Close

Zo omarm je de herfst nog net een beetje meer

In maart schreef ik een postje om de lente dat tikkeltje meer in huis te halen. Ondertussen is het sinds enkele dagen officieel herfst, maar het weer doet al een tijdje langer aan het overslaan van de nazomer. Zowat half Vlaanderen heeft de herfst al letterlijk aan de lijve moeten ondervinden en heeft een zware verkoudheid te pakken. Zoals elk jaar stond ook ik weer op de eerste rij wanneer de vallingen werden uitgedeeld #Kendet. Je zou er bijna moedeloos van worden.

Maar de herfst heeft ook zijn goede kanten. De natuur is op zijn mooist, het is de tijd van het jaar om binnen te cocoonen met een goed boek én het is weer cross op tv (hihi ^^). Nog niet helemaal overtuigd? Dan geef ik je nog enkele tips waardoor de herfst gegarandeerd je favoriete seizoen zal worden.

p1060051

  • Vanaf september lijkt je leven een pak saaier te worden (dat lijkt niet alleen zo, het is ook zo. Weg sfeer, ik weet het ^^). Je valt terug in die dagelijkse sleur van vroeg opstaan, gaan werken, eventueel kinderen naar school voeren, ’s avonds nog langs de muziekles of fitness… Je verlangt weer naar die zalige zomeravonden waarop niets moest. Wel besef dan dat routine eigenlijk heel goed voor is. Dat het net die zomeravonden zijn die je lichaam nu zo moe hebben gemaakt. Dat legde ik hier al eens eerder uit. Maak van die sleur dus geen vijand, maar geniet er even terug van dat je een houvast hebt.
  • Blijf naar buiten gaan. We hebben steeds de neiging om onszelf  op te sluiten wanneer het buiten donkerder en kouder begint te worden. Ik moet bekennen dat dit ook voor mezelf een moeilijke is. Ik zit liever lekker warm binnen. Doffel jezelf in met die laarzen, muts en een dikke jas aan en ga even wandelen. Neem dan vooral de kleurenpracht van de natuur in je op en adem een paar keer diep in. Je weerstand is je dankbaar. (Tenzij je een sjaal vergeet, niet goed voor de keel).
  • Koop een nieuw dekentje. Of een nieuwe pyjama. Ook al heb je er al 100. Het hoort allemaal zo bij dat ‘Hygge’-gevoel. Voila, je spreekt er spontaan een mondje Deens door.
  • Maak je lid van de plaatselijke bibliotheek. Of ga naar een boekenmarkt. Of neem een abonnement op een tijdschrift. Of doe het gewoon alle drie zoals ik. Er is niets heerlijker dan met nieuw leesvoer onder dat warme dekentje te zitten, toch?
  • Heimwee naar de zomer? Blijf dan die heerlijke zomerhits beluisteren via je eigen Spotify-playlist. Niemand heeft beweerd dat Despacito verboden is vanaf september. (Maar toch, despacito is nu wel echt passé neen?)
  • Echt wel nood aan nog wat vitamine D? Boek dan met die laatste verlofdagen nog snel een citytripje richting het zuiden. Zo heb je iets om naar uit te kijken. Hier viel de keuze op Sevilla, naar waar trek jij?
  • Eet je ziek aan pompoensoep. Met balletjes. Of met vermicelli. Of met allebei.
  • En bij een verkoudheid? Kippensoep to the rescue. Getest en goedgekeurd.
  • De herfst is ook de ideale periode om een nieuw hobbyproject te beginnen. Maak dat fotoboek met je vakantiefoto’s (van drie zomers geleden), leer jezelf handletteren (en faal daarin kei hard), start een bullet journal (en maak een lijstje met wat er allemaal zo leuk is aan de herfst) of begin nu eindelijk eens met yoga (dan weet je meteen waar je allemaal spieren hebt nadien ^^). De mogelijkheden zijn eindeloos.

Hou jij van de herfst? Wat doe jij om deze periode nog dat tikkeltje fijner te maken?

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #2

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En speelt er nog iets anders door mijn hoofd?

Letters

  • Tussen de vorige en deze update las ik nog 2 andere boeken. Ja, ik ben echt in een zware leesperiode. Het tweede deel over Caesar van Conn Iggulden was de moeite en de handleiding van Kelly over bullet journaling (cadeautje voor mijn verjaardag) inspireerde me heel erg. Nu alleen nog zelf aan de slag gaan! Reviews zijn zoals altijd te vinden op Goodreads.
  • Momenteel lees ik een boek van Alison Weir. Zij is een historicus met expertise in Tudorgeschiedenis en schrijft sinds enkele jaren ook fictieboeken over deze periode. Ze is nu een reeks aan het uitbrengen over alle vrouwen van Henry VIII, maar voor ik deze wil aankopen wou ik even checken of haar schrijfstijl überhaupt iets voor mij is. In de bib was het aanbod van haar boeken teleurstellend klein. Het werd uiteindelijk The Lady Elizabeth, over de jonge Elizabeth I van Engeland. Sommige passages hebben mij tot nu toe al echt geraakt, anderen hebben me al serieus met mijn ogen doen rollen om alle clichés die ze gebruikt. Ik ben er dus nog niet echt uit wat ik ervan vind!
  • Op de trein lees ik mijn eerste Murakami, toch wel wat uit mijn comfort zone. Het werd Spoetnikliefde, een niet al te dik boekje. Nog maar net in begonnen dus moeilijk om al een mening te geven. Maar ik ben benieuwd!

Beelden

  • Het nieuwe TV-seizoen in Vlaanderen is begonnen. En eigenlijk boeit het me amper. Ik zit even in een tv-dipje. Hoewel ik ervan overtuigd ben dat er best goede programma’s tussen zitten. Maar even geen interesse hier.
  • Op BBC zenden ze op zondagavond de verfilmingen uit van de boeken van Robert Calbraigh, oftewel J.K. Rowling, over de cases van privédetective Cormoran Strike. Normaal niet zo mijn ding, maar Tom Burke en Holliday Grainger spelen de hoofdrollen en ik ben nogal fan van beide acteurs. De cases kijken lekker weg en zo moet ik die boeken alvast niet meer lezen 😀
  • Verder herbekijk ik seizoen 2 van Versailles. Alleen al voor de kostuums en het decor.

Melodie

  • Veel Imagine Dragons momenteel. Eigenlijk vind ik dat echt wel een goede band. On repeat.
  • De nieuwe 30 Seconds To Mars is uit en het is weer een schot in de roos. Zo’n typische meekweelsong zoals we van Jared Leto en co gewoon zijn. ‘Walk on water’ heet de nieuwe single.

Gedachten

  • Beetje chaos momenteel. Er is wel wat ongoing allemaal op het werk. En september is traditioneel druk. Vorig jaar schreef ik een post om de chaos wat te drukken en deze is opnieuw best relevant, ook voor mezelf.
  • Op zoek naar het ideale boekje en de structuur voor mijn bullet journal. Stilletjes aan ga ik de stap wel echt zetten #workinprogress

De vorige ‘Op het nachtkastje’ kan je hier nalezen. Wat zijn jullie aan het lezen, luisteren, kijken of denken momenteel?

Lichtpuntjes #4

Het is belangrijk om dankbaar te zijn voor die kleine alledaagse dingen die je blij maken. Er zijn lichtpuntjes die je door donkere of moeilijke periodes helpen, maar eigenlijk zijn er elke dag kleinere blijmakers om even dankbaar voor te zijn. Het laatste lijstje dateert van juni en de zomer is traditioneel een periode om blij van te worden. Tijd voor een nieuwe update dus!

