Ik ben een waarom-persoon. Ik begrijp graag de dingen en ik wil weten hoe ik ze kan aanpakken. En ik ben dus ook echt sucker voor artikels die me beloven daarmee te gaan helpen. Tips om meer schermvrij te leven, om de ideale vakantie te plannen of om gewoon eens even in het nu te zijn.
En het is niet bij te houden: de artikels, podcasts, blogposts, Instagram reels of online cursussen die je kan aanschaffen om meer over jezelf, je gezondheid of je leven te leren en aan de slag te gaan met tips en tricks. Coaches en ervaringsdeskundigen die je vertellen hoe je iets kan verbeteren. We voelen een voortdurende optimalisatiedrang – alsof we levende machines zijn waaraan voortdurend gesleuteld kan en moet worden. Maar al lees je nog duizenden van die tips. Wat als we het al allemaal weten?
Wat als we al weten dat gezond eten, veel bewegen, water drinken, voldoende rustmomenten, minder meldingen op je telefoon en tijd doorbrengen met geliefden (met je volle aandacht) de sleutels zijn tot geluk?
Ik heb al honderden van die artikels gelezen. Het komt altijd weer op die dingen neer. Beperk je schermtijd. Matig met vetstoffen. Slaap voldoende. Ga naar buiten. Beweeg. Spreek fysiek af met vrienden. Mediteer. En ja, er bestaan allerlei varianten (“Drink sap van die zo goed al onvindbare plant en je slaapt als een roos”), maar de grote gemene deler is altijd hetzelfde.
We weten het allemaal. Ik weet het. En ik weet dat weten alleen niet genoeg is. Dat gedragsverandering niet eenvoudig is. Dat je dat moet nudgen. Door je gsm niet naast je bed te leggen, want dan kan je er niet meteen naar grijpen bij het opstaan. Door dat pak koeken niet te kopen en die tros bananen wel. Door je sportkleren alvast klaar te leggen op een zichtbare plek. Jij, ik, we weten het.
We weten eigenlijk heel veel. Maar daarom doen we het nog niet. Er is al eeuwen een discrepantie tussen wat we weten en wat we doen. En die zal er ook altijd zijn. Want aan het einde van een vermoeiende werkdag rij je wel snel nog langs de nachtwinkel voor dat pak koeken en kan je die sportkleren op tafel perfect negeren om nog wat te scrollen op je smartphone. En dat is menselijk.
Wat we misschien nog niet weten is dat we geen machines zijn. En dat die rat race waarin we leven op zich al kwalijk genoeg is. Dat voortdurende gesleutel aan onszelf, die zoektocht naar meer en beter… het hoeft niet. Misschien zal ik bij de teaser van dat volgende artikel verder scrollen en het eens niet lezen. Of nog beter: die smartphone aan de kant leggen en er een boek bij pakken.
Ben jij iemand die op zoek gaat naar tips voor een beter leven? Of doe je je eigen ding?
Interessante invalshoek! Ik weet in theorie alles wat ik moet doen om gigantisch gezond te leven, maar het ook in realiteit omzetten, dat is een ander paar mouwen. Wel probeer ik nog steeds actief aan mijn mentale en gezondheid te werken, al denk ik dat ik daarvoor tips zoek die gewoonweg niet bestaan.
Ik heb denk ik hetzelfde: die hoop om die ene tip te vinden die waarschijnlijk niet bestaat.
Heel herkenbaar. Ik ben al heel vaak teleurgesteld geweest in ‘zelfhulpboeken’ omdat ik dan achteraf denk: veel nieuws stond daar nu niet echt in. Dus ik weet het inderdaad. Ik wacht nog op het boek of artikel dat zorgt dat ik het ook ga doen 😄
Al vind ik het wel mooi wat je zegt. Het lijkt alsof we zijn doorgeslagen in optimalisatie. We gaan dat nooit allemaal kunnen doen, net omdat we mensen zijn.
Misschien moeten we vooral onthouden dat we allemaal ons best doen en dat het niet zo eenvoudig is als die artikels laten uitschijnen.
Wat een interessant idee om over na te denken. Ik ben de afgelopen jaren beter geworden in gewoon ‘mijn eigen ding doen’
En dat is het allerbelangrijkste!
Ik word daar soms wat onrustig van als ik bijvoorbeeld een artikel zie wat potentieel interessant is. Ik moet het dan lezen en inderdaad, vaak weet ik het al.
Ik denk ook dat het helemaal anders zou zijn zonder social media of tv. Als je minder wordt beïnvloed door buitenaf doe je denk ik ook wat meer je ding. En daarnaast moeten we denk ik gewoon content leren zijn met wat er nu is en wat er nu binnen je mogelijkheden ligt. Eens geen wandeling gaan maken kan ook gezond zijn als je daarmee je lichaam rust geeft. Die frieten gaan eten is ook “gezond” voor je mentale gezondheid als je er echt van kan genieten.
Awel die onrust herken ik helemaal, je wilt het dan weten en heel vaak denk je ‘ah ja, maar dit is niet echt een nieuwe tip’. Social media is sowieso echt slecht voor onze mentale gezondheid – en ik vraag me af hoe lang het nog houdbaar is.
We weten het, maar we moeten het ook voelen om er echt iets aan te willen doen.
Ik heb al heel veel cursussen gekocht en niet eens de helft afgemaakt, maar beetje bij beetje leert ge het wel. En doet ge het ook. Maar niet altijd, en niet consequent. Er zijn altijd momenten, dagen, weken, dat uw hoofd te vol zit en dat dat pak koeken zoveel makkelijker is dan gaan sporten. En da’s oké, dat heeft uw lichaam ook nodig om in die rustmodus te gaan.
De burn-out heeft me wel met de neus op de feiten gedrukt: ik moest wel aan mezelf sleutelen, want het moest anders, hoe ik met mijn lijf omging. Een soort wake up call, en een stevige ook.