijke challenge. Sowieso ga ik wel enkele puntjes moeten combineren met mijn 25 boeken. Ben echt benieuwd waar ik uitkom! Ik hou jullie op de hoogte!

Heb jij leesdoelen gesteld voor het komende jaar? Doe jij mee met klassiekers lezen of aan de #VerbeeldingBC2017?

Mijn challenges voor 2017

1 januari 2017goanneliesLeave a comment

2017. Hoe vreemd klinkt dat? Ik herinner mij nog hoe iedereen dacht dat de wereld zou vergaan bij de overgang naar een nieuw millennium. En ook die apocalypse voorspelling van de Maya’s voor 2012 is alweer 4 jaar geleden. Soit, 2016 was op wereldvlak een rot jaar en dat maakt mij zowel bevreesd als hoopvol voor dit nieuwe jaar.

Hoopvol dus. Misschien naïef, maar ik geloof dat elk nieuw jaar een soort leeg notebook is dat je zelf weer helemaal kan vullen. En daar heb ik veel zin in! Voor het eerst in jaren kan ik mij inbeelden hoe het jaar voor mij ongeveer zal gaan verlopen. Dan toch op carrièrevlak. Dat geeft wel rust moet ik zeggen. Geen studie- of sollicitatiestress. Maar ik zou ik niet zijn als ik aan het nieuwe jaar niet opnieuw enkele challenges verbind. Geen goede voornemens, maar gewoon werkpuntjes om in het achterhoofd te houden. Misschien haal jij er ook wel inspiratie uit?

2017, Bring. It. On.

Project Offline: Meteen de grootste uitdaging: die smartphone meer wegleggen! Afgelopen week was ik hier al wat mee bezig en ik moet toegeven dat voor een paar uur niet op dat schermpje kijken me nog niet lukt (het vraagt veeeel zelfbeheersing). Een hele dag lijkt zeker nog utopisch. Ach, stap voor stap zeker…
Project Klassiekers lezen: Dit project dateert al van 2015 en is eigenlijk een doel voor gedurende mijn twenties (ik heb dus nog wel wat tijd!). Het afgelopen jaar las ik drie boeken die je onder de noemer “klassieker” kan plaatsen. Ook in 2017 wil ik enkele klassieke pareltjes lezen. Meer dan drie is sowieso het doel.
Blog improvement: Een beetje een vage titel, maar het komende jaar wil ik nog actiever bezig zijn met mijn blog. Het is jullie de laatste tijd misschien opgevallen, maar ik heb allerlei nieuwe rubrieken in het leven geroepen en ben dus wat aan het experimenteren met de content die ik hier publiceer. Wat vinden jullie leuk om te lezen? En ook: waar wil ik over schrijven? Misschien ga ik wel meer posten het komende jaar, of juist minder. En wie weet durf ik eindelijk eens die stap zetten naar een echte website. Of niet, want dat vind ik maar eng.
Freewriting: En andere vormen van schrijven! Gewoon nog meer schrijven en daar van genieten. En verbeteren. Ik ben in 2016 begonnen met het schrijven van fictie (the word is out!), gewoon omdat er inspiratie was. Geen idee of en waar ik dit ga publiceren. Willen jullie het überhaupt wel lezen?
Sociale media: De laatste twee jaar heb ik mijn sociale media wat laten liggen (terwijl het eigenlijk mijn job is!). Ik was het gewoon zo beu, dat perfecte leventje van iedereen… Afgelopen zomer zette ik – eigenlijk met nog wel wat tegenzin – de stap naar een Facebookpagina voor deze blog. Dat loop met gemengd succes en heel wat experimentjes. Maar stiekem vind ik dat best leuk. Tijd dus om ook Twitter en vooral Instagram terug op te pikken.
Mijn skillset uitbreiden: Nu ik niet meer officieel op school zit is er tijd om mezelf allerlei zaken aan te leren. Op carrièrevlak wil ik allerlei online courses gaan volgen, maar ook persoonlijk zijn er nog zaken waar ik beter in wil worden. Fotograferen, om maar één ding te noemen.
Meer voor mezelf zorgen: Dit puntje hoeft geen verduidelijking. Doen wat mijn lichaam en geest gelukkig maakt en gezond houdt. Geen excuses meer dit jaar.