21055163_1367795666606939_2683060175881559557_o

  • In juli en augustus elk weekend wel iets te doen hebben. Vooral genoten van de gratis festivallekes hier en daar. Music was my first love.
  • Mijn weekje verlof aan zee. Lekker eten, vrienden die langskomen en vooral lang uitslapen.
  • Mijn verjaardagsweekend. Gevierd tijdens een housewarmingsbbq van een collega en daarna nog 2 dagen gaan dansen op Maanrock in Mechelen. Inclusief geweldig concert van Stan Van Samang, want dat was de eerste keer dit jaar dat ik hem zag spelen. Nooit voor middernacht naar bed en dat dan compenseren met een extra dagje vakantie. Zo’n weekends mogen er nog volgen!
  • Superfijne verjaardagskadootjes krijgen van collega’s en vrienden. They are the best!
  • Het zonnetje dat er toch wel voor gezorgd heeft dat ik mijn volledige zomerkleerkast heb kunnen dragen. Ook al is dat nu jammer genoeg al voorbij.
  • Een beetje verlof over hebben en een najaarstripje boeken. Zo wordt november toch nog een maand om naar uit te kijken!
  • Staan puffen tijdens de wekelijkse zumba. Serieus, het was ’toevallig’ altijd op dinsdag 30 graden… Maar na een dikke 2 maand dan toch merken dat je echt wel vooruit bent gegaan. #beetjetrotsopmezelf
  • Het crossseizoen dat terug begonnen is. Lekker lang voor de TV supporteren. Heerlijk!
  • Ons nieuw katje, amper 2 maandjes oud, he’s sooo cute. Wie kan zo’n schatje nu harteloos afzetten?
  • Hard werk beloont zien worden. Tevreden klanten. Daar doen we het voor.
  • Fijne reacties op mijn blog, bv. op deze post.

Ondertussen hebben de ziektekiemen mij wel stevig te pakken. De nodige zakdoeken, neussprays en hoestsiroopjes gaan er hier vlot door. Het wordt echt wel een ‘zo-zo-zondag’. Dan doet terugkijken naar fijne dingen eens zo goed! Wat heeft jou de afgelopen tijd blij gemaakt?

Ik ben een hervormer

Ongeveer een dik jaar geleden schreef ik de post ‘een beetje introvert is best oké‘ over hoe ik de MBTI-test deed en het daar niet zo eens mee was. Over hoe ik eindelijk aan mezelf durfde toegeven dat ik een introvert was. Dat heeft me het afgelopen jaar enorm geholpen om mijn eigen noden te herkennen. Ik ben een mensenpersoon, maar na een tijdje veel mensen om me heen moet je me vooral wat rust geven in mijn eentje. Ik heb geleerd om veel toffe dingen te plannen, maar daar tussen vooral ook tijd vrij te laten om alleen te zijn. Met andere woorden: de MBTI is niet 100% correct, maar je haalt er wel wat uit.

Wat ik wel allang durfde toegeven aan mezelf is dat ik een perfectionist en nog meer een controlefreak ben. Een paar weken geleden pende ik daarover eindelijk mijn gevoelens neer. Het bepaalt vrij hard mijn leven, maar blijkbaar ook dat van jullie. Ik kreeg op beide persoonlijkheidsposts ontzettend veel reacties en dat deed echt heel veel deugd.

Maar niet alleen online, ook in mijn omgeving maken dit soort posts en discussies over persoonlijkheidstrekjes veel los. Niet in het minst onder collega’s, want om 40u per week samen te werken moet je toch wel weten hoe je met elkaar moet omgaan. En ik die zo hard tegen hokjes ben moet dan toch toegeven dat hokjes op zo’n moment enorm kunnen helpen. Introvert-extravert is zo’n schaal, maar er zijn er nog ontelbare anderen.

En zo kreeg ik opnieuw een persoonlijkheidstest doorgestuurd, namelijk de Enneagram. Mijn wenkbrauwen gingen al vanzelf sceptisch naar omhoog (ironisch genoeg typisch voor een hervormer ^^).  Maar omdat mijn collega eerst haar uitslag doorstuurde en dit profiel precies voor haar alleen geschreven was (ik verdenk haar er nog altijd van de test zelf opgezet te hebben en gewoon 9 collega’s uitgekozen te hebben als inspiratie voor de profielen), waagde ik het er toch nog maar eens op. Wat had te verliezen?

Een paar – 14 pagina’s ^^ – stellingen waarbij je moet aanduiden ‘ja, dit ben ik’, ‘dit ben ik deels’ of ‘nee, dit ben ik niet’. De test blinkt alvast uit in eenvoud. De uitslag was minder verassend dan bij MBTI. Maar het is wel wie ik ben. Ik heb niet echt iets nieuw geleerd over mezelf, maar ben wel nog eens geconfronteerd met mijn goede en vooral minder goede kanten (principieel zien staan doet altijd even pijn).

IMG_0195

Ik blijk een type 1, een hervormer. Samengevat zijn dit: ‘Perfectionisten, verantwoordelijk, gefixeerd op verbetering’ (haha, ja dat verbaast jullie niet waarschijnlijk).

De Hervormer samengevat (met live commentaar tussen de haakjes)

Mensen van dit persoonlijkheidstype zijn in essentie op zoek naar het beter maken van dingen, omdat ze vinden dat niets ooit echt goed genoeg is. Dit maakt hen perfectionisten die graag willen hervormen en verbeteren; idealisten die ernaar streven om orde te creëren uit de alomtegenwoordige chaos.

  • Oog voor detail (ook voor die ene spellingsfout). Bewust van de omgeving en de gebreken van die omgeving (vooral voor die gebreken eigenlijk ^^).
  • Behoefte om te verbeteren, kan zowel goed als belastend zijn voor zichzelf en de mensen rondom hem/haar (absoluut, maar dit is bij mij niet zo sterk, geen enorme idealist hier).
  • Schuldgevoelens wanneer ze de perfectie niet kunnen bereiken, dit kan zijn tol eisen en leiden tot depressie of burnout (lalalalala, dat wisten we al zeker?).
  • Zien kwaadheid als het ultieme negatieve gevoel. Kwaadheid wordt dan ook verdrongen en omgezet in andere gevoelens zoals kritiek, ergernis en frustratie (ik voeg hier zelf ook graag jaloezie aan toe, ik heb het daarnaast ook heel moeilijk met onmacht, dat is die controlefreak weer).
  • Gedreven, ambitieus en betrokken. Op werkvlak zijn het workaholics. Ze maken lijstjes die zo ook afwerken, hoe lang ze daarvoor ook op de bureau moeten blijven zitten. Plichtmatige mensen ook. (ja, bij mij is beloofd altijd beloofd en ik wil alles op tijd klaar hebben, veel ambitie ook en workaholic tja).
  • Drang naar perfectie zorgt ervoor dat ontspannen moeilijk is en dat ze zich zaken ontzeggen die eigenlijk onschadelijk zijn (ik ontzeg mezelf wel dingen ja, te vaak eigenlijk).
  • Ze zijn principieel, competent en compromisloos. Ze verwachten dat ook anderen aan de regels voldoen. Dat maakt hen vaak uitstekende leiders. (deze doet altijd een beetje pijn, maar mijn principes kunnen mij soms echt blokkeren, tijd om dat onder ogen te zien).
  • Emotioneel geremd. Diepe gevoelens laten ze niet gemakkelijk zien. (klopt, er staat een muur tussen mij en mensen en je moet even klimmen voor ik mijn gevoelens laat zien).
  • Verschillende interesses en talenten. Ze hebben altijd wel iets te doen. (check, dit zie ik als iets positiefs, mag ook wel eens zeker).
  • Zelfstandig, intelligent en onafhankelijk. Mensen van actie, niet van denken. (ook positief, ik ben niet van de blablabla, doe maar boemboemboem).
  • Om al deze redenen zijn ze moeilijk om mee samen te leven (mijn excuses!), maar ze zijn wel bijzonder loyaal en verantwoordelijk (allez toch iets positief!).

Nja, beetje confronterend allemaal. Het lijkt ook heel negatief als je dit zo ziet staan, al kan je veel van deze karaktertrekken ook goed aanwenden. Het pure uitgangspunt dat ik de wereld wil verbeteren is op zich wel mooi, alleen krijg ik problemen wanneer het niet lukt zoals ik het wil. Herkenbaar tot in de 1000ste.

