2025 in anekdotes

Naar jaarlijkse gewoonte blik ik terug op het afgelopen jaar in een persoonlijk jaaroverzicht. Ik merk dat dit heel waardevolle blogposts zijn om achteraf nog even terug te lezen. 2025 was het eerste jaar dat ik hier elke maand een terugblik postte en samen met mijn bullet journal vormt dat vooral de inhoud van deze post. Het is uiteraard een lange update geworden.

Ik denk dat ik 2025 kan samenvatten als een gewoon jaar, geen grote ups, geen grote downs. Een druk werkjaar, veel vakanties en ook wat ziektes. Een gemiddeld goed jaar dus, al blijft de gezondheid een aandachtspuntje.

Januari

Januari is altijd een moeilijke maand. Dit jaar sleepte ik me er goed door door enkele sociale uitjes te plannen, een babyshower van een vriendin, een nieuwsjaaretentje op het werk en een comedyshow van Jade Mintjens.

Er lag blijkbaar enkele dagen sneeuw en ik was ook een beetje ziekjes – maar niets dat echt doorbrak. Ik startte een traject op bij de kine voor mijn onderrug. In mei zou dat verbetering brengen.

Ik schreef in januari al dat het te druk was op het werk en ik vind het eigenlijk best confronterend om te lezen omdat het in mijn herinnering vooral de laatste maanden druk was – maar ik schreef een jaar geleden nogal desolaat ‘Ik wil vaker thuiswerken om me af te sluiten en langer te kunnen slapen’. Soit, ik zal nooit een geweldige relatie hebben met de winter.

Februari

Februari begon met een schoonfamilieweekend aan zee met prachtig winterweer, maar ook wat veel prikkels dus was ik blij dat we ook één dag op onszelf aan zee waren. Daarnaast gingen we naar het openingsweekend van 600 jaar KU Leuven, waren er veel deadlines op het werk en was het de ziektekiemen proberen vermijden.

Dat lukte waardoor ik gezond naar Malaga kon vertrekken voor een zonnige citytrip. Met zonlicht, zeelucht, een droombezoek aan het Alhambra van Granada en gewoon zo’n heerlijk zuiders sfeertje. Het was ook carnavalsweek daar, wat voor een gezellige sfeer zorgde. Dit was echt een hele fijne vakantie waar ik toen veel nood aan had.

Eens thuis werd ik onmiddellijk ziek. En deze keer serieus: het was de echte griep met koorts, spierpijn, luchtwegen vol snot, hoesten. Enfin, de hele rimram. Ik bleef nog een extra week thuis van het werk en voelde me dus twee weken lang niet goed. Ook de weken erna bleef de vermoeidheid lang hangen. Ik had geen griepprik laten zetten en heb het geweten (ondertussen liet ik voor deze winter het vaccin wel zetten).

Maart

Begon dus met ziek zijn en nadien ook een best traumatische ervaring bij de tandarts. “Ik lag in maart meer in de zetel dan iets anders” schreef ik. Maar er waren ook goede dingen: een etentje, een dagje wellness en het jaarlijks weekend met de collega’s met een goed feestje tot in de late uren.

De zon begon ook meer te schijnen en als ik nu voor één iets dankbaar ben dit jaar, dan is het voor het fantastische zonnige weer!

April

Op 5 april at ik volgens mijn foto’s mijn eerste ijsje in België! Daarnaast liep het lief de marathon Brussel – Leuven en maakten we er met de collega’s een leuke dag supporteren van. Leuven is een fantastische stad voor sportevents, er was zoveel sfeer die dag <3.

Het terras werd eindelijk getegeld en het was uitkijken naar de meubels die we bestelden. Ik boekte onze vakantie naar Engeland. Verder gingen we naar Hans Op De Beeck in het KMSKA en nog even een kijkje nemen in het museum Maeyer Van Den Bergh dat ondertussen dicht is ter renovatie. Museumbezoekjes bleven ook in 2025 een constante.

Mei

De maand mei begon met een verlengd zonnig weekend. Ik nam verlof op 2 mei om een verlengd weekend te hebben en trok met Leen een dagje naar Parijs. Het doel was de Artemisia expo in het Musée Jacquemart-André. De expo bracht heel wat werken van Artemisia Gentileschi samen, ik ben ontzettend blij dat we geweest zijn.

Het was 30 graden in Parijs als ik het me goed herinner. En naast de expo, wandelden we vooral ook langs de Seine voor wat verkoeling en we aten een ijsje bij Berthillon. Er was ook een brand in een appartement in de buurt van onze lunchplek, wat wel even schrikken was. Maar er waren geen gewonden.