Als ik dit hier zo lees, dan wordt 2017 een druk jaar ;)! Wat zijn jouw doelen het komende jaar?

Trends uit 2016 die ik (niet) begrepen heb

25 december 2016goanneliesLeave a comment

Vorig jaar keek ik vrij serieus terug op 2015. Ik zat toen immer niet zo goed in mijn vel en had nood aan het ordenen van mijn gedachten. Nu zijn we weer een jaar verder en wil ik even terugkijken op 2016 met een knipoog! Naast veel miserie en ellende, ontstonden er het afgelopen jaar ook weer heel wat – ietwat vreemde – trends.

Sommige van die trends gaan toch wel echt mijn petje te boven:

Dabben: Dat is toch gewoon niezen in je elleboog? Deed ik als kind ook al hoor (met stijl ^^)! En de muziek waarop je een dab doet heet dus trap. Zie dan maar dat je niet van die trap valt. Je ziet toch niets meer als je met je gezicht in je elleboog hangt?
Pokémon Go: Oké, deze snap ik wel. De nostalgie van vroegere Pokémon fans. Maar het doel was om jongeren naar buiten te krijgen, toch? En dan zijn ze buiten en kijken ze nog alleen maar op dat schermpje? Ook dat ineens stoppen “want er zit hier een heel zeldzame Pokémon”…. Pijnlijk voor wie erachter wandelt!
Mannequin challenge: Ik snap gewoon niet wat het verschil is met “1,2,3 piano”. Kan aan mij liggen ook…
Chokers: Dat zijn zo van die zwarte krappe halsbandjes. Ik bedoel in de jaren ’90 droegen alle meisjes dat (inclusief mezelf) in het Barbieroze… Als volwassene kan je zo’n bandje toch alleen maar dragen met ook een Fifty Shades Of Grey boek onder je arm? Of nemen jullie jezelf echt serieus?
Glitter: Sneakers, kledij, mutsen, huisspulletjes,… Je kon het dit jaar precies enkel kopen met een dikke laag glitter er bovenop. Ik heb dan ook amper iets van kleding of schoenen gekocht in 2016. Het is gewoon mijn ding niet. Alsof ik zou willen weten hoe het is om een discobal te zijn? Niet dus hé!
Facebook dat Snapchat wil worden: Oké, die Instagram Stories dat begrijp ik nog enigszins. Het is zelfs een slimme zet om de oudere generatie van Instagram aan jou te binden . Maar nu heeft Facebook ook van Messenger Snapchat gemaakt. Het is gewoon juist hetzelfde. Ik gebruik het dagelijks om berichten te sturen (het heet dan ook MESSENGER), maar kom nu steeds eerst terecht in de “Snapchat lay-out”. Whatsapp dan maar?

P1040130 — Het Hallerbos was ook dit jaar zijn hype weer volledig waard!

Gelukkig bracht 2016 ook enkele trends aan de oppervlakte die wel mijn ding waren:

Handletteren: Pen en papier zijn helemaal terug. Het tekenen van mooie letters, teksten en quotes was echt een hype in 2016, en gaat dat nog wel een tijdje blijven. Om er zelf mee aan de slag te gaan heb ik iets te weinig geduld, maar ik vind het wel heel mooi om te zien!
Plooirokken: Je weet wel, zo van die lange geribbelde rokken tot aan de grond. De eerste keren dat ik dit zag hangen in de rekken vond ik het afschuwelijk (waarschijnlijk omdat de meeste van hen volhangen met – jawel – glitter). Maar in een gewone effen kleur heb ik het dan toch eens geprobeerd, eigenlijk best mooi en vrouwelijk. Je kan er veel verschillende outfits mee samenstellen. In 2017 zonder glitter aub en ik ben nog meer overtuigd!
Nostalgie: We grepen het afgelopen jaar meer en meer terug naar zaken uit het verleden. Zo werd er in 2016 opnieuw leven geblazen in heel wat oude tv-formats: De Mol, Eeuwige Roem, Beste Vrienden, …(jaja ook Temptation Island ^^). Pokémon, K3, Disney’s Belle En Het Beest, Super Mario,… werden terug een ding. En heb je die “New Beat”-jasjes zien hangen in de winkel?