Niemand is ook 100% 1 type, je hebt altijd een vleugel van een ander type. Bij mij is dat type 2, de helper. Dat zijn mensen die anderen op de eerste plaats zetten en ongelukkig worden als ze niet kunnen helpen. Ik denk dat mijn onafhankelijkheid, typisch hervormer, er hier dan weer voor zorgt dat ik niet te fel ongelukkig wordt door anderen. Zo zie je maar, elk type heeft zijn voor- en nadelen en vooral iedere persoon is uniek.

Enfin, mijn haat-liefdeverhouding voor persoonlijkheidstesten blijft bestaan. Maar ik probeer telkens wel iets nuttigs mee te nemen uit de test en dat heb ik deze keer opnieuw gedaan.

Wil je de test ook zelf een keertje doen? Dat kan hier. Je mag de uitslag natuurlijk altijd hieronder even delen 😉

Picture imperfect #2: Een zo-zo-zondag

Misschien is vandaag voor jou een zo-zo-zondag. Een wat? Wel in de augustuseditie van Flow Magazine hebben de hoofdredactrices het over dit type zondagen en dat inspireerde me tot deze post. Het past perfect (pun intended nr 1) in het Picture imperfect plaatje (pun intended nr 2), waar ik deze zomer wat meer werk van wilde maken. Wel, het heeft een beetje vertraging opgelopen (inspiratie vloeit waar het niet gaan kan, of zoiets), maar bij deze…

Een zo-zo-zondag is een zondag die zo-zo is (^^) omdat je nog net de was hebt ingestoken, de boven eindelijk nog eens gestofzuigd is en je daarom toch maar voor een opwarmmaaltijd hebt gekozen. Met de tijd die je bespaart door niet vers te hoeven koken scroll je, na een harde plof in de zetel, door je Instagramfeed. En daar vind je niets terug van die zo-zo-zondag van anderen. Je ziet alleen de happy zondagen.

Die ene vriendin is een weekendje weg geweest en lacht je toe van achter haar zonnebril, een collega is in de vroege ochtend gaan lopen en ziet er als bij wonder niet uit als een overrijpe tomaat, andere kennissen zitten ergens te brunchen bij een rijkgevulde en toevallig ook nog fotogenieke tafel vol lekkers en iemand heeft zelfs verse soep gemaakt, waarvan de heerlijke geur lijkt op te stijgen vanuit de foto. Geen enkele filter die je op je eigen zo-zo-zondag plaatst kan blijkbaar op tegen de perfecte zondagen van je Instagramvrienden. Herkenbaar? Ik dacht het wel!

Zo-zo antwoorden op de vraag ‘Hoe was je weekend’ lijkt ineens uit de boze. En je bent meteen al een pak minder gelukkig wanneer de propere was met de geur van je favoriete verzachter (ruikt er iets beter?) uit de wasmachine rolt. Jammer toch? Wat zo’n ‘stomme’ leuke foto die jij nietsvermoedend post op social media met je volgers kan doen?

Soms is een zo-zo-zondag namelijk meer dan voldoende. Na een hele week jezelf uitsloven op het werk en een zaterdagavond die fijn en gezellig was (maar laten we eerlijk zijn, je lag te laat in je bed). Dan is die zondag met onopgemaakte lakens, huiselijke beslommeringen en de zoveelste aflevering op Netflix in gezelschap van een pot Ben & Jerry’s nog zo slecht niet, toch?

Laten we die zo-zo-zondagen dus maar lekker koesteren (en die is misschien toch een Instagramfototje waard?). Ik wens jou een geweldige zondag!

thumb_P1080701_1024
Een wolkje voor de zon, maakt de zonsondergang niet minder mooi!

Herkenbaar, die zo-zo-zondag?

P.S. Wil je je zondag toch nog net een beetje zotter invullen? Wel, veel heb je daar niet voor nodig. Ontdek mijn 18 ideeën voor een fijne zondag.

Londen #5: het alternatieve Shoreditch

Londen is een stad van vele gezichten. Het statige Westminster, het alternatieve Shoreditch, de levendige city, het gekke Camden,… En dan heb ik het nog niet over de vele prachtige parken of de interessante musea. Ook de omgeving net buiten Londen biedt een grote hoeveelheid aan bezienswaardigheden en toffe daguitstappen. Ik verbleef 5 dagen in deze stad en had dus voldoende tijd om met de verschillende wijken kennis te maken en jullie te overstelpen met tips.

Ik had niet meteen Shoreditch als nummer 1 op mijn lijstje staan, maar aangezien we er 5 dagen waren hadden we wel voldoende tijd om deze regio te verkennen (en de wijk stond gelukkig wel op de lijst van een vriendin). Uiteindelijk bleek dit ook voor mij een schot in de roos te zijn. Moest ik morgen terug gaan naar Londen zal Shoreditch onmiddellijk de plek zijn waar ik naar terugkeer. Ik was een beetje overweldigd en daar heeft de tour die we volgden zeker aan bijgedragen.

P1070878

Alternative walking tour

Wandelen door Shoreditch is een goed idee om de wijk te verkennen. Maar je loopt natuurlijk het gevaar niet veel verder dan Brick Lane te komen en bepaalde toffe zaken te missen. Daarom boekten wij op voorhand een begeleide wandeling via deze website. We kozen de standaard Alternative London Walking Tour’, maar ze hebben nog heel wat andere formules. De tours zijn niet gratis, maar volgen het principe ‘pay what you want/can’ zodat niemand wordt uitgesloten om een wandeling te volgen. De wandeling duurde een kleine 2 uur.

P1070883.JPG

De gidsen zijn soms zelf street artists die de inkomsten van deze tours nodig hebben om hun werk verder te zetten. Zo was onze gids Lily een Parijse die naar Londen is vertrokken om ervaring op te doen. De tour begint aan het standbeeld van de witte geit op Spitalfields Market en trekt daarna richting Brick Lane en omgeving.

East Londen heeft niet meteen de beste reputatie. Shoreditch grenst aan de wijk waar vroeger Jack The Ripper actief was en nog steeds is dit de armste buurt van de grootstad. Het fijne aan de tour vond ik dan ook dat we wat geschiedenis kregen over het ontstaan van Shoreditch en de verschillende immigrantenstromingen. Mijn innerlijke geschiedenisnerd werd onmiddellijk wakker.

Daarna stop je bij allerlei street art werken en krijg je uitleg over de kunstenaar en hoe het werk tot stand is gekomen. Lily kende de street artists vaak persoonlijk en liet zelf haar werk even zien. Het gaat allemaal veel verder dan puur graffiti of muurschilderingen. Het allerleukste is dat je tijdens de tour een nieuwe blik aanneemt. Je leert omhoog kijken of letten op de details, of je herkent een tweede werk van een kunstenaar van zojuist omdat de gids je op zijn typische stijl heeft gewezen.

Nog steeds loop ik hier in België over straat en moet ik aan de tour denken omdat ik dingen zie terugkomen. Uiteindelijk zijn we niet echt verder geraakt dan de straten rond Brick Lane (wat ik op voorhand wel had verwacht), maar toch heb je het gevoel dat je meer hebt gezien dan wanneer je doelloos zou gaan rondstruinen.

DSC_1003

Ironisch is dat Shoreditch, het armste deel, net naast de rijkste financiële kantoren van Londen ligt. Stilletjes aan zijn die bedrijven en banken aan het uitbreiden richting Brick Lane, dat trouwens heel toeristisch is geworden (zij het met hier en daar nog een ruig kantje). Het resultaat? De echte alternatieve mensen trekken verder weg en Shoreditch is voortdurend in verandering. De foto hierboven is al jaren een plek waar street artists zich laten gaan, maar zal binnen een dik jaar verdwijnen omdat er plaats gemaakt moet worden voor een kantoorgebouw. De authentieke plekken verdwijnen langzaam maar zeker. Over 5 jaar zal Shoreditch waarschijnlijk niets meer zijn dan een toeristische attractie (een beetje zoals Camden dat nu al is, daarover later meer).

