Ik vertelde in mijn terugblik van mei al dat ik momenteel voor mijn darmgezondheid/PDS gestart ben met tijdelijk zuivelvrij en glutenvrij eten. Iets waar ik met veel motivatie aan begon, maar waar ik mentaal soms toch wel tegen wat dingen loop.
Wat context: ik ben niet allergisch, wat maakt dat bv. kruisbesmetting geen probleem is. Ik eet even geen zuivel en gluten om mijn darmen – die slecht verteren en te veel slechte bacteriën bevatten – wat rust te gunnen. Nadien gaan we terug opbouwen. En ik doe dit hele traject uiteraard in overleg met een diëtist en mijn huisarts.
Ik zit ondertussen in week zes en moet mezelf regelmatig inprenten dat het maar tijdelijk is. Ik stond er denk ik niet bij stil wat de impact is van het feit dat je bij alles wat je in mond stopt moet nadenken. En ook bij alles wat je in de supermarkt koopt. Zelfs met simpele dingen als kruiden. Maar thuis kan je alles controleren, het is pas op locatie dat alles wat moeilijker wordt.
Alle sociale dingen worden plots extra geregel en planning. Bij al geplande etentjes moest ik menukaarten afspeuren naar opties om te eten, lunchkes op het werk zijn niet langer een makkelijke boterham, chips of taart op de toog daar moet ik afblijven, een ijsje gaan eten wordt sorbet in een potje ipv een hoorntje. Soms word ik er een beetje moe van, het is zomer en ik wil absoluut niet sociale dingen moeten skippen omwille van het nieuwe dieet.
Uiteraard reageren mensen positief en willen ze zich aanpassen. Een ander restaurant, aangepast koken, het was nog nooit een probleem. En ik heb geen echte intolerantie dus als ik ergens ben en ik kan niet anders dan toch zuivel (bij voorkeur zuivel, geen gluten) eten, is het niet erg. Voor mensen met een echte allergie of aandoening zoals coeliakie die bij de minste kruisbestuiving erge klachten ontwikkelen moet het allemaal nog zoveel meer zoeken zijn.
Tegelijk probeer ik ook wel trots te zijn op het feit dat het lukt. Met vallen en opstaan. Er zijn al tranen gevloeid in de supermarkt omdat ik het glutenvrije rek niet vond of omdat ik met mijn maandstonden toch echt wel goesting had in een stuk chocola. En de zoektocht naar lekkere vegan kaas heb ik allang opgegeven.
Mijn persoonlijkheid ziet deze dingen natuurlijk zwart-witter dan het zou moeten. Ik zou af en toe eens mogen zondigen, maar dat vind ik heel moeilijk in mijn hoofd ofzo?
De echte test zal deze week mijn citytrip naar Tallinn zijn. Het ontbijt kunnen we controleren, voor de rest zal het afgaan zijn op wat er is. De restaurants ’s avonds zijn geboekt, en overdag zien we wel. Genoeg glutenvrije koeken op zak voor het hongerke dat komt. Want ik heb plots wel veel sneller honger dan vroeger. Voor de rest is het nog wel een tijdje wachten tot dit aangepaste dieet effect zal hebben. Ik hou jullie op de hoogte!
Mochten jullie geïnteresseerd zijn, wil ik wel eens wat recepten of shopping tips delen, maar zoals gezegd, ik ben nog zoekende.
Oh, wat lastig! Ik snap wel dat je er knettergek van wordt, zeker in het begin als je nog geen idee hebt wat wel en niet kan in de supermarkt. Hopelijk wordt het iets makkelijker als je eenmaal een vast lijstje producten hebt en er niet steeds over hoeft na te denken. Sterkte!
Dankjewel, ondertussen weet ik mijn weg in de supermarkten in de buurt naar het juiste schap al wat beter 😉
Ik herken dat, soms moet ik ook tijdelijk erg op mijn eten letten. En daar word ik vaak heel ongelukkig van, ik wil niet zo moeten nadenken over mijn eten. Ik wens je nog veel moed!
Dankjewel, het is inderdaad dat nadenken dat het moeilijk maakt. Ondertussen al weer enkele weken verder en hoe meer je een routine hebt gevonden hoe beter natuurlijk.
Ik kan me inbeelden dat dit heel lastig is, zeker in het begin wanneer je de omschakeling moet maken. Toen we vorig jaar dingen omschakelden in ons voedingspatroon door de cholesterol van de echtgenoot, werd ik al gek van al dat uitzoeken in de supermarkt. Bij jou is het nog veel extremer en dus veel moeilijker. Ik hoop alleszins dat het dan wel resultaat heeft, al je inspanningen.
Fijn dat je het deelt. Ik vind het wel interessant om over je ervaring te lezen. Ik kan me wel inbeelden dat het een moeilijke zoektocht is en veel geregel of uitzoeken inderdaad voor sociale dingen. Alle begin is moeilijk, zeker? Ik hoop dat je ondertussen zo vlot je weg vindt (letterlijk en figuurlijk) dat het allemaal wat minder zwaar valt.