Wat vond jij een vreemde, of net leuke, trend in 2016?

Project offline #1

18 december 2016goanneliesLeave a comment

Een smartphonegebruiker kijkt gemiddeld 221 keer per dag op zijn telefoon (aldus een Brits marktonderzoek). Klinkt absurd, maar ik besef dat ook ik daar zonder moeite aan kom. Ik ben echt verslaafd aan dat ding. Het enige wat ik kan inroepen ter verdediging is dat ik sinds ik een smartphone heb niet meer ’s avonds achter een laptop kruip. Maar toch, het is een verslaving en geen goede.

Het laatste jaar ben ik mijn offline tijd nog meer gaan waarderen. Zeker nu ik sowieso op het werk al 40 uur per week achter een scherm zit. En dat voel ik, vooral aan mijn ogen. Eén van mijn doelen in 2017, zal dan ook zijn om minder tijd online door te brengen. Project offline dus. Maar daar wil ik nu al mee beginnen, want tussen kerst en nieuw heb ik – na een half jaar- eindelijk nog eens een weekje vrij, woehoe! En dit is hoe ik mijn offline tijd ga doorbrengen:

Lezen

Met stip op nummer één: een fysiek boek lezen. Even helemaal wegdromen in een andere wereld. Het is mijn favoriete activiteit om te deconnecteren met de online wereld. De uitdaging wordt echter om tussen hoofdstukken door ook die smartphone te laten liggen! Dat lukt me nu nog niet altijd.

Begin dit jaar stelde ik ambitieuze leesdoelen voor 2016 (of ik deze gehaald heb lees je binnenkort ;)). Ik wil tijdens deze vakantie nog een serieuze leessprint trekken om die laatste boeken aan mijn “gelezen”-lijstje toe te voegen.

Creatief bezig zijn

En daarmee bedoel ik vooral schrijven, ook al is dat een beetje vals spelen want technisch gezien doe ik dat op mijn laptop (oplossing: ik zet de wi-fi gewoon uit!). Maar toch, schrijven voor mijn blog of gewoon lekker freewriting om geïnspireerd te blijven. Ik heb er de laatste tijd veel te weinig tijd voor gemaakt. En naast schrijven wil ik toch ook graag weer het kleuren oppakken, want die kleurboeken liggen maar zielig te wezen in een hoekje momenteel.

Muziek

En dan weer eens echt luisteren naar de muziek. Ik zet vaak muziek op tijdens een andere activiteit (voornamelijk tijdens het autorijden en op het werk), maar soms is het goed om echt alleen maar bezig te zijn met de muziek die opstaat en het ritme en de tekst helemaal in je op te nemen. Zo ontdek je ook nieuwe groepen en nummers natuurlijk!

Magazines

Wanneer ik mijn boek erbij pak, wil ik daar echt even de tijd voor nemen. Maar soms heb je tussendoor wel eens een kwartier of half uur zin om wat te lezen. Dan zijn magazines ideaal. Ik koop ze het hele jaar door, maar heb eerlijk gezegd weinig tijd om ze meteen uit te lezen. In vakantieperiodes haal ik mijn schade gelukkig ruimschoots in.

Mijn favoriete tijdschrift is de Flow, een magazine over onthaasten en mindstyle met inspirerende verhalen en tips waarvoor je even moet gaan zitten. De vormgeving is steeds inspirerend en de artikels blijven ook maanden later relevant om opnieuw erbij te pakken.