Met andere woorden: ik raad aan om Shoreditch nu nog zeker en vast op je lijstje te zetten en je open te stellen voor deze wijk, die niet meteen de meest aantrekkelijke uitstraling heeft, maar wel nog authentiek is, voor zolang het nog duurt… Ik heb zeker genoten van de wandeling!

Uitblazen na de tour?

Dat mag geen probleem zijn! In en rond Brick Lane vind je heel toffe originele eet- en drinkplekjes, alsook tweedehandskledingzaken. Wij ploften neer in de chocoladebar ‘Dark Sugars‘ voor een explosie aan smaken. Met chocolade scoor je bij mij natuurlijk altijd ^^.

Meer Londen? 

Alle hotspots kan je terugvinden in mijn Foursquare lijstje.

Mijn vorige blogs kan je hier teruglezen:

Het bos door de hypes niet meer zien

Net zoals zovelen andere bloggers en leeftijdgenoten ben ik op mijn eigen imperfecte manier op zoek naar wijzes om mijn leven toch net dat tikkeltje meer betekenis te geven. Om het stressniveau te doen dalen, onze gedachten onder controle te houden en dus die quarter life crisis en burnout die om de hoek liggen loeren de mond te snoeren. Om voor jezelf te zorgen, want self care wordt al te vaak aan de kant geschoven. Je zou het op zoek naar perfectie kunnen noemen, maar ik noem het liever op zoek naar zingeving, naar betekenis.

Maar de laatste tijd zijn er zoveel manieren om het leven ‘betekenisvoller’ te maken opgekomen. Ze schieten als paddestoelen uit de grond. En het worden instant hypes. Een paar jaar geleden werd breien en daarna kleuren wel even hip. Maar tegenwoordig is het alles tegelijk en overspoelen de hypes de winkels en het internet.

Bullet journals, yoga, podcasts, mindfullness, handletteren, miracle mornings, ontspullen, digitale detox, bucketlists, suikervrij eten, 5:2 dieten,… Om nog maar te zwijgen van Hygge, Lagom & Ikigai. Geen gerechten bij de Chinees, maar buitenlandse levensgewoontes uit het Hoge Noorden en Japan die stilaan overwaaien.

En ik weet best wel dat geen van deze hypes echt nieuw zijn. Handletteren is niets meer dan kalligrafie en dat deden ze in de 13de eeuw ook al. Ingeborg doet al jaar en dag aan Yoga. In de jaren ’80 had je geen digitale detox, maar waren ze bevreesd voor de gevolgen van de tv op kleine kindertjes.

p1040044Maar nu worden deze zaken wel allemaal populairder en volgen ze elkaar steeds sneller op. Het is big business geworden. En sorry, maar net dat geeft ook stress. Want ik ben precies niet mee. Of ik weet niet meer waar te beginnen. The ‘keuzestress’ struggle is real!

Misschien is de vraag die we ons moeten stellen bij al deze self help en stressverlagende hypes of dat er niet gewoon iets mis is met onze maatschappij? Als iedereen moet gaan lijstjes opstellen om het leven bij te houden leven we dan niet gewoon te snel? Maar dat is weer zo’n gedachte van kritische Annelies…

Ach ja, uiteindelijk wil ik zelf ook wel een aantal van deze zaken uitproberen. Het is gewoon moeilijk om ermee te starten. Mijn dag duurt ook maar 24u en naast slapen, eten, werken, sporten, een sociaal leven, de persoonlijke hygiene en het huishouden blijft er nu ook weer niet zoveel tijd over.

Dus installeerde ik vorig weekend een podcast app en begon ik te luisteren naar pods over mindfullness en gelukkiger leven. Twee vliegen in een klap. Mijn enthousiasme was eerst best groot, maar ondertussen heb ik toch alweer 2 dagen niet geluisterd. Misschien omdat ik me in het weekend met andere zaken wil bezighouden. Misschien omdat het toch niet zo mijn ding is.

Enfin, de weg naar betekenis is nog lang en uiteindelijk gaat het erom dat je tussen al deze hypes en technieken de self care toolbox samenstelt die voor jou als persoon werkt. Die toolbox is voor iedereen anders en vereist veel trial en error om ze samen te stellen. Voor mij werken elke dag lezen, dingen van me af schrijven en af en toe een offline dagje inlassen. Misschien is dan niet noodzakelijk dat podcasts hierbij komen, of misschien net wel… Ik neem gewoon even de tijd om het allemaal te ontdekken.

Welke technieken zitten er in jouw self care toolbox? 

P.S. Ik sprak hierover al kort in mijn nieuwe rubriek ‘op het nachtkastje‘, maar voelde toch de behoefte om hier wat meer letters aan te wijden. Van me af schrijven dus 😀

Processed with VSCO with g3 preset

Op het nachtkastje #1

Jawel, weer een doordeweeks bericht. Wen er maar aan. Ik introduceer vandaag namelijk een nieuwe maandelijkse rubriek. Ik wou begin dit jaar ook aan blog improvement doen en ben er gewoonweg nog niet aan toe gekomen. Ik had ‘blog improvement’ ook totaal niet gespecificeerd toen. Ik zou vanalles kunnen doen met deze blog, maar heb besloten om gewoon de frequentie van artikels stilletjes aan op te voeren. Dat betekent dat er vanaf nu een 5de bericht per maand bijkomt!

Hier vertelde ik dat ik niet meteen recensies zou schrijven op de blog, maar wel iets meer wou doen met andere boekige updates. Zo is op het nachtkastje geboren…

In deze rubriek vertel ik jullie wat er leeft tijdens dat spreekwoordelijke laatste uur voor ik ga slapen. Welke boeken ben ik aan het lezen? Aan welke series ben ik hooked? Welke nummers luister ik momenteel? En speelt er nog iets anders door mijn hoofd? In de eerste plaats focus ik dus op mijn to-be-read-stapel, maar daar hoeft het niet te stoppen.

Ok, here we go.

Processed with VSCO with g3 preset

Letters

  • In de naam van de roos – Umberto Eco: Ja, ik wil wat meer de boeken gaan lezen die op alle toplijstjes staan. Dit is zo’n boek en het is dan nog een historische roman, kon niet fout gaan toch? Wel, ik ben ondertussen meer dan halfweg en ik heb gemengde gevoelens. Het verhaal op zich is meer dan ok, maar die schrijfstijl… Soms zijn er ontzettende interessante filosofische gesprekken aan de gang, op een ander moment boeit de discussie me totaal niet. Er worden zoveel woorden aan iets gewijd dat ik denk dat dit boek veel korter kon. En dat hoor je uit de mond van iemand die korte boeken niet graag leest!
  • The girl in the glass tower – Elizabeth Freemantle: Ik lees altijd twee boeken tegelijk, een voor thuis en een in de trein. Mijn treinboek is er eentje in het Engels, van een schrijfster die mij bij haar debuut heeft omver geblazen. Het is een boek over Arabella Stuart, die een tijdje werd gezien als troonopvolgster van Elizabeth I. Ik weet weinig over haar leven en het boek leest weer vlot. Ik denk dat ik deze nog inwissel als thuisboek om langere periodes te lezen. Ik wil dat boek gewoon als een dekentje rondom mij wikkelen.
  • Een interview met Peter Broeckx, papa van Stig Broeckx, in Bohamontes (ja, ik ben er eindelijk in begonnen). Ik was heel erg aangegrepen door het ongeval van Stig. Zijn vooruitgang blijft nogal uit de media, waar Peter duidelijk zijn (gegronde!) redenen voor heeft. Aangrijpend verhaal, waaruit heel veel hoop blijkt.

Beelden

  • De zomerperiode is echt rot om tv-addict te zijn. Of toch in België. Gelukkig is er de BBC die de afgelopen maanden seizoen 3 van Poldark uitzendde. De laatste aflevering is ondertussen achter de rug en God wat was het weer goed. Heel wat nieuwe personages (en dus nieuwe ships, Morwenna en Drake, anyone?), spanning, romantiek en actie. Ben je nog niet aan deze serie begonnen? Dan moet je dat nu doen!
  • Verder kijk ik nog een historische serie… in het Russisch. Ja echt! Ok, met Nederlandse ondertitels, maar je hoort wel dat heerlijke taaltje. De serie heet Catherine The Great en gaat over het leven van Catherina De Grote (Deuh ^^). Een beetje traag (en politiek correct vanuit Russisch standpunt), maar ik ben aan de laatste afleveringen en het begint echt te spannen. Hooked!