De week na Parijs gebeurde er iets vreemds: plots was mijn ergste rugpijn verdwenen, zonder specifieke oorzaak. Tot op de dag van vandaag is die ergste blokkage voorbij. Een lentewonder dat me veel moed gaf. Tot het begin van de zomer bleef ik naar de kine gaan, en sindsdien doe ik het zonder. Ik zal waarschijnlijk nooit volledig pijnvrij zijn en moet goed blijven bewegen, maar ik heb er wat meer controle over nu.

Ook de rest van de maand was best goed gevuld: een foodtruckfestival, een avond in de zon met de collega’s, het kleine optreden van de dansschool met nog best wat repetities, uit eten, het lief zijn verjaardag vieren in de wellness. Veel leuke momenten!

Helaas werd ik ook opnieuw ziek, wat zorgde voor een saai hemelvaartsweekend, en ging ik naar de dokter om al mijn vermoeidheidsklachten eens op een rijtje te zetten en bloed te laten trekken.

Juni

In juni kreeg ik dan de diagnose CMV (citomegalovirus, een soort variant van klierkoorts). Dat gaf wel wat rust, want ik was nog steeds snel moe en had concentratieproblemen. In oktober bleek nadien dat ik misschien toch geen CMV heb gehad maar een vals positieve reactie – soit, er was iets viraal aan de hand in juni en juli en tegen begin augustus voelde ik me terug energieker.

In juni waren er twee grote hoogtepunten. Allereerst: de terrasmeubels werden geleverd en de zon bleef schijnen dus ik bracht menige avond door met een boek op mijn ligbed. Haha, ik was hier dus echt heel blij mee en had hier maanden naar uitgekeken. Je bent een zomermeisje, of je bent het niet.

Tweede hoogtepunt: mijn vakantie naar Wenen met Leen. We waren allebei heel moe dus we deden het wat rustig aan. Het was ook een hele warme week met temperaturen van boven 30. Wenen bleek een hele fijne leefbare stad met veel mooie architectuur en kunstmusea. Misschien is deze stad niet helemaal mijn vibe, maar ik genoot toch hard.

Het Albertina en het Secession gebouw waren mijn persoonlijke hoogtepunten en de vele lekkere desserts in de Weense koffiehuizen natuurlijk ook. Minpuntje was dat een bezoek van Zelenski aan de stad onze planning wat in de war stuurde, maar niets dat een extra stuk taart en een boekenwinkel niet konden oplossen.

Juli

De maand begon op een dansfeest van de trouw van één van de collega’s. Er werd enorm hard gedanst tot in de late uurtjes, dit was sowieso één van de fijnste avonden van het jaar! Het lief werd nadien wel ziek, die heeft als specialiteit ziektekiemen verzamelen op trouwfeesten, haha. Ik nam het wonder boven wonder niet over, maar de eerste helft van de maand was dus best rustig.

We deden een kunstwandeling in Leuven met de collega’s, met een boomergids (helaas!), er werden ijsjes gegeten, af en toe een spelletje gespeeld en heel erg hard gewerkt met veel offertedeadlines. De Tour De France femmes werd gewonnen door Pauline Ferrand-Prévot en ik keek elke minuut die ik ergens kon vinden.

Augustus

Augustus was de maand van de grote ups en grote downs. Het eerste weekend gingen we naar enkele optredens van een lokaal festival. Nadien was het inpakken geblazen voor onze roadtrip naar Zuid-Engeland.

En die vakantie was fantastisch. Links rijden bleek niet moeilijk, de Cotswolds waren ook minder druk dan ik had gedacht, het weer zat goed (elke dag zon!) en ik ben gewoon gelukkig in Engeland. Mijn hoofd was rustig, al werd mijn lijf wel moe naar het einde toe.

Ik kan hier honderden foto’s delen, het was gewoon een hele fijne vakantie. Ons reisschema vind je in deze blogpost. Hoogtepunten waren voor mij Great Chalfield Manor, Sudeley Castle en Bristol. Maar al de rest was ook echt fijn!

Toen we terug kwamen van Engeland hadden we nog meer dan een dikke week vakantie over. Die begon goed. Eerst wat uitblazen, nadien een dagje naar de wellness en met een vriendin wat rondwandelen in Mechelen. Maar ondertussen werd het lief ziek en na enkele dagen kreeg ik het ook, dus eindige de vakantie in bed met een dikke verkoudheid en opnieuw op de zetel liggen.

Ik moest me daardoor ook door de eerste werkweek na de vakantie slepen en dat was de week van mijn verjaardag. Dus die heb ik gevierd met een kop vol snot en een volle mailbox! Maar een collega kocht eclairs voor mij en dat verzachtte de pijn.

September

“September is altijd veel tegelijk, soms geruststellend, soms beangstigend”. Ik had wat moeite met de mentale overgang naar de herfst, al bleef de zon goed schijnen.