Gezelschapsspellen

Boardgames zijn de laatste jaren terug populairder dan ooit. En ook ik ben gevallen voor deze trend. Ik hou vooral van strategische spelletjes waar ook wel wat geluk bij komt kijken. Het ideale tijdverdrijf tijdens een avondje met vrienden thuis.

Series en films

Oké, ja dat is voor een scherm. Maar hoe lang is het geleden dat jij nog eens echt alleen maar naar een serie of film hebt gekeken? Zonder dat je halverwege de aflevering (of zelfs al vroeger) je smartphone even checkte op nieuwe updates? Bij mij is dat al even geleden, met uitzondering van mijn favoriete series of in de cinema. Dus ja, ik ga de uitdaging aan om die gsm buiten handbereik te leggen en mij echt te laten meeslepen in het verhaal.

Uitstapjes

Het beste is gewoon die deur uit gaan en samen met vrienden fijne dingen doen. Die smartphone wordt dan overbodig (behalve als we verloren lopen, wat we al eens doen ^^). Ik heb nog niet super veel gepland, maar last-minutes dates zijn de beste. En plannen maken voor 2017, ook dat hoort erbij natuurlijk!

Daarnaast hoef je niet altijd op zoek naar gezelschap om een dagje te herbronnen. Je kan naar de wellness bijvoorbeeld en dan neem je dat boek gewoon mee. Of naar een museum, naar de bioscoop, gaan wandelen, … Zoek eens je eigen gezelschap op (want alleen zijn is goed voor je) en leer daar van genieten zonder je telefoon.

Zit jij ook teveel op je telefoon? En wat doe jij wanneer je niet online bent?

Disneyfeelings #1: beestig goed

11 december 2016goanneliesLeave a comment

Magie. We hebben er allemaal wel eens nood aan. Zeker in deze periode van het jaar. Gisterenavond trok ik met enkele vrienden naar de avant-première van Disney’s Beauty & the Beast: de musical in Flanders Expo in Gent. Hoofdrollen worden vertolkt door Josje Huisman (Belle), Jan Schepens (Beest), Peter Van De Velde (Lumière) en Dieter Troubleyn (Gaston). Meer informatie over de voorstelling vind je hier. Maar wow, ik was overdonderd! Prachtig decor, mooie kostuums, die herkenbare muziek & geweldige acteurs. Je moet echt gaan kijken!

Aan nostalgie en magie heeft een mens nooit genoeg. Vandaag zet ik daarom enkele Disneytoppers op een rijtje. Niet toevallig zijn dat allemaal films met dieren (of beesten ^^) in de hoofdrol.

Frank & Frey

In het Engels blijkbaar “The Fox and the Hound” en ik heb ook ontdekt dat er een vervolgfilm bestaat (moet ik zien!). Frank & Frey was als kind met voorsprong mijn all-time favorite. Ik heb de film over het laatst nog eens opnieuw gekeken en begrijp eigenlijk niet hoe ik dat als klein meisje emotioneel aankon. Ik heb echt liggen wenen. Er zitten best wat zielige momenten (en ook wat enge) in de film. Maar de zin “Jij bent mijn allerbeste vriend” blijft zo aandoenlijk. En mama uil, mama uil for president!

De Aristokatten

“Niemand swingt zo als een echte kat….”. Tja, als crazy cat lady kan ik niet anders dan van deze film houden. Marie – “ik ben een dame, ik mag eerst” -, Berlioz en Toulouse zijn zo geweldig schattig. De kleine muis Roquefort, het paard Froufrou en dan die twee niet zo snuggere honden natuurlijk, wat een fijne beestenboel! Echt een grappig feel-good verhaal met toffe jazzmuziek.

De Lady en de Vagebond

Ik viel zonet van mijn stoel, deze film is van 1955! Een film waarin een straathond en een “lady” elkaar ontmoeten en – rarara – verliefd worden. De legendarische spaghetti-scene is het hoogtepunt van de film. Sowieso een lekker Italiaans sfeertje doorheen de film (die muziek <3) vind ik. Deze videocassette heb ik ook echt stuk gekeken vroeger.