Melodie

  • Mijn all-time jeugdidool heeft na 5 jaar eindelijk nieuwe muziek klaar. Ik heb het over P!nk en haar eerste nummer van het nieuwe album (13 oktober!) is afgelopen week uitgekomen. Het heet ‘What about us’ en heeft (gelukkig!) een typisch P!nkgehalte, al is het minder vrolijk dan normaal haar eerste singles van een album steeds zijn. Maar ik kan het mij al voorstellen wanneer het publiek dit live zal meebrullen… Haar tekst is weer on point en haar stem, tja, wie zingt er eigenlijk beter? Je kan What About Us hier beluisteren.

Gedachten

  • De post over perfectionisme, controledrang en loslaten heeft me heel erg aan het denken gezet, het was moeilijk deze neer te pennen. Ik kreeg echter zoveel reacties binnen van mensen die zich hier totaal in herkennen en dat deed eerlijk gezegd heel erg deugd!
  • Een andere gedachte die door het hoofd spookte tijdens het verlengde weekend: ‘Aan welke hype moet meedoen?’ Starten met een bullet-journal? Aan de slag met handletteren? Podcasts luisteren (ik heb alvast een app gedownload…)? Toch maar weer wat online courses gaan volgen (ik heb eindelijk de cursus over HTML & CSS afgerond ondertussen)? Verder met online yoga (hoewel les 1 van Yoga with Adriene geen succes was)? Ik wil nog wel wat meer aan persoonlijke ontwikkeling en self-care gaan doen, maar ik weet precies niet goed waar te beginnen… Er zijn zoveel hypes momenteel. Alle input en tips zijn welkom!

Zo, dat was de eerste ‘op het nachtkastje’! Fijn om te lezen? Wat zijn jullie aan het lezen, luisteren, kijken of denken momenteel?

Over perfectionisme, controledrang en loslaten

Perfectionisme, ik heb er al zo vaak over willen schrijven. Ik had concepten opgeslagen die ik nadien weer verwijderde. Deze week las ik een post over perfectionisme bij Samaja (naar aanleiding van een boek dat nu op het lijstje komt). En toen kwam dit idee weer op te proppen. Perfectionisme is nu eenmaal zo’n groot deel van mezelf…

Maar ook een moeilijk deel omdat ik er nog niet echt de vinger op kan leggen hoe het mijn leven bepaalt en waar mijn perfectionisme start of stopt. Ik krijg er best wel opmerkingen over soms (zeker sinds ik aan het werk ben). “Je kan wel niet goed loslaten hé”, “Je bent weer kritisch aan het doen Annelies”, “Je kan niet over alles controle hebben”.

Ik wil alles goed doen. Ik wil alles te goed doen. Ik leg de lat voor mezelf hoog, op sommige vlakken te hoog. Maar ik ben ervan overtuigd dat ik zonder die hoge lat nu niet stond waar ik sta. Vooral tijdens mijn schoolperiode was, en ook momenteel op werkvlak is goed nooit goed genoeg. Tegelijk kan ik op sommige momenten heel laks zijn in dingen. Persoonlijke self care bijvoorbeeld, of ook met deze blog. Ik steek weliswaar veel tijd en moeite in de content, maar ik heb nog geen eigen domeinnaam, het design is al 2 jaar hetzelfde… Soms neem ik dus wel genoegen met ‘goed genoeg’. Is dat dan perfectionisme?

Ik denk dat ik best perfectionistisch ben, alleen niet op elk vlak. Wat ik echter wel extreem hard ben is een controlefreak. Ik kan dingen niet loslaten, ook al kan ik ze niet controleren. Zolang de controle bij mezelf ligt is er geen probleem. Iets dat ik moet doen is af wanneer ik het wil, een beslissing maken ligt bij mezelf. Als ik met andere woorden een avondje wil luieren in de zetel dan mag ik dat van mezelf. Ik heb geen problemen met een niet perfect moment, als ik het maar zelf kan bepalen.

Om dezelfde reden ben ik ook nooit aangeschoten wanneer ik alcohol drink. Ik weet waar mijn grenzen liggen en stop dan met drinken, want wat zou er gebeuren als ik verder ga? Dan verlies ik controle… En nog om diezelfde reden kan ik immens kwaad zijn op mezelf omdat iets niet lukt, of omdat ik naar mijns inziens heb gefaald. Want ik had in die situatie de controle en heb het dan naar mijn mening niet goed gedaan. Dan kan ik mezelf vervloeken en blijven piekeren over de “Wat als?”.

IMG_0195

Maar er zijn duizenden dingen die buiten mijn controleveld liggen. Een taak waarvoor je input van een collega nodig hebt, een afspraakje dat niet doorgaat omdat een vriendin niet meer kan, file waardoor ik te laat kom en ga zo maar verder. Vaak kan ik dat wel begrijpen en ga ik daar goed mee om, maar niet altijd. En op zo’n moment kan ik het niet loslaten en begint het aan mij te vreten.

En net dan komt mijn perfectionisme boven die de lat even hoog begint te leggen voor anderen dan voor mezelf . En krijg ik het idee ‘wat ik zelf doe, doe ik beter’. Of in het andere extreme ga ik mij rot piekeren of opjagen over zaken waar echt niets aan te doen valt. Hier wordt het gevaarlijk. Je gaat je eigen grenzen te buiten en er loert een burnout om de hoek.

Met andere woorden: ben ik perfectionistisch? Ja, maar dat op zich heb ik dat best wel in de hand. Heb ik last van controledrang? Ja, en dat zorgt ervoor dat ik moeilijk kan loslaten en zaken meezeul in mijn hoofd. Conclusie: het is wanneer mijn perfectionisme en controledrang elkaar vinden dat er problemen ontstaan.

De sleutel? Ik denk dat die ligt bij het loslaten. Dat gaf ik eerder ook al aan. Als ik kan loslaten wat buiten mijn controle ligt, gaat mijn perfectionisme enkel de kop op steken bij zaken die ik kan controleren en daar mag ik op zich mijn best voor doen toch? En ja, af en toe zal ik dan eens heel kwaad worden op mezelf. Maar daar bezorg dan ook enkel mezelf last mee.

Ik weet niet of deze redenering steek houdt. Het is moeilijk om dit allemaal onder woorden te brengen. Misschien gaat het allemaal wel best samen, dat perfectionisme en die controledrang. Maar het is niet slecht om er af en toe bij stil te staan.

Een beetje een warrige post denk ik, moet kunnen af en toe. Bij Samaja bleken er veel perfectionisten onder de bloggers te zitten. Zitten hier ook controlefreaks die zich hierin herkennen? 🙂

Londen #4: Supertip: The Sky Garden

In mijn vorige update over Londen schreef ik al dat als je één tip moest onthouden voor je eigen bezoek aan deze hoofdstad het de Sky Garden moet zijn. Maar wat is dat nu voor een beest? Wel, de Sky Garden is een relatief nieuwe attractie in Londen. Ik las er voor het eerst over bij Hand Luggage Only (nog een toptip trouwens) en probeerde het dit voorjaar zelf uit.

Je kent het wel: je gaat op citytrip en daar hoort natuurlijk een prachtig uitzicht over de stad bij. In Rome neem je de treden naar de top van de Sint-Pietersbasiliek, in Boedapest beklim je de Gellertberg en in Londen leken The Shard of The Londen Eye de ideale opties. Ware het niet dat je bij beiden al snel heel wat geld kwijt bent (respectievelijk 26 en 22 Britse pond ). Vond ik echt wel wat te duur.