We gingen naar Open Monumentendag in Antwerpen, bezochten nog eens de cinema voor de derde Downton Abbey film en ik hakte de knoop door om dit jaar in twee dansscholen te gaan dansen – momenteel nog geen spijt van, tegen mei 2026 met twee optredens in een maand misschien wel.

Het lief ging op conferentie naar Lissabon en na enkele dagen alleen thuis vloog ik ook naar daar, met flinke vertraging want die week was het IT-systeem in Zaventem kapot.

In Lissabon scheen de zon op de typische rode daken, al moest de paraplu ook wel eens bovengehaald worden. We bezochten verschillende moderne kunstmusea en het tegeltjesmuseum en we wandelden ook langs de highlights. Ik was er ooit al in 2018 en vond dat de stad al best wat veranderd was. Veel drukker en toeristischer, maar ook echt fijn zo aan Taag. Het was een fijne trip met best wat kilometers in schoenen die knelden dus ik kwam met flink wat blaren thuis.

Ik luisterde vanaf september heel wat nieuwe muziek. De nieuwe Pommelien Thijs, de nieuwe Florence+The Machine & Paris Paloma (ter voorbereiding van het concert in februari ’26) en meer muziek luisteren is echt wel een voornemen van 2026.

Oktober

In oktober gebeurde er niet zoveel behalve werken. Mijn directe collega en ik vertrokken dan ook compleet overprikkeld op conferentie naar Barcelona. Daar vonden we buiten inspiratie, ook wat rust, zon en tapas. We konden over veel zaken goed praten, en dat deed deugd. Ons hotel was wel ver van de luchthaven dus dat was met het openbaar vervoer (drie metrolijnen combineren) en wat verkeerd wandelen best een pittige waardoor we de eerste avond pas om 23u hebben ingecheckt.

Barcelona is wel een fijne, drukke stad, waar ik al een paar keer heel kort ben geweest. Ik wil er ooit wel eens wat langer vertoeven. Maar we wandelden naar de Sagrada Familia, op het strand en door de middeleeuwse steegjes van het historisch centrum.

Na Barca, volgde er nog een date met Leen en gingen we naar 600 jaar KU Leuven expo’s in Museum M. Vooral die van Alicja Kwade liet een indruk na.

Er volgde nog een spontane avond uit met de collega’s, ik las wat fijne boeken, volgde een nieuwe cursus ‘inleiding tot de architectuur’ en keek cyclocross op tv onder een dekentje.

November

Begin november versierden we het bureau van mijn andere directe collega die eindelijk terugkeerde uit zwangerschapsverlof, hoera! Verder kabbelde het wat verder. Mijn gsm begaf het, dus ik kocht snel een nieuwe want een aantal dagen later gingen we naar Londen.

We hadden tickets voor Rouleur Live, een wielerconferentie van het Britse koersmagazine dat het lief leest met talks en een beurs. De talks waren super interessant, maar de ruimte was akoestisch een hel voor mijn hoofd. Dus we gingen toch ook veel de stad zelf in. Ik praatte wel wat met Pauline Ferrand-Prévot (ik probeerde haar zelfs wat Nederlands te leren) en we namen een foto samen.

Daarnaast genoten we gewoon van Londen, ook al was het typisch koud en nat novemberweer. We bezochten eindelijk Westminster Abbey en het John Soane Museum, een expo van street artists, gingen opnieuw eten bij Dishoom en probeerden eindelijk Humble Crumble (goedgekeurd!).

Terug thuis was het best koud en bleven we vooral wat thuis. Op het einde van de maand gingen we naar de Goya expo in Brussel en eten bij Norma. Een fijne expo, maar wat druk.

December

December was onverwacht een fijne sociale maand. Met o.a. een feestje met collega’s en de dag nadien een benefietconcert van Stan Van Samang in Het Depot, ik ging naar een vriendin in Antwerpen en er was het kerstfeestje op het werk, kerstmarkt met collega’s en nog eens met een andere vriendin… Ik ging ook vaak lunchen en naar de cross in Hofstade op een extra vrije dag. Ik heb me dus best wel wat geamuseerd op het einde van het jaar.

De stress zat wel nog hoog en de kerstvakantie werd in de zetel gevierd met een virusje. Oudjaar is hier nooit big deal, we vieren dat onder ons twee en gaan op tijd naar bed. Ik startte nog net een traject op met een andere kine om een aantal terugkerende problemen aan te pakken. Voor 2026 zal de focus opnieuw liggen op gezondheid en stress management op het werk.

Voila, dat was mijn 2025. Als je tot hier hebt gelezen: chapeau! Het was dus een best oké jaar waarin ik veel leuke dingen deed en daar ben ik altijd heel dankbaar voor. Voor 2026 hoop ik opnieuw op mooie reizen, sociale momenten en voldoende rust.

Mijn vorige jaaroverzichten teruglezen? Hier zijn ze: 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023 en 2024.