Zootropolis

Eén van Disney’s recentste successen. Zootropolis is een wereld waarin dieren vredevol samenleven, maar elk hun typische kenmerken behouden. Voor volwassenen zeker het kijken waard want de film zit vol ironische verwijzingen naar onze samenleving (die luiaard, ge-wel-dig!). Ik vind deze film oprecht heel goed, zelfs misschien wat te eng voor echt kleine kindjes?

Van de jaren ’50 tot nu: Disney blijft betoveren! Ik kan nog minstens 10 Disneyfilms over dieren opnoemen die mijn hart gestolen hebben (The Lion King <3). Ik kan maar één ding besluiten: er is nooit genoeg Disney in je leven!

Wat is jouw favoriete Disneyfilm met dieren in de hoofdrol?

Waarom kerst niet mijn ding is

4 december 2016goanneliesLeave a comment

Zondag 4 december. Kinderen poetsen alvast hun mooiste schoentjes en zeuren aan mama haar oren om wortels en suikerklontjes te kopen. Voor Slecht-weer-vandaag. En of het nu zwarte of roetpiet is, het kan hen niet schelen, want binnen twee dagen wordt hun (on)geduld eindelijk beloond. Sinterklaas heeft dan wat leuks en lekkers achtergelaten. Ik vind dat best een mooi kinderfeest. Misschien moet ik ook nog eens mijn schoentje zetten?

Maar na Sinterklaas komt dat andere feest. Je kan het niet ontlopen. En eerlijk, we beginnen er elk jaar vroeger en vroeger mee. Op het werk is er dit jaar een verkiezing voor het mooiste versierde bureau. En dus hangen er al twee weken kerstlichtjes in alle – niet bij elkaar passende – kleuren van de regenboog. Best ludiek vind ik en het stoort me niet. Maar Kerstmis, het doet me eerlijk gezegd niet veel.

Thuis komt er geen boom (mijn katten zouden hem toch maar stuk maken), en cadeautjes? Tja, ik heb eigenlijk helemaal niets nodig, zeker niet om in de kast te stoppen (want eerlijk dat doe je elk jaar met je pakjes toch?). Ik ben niet tegen Kerstmis, ik snap gewoon niet wat daar zo speciaal aan is. Die lichtjes in het donkere ijzige straatbeeld. Ja, dat is mooi. Die spontane solidariteit (hoewel, spontaan?), herwonnen familiebanden, winkels die hun jaartotaal ophalen tijdens deze periode. Allemaal wat gemaakt, nee? Na 1 januari gaan we elk terug onze eigen weg? De lichtjes weer in de kast, en dan?

Kerstmis is zo’n succes omdat we allemaal nood hebben aan die gezellige samenhorigheid. Plots zit geluk dan in een lekkere maaltijd, een kleine attentie of een versierde boom. Die lichtjes staan symbool voor al wat mooi is. Daarom kijken we zo hard uit naar de feesten. Omdat we ons gelukkig voelen in deze “speciale” tijd van het jaar.

Is het leven niet het hele jaar door mooi? En moeten we de mensen om ons heen niet elke dag bedanken dat ze er zijn? Laat die lichtjes het hele jaar door hangen en sta wat vaker stil bij hun schoonheid. Kerstmis zou niet alleen 25 december mogen zijn. Elke dag een beetje Kerstmis, hoe mooi zou dat zijn?

P.S. ik snap dat dit een beetje een afwijkende visie is, het is maar een mening natuurlijk. Laat dit je vooral niet tegenhouden om Kerstmis te vieren en daarvan te genieten. Ik doe dat ook, op mijn manier.

7 dingen die we allemaal haten aan het openbaar vervoer

27 november 2016goanneliesLeave a comment

Neem jij regelmatig het openbaar vervoer? En hoe vaak heb je daarbij al gezucht? Je bent niet de enige! Als een trein op windkracht zou rijden, kunnen we met al ons gezucht de wagon vanzelf voortduwen. Ja, in ons land is het openbaar vervoer vaak veel te laat, om belachelijke redenen dan nog. Maar ook wij pendelaars hebben onze gebreken en frustraties (geef maar toe!). Bij deze 7 zaken waaraan wij ons sowieso zullen ergeren tijdens ons volgende treinritje.