DSC_0781.JPG
Deze foto is door mijn vriendin ter plaatse gemaakt. Hij komt dus niet van de website. Geef toe, het is een plaatje! 

Maar The Sky Garden brengt redding. Je klimt naar de 55ste verdieping (met de lift uiteraard) en geniet van een prachtig uitzicht over de Themes en alle bekende gebouwen die daarrond liggen (The Tower of Londen, Saint Pauls, Big Ben,…).

Klinkt goed? Wel het enige wat je moet doen is op voorhand online (via deze website) een dag en tijdslot kiezen om je gratis tickets te boeken. Je gaat dan op het gekozen tijdstip naar het gebouw (het ligt vlakbij zowel The Tower als de Millennium Bridge en omgeving). Daar moet je even door de veiligheidscontrole (wat trouwens heel vlot gaat!) en kan je de lift nemen naar de top. In principe mag je maar een uur boven blijven, maar ik heb niemand weggejaagd zien worden. Ze werken met die tickets om een volkstoeloop te vermijden natuurlijk.

P1070616

Je kan pas maximum drie weken op voorhand tickets boeken en de uren zijn nogal snel volgeboekt. De Sky Garden begint stilaan populair te worden. Ga je binnenkort naar Londen en wil je dit niet missen? Zet dan best drie weken voor je vertrekt een reminder in je agenda om tickets te bestellen.

Is het dan ook echt een tuin? Ja eigenlijk wel, bovenaan kun je een hapje eten en drinken (het spreekt voor zich dat dit niet het goedkoopste plekje van Londen is) en alles is ingekleed met (tropische) planten. Vooraan heb je dus een uitzicht vanop een balkon buiten, maar achteraan heb je ook nog heerlijke zitbanken met een zicht om u tegen te zeggen. Dus ook zeker even de moeite nemen om binnen alles te verkennen.

Heb jij al eens van The Sky Garden gehoord? 

Mijn verlof in 12 woorden

Als starter heb ik ondertussen geleerd om vooral niet te klagen over het feit dat je nog geen volledige vakantie hebt (ok ja, er is zoiets als jeugdvakantie). Maar het is een understatement om te zeggen dat ik nood had aan wat vrijaf. Sinds januari is er enkel die week Londen geweest en 5 dagen citytrippen is niet bepaald rustgevend. Juni was een drukke maand op het werk en in juli viel alles even wat meer stil. Minder adrenaline in het lijf dus en het resultaat was dat de vermoeidheid dan echt wel de kop op begon te steken. Het werd een weekje herbronnen. Bij deze een samenvatting in 12 woorden!

Note voor de perfectionisten onder ons: de lijst is niet alfabetisch. Ergens stoort het me zelf ook wel, maar ik heb het gevoel dat deze volgorde beter is – ok einde perfectionistische opmerking. Lalala.

thumb_P1080613_1024

Zee Geen buitenlandse vakantie dit jaar (want single en geen gezelschap en blablabla). Ook maar 1 week vrijaf. Dus trok ik enkele dagen met een vriendin – alleen – en dan weer met een vriendin naar zee. Zeelucht heeft iets rustgevends – al mogen die duuuzend lawaaierige kinderen en ambetante Duitsers volgend jaar wel thuisblijven.

Wind Ik denk dat het letterlijk aan zee geen enkele dag het weer is geweest dat was voorspeld. Maar al bij al ben ik heerlijk uitgewaaid – letterlijk en figuurlijk. Hoofdje even leeg. Oh en die regenbuien hadden niet gehoeven, maar soit.

Pull Ik vertrok op 21 juli in 30 graden en short naar zee. Eenmaal aangekomen besefte ik dat ik geen jas bij had. Problematisch als je weet dat ze de komende dagen regen gaven (en die voorspelling kwam uiteraard wel uit ^^). Gelukkig had ik een Statikpull van een collega geleend (iets met een fotowedstrijd). Een oversized mannenmodel dat dan maar de hele week dienst deed als verwarmer. Fashionista tot in de kist ik (sarcasme included).

Cultuur Probeer ik elke vakantie tijd voor te maken in de vorm van een museum of een tentoonstelling. Was deze keer niet gelukt, zij het dat we ineens in de duinen bunkers van de Atlantikwall aan het verkennen waren – in de gietende regen dan nog eerst – op het domein Raversyde. Beetje standaard geschiedenis eigenlijk, best wel boeiend.

Letters Mijn voorraad ongelezen tijdschriften is in een week tijd verdubbeld. Ik ben bovendien in boek 5 van Outlander bezig (1000+ pagina’s). En dan al die blogs inhalen bij thuiskomst. Ik heb wel wat lettertjes verslonden.

Offline Het is me eindelijk gelukt om een aantal dagen (6!) offline te leven. Enkel af en toe de 4G opgezet om iets praktisch op te zoeken of berichten van vrienden te beantwoorden. Eerste bescheiden succes van #projectoffline, woohoo!

Opgeblazen Van al dat eten. Maar echt, veel eten. Er is niet op een calorietje gekeken, laat ik zeggen. Ik ga nu toch tijdens de zomer zumba’en, dan mag dat hé? ^^

Platzak Ook van al dat eten. En eindelijk nieuwe schoenen! Geen verdere commentaar nodig.

Muziek Festivallekes meepikken en gewoon staan meezingen of onnozel dansen samen met vele anderen. Dat is wat de zomer zomer maakt!

Snorharen Want vakantie is ook een aantal dagen thuis cocoonen en daar hoort heerlijk knuffelen met de katten natuurlijk bij. Lekker lui de hele dag in de jogging hangen, lezen, tv kijken en weer wat hangen. Soms moet het niet meer zijn.

Slaap Want compleet uitgeput thuiskomen van de laatste dag werken en dan bijna verplicht even de eerste dagen een paar versnellingen lager gaan leven. Zorgeloos uitslapen bleek een must. Ik ben sowieso op tijd blijven gaan slapen (met hier en daar een uitzondering), want anders haal je niet echt rust in natuurlijk.

Dankbaar Voor de zon, de zee, het eten, mijn vrienden en alles en iedereen <3

Hoe is jouw vakantie? Of moet voor jou het beste nog komen?

Working 9 to 5 #2

Het oorspronkelijke plan achter deze categorie was om jullie regelmatig op de hoogte te houden over hoe het gaat op werkvlak. Mijn eerste update werd dan ook veel gelezen, maar eigenlijk heb ik sinds september 2016 geen grondige update meer met jullie gedeeld. Foei, Annelies! Nu mijn eenjarig ‘jubileum’ op het werk een feit is, werd het dan toch nog eens tijd, want na een jaar is er natuurlijk wel wat veranderd.

Ik vertelde dus al dat ik aan de slag ben als content marketeer in een Leuvens webbureau. Wel, dat is nog altijd mijn kerntaak. Vragen die over alles wat in de ruime zin met content marketing te maken hebben komen bij mij terecht. Samen met meer algemene marketingzaken zoals een analyse van de website en het opmaken van een marketingplan.

Als marketeer ben je met een project van a tot z bezig, wat wil zeggen dat je ook het contact met de klant verzorgt, meetings doet, budgetten opstelt en opvolgt, etc. Je bent degene die zowel de dankuwel krijgt als de klaag e-mail over wat er allemaal fout loopt. Maar over het algemeen valt dat allemaal goed mee, ik investeer graag tijd en moeite om een goede relatie op te bouwen met klanten en hun business leren te begrijpen. In het begin dacht ik dat ze moeilijk zaken zouden aannemen van iemand jonger, maar uiteindelijk zitten zij met een specifiek probleem waarvoor ze een extra partij inschakelen en is het aan mij om met mijn ‘expertise’ hen te helpen.

Dat brengt me bij een tweede soort werk: het geven van opleidingen en workshops. Meestal gaat dit om workshops op maat waarbij je in een aantal sessies gaat kijken om de onlinemarketingstrategie (ja, dat is 1 woord) uit te werken of te optimaliseren. Soms gaat het ook om grotere sessies voor een groep van klanten over een bepaald onderwerp. Stiekem vind ik dit één van de leukste aspecten aan mijn job, omdat je directe interactie hebt met je klant(en) en meteen ziet dat je hen echt wel helpt.

