Ik heb al enkele jaren een abonnement op Flow Magazine, met content over onthaasten, langzaam leven en creativiteit. Ik lees heel wat Substack artikelen over een analoog leven opbouwen. Ik volg cozy hobby predikers op Instagram. Ik consumeer met andere woorden heel wat media en content over het leven dat ik graag zou hebben. De zaken die ik lees zijn als een spiegel van mijn eigen verlangens. Van wat ik graag zou willen.
En dit zie ik in de spiegel: een leven met minder schermen, minder stress en meer tijd voor mezelf. Een creatieve geest die tot bloei komt. Een ochtend yogasessie op mijn matje, nadien wat schrijven, puzzelen en uiteindelijk onder een deken verdwalen in een boek. Een dag vol mogelijkheden, helemaal in sync met mezelf. Een dag vol aandacht.
Maar het is ook maar dat, een spiegel. Door deze content te consumeren, hou ik mezelf voor dat dit toch al een eerste stap is naar een rustiger leven, naar minder stress, naar meer zelfzorg. Terwijl ik me blijf haasten en opwinden in het leven en doodmoe voor een scherm in de zetel plof. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Een Instagrampost is niet genoeg een schop onder mijn kont. Consumeren is niet creëren.
Meer nog, dat consumeren van een ideaal zorgt voor extra stress. Want mijn leven is niet van ’s morgens tot ’s avonds tijd voor mij alleen. En wanneer ik dan na een drukke werkweek en een dag vol huishoudelijke klusjes op die yogamat zit of iets creatief wil doen, is de energie er meestal niet. Ik raak niet in een flow, ik ervaar niet meer rust. Integendeel, er is die druk om nu te moeten ontspannen.
Het blijft een zoektocht wat die spreekwoordelijk schop dan wel kan zijn en hoe ik dat consumeren kan omzetten in creëren. Ik heb ondertussen mijn eigen hobbyplek ingericht en dat helpt al. Als ik die ruimte binnen stap, is het tijd voor mij en niet voor iemand of iets anders – maar soms stap ik daar veel te laat binnen als je begrijpt wat ik bedoel.
En ik moet voor mezelf nog bepalen wat dat creëren dan is. Is dat vooral schrijven? Of zoek ik mezelf een nieuwe hobby? Is dat puzzelen en hersenloos kleuren? Of maakt het eigenlijk allemaal niet uit zolang ik wat vertraag. Waarschijnlijk dat laatste.
Heb jij tips voor mij? Laat maar horen!
Ik heb geen tips, alleen herkenbaarheid. Die drukt om nu te moeten ontspannen, ervaar ik ook wel. Al is het eerder druk om te moeten genieten, want ik heb het ongetwijfeld goed en er zijn nu nog geen grote zorgen. Maar zo’n dingen op commando moeten voelen of doen, dat werkt niet goed he…
Ha, dat van die druk om nu te genieten herken ik eigenlijk ook wel, we verdoen precies zoveel ‘goede’ tijd voor een scherm
Hier helaas ook geen tips, maar ik voel het ook wel: de nood om te vertragen, maar de maatschappij die het niet echt toelaat (of verwachten wij te veel van onszelf?).
Het ‘consumeren’ is dubbel, want ik haal ook wel veel inspiratie uit vb. Instagram (voor die cozy hobby’s dan :-)).
Te hoge verwachtingen spelen ongetwijfeld ook in ons nadeel 🙈