Disclaimer: dit is geen kritiek op de verschillende diensten die in dit landje het openbaar vervoer verzorgen (hoewel jullie er soms een puinhoop van maken). Dit is een satirische ode aan het menselijk gedrag en andere typische gebeurtenissen op de trein, tram, bus of metro, op basis van mijn ervaringen als pendelaar (eerst 4 jaar als student, nu al een half jaar als werknemer).

Echt wel de nummer één: mensen die zich op de trein wringen, terwijl jij en enkele anderen nog niet zijn uitgestapt. Alsof je punten krijgt om als eerste op de trein te zitten… Ik voel mij sowieso een beetje een aapje als ik uitstap en er staat zo’n cirkel van mensen aan de deur te wachten. Dan krijg je zo’n kleine opening om door die massa te gaan. Laat mensen eerst uitstappen en stap dan pas zelf in. Punt. Hoe moeilijk kan het zijn?
Wanneer het weer anders is dan gisteren. Say what? Ja, een doorwinterde pendelaar weet dan dat er zware vertragingen zullen zijn… Bij extremen zoals zware sneeuwval of een storm is dit nog te begrijpen (alhoewel, wat doen ze dan in Scandinavië?), maar het vallen van de eerste bladeren, of de eerste dag met een beetje warm weer (18°C dus) is het weer (heb je hem? ^^) zover: een niet nader te bepalen vertraging. Mijn favoriet onder de vertragingen trouwens: “niet nader te bepalen”, betekenislozer dan dit kan niet.
Mensen die in een propvolle trein hun rugzak naast hen laten staan. Ik vind het heel schattig dat voor jou die tas belangrijk gezelschap is (en jullie voeren waarschijnlijk heel diepzinnige gesprekken samen ^^), maar koop dan ook een kaartje voor je reisgezel. Anders zet je die rugzak op de grond, danku!
Ik dacht dat bellen dood was. Maar nee, elke keer zit er wel iemand zo luid te bellen dat de hele wagon hem/haar kan horen. Inclusief de sappige details over het leven van de beller en zijn gesprekspartner. Dus de volgende keer dat iemand je belt vanop een trein, weet dan dat een hele wagon meeluistert.
Je kent het wel, de boodschap dat we vandaag rijden met “verminderde samenstelling”. Moeilijke woorden die eigenlijk willen zeggen dat er te weinig wagons zijn, en dus veel te weinig plaats. Welkom spierpijn wanneer je enkele tientallen minuten in verwrongen houding zo dicht tegen je medereizigers geplakt staat dat je bijna kan zien wat ze die morgen hebben gegeten. En dan heb je nog zij die de betekenis van het woord ‘doorschuiven’ niet kennen…
Als je het station binnenwandelt en je ziet daar een massa volk staan staren naar het bord met de vertrekkende treinen, ga er dan maar van uit dat je nog niet meteen thuis bent. Uren vertragingen die staan aangeduid in het rood, want als het ergens misloopt, is alles om zeep! En de pendelaar hij zuchtte en staarde tot aan het eind der tijden.
En dan heb je nog de geweldige boodschappen van de conducteur in de speaker. Allez, als de speaker in jouw wagon ten minste werkt. Of, nog erger, als er geen verschrikkelijke pieptoon op zit (reizen met de trein geeft een verhoogd risico op tinnitus ^^). Greepje uit wat ik al allemaal heb gehoord: “we zijn nog op zoek naar de machinist”, “wij staan stil buiten het station, omdat we het station niet binnenraken”, “de slagboom tussen X en X is verdwenen”, “we zijn aan de eindhalte, gelieve uit te stappen”,…

Ah, uiteindelijk zorgt het openbaar vervoer ervoor dat we niet dagelijks in de file hoeven te staan ;). Wat is het opvallendste dat jij al hebt meegemaakt tijdens een ritje op de trein, bus of tram?