Naast het pure inhoudelijk werk doen wij binnen het team ook aan sales. Potentiële klanten benaderen, salesgesprekken, offertes maken etc. Niet meteen het allerleukste aan de job, maar wel noodzakelijk en opnieuw kom je met heel wat mensen in contact.

img_0001

Sinds een maand komt daar nog bij dat ik project manager van het team ben geworden. Concreet wil dit zeggen dat ik verantwoordelijk ben voor allerlei praktische zaken zoals facturatie, maar verder is het vooral mijn taak om het team wat te trekken en de overige teamleden te begeleiden en ervoor te zorgen dat zij goed kunnen focussen op hun inhoudelijk werk. Daarnaast kom ik nu ook meer in contact met de andere teams en ben ik aanwezig bij allerlei interne meetings. Aan deze functie moet ik echt nog aan wennen en ga ik hopelijk de komende maanden in kunnen groeien!

Als team zijn wij ook verantwoordelijk voor de eigen online marketing (dat moet ook nog gebeuren natuurlijk). Ik heb mij heel erg gesmeten op de nieuwe website, die ondertussen een aantal maanden online staat. Dat was een werk van lange adem en is nog steeds een job zonder eind. We hebben een bedrijfsblog en nog een heel aantal andere pagina’s die regelmatig nieuwe content vragen. Ik schrijf dus af en toe stukken en ben copywriter van dienst bij eventuele vragen van klanten.

Ten slotte help ik momenteel elke vrijdag het supportteam. Klanten die hun website bij ons hebben en daar een probleem of vragen bij hebben help ik verder. Dit is heel leerrijk om te zien wat voor soort vragen er binnenkomen. Ik kom op deze manier ook met elke andere collega in contact en zo leer je wel met iedereen samenwerken. Het enige nadeel aan support is dat klanten soms echt heel onvriendelijk of ongeduldig kunnen zijn. Mails die op vrijdag om half 5 binnenkomen met als onderwerp ‘dringend’. Tja, dan moet je even kalm blijven.

Als ik dat hier zo allemaal lees is het wel een hele boterham. Ik vind het wel fijn dat mijn job zo gevarieerd is. Ik behoor ondertussen tot het groepje multifunctionele werknemers 🙂 en gelukkig wordt er steeds op voorhand gepolst of ik een bepaalde extra functie wel zie zitten. Support is iets tijdelijk en het project management gedeelte is compleet nieuw (nu ja ik was ook wel al project manager tijdens mijn stage bij Seven, maar hier is de invulling een beetje anders). Ik zie wel weer ik uitkom zeker?

Beetje ironisch ook dat deze post net nu online komt, ik geniet deze week namelijk van een weekje vakantie. Dat was alweer veel te lang geleden, mijn lichaam had het wel even gehad met de drukte en het vroege opstaan.

Zou jij mijn job graag doen denk je? 

Londen #3: het levendige Southwark

Londen is een stad van vele gezichten. Het statige Westminster, het alternatieve Shoreditch, de levendige city, het gekke Camden,… En dan heb ik het nog niet over de vele prachtige parken of de interessante musea. Ook de omgeving net buiten Londen biedt een grote hoeveelheid aan bezienswaardigheden en toffe daguitstappen. Ik verbleef 5 dagen in deze stad en had dus voldoende tijd om met de verschillende wijken kennis te maken en jullie te overstelpen met tips.

Ik gaf eerder al tips voor Kensington en omgeving. Vandaag zet ik mijn must-sees in het bekendste deel van de stad op een rijtje. Londen City! Dit stadsgedeelte wordt ook vaak Southwark genoemd. Southwark is eigenlijk het gedeelte aan de overkant van de Themes waar je onder andere de City Hall en Borough Market vindt en dat via verschillende bruggen verboden is met The City. Ik had het gevoel dat ze dit stadsdeel momenteel ook nog heel erg aan het opwaarderen zijn, zo waren ze er een extra metro- of treinlijn aan het leggen.

Tower Bridge

We begonnen ons dagje in The City met een bezoek aan The Tower Of Londen. In dit artikel gaf ik al een heleboel tips om deze historische site te verkennen. Vanuit de Tower heb je steeds een prachtig zicht op de iconische Tower Bridge. Deze brug heet dus niet Londen Bridge zoals velen denken. De Londen Bridge is de groene brug die je kan nemen om naar Borough Market te gaan.

P1070540.JPG

Net zoals in Boedapest met de Kettingbrug had ik er op voorhand niet zoveel van verwacht, want het is tenslotte toch maar een brug. Toch stond ik opnieuw met open mond te kijken naar de grootsheid van dit bouwwerk. Ik moet het gaan toegeven: ik vind bruggen fascinerend. There, I said it.

Voor het beste zicht op Tower Bridge ga je best eerst vanaf The Tower Of Londen de brug voorbij. Je hebt daar een kleine haven met cafeetjes (St. Katherine’s Docks). Het is er heerlijk rustig en je kan er de tijd nemen om de Tower Bridge mooi op de foto te krijgen.

Smullen bij Borough Market

Als je de brug over bent kan je nog even links het straatje Shad Thames induiken. Wij hadden na een bezoekje aan de Tower wel wat honger gekregen dus gingen we richting SouthwaP1070557rk Cathedral, waar Borough Market zich schuilhoudt. Onderweg loop je langs de City Hall (een soort glazen ei met een leuk parkje ervoor!) en de welbekende Shard, één van de hoogste gebouwen in Londen waar je kan betalen voor een prachtig uitzicht. Sinds kort is er echter een gratis alternatief met The Sky Garden.

Ik had op voorhand wat schrik dat goedkoop en lekker eten een uitdaging zou worden in Londen. Wel, ga gewoon naar de vele foodmarkten en dat probleem is opgelost. Ik vond Borough Market de max! Veel volk, maar nooit dat het echt stoort. Ik had alleen immens last van keuzestress, want werkelijk alles zag er lekker uit!

P1070585

Met een volle maag en bv. een ijsje van geitenmelk in de hand loop je deze keer wel over de Londen Bridge weer naar de City. Onze volgende stop was LeadenHall Market, blijkbaar bekend van Harry Potter, maar echt gewoon een prachtige markthal. Die kleuren, ik was fan!

Hierna trokken we naar de Sky Garden, waar we op voorhand een tijdstip voor hadden moeten kiezen. De Sky Garden is een gebouw van 55 verdiepingen, even hoog als The Shard ongeveer, waar je gratis(!) naar boven mag. Ik ga hier nog een apart artikel aan wijden, maar dit is echt de beste tip die ik je kan geven! Doen!

Millennium Bridge & omgeving

Na ons hoogtebezoek staken we de Themes nog één keer over, deze keer via de voetgangersbrug, ofwel de Millennium Bridge. Fun fact: deze brug werd geopend in 2000 bij de overgang naar een nieuw millennium (deuh ^^), maar moest al snel weer sluiten omdat hij te hard wiebelde. Ondertussen is hij heel stabiel (ik heb het getest ^^) en is het vooral een leuke manier om de rivier over te steken en rond te kijken. Je ziet namelijk alle hoogtepunten van Londen vanop deze brug!

P1070680De Millennium Bridge verbindt de prachtige Saint Paul’s Cathedral (waar Lady Di trouwde) met Tate Modern (dat we een dag later ook bezochten, hierover vertel ik je nog wel eens wat meer). Je kan St Paul’s bezoeken of beklimmen, maar daar hadden wij de tijd niet voor. Ik vond het evenwel een prachtig gebouw waar we enkele keren zijn rondgelopen en het uitzicht vanaf het einde van de Millennium Bridge op de koepel is fenomenaal (ik kreeg instant Rome feelings, al is de Sint-Pieter nog van een ander niveau natuurlijk!).