Mijn gouden tip om productiever te zijn

20 november 2016goanneliesLeave a comment

Vandaag trap ik een reeks werkgerelateerde artikelen af om meer uit je carrière te halen. Want of je het nu wilt of niet, je brengt heel wat tijd door op je werkplek. In mijn geval is dat 40 uur (of meer) per week. Misschien heb je wel een bepaalde droombaan waar je naar toe werkt of wil je net als ik gewoon constant uitgedaagd blijven worden en bijleren. Genoeg stof tot na denken!

Productiviteit, er is al zoveel over geschreven en het boeit me enorm. Je hebt namelijk maar een beperkte tijd voor een bepaalde taak (zeker in een agency) dus wil ik die zo efficiënt mogelijk invullen. En eerlijk? Daar heb ik nog zoveel te leren! Ik werk wel al zeer succesvol volgens het inbox zero principe (misschien moet ik daar eens een aparte post aan wijden), waardoor mijn mailbox niet overstroomt en overzichtelijk blijft. Maar verder gaat mijn productiviteit met ups en downs.

En dus vind je op het internet duizenden lijstjes met tips om productiever te werken. Een goede planning doet al veel, maar dan mag je niet te veel tijd in die planning steken natuurlijk. Ook andere clichés passeren de revue: elk uur een pauze nemen, gezond eten, voldoende slapen,… Is het echt zo simpel?

Ja, Ik denk dat het eenvoudig is! Ik geloof dat alles begint met jezelf te kennen en je werkschema af te stemmen op je persoonlijkheid. Daarvoor moet je wel het antwoord kennen op de volgende drie vragen. Maar als je beschikt over een grondige portie zelfkennis is dat piece of cake!

Op welke momenten van de dag ben je het meest geconcentreerd?

Pas daar dan je werkschema aan aan. Ikzelf ben de eerste uren van de voormiddag het meest productief, en dus begin ik voor half 9 te werken. In de namiddag krijg ik een serieuze dip rond 3 uur, maar dan bijt ik even door en kan ik twee later naar huis. Want na 5 uur gaat mijn aandacht sterk naar beneden en moet je mij niet veel meer vragen (behalve wat ik wil eten ^^). Jezelf kennen en je werkritme daaraan aanpassen is dus de eerste stap.

Welke taken stel jij uit?

Met andere woorden, waar heb jij een broertje aan dood? Zet deze taken als eerste in de agenda. Dat is het idee van Eat that frog. Een kikker ziet er niet aantrekkelijk uit, maar toch zal je hem moeten opeten. Doorbijten dus! Opnieuw, dit is voor iedereen anders, dus pas je planning daar aan aan.En als op termijn blijkt dat een bepaalde taak je echt niet ligt, communiceer hier dan duidelijk over met je collega’s/baas. Je takkenpakket is heus wel bespreekbaar!

Hoeveel tijd heb je nodig voor een bepaalde taak?

De moeilijkste vraag uit het rijtje, maar misschien wel de belangrijkste. We hebben namelijk allemaal de neiging om onszelf te overschatten. En dus zetten we veel op onze dagplanning. Te veel. Want denk eens na hoeveel taken je elke dag verzet naar morgen omdat je er niet tot toe gekomen bent? Krijg jij daar ook zo’n stress van? Weten wat je aankan binnen welke tijd zorgt voor een realistische planning. Zet naast die ene vervelende job dus ook 1 à 2 grotere klusjes op je lijstje. En hou zeker tijd vrij om je mailbox na te kijken en voor ad hoc taken die er ineens tussen komen (want geef toe dat gebeurt elke dag). En ben je vroeger klaar, dan begin je toch gewoon aan je taken van morgen!

Met andere woorden maak die planning, maar hou hierbij rekening met je ideale werkritme, die vervelende maar belangrijke opdracht én de effectieve tijd die je nodig hebt om iets kwalitatief af te leveren. Productiviteit en plannen begint dus bij jezelf te kennen. Dat is mijn gouden tip!

Hoe stel jij je planning op?

Iedereen creatief #2: Freewriting

13 november 2016goanneliesLeave a comment

Onder het motto ‘iedereen creatief’ geef ik inzichten, tips en tricks om creatiever door het leven te gaan. Vorige keer hadden we het over de ontdekkingsreis van mijn eigen creatieve geest en de discussie of creativiteit als concept al dan niet begraven moet worden. Vandaag wil ik het hebben over een heel specifieke techniek om je eigen creativiteit te stimuleren. Ik ben er zelf al enkele maanden mee bezig, en hoewel ik er graag meer tijd voor zou vrij maken, ben ik razend enthousiast over de inspiratie die het mij al heeft opgeleverd. Ik heb het over Freewriting!

Schrijven, er wordt wel eens gezegd dat je er talent voor moet hebben. Mijn mening? Schrijven heeft meer te maken met goesting dan met talent. Je kan schrijven wel degelijk oefenen. Je moet natuurlijk wel houden van letters, woorden en zinnen. En je moet een passie hebben voor lezen en verhalen. Maar daarnaast moet je het gewoon doen om er beter in te worden.

Maar stel dat je graag wilt schrijven en dat je daar goed in wil worden? Dan heb je natuurlijk het gevaar om steeds in dezelfde stijl te vervallen of ligt er een vervelende writer’s block op de loer. Ik moet toegeven dat ik zelf ook regelmatig niet meer weet waarover te schrijven op deze blog. En hoewel ik vind dat mijn schrijfstijl al fel verbeterd is, wil ik hier zeker nog in groeien. Het gaat allemaal nog niet natuurlijk genoeg.

Wel, in dat geval kan Freewriting jou helpen! Freewriting is een principe waarbij je een bepaalde tijd vrijmaakt, desnoods maar 10 minuten, om gewoon te schrijven. Zonder een vaststaand onderwerp, of veel na te denken. Je zet je achter je computer of achter een blad papier en begint neer te pennen wat er in je opkomt. Je geeft geen aandacht aan spelling, grammatica of logische zinsconstructies. Wanneer de tijd om is, stop je met schrijven en laat je de vaak ruwe tekst voor wat hij is. Je kan hier later nog iets mee doen, of juist niet.

Waarom? Freewriting zorgt er voor dat je een schrijfflow ontwikkelt. Het helpt je over de angst voor een wit blad, en kan op die manier een writer’s block voorkomen. Want hoewel het merendeel van je krabbels onzin of zelfs ronduit slecht zal zijn, kan er hier en daar ook een goed concept uitkomen. Iets waarmee je veel meer kan doen. En hup, je bent weer vertrokken! Het stimuleert op deze manier je creativiteit en ook je schrijfstijl kan er door verbeteren. Je gaat namelijk losser en simpeler schrijven. Verschillende copywriters geven aan dat ze elke dag starten met een kwartier Freewriting. Het zit ingeburgerd in hun dagplanning.

Waarover schrijf je dan? Wel, dat maakt niet uit! Over wat je vandaag gaat doen, over welke magische wezens volgens jou echt zijn, … of je gebruikt iets dat je gelezen of gezien hebt als inspiratie. Onderwerpen genoeg! Het belangrijkste is dat je beseft dat wat je ook schrijft, je schrijft dit voor jezelf en niet voor een publiek. Het is namelijk niet de bedoeling dat iemand je schrijfsels ooit leest. En dat geeft rust, toch? Just go with the (writing)flow!

Ik ben zelf nog aan het bekijken hoe ik Freewriting meer in mijn routine krijg. Momenteel start ik nogal ad hoc met deze techniek, wanneer ik merk dat ik inspiratie nodig heb. Maar het werkt wel, er zijn al ideetjes uitgekomen! Ik voel mij daarna ook opgelucht op een bepaalde manier en vooral geïnspireerd. En dat lege blad vormt minder en minder een bedreiging. Zeker de moeite om eens te doen!

Freewriting, ga je dat ook eens uitproberen? Hoe blijf jij geïnspireerd?