Aan de overkant kan je dus niet alleen moderne kunst spotten in de oude brouwerij, maar staat ook Shakespeare’s Globe. Dat is een reconstructie van het originele theater waarin tijdens de 16de eeuw de stukken van Shakespeare voor het eerst gespeeld werden. Je kan nog steeds gaan kijken in het houten theater en net zoals vroeger zijn er zitplaatsen voor de elite en goedkopere staanplaatsen voor ‘het gepeupel’ ;). Wij waren er buiten het hoogseizoen en dus stonden er geen stukken geprogrammeerd, een volgende keer wil ik er zeker één gaan zien. Een rondleiding kan ook, maar die vonden wij persoonlijk te duur.

P1070694.JPG

Chocolade salami

The City is het meest drukke gedeelte van Londen, zeker ’s avonds. Het is ook, samen met Westminster, het meest toeristische. Om ’s avonds gezellig en betaalbaar te eten kan het al eens zoeken zijn. Wij belandden op een gegeven moment in Smithfield (waar vroeger o.a. misdadigers geëxecuteerd werden door ze openbaar te verbranden – een gezellige buurt is dit doorheen de geschiedenis eigenlijk nooit geweest ^^) waar je nog wel een aantal originele eetplekken vindt. Polpo is zo’n plek. Het is een soort Italiaans tapasrestaurant, met een eenvoudig maar lekkere kaart. Het voordeel van de niet zo grote hoofdgerechten is dat er plaats over is voor dessert! Wat dacht je van een nutella pizza of chocolade salami , een chocoladedessert dat er effectief uitzag als chocolade, I kid you not!

Ik besef dat ik hier waarschijnlijk vooral voor de hand liggende plekken heb vermeld, maar dit zijn wel allemaal musts als je eens in Londen bent. Doorheen onze trip hebben we ook enkele meer geheime plekken en parkjes ontdekt, ook in the city, hierover ga ik nog een aparte post schrijven, maar enkele plekken en al degene hierboven heb ik alvast toegevoegd aan mijn Foursquare lijstje.

Hebben jullie nog tips voor Londen die ik vergeten ben?

Operatie kleerkast

De weg naar het perfecte leven is er eentje zonder eind. Om vooruit te komen breek je deze weg best op in kleine kasseien (Bij deze beloof ik plechtig dat de vorige zin de meest filosofische van de hele post is!). Deze zomer doen heel wat bloggers mee aan de Perfect?-blogchallenge, gebaseerd op het gelijknamige programma. Omdat de zomer altijd al een drukke periode is laat ik deze aan mij voorbijgaan, maar ondertussen werk ik natuurlijk zelf verder aan het perfecte leven en vooral meer rust in mijn hoofd.

Het verhaal van de tabbladen is ondertussen een bescheiden succesje geworden. Afgelopen week had ik op een bepaalde dag wel weer duuzend (lichte overdrijving ^^) tabjes openstaan, zo een dag dat jan en alleman iets klein nodig had en ik niets kon afwerken… Maar op dagen dat er iets minder versnippering is, lukt het me aardig om het aantal tabs beperkt te houden. Hoera!

Dus was het vorig weekend tijd voor een nieuwe stap richting een leger hoofd. En wel eentje dat al jaren op de planning stond, maar nu echt wel dringend begon te worden, kendet? Met de warme dagen en de niet te houden hitte op onze zolder die wij kantoor noemen was ik nogal snel door mijn voorraad zomerkleding die geschikt genoeg is om in te gaan werken. Ik droeg op den duur elke week hetzelfde kleedje en zag het bos door de bomen niet meer door mijn vele shorten en topjes.

Dus begon ik aan operatie kleerkast en heb ik letterlijk elk kledingstuk uit mijn kast vastgenomen om te kijken wat ik hier nog mee wil doen. En eigenlijk waren er maar 2 opties: morgen nog aandoen of weggooien! Klinkt hard, maar ik heb jarenlang kleren bijgehouden onder het motto – komt ooit nog van pas – om ze dan nooit meer te dragen.

Want ik had nog stapels kleding die ik droeg tijdens het middelbaar – als ik 14 tot 17 jaar was dus – het merendeel van die kleren waren ook gewoon versleten of pasten uiteraard niet meer. Onmiddellijk de kringloopzak in dus! Maar er waren ook gewoon veel kleren die nog draagbaar waren, maar die gewoon zo gedateerd waren of niet geschikt voor mijn volwassen ik. Dus ja ook weg ermee dan maar.

Ik heb eigenlijk exact het principe toegepast als Karen Damen en Gilles Van Bouwel in Perfect: word ik hier nog gelukkig van? Nee, weg ermee dan! Ik stond versteld van hoe gemakkelijk het voor mezelf was om dingen weg te gooien. Op het einde van de rit heb ik toch nog een aantal tussencategorieën moeten inbouwen: strandkledij (te bloot om in te gaan werken, maar toch nog mooi en draagbaar), kleding die nog niet wilde weggooien om een emotionele reden (band-t-shirts bv.) en een paar kledingstukken om naar de jaarlijkse foute party te gaan (want gewoonweg te fout om bij daglicht te dragen ^^).

Het eindresultaat mag er wezen: ik heb één kast met winterblouses en vestjes (van mijn winterkleding heb ik amper iets moeten weggooien, enkel wat vestjes met gaten in en wat pullen heb ik express bijgehouden voor de cross), één kast met kleedjes, rokjes en zomerbloesjes. En dan een legkast voor mijn broeken, shortjes en t-shirts. Ik heb ineens ruimte over en ik weet daarnaast perfect wat ik nog mis in mijn garderobe (ondertussen ben ik dus al 2x gaan shoppen ^^) en het beste van allemaal is dat ik een aantal stukken heb herontdekt die nog perfect (ja het buzzwoord van deze post) in orde zijn en die ik deze zomer sowieso weer draag op kantoor. Operatie kleerkast is geslaagd, al zeg ik het zelf!

Een capsule kleerkast met een beperkt aantal stuks is nog steeds niet aan de orde, maar de situatie waarin ik elk stuk uit mijn kast ook effectief draag komt stilaan dichterbij!

Heb jij al eens grote kuis gehouden in je kleerkast?

Over omeletten en een dikke dankjewel

Een blogbericht op woensdag? Met dan nog zo’n gekke titel? Ja, vandaag kan alles! Het is namelijk weer typisch iets voor mij om mijn eigen blogverjaardag te vergeten. Eergisteren werd GoAnnelies namelijk 2 jaar! En daar hoort toch echt wel een berichtje bij.

Het was 2 jaar geleden een beetje een zot idee om iets te beginnen neerschrijven op een blog. Ik zou enkel schrijven wanneer ik mijn ei kwijt moest. Niet te vaak dus. Wel, that escalated quickly! 😀 Met de omeletten die je kan bakken met alle eieren die ik hier ben kwijt geraakt de afgelopen 2 jaar kunnen we ondertussen heel Afrika te eten geven. Soit, schrijven bleek iets meer dan een leutigheid. Het bleek een passie, ik maakte er voor een deel zelfs mijn beroep van. Een geslaagd zot idee dus. De wereld heeft nood aan meer zotte ideeën!

Mijn blog is zeker veranderd, zowel qua toon als qua inhoud. Als ik scrol door de verschillende berichten merk ik heel duidelijk in welke periode of gemoedstoestand ik op een bepaald moment verkeerde. Maar het is niet meer dan normaal dat de blog meegroeit met het meisje zeker?

En dan is er nog mijn lezerspubliek dat gestaag groeit. Jullie zijn niet met velen, maar jullie zijn wel trouw. En ik ken allang niet meer iedereen persoonlijk. Ik vind het zo fijn dat er ondertussen altijd wel iemand een reactie achterlaat op mijn berichtjes. Het is echt door jullie dat bloggen zo fijn blijft. En ik hoop dat jullie nog steeds evenveel plezier hebben in het lezen van mijn stukjes als ik aan het schrijven ervan.

Maar dus een welgemeende DANK JE WEL! Ik ga nog een tijdje door! Waar wil jij eigenlijk meer over lezen? Is er nog iets dat je van me wilt weten? Wat is jouw favoriete artikel?